Czesc

 1 Rod|          jak najczęściej rozkoszne sam na sam. Chłopiec pierwszoklasista,
 2 Rod|       najczęściej rozkoszne sam na sam. Chłopiec pierwszoklasista,
 3 1  |    zdruzgotana. Cezary znalazł się sam z matką w osierociałym mieszkaniu.
 4 1  |          został na pokładzie, a on sam z matką na brzegu, i kładkę
 5 1  |            w głębi peronu, z dala, sam jeden, oparty o framugę
 6 1  |          rewolucji, to chyba tylko sam Cezary Baryka, gdyż on to
 7 1  |         nikogo. Gdy była z Cezarym sam na sam, próbowała oponować.
 8 1  |          Gdy była z Cezarym sam na sam, próbowała oponować. Lecz
 9 1  |   pieczarze.~ Tak to Cezary Baryka sam jeden został na świecie.
10 1  | pogłaskaniem osrebrzał. Cezary był sam i nie sam. Patrzył na wdzięczne
11 1  |    osrebrzał. Cezary był sam i nie sam. Patrzył na wdzięczne drzewko
12 1  |           tajemnicę, iż przecie on sam - Cezary - nie był nią,
13 1  |            której nie przywiązywał sam żadnej wagi. Pokazał tę
14 1  |          posuwał się z wolna tam i sam żołnierz turecki z bronią
15 1  |       trzymały w sobie zaklęty ten sam krzyk, który przenikał stokroć
16 1  |            zwracał na niego uwagi. Sam tylko Cezary miał się w
17 1  |             jednostajny, wciąż ten sam, drżący, rzewny, ekstatyczny.
18 1  |     trzeciej. Śpiew zawsze był ten sam. Składał się właściwie z
19 1  |        zatajając miejsce ukrycia i sam fakt posiadania zakonspirowanej
20 1  |         czysty, złoty piasek, taki sam jak w diunach przymorskich,
21 1  |     cieślów, stolarzy i gonciarzy. Sam materiał jeno, transport
22 1  |            i dwu, trzech monterów. Sam dom - bez robót ziemnych -
23 1  | pracowników, techników i artystów. Sam ów Baryka zakłada wciąż
24 1  |            ramion i piersi ciężar, sam go biorąc w swe ramiona -
25 1  |            przymus, przekleństwo i sam nieszczęsny los bytowania
26 1  |            ckliwy i bezbarwny. Nie sam zresztą ten ideał, lecz
27 1  |     tęsknoty i żądzy powrotu, lecz sam trząsł się i jęczał jak
28 1  |    popchnął go ku końcowi pociągu. Sam przemówił do inżyniera Białyni:~-
29 1  |         wagonami na drugą stronę i sam przelazł na czworakach.
30 1  |           chyłkiem, co tchu, aż na sam koniec ogromnego szeregu
31 1  |        rozkazem:~- Pchajcie się na sam spód. Pod tułupy! Leżcie
32 1  |            Nie zostawaj! Jedź tam! Sam zobaczysz... przekonasz
33 2  |          pedant i zimny służbista, sam mu to wytłumaczył, gdy tak
34 2  |  wytłumaczył, gdy tak pewnego razu sam na sam rozmawiali. Przyznał
35 2  |            tak pewnego razu sam na sam rozmawiali. Przyznał się
36 2  |            Zamykali się częstokroć sam na sam i godzinami wspominali
37 2  |     Zamykali się częstokroć sam na sam i godzinami wspominali o
38 2  |           ten chorowity Francuzina sam tak oto ze swym szoferem
39 2  |   przemożną. Zdarzało mu się iść w sam środek nieprzyjaciół, uczestniczyć
40 2  |            tymi korkami. Musiał mu sam panicz, "Jaśnie-Hipcio",
41 2  |            wydzierać - bo jakże! - sam szczerozłoty tokaj jeszcze
42 2  |           pokoju zawołał:~- Ja już sam trafię do łóżka, a ty pokaż
43 2  |      Angielka" także przychudła.~- Sam to doskonale widzę, ale
44 2  |    narzucona została na Kasztana i sam ten wspaniały koń znalazł
45 2  |        zupełnie puste. Tylko tam i sam, daleko widnieli jeszcze
46 2  |          przymrużonymi chytrawo. - Sam tutaj jedynie na miejscu
47 2  |         Aby ona umie! Mądre to jak sam diabeł.~- Po cóż by tak
48 2  |         rodzinnego domu. Westchnął sam przed sobą nad swoją dolą.
