Czesc

  1 Rod|         się niepostrzeżenie. Matka była niewidoczna, samoswoja,
  2 Rod|          inne, poza mężem i synem, była to przygodna, doczesna,
  3 Rod|              żal się Boże! - także była we wspomnieniach pełna nie
  4 Rod|          Dąbrowskich) wsławiła się była pośród polonii rosyjskiej
  5 Rod|        starsi".~Rosja przedwojenna była wymarzoną areną dorobku
  6 Rod|          sposób wysoce zagmatwany, była tam na stronicy trzydziestej
  7 Rod|          duchowym Seweryna Baryki. Była ona jednak w tym życiu czymś
  8 1  |      zwyczajne kamienie.~Matka nie była w stanie utrzymać syna w
  9 1  |        przeogromnej - Rosji, która była jej więzieniem. Skryte,
 10 1  |          gruby i śmieszny nonsens, była znowu sobą, dawną, młodą
 11 1  |             na śmierć - jak wtedy. Była znowu na śmierć kochana
 12 1  |           było wesoło, jaka wiosna była w duszach!~Po drodze zatrzymano
 13 1  |       ostrożnością i premedytacją, była obecna pani Barykowa i Cezary.
 14 1  |           wyrwane z jego głowy. To była właśnie esencja rzeczy.
 15 1  |            z niczym do nikogo. Gdy była z Cezarym sam na sam, próbowała
 16 1  |         nietoperzów, a dusza pełna była mroku i strachu. Bała się
 17 1  |          się jeszcze bardziej. Nie była przecie jeszcze stara, miała
 18 1  |    Zgarbiła się, skuliła, zmalała. Była siwa, pomarszczona, żółta,
 19 1  |        rzeczy nie rozumiała" - nie była przecież tak ograniczona,
 20 1  |          siebie węzełki i tobołki. Była to rodzina złożona z czterech
 21 1  |          na zdrowie. Od tej chwili była, widać, ściśle tropiona,
 22 1  |       łacińskie wyrazy, do których była przytroczona jej dziecięca
 23 1  |    przywykł całować i wyczuwać, iż była niejako częścią ręki, czymś
 24 1  |         tym miejscu, gdzie niegdyś była obrączka. Cezary zapamiętał
 25 1  |        wreszcie z ukrytą radością.~Była to już formuła ostatnia,
 26 1  |      widział, jak ta słaba kobieta była samą sobą, jak dalece świadomie
 27 1  |          swego celu. Ona jedna nie była zaskoczona przez wypadki.
 28 1  |         Cezary widział, że ona nie była słaba, lecz właśnie silna.
 29 1  |           aż do ostatka. I znaczna była ulga w jego cierpieniu,
 30 1  |      rozumowania. Nawet tam, gdzie była w istocie przemądrzała,
 31 1  |            ona nie mogła, gdyż nie była w stanie, za winą swej płci
 32 1  |          oceanu, a ona, matka, nie była w stanie nic z tego wyssać
 33 1  |        miał przed oczyma. Weselszą była przede wszystkim myśl o
 34 1  |          ludzkich. Skoro zaś winna była być wykonana jak najszybciej,
 35 1  |         słońce. Były to usta ojca. Była to postać ojca w łachmanach
 36 1  |          na północ. Ta druga część była cięższa niż pierwsza. Podróżowali
 37 1  |       polsku.~Polszczyzna Cezarego była nieco zawiana rosyjskim
 38 1  |          cyplu wchodzącym w morze, była niegdyś tam, w praprawiekach,
 39 1  |           i tam na całej długości. Była to po prawdzie jedna wielka
 40 1  |      dosięgających wybrzeża. Brama była otwarta i tam za koleją
 41 2  |            rozmarzonymi oczami. To była nowa postać matki, nowy
 42 2  |            semickiego pochodzenia. Była to plutokracja miasta Warszawy,
 43 2  |          chłopów i robotników, nie była dla niego upragniona. Miał
 44 2  |           się ów rdzeń tajemniczy. Była to olbrzymia, wprost niezmierna
 45 2  |          miasta z rannymi. Noc już była, gdy oddziałek dosięgnął
 46 2  |       obwisłymi wąsami. Twarz jego była surowa, zmartwiona i wyrażająca
 47 2  |            w historii jego sportów była to przyjemność - prima!
