Czesc

  1 Rod|            jakąś swą wyższość, która ich w dumę wzbijała. Ojciec
  2 Rod|           ramionach ojca i matki, na ich kolanach, pod ich rozkochanymi
  3 Rod|          matki, na ich kolanach, pod ich rozkochanymi oczyma. ~
  4 1  |              albowiem w samym źródle ich potęgi coś się urwało i
  5 1  |    wsławionych okrucieństwami, i gdy ich mordowano. Patrzał, jak
  6 1  |           tych przybyszów. Wskazywał ich matce z nienawiścią, z tą
  7 1  |            toboły plączą się dookoła ich nóg, ręce nie mogą udźwignąć
  8 1  |            świat cały, a teraz świat ich pochłonie. Wychodzą na podbój
  9 1  |              bojaźni wielkiej, która ich batem wypędza z dziedzin
 10 1  |             batem wypędza z dziedzin ich władzy. Przefasowała ich
 11 1  |             ich władzy. Przefasowała ich i przemacerowała doskonale
 12 1  |              rozpościerało się prawo ich paragrafu i ich kozackiego
 13 1  |            się prawo ich paragrafu i ich kozackiego batoga.~Pewnego
 14 1  |        obdarte tak dalece, że obuwie ich składało się z deszczułek
 15 1  |       nędzarkami z urodzenia. Twarze ich były regularne i subtelne,
 16 1  |          uciekające z kraju. Majątki ich, obejmujące wielkie obszary
 17 1  |        drogich kamieni, lecz i co do ich wagi historycznej, pamiątkowej.
 18 1  |          wiosenne anemony i kielichy ich bezwonne, otwarte w stronę
 19 1  |              na wiosnę i odtworzenie ich powrotu na ziemię w wierszach
 20 1  |           Gdy gwar kopaczów i dźwięk ich pracy zbiorowej nacichał,
 21 1  |            szczęścia wydzierał się z ich piersi. Drżało w nich jedno
 22 1  |         serce i jedna krew płynęła w ich żyłach. Kiedy dały się słyszeć
 23 1  |         czynniki sprzyjające sprawie ich powrotu. Odziani w typową
 24 1  |           Wielcy artyści. Dzisiaj są ich tam już setki. I powiem
 25 1  |             tanio, gdyż przecie przy ich budowie nie ma mularzów,
 26 1  |           Przy zmniejszeniu okropnej ich pracy na roli - tym mniej
 27 1  |        zakryte - stwarzają to, że po ich zastosowaniu i spożytkowaniu
 28 1  |            kiedy to oficerom, którzy ich ongi łomotali po tychże
 29 1  |         prowadzano na światło, ażeby ich zgładzić. Znał piwnice zalane
 30 1  |                wszystko możliwe. Ale ich zabrać musimy.~- Ja ich
 31 1  |              ich zabrać musimy.~- Ja ich nie biorę! - wołał głośno
 32 1  |            Nie biorę!~- Toteż nie ty ich bierzesz, tylko ja. Zwalisz
 33 1  |             wiedat' nie wiedaju - ja ich pod sekretem, w tajemnicy
 34 1  |       jakiejś ręce, która popycha ku ich pomocy tego wysokiego i
 35 1  |          kaszlu, który notabene mógł ich zgubić. Toteż na stacjach
 36 1  |            sobie wiadomość o stopniu ich gwałtowności. Gdy mieli
 37 1  |             budynki kresowe, niemało ich jeszcze nadręczono. Pociąg
 38 1  |        Biegnąc coraz szybciej, jakby ich kto gonił, modląc się, płucząc
 39 1  |              ustnej harmonijce. Bose ich stopy migały nad błotem,
 40 2  |               iż wszystko pójdzie po ich myśli!~Drugim motorem, który
 41 2  |             się w samym rdzeniu tego ich entuzjazmu, jaka idea zasadnicza,
 42 2  |      sprężyna rozpręża się i popycha ich do dzieła. No, i co ta siła
 43 2  |                Wie on dobrze, że już ich nie dopędzi. Takiego dają
 44 2  |         mosty, wisiały poprzetrącane ich gnaty - gdzie były mosty
 45 2  |        doświarczał koni. Doświarczał ich dokumentnie, aż ponosiły
 46 2  |          liczne ręce i znalazł się w ich objęciach. Cezary, pozostawiony
 47 2  |            tymi obcymi ludźmi, jakby ich znał i kochał od niepamiętnych
 48 2  |              o mały włos nie wyrwała ich z zawias. Odkąd te drzwi
 49 2  |         jeszcze nikt nie potraktował ich w sposób tak wybuchowy.
