Czesc

 1 1|          duszę na nowo. Widziała jego oczy i uśmiech pełen śmiertelnej
 2 1|             zagładę. Wspomniała sobie oczy Gajowca, oczy wzniesione
 3 1|        Wspomniała sobie oczy Gajowca, oczy wzniesione na zeszłowieczny
 4 1|              o bujaniu samopas, dokąd oczy poniosą, i o tym nienasyconym
 5 1|            jak się odbywało, gdy miał oczy rozszerzone, nozdrza rozedrgane,
 6 1|               wlepiała weń przerażone oczy i mamrotała swe modlitwy.~
 7 1|              dawniej nie wpadały mu w oczy. Przede wszystkim z nagła
 8 1|          Twarz matki kostniała wtedy, oczy mętniały, wargi stawały
 9 1|            wreszcie i uciekają, dokąd oczy poniosą.~Pani Barykowa,
10 1|         kuchni zwierzyła się w cztery oczy gościnnej i litościwej Polce.
11 1|          fiołki i sasanki otwarły swe oczy żywe i ukazały twarzyczki,
12 1|           zacinał, miecąc ostry pył w oczy wołów i żywych ludzi. Arby
13 1|       przesuwały się poprzez głowę, a oczy większy niż przedtem zakres
14 1|             uszy były cudem harmonii. Oczy czarne, zawleczone jeszcze
15 1|         ludzkiej hoduje.~"Co widziały oczy twoje, męczennico, gdy usta
16 1|                 Cezary Baryka zatopił oczy w oczach umarłej i usłyszał
17 1|        opuszczoną, ukrytą w dłoniach, oczy przymknięte i schowane w
18 1|         Zobaczył wyblakłe, niebieskie oczy wpatrzone w swe oczy, oczy -
19 1|       niebieskie oczy wpatrzone w swe oczy, oczy - radosne niebiosa.
20 1|            oczy wpatrzone w swe oczy, oczy - radosne niebiosa. Zdumienie,
21 1|          cieniu daszka swe niebieskie oczy. Cezary stał na miejscu,
22 1|            wątpliwości! To były ręce, oczy, usta, piersi ojcowskie!
23 1|             uśmiechem Seweryn Baryka.~Oczy jego zaszły ciężkimi łzami,
24 1|            Szkliłbym ci to tak w żywe oczy, gdybym nie był?~- Ale co
25 1|          jakoweś światło uderzające w oczy. On nie tylko wierzył w
26 1|             kieszeni swoją słuchawkę. Oczy obydwu samarytan były smutne.
27 1|              odnosić. Cezary podniósł oczy błagalne na czarnego przyjaciela,
28 2|       podobizna "panny Jadwigi", a ma oczy kubek w kubek do matki podobne.
29 2|              normalnego bolszewika na oczy nie widziała...~- A coś
30 2|                 A coś ty widziała "na oczy", Karolino, dziewczę z pałacu
31 2|       policzków. Cezary zaglądał w te oczy nieznane, pełne rozumu,
32 2|              głębiom jego duszy przez oczy końskie z otchłani ich egzystencji,
33 2|               pól wypadały przed jego oczy z dwu stron jako części
34 2|            pełny, że Baryka przymknął oczy. Czekał na katastrofę. Rad
35 2|            chuda, ani zanadto tłusta. Oczy miała iście lazurowe. Nie
36 2|               patrzących młodzieńców. Oczy im się jarzyły. Gdy para
37 2|              wysmukłe jak u podlotka. Oczy tylko zostały te same, szczere
38 2|      tajemnicą, jakim sposobem, mając oczy tak szczelnie zamknięte,
39 2| wytrzeszczając swe śliczne niebieskie oczy.~Hipolit jechał tuż za wózkiem
40 2|          wydrzeć nie zdoła. Zaciskała oczy, zamierała, konała od tego
41 2|               jak ze stali. Przymknął oczy i drapieżnym uśmieszkiem
42 2|         Zobaczy pan zresztą na własne oczy. Będziemy się bawić, bawić!~-
43 2|        wesołym na ukłon Cezarego. Ale oczy jej nie zatrzymawszy się
44 2|               co szeptał!..~Lecz inne oczy widziały jego osobę, taniec
45 2|           samą zapamiętałość! Były to oczy Wandy Okszyńskiej. Sala
46 2|             To, co widziała na własne oczy, było tak uderzającym odkryciem