 48 2  |           jaśniepańskich. Droga ta była jakby utworzona dlatego,
 49 2  |           i w aleję drzew starych. Była już noc ciemna. U końca
 50 2  |           zadawaniu szyku. Rozmowa była tak chaotyczna, że nic nie
 51 2  |          bolszewicy się narodzili. Była bowiem na pensji w Warszawie,
 52 2  |   obładowany wyszedł na ganek. Noc była jesienna, ciemna. Ponieważ
 53 2  |     wiejskiej panny, choć maleńka, była mocna i muskularna. Uczepiwszy
 54 2  |           Sień z kamienną posadzką była jeszcze wyższa niż pokój.
 55 2  |      którym Baryka noc przepędził. Była to najoczywiściej przyjezdna -
 56 2  |           stronę ognia, jakby sama była na scenie, a tańczyła bachiczny
 57 2  |     kamiennymi imbrykami. W jednym była kawa, kawa jednym słowem -
 58 2  |            naszych tutaj stronach. Była pogoda, no to pogoda. A
 59 2  |       zgrabnie siedziała na koniu.~Była wysmukła, niezwykle kształtna,
 60 2  |           nieszczerości, snobizmu. Była naturalna i solidna w każdym
 61 2  |      przeszło przez płuca niczyje.~Była w tej pani jakaś cecha otwartości,
 62 2  |      astmatyku.~- No, od czegóż by była Laura? Romantyczne macie
 63 2  |         wiem!...~Ach, jakże piękną była dróżka, dwukolejka, którą
 64 2  |            przed gankiem "pałacu". Była to raczej willa niż pałac
 65 2  |  wejściowego prowadziły na piętro. Była ubrana w skromną, modną
 66 2  |      przejrzyste szaty, pani Laura była niepodobna do siebie samej.
 67 2  |    ucieczki w poprzek dziedzieńca. Była po dziewczęcemu wysmukła,
 68 2  |            dań w sposób żywiołowy. Była tylko w stosunku do Cezarego
 69 2  |     napuszczone tłuszczem. Bryczka była, widać, świeżo odmalowana,
 70 2  |         było szczytem pielęgnacji. Była to bowiem para karych wałachów,
 71 2  |       wywindował duchownego. Panna była zrozpaczona. Miała łzy w
 72 2  |         sława szeroko rozeszła się była poza granice państwa nawłockiego,
 73 2  |   obstalowywał w mieście. Krawatka była cudna, najmodniejszego rodzaju,
 74 2  |       będzie zgubiona. Zobaczą, że była sam na sam z nim, w jego
 75 2  |          widział dobrze pocałunki. Była to młodociana muzyczka,
 76 2  |      zachorowała duchowo. Jej stan była to nieustanna tęsknota dochodząca
 77 2  |     uchylił drzwi do sali balowej. Była ogromna, świeżo wywoskowana
 78 2  |         pól, w kołysaniu i drżeniu była otchłań radości obojga przygodnych
 79 2  |           stojącym na wzgórzu. Noc była ciemna, chłodna, prawdziwie
 80 2  |    rozejrzał się po pustym pokoju. Była to ta biblioteka, gdzie
 81 2  |       Kościeniecka weszła na salę. Była w wytwornej balowej sukni,
 82 2  |          nie widziany. W tej sukni była szczuplejsza i jakby wyższa.
 83 2  |    widziała nic i nikogo, i gotowa była dać drapaka, gdyby nie to,
 84 2  |           z jej lśniącym parkietem była dla niej przepaścią bez
 85 2  |           skinął na nią w mrokach. Była to nienawiść do tej Karoliny.~"
 86 2  |            obydwu niezdrowe upały. Była to jego droga do ubóstwianej.
 87 2  |         stronę. Właśnie pani Laura była przez chwilę wolna. Skłonił
 88 2  |        ciżbę osób. Wanda Okszyńska była najpewniejsza, że ta przepotężna
 89 2  |        mokrych i śliskich. Tak jak była, w lekkiej sukni balowej,
 90 2  |            wielka sala pełna teraz była par posuwających się tam
 91 2  |         wszędzie brzmiał.~Karolina była wciąż zmarznięta. Trzęsła
 92 2  | niepochwytnych dla oka rzutach nóg była niezmiernie kusząca i powabna
 93 2  |      chowała swe piersi. Głowa jej była dumnie zadarta i w tył odrzucona.