 50 2  |           lekka cienką powieką. Żyły ich, oczywiste pod krótkim uwłosieniem,
 51 2  |              oczy końskie z otchłani ich egzystencji, załkał w nim
 52 2  |           nad czymś pracowali. Plamy ich ruchome i ciemne przesuwały
 53 2  |         wyfraczony lokaj poprowadził ich wprost do łazienki. Myli
 54 2  |        doskonałych i w niepospolitej ich krasie. Odziana w miękkie,
 55 2  |              do rowów jak psy!~Praca ich życia na nic się nie zdała.
 56 2  |             na karzącą śmierć. Życie ich całe było jakowąś śmieszną
 57 2  |      zdziczały i odwykły od światła. Ich sierść krótka i lśniąca,
 58 2  |     przerażeniem wobec zlekceważenia ich cnoty, skoczyły raptem z
 59 2  |        pozostających na ganku ścigał ich w istnym locie, który teraz
 60 2  |              na dziesiątą wieś, żeby ich już do końca świata właściciel
 61 2  |      koszykami ręcznymi w ręku. Nogi ich ciapały po zimnych kałużach
 62 2  |      chwastami i jeszcze pachnący od ich ostatniego oddechu. Znowu
 63 2  |       skierowali się ku dworkowi. Na ich spotkanie wyszedł jegomość
 64 2  |           minęli ten mostek, uderzył ich powonienie zapach zwiędłej
 65 2  |       bijecie, bijecie na miazgę, że ich po polsku ścinacie z ramienia!~
 66 2  |             Chciałoby mi się gadać o ich życiu. Nażyć się z nimi!~-
 67 2  |         znosi już rosyjskich próbek, ich nieprawdy, ich odkryć i
 68 2  |    rosyjskich próbek, ich nieprawdy, ich odkryć i blagi. Tołstojów -
 69 2  |             ani myślały walić się na ich rozespane głowy. Kędyś w
 70 2  | doświadczając jej w pełni. Pocałunki ich i pieszczoty były bezdenne
 71 2  |        frakach, leżących jak ulał na ich walnych i szykownych żołnierskich
 72 2  |               Kto ośmieli się kpić z ich kokieteryjnych chwaścików,
 73 2  |   skupieniach tłuszczu modne suknie. Ich zwiędłe szyjska i ohydne
 74 2  |      bynajmniej i nie dla dogodzenia ich złudnym a daremnym zachceniom
 75 2  |              zaułki uczuć, przesmyki ich i przejścia tajne, doły
 76 2  |              Nie mogło już pochwycić ich obecności powonienie. Karolina
 77 2  |              Z tej rozterki wybawiła ich pewna wspólnie ulubiona
 78 2  |              nie można było dość się ich nasłuchać. Śmiano się przez
 79 2  |            szeptanie modlitwy, szmer ich, gwar, bełkot rozniósł się
 80 2  |  rewolucyjnych "kawałków", byłby się ich nie tylko bał, ale i lękał.
 81 2  |          sprawiały jej rozkosz. Sama ich szukała. Płakała i męczyła
 82 2  |       zbutwiałe przyciesie nie mogły ich już po staremu odeprzeć
 83 2  |     przeważnie go nie rozumieli i on ich nie rozumiał. Nawet nie
 84 2  |            rozumieli: nie obchodziło ich, nudziło ich to, co mówił.