47 2|            tajemnica spadła przed jej oczy.~Panna Wanda siedziała smirno
48 2|          coraz grubsza spadała na jej oczy w tym salonie buchającym
49 2|           kręcone włosy. Całuję twoje oczy. Całuję twoje usta. Kocham
50 2|       wskazanego mu celu.~Były jednak oczy, które wyśledziły to obopólne
51 2|           były boleśnie uśmiechnięte, oczy świecące jak gwiazdy, białe
52 2|              tym narzucaniu się przed oczy tancerza ze swymi ślicznymi
53 2|         wyzywająco miotała przed jego oczy swe małe stopy, wynurzała
54 2|            zadarta i w tył odrzucona. Oczy ciskały tysiąc pokus i tysiąc
55 2|          pokus i tysiąc przekleństw w oczy złoczyńcy i zdrajcy.~Oparta
56 2|            Okszyńska. Przymrużone jej oczy mierzyły każdy skok Cezarego
57 2|         Hipolit wybałuszając zamglone oczy i czepiając się rękami bezradnymi
58 2|              trzymał w ręce. Podniósł oczy na twarz pannicy. Głowa
59 2|           należy nocnemu złodziejowi. Oczy Karoliny wyśledziły kierunek
60 2|      nasłuchiwał.~Nagle poraziło go w oczy światło latarki elektrycznej,
61 2|              miejsca i pognał w pola. Oczy, przyzwyczaiwszy się do
62 2|          wychudła i jakaś zestarzała. Oczy jej, podkute czarnymi obwódkami,
63 2|            nad tą poręczą. Przymknęła oczy i wtuliła się w zimną wnękę.
64 2|        szeroką drogą. Cezary podniósł oczy na tę okolicę, siedlisko
65 3|      Buławnika. Od razu rzucało się w oczy, że w rogu zacieka tudzież
66 3|            sklepów żydowskich mierził oczy przybysza swą specyficzną
67 3|           jakby sępie czy jastrzębie, oczy były surowe i starcze. Ta
68 3|              tych naukowości Lulka na oczy nie widział. Zawsze miało
69 3|              refleksami. Rzucał przed oczy przyjaciela obrazy biedy
70 3|      przybierał kolor jasnozielony, a oczy zawściągały się bielmem.
71 3|           ponieważ jej nie widział na oczy - słupów granicznych, które
72 3|       przewrotowych widział na własne oczy, ażeby ta żydowska burżuazja,
73 3|       dziesiątej rano.~- Zawiążesz mi oczy?~- Zawiążę ci tylko język
74 3|            Lulek wznosząc na Cezarego oczy błagalne, oczy smutne, zimne
75 3|               Cezarego oczy błagalne, oczy smutne, zimne oczy fanatyka.~
76 3|          błagalne, oczy smutne, zimne oczy fanatyka.~Nazajutrz o godzinie
77 3| rewolucjonisty, na głuche, podkrążone oczy, na mizerne wąsiki, podszczypane
78 3|              już tu i ówdzie na sali. Oczy wszystkich obecnych skierowały
79 3|       naturalnie zaczesanymi włosami. Oczy tej niewiasty były szaroniebieskie,
80 3|              proletariacko-pospolity. Oczy tego typu patrzyły ostro,
81 3|          wszystkim...~Wszystkie teraz oczy skierowały się na Cezarego
82 3|              strony wysuwał się przed oczy zza cudzych pleców i wciąż
83 3|        bieliznę, ale wyłupiliby sobie oczy nawzajem i z dygocących
84 3|              go spodziewaną radością. Oczy tylko nasycały się prawdą,
85 3|             rękawów, zakrywając sobie oczy. Stanęła i czekała. Zbliżył
86 3|          szpicrutą straszliwe poprzez oczy cięcie. Wszelkie słowa wypadły
87 3|              przechodzili i podnosili oczy na tę damę tak piękną; a
88 3|         pójdziemy?~Podniosła na niego oczy. Blady uśmiech, zbłąkany
89 3|                to przez ciebie! A ty?~Oczy jej obeschły i patrzyły
90 3|              słodyczą. Oglądała usta, oczy, brodę i policzki Cezarego,
91 3|             stokroć wznosiła na niego oczy i po stokroć powracała.~-