49 2  |          dolą. Obcy jest wszędzie, sam. Jakiś cudzoziemiec między
50 2  |           na statecznej bryczce, a sam Hipolit konno na ulubionym
51 2  |     bryczka zajechała przed ganek. Sam Jędrek powoził parą nieposzlakowanie
52 2  |        przecie nawet nie zobaczył! Sam tu jakoś zmalał, sprościał,
53 2  |         wszystko, co trzeba, pisze sam, jak kura pazurem, i według
54 2  |           rozmaitych gatunków, ale sam owoc najprzedniejszy doskonałości
55 2  |     starszego pana Storzana, który sam powalony przez paraliż,
56 2  |         zgubiona. Zobaczą, że była sam na sam z nim, w jego pokoju...
57 2  |            Zobaczą, że była sam na sam z nim, w jego pokoju...
58 2  |          Storzana. Cezary pozostał sam w salonie smutnym i ciemnym
59 2  |        robił z tymi swymi cnotami? Sam jeden w tym ogromnym szpitalu?~-
60 2  |            kołysała się to tam, to sam, jak łagodna kolebka. Czarne
61 2  |   Nareszcie po wielokrotnych tam i sam posunięciach, z jednego
62 2  |            który na stosie z mirry sam się palił i z popiołów własnych
63 2  |           w twarz Laurze! Jakżeżby sam dokonać potrafił takiej
64 2  |            wspomnienia raju, który sam jednym uderzeniem na zawsze
65 2  |   zmarzniętą ziemię, iż jest znowu sam, jak niegdyś w Baku. Poczuł,
66 2  |     szalonymi nogami. I jest znowu sam jeden, jak w Baku, odrębny
67 2  |        zaklęknięte w ziemię. Tam i sam krzyżyk drewniany z wianuszkiem
68 2  |           powinieneś specjalnie.~- Sam wiem, czy mam się modlić,
69 2  |         iść do kościoła. Zostań tu sam - i płacz przy tym grobie,
70 2  |             i będę prał, jakbyś ty sam prał swoją własną ręką!
71 2  |          na Chłodek. Chciałbym być sam, nawet ciebie nie widywać...
72 2  |           z jękiem:~- Na Chłodek - sam... Ech, ty głupcze! Ty dardanelski
73 2  |         ściany, te same belki, ten sam dach, te same graty. Domisko
74 3  |          Rozmienił się na drobne i sam się w tłum wydał. Nauczał
75 3  |            najlepsze na Zachodzie. Sam żyjąc pod podwójną kopułą
76 3  |           I tutaj, jak zawsze, ten sam inspirator napisał wezwanie
77 3  |          Polski z ramienia caratu. Sam wydrukował wezwanie na czerwonych
78 3  |           na czerwonych kartkach i sam je rozrzucił, rozdał w fabrykach
79 3  |    Cezarego, jakoś był mu na rękę. Sam w rozmowach używał nieraz
80 3  |           na nowe drogi. Czy Lulek sam odczuwał cierpienia uciemiężonych?
81 3  |    zniszczyć ten kraj już tylko za sam jego "militaryzm". A nie
82 3  |         wróg nasz jest jeden i ten sam. I to jest źródło naszej
83 3  |           potrzeby piękna w ruchu. Sam głos towarzyszki miał brzmienie
84 3  |        schować te fakty na dno, na sam spód dowodzeń, gdyż jest
85 3  |       kultury nie może przecie ani sam siebie, ani nikogo innego
86 3  |          groźnie prosząc o spokój. Sam zadał pytanie:~- Więc "pan"
87 3  |              Nic nie utrzymuję, bo sam jeszcze dobrze nie wiem.
88 3  |          poradzić na to wszystko - sam jeden? Śmiech Lulka, skierowujący
89 3  |   półsennym przywidzeniu, że to on sam tam stoi na kamiennym nadbruku,
90 3  |          jak żelazo i beton.~Tam i sam idzie i powraca, podobny
91 3  |           chwili zamierzam czynić, sam jednak nie pobudza mię do
92 3  |         słowa wypadły mu z gardła. Sam głos zamarł. Ani jednego
93 3  |           Gdy tłum zbliżył się pod sam już pałacyk belwederski,