 85 2  |              obchodziło ich, nudziło ich to, co mówił. Lubili gadać
 86 2  |         Komornicy - byli to chłopi i ich rodziny nie posiadający
 87 2  |       wioszczyny. Wojny nie wygubiły ich, lecz właśnie rozpleniły -
 88 2  |        zaczepić. Jakże straszną była ich zima! Jakże potworne wśród
 89 2  |           tego klanu pariasów, gdy w ich potomstwo uderzały krosty
 90 2  |             wiosek, przypatrywał się ich robocie i odpoczynkowi,
 91 2  |              odpoczynkowi, wglądał w ich garnusie przystawione do
 92 2  |        gałęzie suche, a potem wiązki ich dźwigały na plecach upadając
 93 2  |              synów, zięciów, córek i ich potomstwa, co się z różnych
 94 2  |          Bądź zdrów, gościu - mówiły ich spojrzenia. - Dach nasz
 95 2  |              Wielosławski udawał, że ich nie widzi. Coś gadał do
 96 3  |       fotograficzny, co świadczyło o ich pochodzeniu nie z żywego
 97 3  |             chcąc ludziom zawadzać w ich bieganinie, nie chcąc przyczyniać
 98 3  |       bardziej do ideału niż była za ich czasów.~- Doprawdy? Ja sądzę,
 99 3  |       czyichś zasad przez stosowanie ich zaprzeczenia w czynie.~-
100 3  |              a raczej współcześnie z ich bojkotem miałyby rozwijać
101 3  |             tak zwane getto. Lecz to ich osiedlisko nie powstało
102 3  |    wskazywały, że tak nie było. Nikt ich tutaj nie osadzał osobno,
103 3  |     chrześcijanami nie stykali, nikt ich nie zmuszał do zamieszkania
104 3  |         Franciszkańską ulicą. Nożyny ich tonęły w czarnym, rzadkim
105 3  |     chodników i rynsztoków, odzienie ich było zmoczone i brudne.
106 3  |           wszelkie słowo opisu. Nogi ich były cienkie jak pogrzebacze,
107 3  |               doprawdy, nie wart był ich fatygi. Płakał w głębi siebie,
108 3  |             przejąć uszanowaniem dla ich ubóstwa ani zrozumieć sensu
109 3  |          ubóstwa ani zrozumieć sensu ich zatrudnienia. Szukając wielkich
110 3  |            reforma społeczna mogłaby ich podnieść na wyższy stopień
111 3  |             tych ludzi zrobić, ażeby ich zrównać z innymi ludźmi
112 3  |        zawierać będzie prawdę o sile ich, której nie znają.~Cezary
113 3  |     robotników i chłopów, powołujące ich do organizowania się i do
114 3  |              manifestantów, kierując ich ku otwartej bramie ogrodu,
115 3  |        otwartej bramie ogrodu, ażeby ich tam wepchnąć i schwytać.
116 3  |     enuncjacjom tych partii i głosom ich "czołowych" wyrazicieli
117 3  |             i niedołęgami - oraz dla ich popleczników, pomocników
118 3  |             winien był złożyć broń u ich stóp i w ogóle ustąpić z
119 3  |             nic nie mogło wpłynąć na ich zapomnienie. Lulek spostrzegł
120 3  |         uprzytamniał sobie te idee w ich formach oczywistych, widział
121 3  |             celu tu przyszli. Całość ich nie wywierała zbyt groźnego
122 3  |             jest zasada uprawniająca ich do rządów. Robotnik w dzisiejszym
123 3  |    robotnicze pozbawione są kultury. Ich twórcze siły nie są wykorzystane.
124 3  |             zarobki i prawa staje po ich stronie, po stronie robotników.
125 3  |       pomykali tymi chodnikami. Nogi ich tonęły w wilgoci i brudzie,
126 3  |           myśleli, że interesuje się ich szwindlami, odwrócił się
127 3  |           jednego brzuszyny nie może ich stamtąd wydobyć, pchnąć,
128 3  |       chodniki - zjawiają się, jakby ich ziemia przemarznięta wydaliła
129 3  |         szczelin między grudą, jakby ich wiatr północny wywiał spomiędzy
130 3  |             na przelatujące auta, na ich barwy wielorakie - szare,
131 3  |              zielone, granatowe - na ich kształty coraz inne. Słucha
132 3  |          kształty coraz inne. Słucha ich porykiwania i pobekiwania,
133 3  |               Przestrzega porządku w ich biegu bez końca. Ślizga
134 3  |            nam nałożą! Niedoczekanie ich, żebyśmy na to patrzyli!~-
135 3  |    bolszewikami, lecz czy posiadacie ich męstwo?~- "Pewnym męstwem
136 3  |    zarobkowej tak nędznej, jaka była ich udziałem - i uświadomieni