 94 2  |            oburzenie. Gotowa nawet była protestować, boć jako inicjatorka
 95 2  |        przerwy dysputując. Dysputa była teologiczna, nafaszerowana
 96 2  |           twarz pannicy. Głowa jej była odwrócona i wciśnięta między
 97 2  |          miłosny był zupełny, lecz była to także całopalna ofiara
 98 2  |           nazwę "Czaruś". Ponieważ była o dwa lata starsza od bóstwa,
 99 2  |           bóstwa, a nadto ponieważ była już wdową, poczytywała się
100 2  |            wygląd twarzy Karoliny. Była cała szara, twarz miała
101 2  |            gdyż Karolina zazwyczaj była wszędzie, wciąż się krzątała,
102 2  |           gdzie Karolina tego dnia była: w oborach, w domu ekonoma,
103 2  |         obiedzie, więc najpóźniej, była w mieszkaniu rządcy, pana
104 2  |          Ale przecie panna Karusia była tutaj u nas nad wieczorem!
105 2  |           której godzinie Karolina była tutaj? - spytał wuj Michał.~-
106 2  |      saloniku - i tego... Która to była godzina, jak tu u nas była
107 2  |         była godzina, jak tu u nas była panna Szarłatowiczówna,
108 2  |    chrząknięcie, a później głos:~- Była czwarta. Po czwartej.~-
109 2  |         która śmierć spowodowała - była wezwana do sędziego śledczego,
110 2  |          Jego zapalczywość miłosna była tej miary, że wypadki nawłockie
111 2  |          dzielącą te folwarki. Noc była spokojna, ciemna. Śnieg
112 2  |         swoją dalekość. Dusza jego była jak rola rozorana, w której
113 2  |            przy grobowcu rodzinnym była ławeczka drewniana, na której
114 2  |      Podłoga w tej stancji również była jakaś falista, leżąc wprost
115 2  |           zaczepić. Jakże straszną była ich zima! Jakże potworne
116 2  |           się tam Wanda Okszyńska. Była blada, bladozielona jak
117 2  |      bielony, obok którego tkwiła. Była wychudła i jakaś zestarzała.
118 3  |   mahoniowy - i leżał spory dywan. Była szafa otwarta z książkami
119 3  |      dziedziną jego pracy duchowej była psychologia. Syn swego czasu,
120 3  |       Stanisław Krzemiński. Polska była dlań - "Pani moja, Mocarka
121 3  |       razie bardziej do ideału niż była za ich czasów.~- Doprawdy?
122 3  |         zmoczone i brudne. Para ta była wynędzniała ponad wszelkie
123 3  |           rozmarznięte. W płachcie była masa przegryziona od rdzy:
124 3  |         Przeciętny jednak typ - to była karykatura ludzkiej postaci.
125 3  |         jej moralnej sile? Powinna była w Polsce znaleźć zwolenników,
126 3  |       znaleźć zwolenników, powinna była zniszczyć szczupłą polską
127 3  |     plecami wojsk polskich powinna była stanąć druga potęga: zrewolucjonizowane
128 3  |         wsi. Ta druga siła powinna była podać rękę rosyjskiej armii
129 3  |           Baryki potrzeba wyznania była koniecznością duszy. Jakżeby
130 3  |       wszedł do sporej sali, która była niegdyś półburżujskim salonikiem.
131 3  |   szesnastoletnia panienka. Ubrana była w krótkie futro sobolowe
132 3  |      nogach wysokie białe kamasze. Była przecie najpiękniejsza z
133 3  |           najpiękniejsza z kobiet! Była najwykwintniejsza z kobiet
134 3  |       kobiet tego miasta! O, jakże była piękna! Jakie nieopisane
135 3  |           wiedział, dokąd? Któż to była ta kobieta? Teraz dopiero
136 3  |       zarobkowej tak nędznej, jaka była ich udziałem - i uświadomieni