Czesc

 1 Rod|          oka w głowie. Wędrowała z nim po szerokiej Rosji, leżąc
 2 Rod|     znakomicie, gdyby rozkochani w nim rodzice nie przeszkadzali
 3 Rod|       dywanem, tak puszystym, że w nim stopa ginęła, ojciec i syn
 4 1  |           patrząc tak na niego - o nim marzyć!... Jakiż śliczny,
 5 1  |           widowisko jawi się przed nim, bo prosty nos naciąga się
 6 1  |         otchłaniach wojny, wieść o nim zaginęła tak dalece, iż
 7 1  |           swej ósmej klasy. Wraz z nim co gorliwsi wyznawcy jego
 8 1  |           wychowańca do sądu. Lecz nim nadszedł termin powołania
 9 1  | półuśmiechem, ona cofała się przed nim, wlepiała weń przerażone
10 1  |            i wielkie smutki życia.~Nim jednak spuszczono prostą
11 1  |            Na ogół nie wiedziano o nim, co jest za jeden. Ponieważ
12 1  |            znikł za owym parkanem. Nim jednak znikł, obejrzał się
13 1  |            i chciał coš przecie na nim zobaczyć. Tymczasem trzeba
14 1  |            do Seweryna, rozpiął na nim przyodziewek i przez słuchawkę
15 1  |         męczarni. Gdy się drzwi za nim zamknęły i zostali znowu
16 1  |            Zawinęli je w płachtę A nim zawinęli, pozwolili mu jeszcze
17 2  |       słyszał w kawiarni, targnęło nim jak żywa zniewaga. Nie chciał
18 2  |          ludzi ubogich szedł przed nim wszystkimi drogami na wschód -
19 2  |            calu. Nie było nic poza nim. Naprzód! - i kwita. W kompanii
20 2  |           wolna z siedzenia. Ale o nim nie zapomniano. Wnet wstępował
21 2  |        musiał pan przecie, leżąc z nim po rowach, zauważyć... Biedny,
22 2  |     potrzebę. Cezary chciał iść za nim, ale panna Karolina go zatrzymała,
23 2  |  towarzyskich.~- No?~- Okryjmy się nim obydwoje.~- Z pana, widzę,
24 2  |             Krok w krok chodził za nim Jędrek, stajenny. W każdym
25 2  |    Hipolicie Wielosławskim. Jest w nim i krąży całą swą istotą
26 2  |     przychodniów konie zwracały ku nim głowy o wielkich, rozdymających
27 2  |          ich egzystencji, załkał w nim ojciec i załkała matka.
28 2  |         wiem, czy będę mógł być na nim.~- Czaruś! mój drogi, porzuć
29 2  |       zapamiętale przebierającą po nim palcami, nie bez zażywania
30 2  |         czyby nie chciała zagrać z nim na cztery ręce "Tańców węgierskich"
31 2  |           kapeluszu kapłańskim. Za nim szła panna Karolina. Dwie
32 2  |        spracowanym, nie pracując z nim ramię w ramię.~Hipolit rozumiał
33 2  |           jego pokoju i zostawia w nim rozmaite części ubrania,
34 2  |           był wzruszony pamięcią o nim i postanowił przy pierwszej
35 2  |      Zobaczą, że była sam na sam z nim, w jego pokoju... Och!...
36 2  |      obecności Cezarego, rozmowy z nim - stawała się nowym impulsem
37 2  |       nowym impulsem do marzenia o nim, marzenia nieustannego,
38 2  |     framugi, jak panna Karolina z "nim" rozmawiała, jak weszła
39 2  |            iż cierpi na ból głowy. Nim ksiądz Anastazy i Hipolit
40 2  |     przyborami do pisania, a przed nim bujający się fotel. Baryka
41 2  |          znak czuwania, myślenia o nim, marzenia na jawie i tęsknoty
42 2  |          tobie łączy się z myślą o nim. A ja o tobie myślę i myślę.
43 2  |          znaki Cezaremu. Ruszył ku nim, przeciskając się przez
44 2  |            wskoczył do wolanta. Za nim Cezary. Konie ruszyły. Dzień
45 2  |           pracowity, ale pracy nad nim trzeba - po łokcie!~Cezary
46 2  | rewolucjach bakińskieh wyziębiły w nim wrażliwość na sprawy tragiczne.
47 2  |          tragizm wydarzeń rodził w nim suchość, czerstwość, zdrętwiałość
48 2  |         rękami. Wtedy świsnęły nad nim nowe razy kija czy bata.
49 2  |          go bił, stał o krok przed nim, sapiąc i klnąc. Cezary
50 2  |           do zadawania ciosów, bił nim teraz bez miłosierdzia.
51 2  |          na stóg siana wygrzebał w nim wnękę i wtulony w nią, jęczał,
52 2  |             Poczuł, że nie ma poza nim nic a nic, a przed nim niewiadome
53 2  |        poza nim nic a nic, a przed nim niewiadome martwe pole,
54 2  | świadomości, gdzie jest i co się z nim dzieje, znalazł się przy
55 2  |       zarośla i drzewa. Poszedł ku nim, licząc, iż tam droga być
56 2  |         wątpliwości, że stoi przed nim człowiek, który chce go
57 2  |         szeroko chłopom aplikował.~Nim powróciła z maścią, Cezary
58 2  |        drodze do Odolan" - rzucały nim jak czerepem bezsilnym w
59 2  |        mrukął Cezary czując, jak w nim serce i krew w żyłach lodowacieje.~-
60 3  |          Dach jest od tego, żeby w nim właśnie dziur nie było,
61 3  |           łzami ku powszechnej nad nim ludzkiej litości. Nie wystarczy,
62 3  |        źgał go w serce. Poruszał w nim wszystko widziane dawno
63 3  |           rzekomej idei, pokrywają nim tylko swoje interesy materialne,
64 3  |         nie inwigilował. Jeżeli za nim kto szedł uparcie, to stare
65 3  |       klamkę i wszedł pierwszy. Za nim Cezary. W korytarzu "Polexa"
66 3  |          rozmachnąwszy się rzucali nim o ścianę. Kozłowski odbijał
67 3  |     chcieli od niego? Ach, czuli w nim przecież wroga, ponieważ
68 3  |            domów... Zaniosła się w nim męczarnia, jak wycie samotnego
69 3  |      szybko, w lot, w skok, w mig, nim pan posterunkowy zawróci,
70 3  |          pan posterunkowy zawróci, nim spojrzy, nim dostrzeże,
71 3  | posterunkowy zawróci, nim spojrzy, nim dostrzeże, nim skoczy, aby
72 3  |            spojrzy, nim dostrzeże, nim skoczy, aby bronić własności
73 3  |           bez końca. Ślizga się po nim zimne spojrzenie pana w
74 3  |           odwrócił. Zaklęsła się w nim dzikość czucia, jakby serce