Czesc

 1 1|              mu do przekonania, było jakby wyjęte z jego wnętrza, wyrwane
 2 1|              i gięły. W oczach latał jakby rój skrzydeł czarnych nietoperzów,
 3 1|             małą i chudą pod kołdrą, jakby jej wcale nie było - utulał,
 4 1|              małych listków szemrało jakby westchnienie. W wietrze
 5 1|            egzemplarz. Z głębi wozu, jakby z ucisku nieposkromionego
 6 1|        pomijano, a nawet umieszczono jakby na złej liście. Nazwisko
 7 1|              w którym dźwięczało coś jakby imię jego własne spieszczone:~-
 8 1|             zaprzeczył ruchem głowy, jakby się nie zgadzał na sformułowanie
 9 1|     przytuleni do siebie dla ciepła, jakby byli jednym ciałem, ojciec
10 1|             do gruntu się zmieniłem. Jakby kto moją duszę na nice wywrócił.
11 1|      wytworzył się w jego organizmie jakby nowotwór uczuć, pulsujący
12 1|         podźwignął się na legowisku, jakby mu sił nagle przybyło. Objął
13 1|         poradzić nie mógł, przeżywał jakby śmierć własną. Pociąg w
14 1|              spod nieruchomej głowy, jakby ją lody okuły i zamroziły
15 1|           pracownicy prywatni - byli jakby wyjęci spod wszelkiego prawa
16 1|              Biegnąc coraz szybciej, jakby ich kto gonił, modląc się,
17 1|       powietrza, do ziemi nieznanej, jakby wolność swoją obejmował
18 2|             sposób spokojny i zimny, jakby mówił o finansowej sprawie,
19 2|               młody marsowy satrapa, jakby połknął stu generałów -
20 2|             jakie to poczciwe! Każdy jakby z dzbanuszka wylizał. A
21 2|             wykrzyknęła najgłośniej, jakby w oczekiwaniu odpowiedzi.
22 2|             nad zaułkami i uliczkami jakby skreślonymi do znaku. Zatrzymano
23 2|              i pocił się w obrotach, jakby wcale nie miał w żyłach
24 2|        jaśniepańskich. Droga ta była jakby utworzona dlatego, żeby
25 2|              zdrowy, tęgi i opalony, jakby jeździł na polowanie w sąsiedztwo.
26 2|      nachylał się z takim uśmiechem, jakby i tego obcego "jaśnie panicza"
27 2|      przecież były to łzy prawdziwe, jakby krewnych, jakby sióstr dalekich
28 2|           prawdziwe, jakby krewnych, jakby sióstr dalekich a nieznanych,
29 2|         czarnymi oknami rozległy się jakby strzały. To starzy parobcy
30 2|         dobrze z tymi obcymi ludźmi, jakby ich znał i kochał od niepamiętnych
31 2|       siedział na płocie nieruchomy, jakby wyrzeźbiony z brązu wielobarwnego,
32 2|            ku dołowi, teraz stał się jakby nowym szponem tego potwora,
33 2|           lekkie pas w stronę ognia, jakby sama była na scenie, a tańczyła
34 2|        podwójną i potrójną swą mocą, jakby tam w głębi rzeczywiście
35 2|            to pieszcząc się z końmi, jakby z najlepszymi przyjaciółmi.
36 2|            polach, po powierzchniach jakby odartych ze skóry, dookoła
37 2|          zdawała się nie dostrzegać, jakby był czymś daleko mniej interesującym
38 2|           mogą się tak zaraz pobrać, jakby on pragnął, bo matka Kościenieckiego
39 2|               głęboki i niesamowity, jakby nie z tego świata.~"Nie!
40 2|              takim skrzywieniem ust, jakby istotnie w jego wywodach
41 2|             tak wybujały i dostojny, jakby się słyszało mowę tronową
42 2|               odpaliła z taką furią, jakby miała zamiar podziękować
43 2|             sennowładztwa tej wody - jakby za tym miejscem tęsknił
44 2|      zaśpiewał z cicha samemu sobie, jakby słuchaczki obok niego wcale
45 2|              prowadzili na tej górce jakby pewnego rodzaju kurację
46 2|             w całym ciele szczęście, jakby pocałunek oddany ustom przez
47 2|       zasłyszany, brzmiał w jej uchu jakby melodia osobliwa.~Próbowała
48 2|         materialny klawisz otwierało jakby błam' wielki w błękitnej
49 2|         kiedyś powlokła się na górę, jakby każda jej stopa sto cetnarów
50 2|               Ten widok cisnął w nią jakby oszczepem diabła i utkwił
51 2|        Przypatrywał się sobie samemu jakby figurze nieznajomej. Był
52 2|              słowa tonem mentorskim, jakby głosił jakąś zasadę moralną.~
53 2|            sukni była szczuplejsza i jakby wyższa. Bardzo odsłonięte
54 2|              tej minucie skupionego, jakby symbolicznego cierpienia,
55 2|           patrząc w tłum z uśmiechem jakby wprawionym w oblicze. Z
56 2|              wciśnięta między barki, jakby dla powstrzymania szlochów
57 2|         uciekła z ganku przez ogród, jakby ją ścigał tysiąc rozjuszonych
58 2|            nagle z marzeń prawdziwa, jakby się stawiała na rozkaz wewnętrznego
59 2|           duszy przyjaciela! Były to jakby wędrówki w słońcu po krainie
60 2|           godzinę czasu.~- Nie wiem.~Jakby na zawołanie wysunął się
61 2|              cała szara, twarz miała jakby z ceraty, z czarnymi dołami
62 2|           chwilę na wargach czarnych jakby z żelaza. Cezary nachylił
63 2|        Skalnicki w sposób niewinny i jakby plotkarski, gromadzący wszelkie
64 2|           suchej trawy i usłał sobie jakby łoże. Zawinął się w siano
65 2|         wyczuwał wzdłuż całej twarzy jakby walec nabrzmiały. Jakże
66 2|           tym lesie sprawił mu ulgę, jakby muzyka głęboka i wyrafinowana.
67 2|             Ja - tak. Ale ja, to już jakby z urzędu, z zawodu. A ty
68 2|              Jeden za drugiego szedł jakby za siebie samego. Słowo -
69 2|           Gruboszewski ucieszył się, jakby mu kto cały Chłodek na własność
70 3|            również nie ludzkie, lecz jakby sępie czy jastrzębie, oczy
71 3|      wyświechtanych, iż składały się jakby z zeskorupiałej pozłoty
72 3|              wypełzło, wynurzyło się jakby spod ziemi mnóstwo Żydów
73 3|               W uszach jego brzmiały jakby maleńkie srebrne dzwoneczki,
74 3| poinformowany o sprawach rosyjskich, jakby tam właśnie spędził całe
75 3|            pewnym skrócie sylabowym, jakby ten wyraz od częstego obracania
76 3|              mina Lulka, uroczysta i jakby natchniona. Potem śmieszył
77 3|         komunikowali się półgębkiem, jakby całą troskę o bezpieczeństwo
78 3|           męstwa i determinacji.~Coś jakby uśmiech - ale nie uśmiech -
79 3|               siwawy, zamyślony, coś jakby szlachcic z folwarku, niepokojący
80 3|            Założył też nogę na nogę, jakby na znak, że nic już więcej
81 3|       oświadczeń - dość wdzięcznym i jakby melodyjnym ruchem powstała
82 3|          parę słów - zaczął Cezary - jakby określić? - prawie w kwesti
83 3|           zajadłością i nienawiścią, jakby w jego osobie sama potworna
84 3|         prawie nie widział, a muzyki jakby nie słyszał. Miejsce było
85 3|             chodniki - zjawiają się, jakby ich ziemia przemarznięta
86 3|            ze szczelin między grudą, jakby ich wiatr północny wywiał
87 3|          ogołocone stały nieruchomo, jakby nasłuchiwały tych wyznań.
88 3|             tych wyznań. Drzewa były jakby rozdęte od wilgoci, od odwilży,
89 3|           brodę i policzki Cezarego, jakby je oczyma materialnie całowała.
90 3|            się w nim dzikość czucia, jakby serce rozjuszonego jastrzębia
91 3|          zbudziło się w jego piersi, jakby szpony zemściwego jastrzębia
92 3|              stanął w poprzek ulicy, jakby tam nagle ściana szara,