Czesc

 1 1|  naciskiem tego uczucia wyciągnął ręce i począł krzyczeć jak istny
 2 1|        kreśliły w powietrzu białe ręce ojcowskie, uciszyły go tak
 3 1|      będzie? - szeptała załamując ręce.~Cezary nie zadawał sobie
 4 1|      pośrodku zabawy niewidzialne ręce. Coś go czasami ciągnęło
 5 1|       plączą się dookoła ich nóg, ręce nie mogą udźwignąć gratów
 6 1|       upadały na ziemię, śnił, iż ręce wiecznie skłonne do objęć
 7 1|    skręcił za parkan, chwyciły go ręce ojcowskie.~Teraz już nie
 8 1|         było wątpliwości! To były ręce, oczy, usta, piersi ojcowskie!
 9 1|       spoczęła na piersiach ojca. Ręce tamtego objęły chłopca w
10 1|    wyciągał do niego trzęsące się ręce i rzucał pytanie zawsze
11 1|       Prawił mistycznie o jakiejś ręce, która popycha ku ich pomocy
12 1|            Nieszczęśliwy podsunął ręce pod głowę śpiącego ojca,
13 1|   zostajesz tutaj?~Cezary załamał ręce. Nie wiedział, czy tu zostaje.~-
14 1|     szerokim, olbrzymim. Wyciągał ręce do tego szerokiego powietrza,
15 2|      swego siedzenia przez liczne ręce i znalazł się w ich objęciach.
16 2|          za zdrowie życia! I to w ręce mamusi! - wołał ksiądz Nastek.~-
17 2|       którą trzymał w swej prawej ręce. Tam dwie ciocie, Aniela
18 2|    rzuciła się do ucieczki. Nogi, ręce, sznurowadła, paski od swetra,
19 2|       biesiadników. Baryka ogrzał ręce przed ogniem, ale w pobliżu
20 2|    katastrofę. Rad by był wydobyć ręce spod uścisku łokci Hipolita
21 2|    środkiem szosy. Hipolit puścił ręce Cezarego i z całej siły
22 2|        Miała długie nogi i długie ręce, długie włosy w warkocz
23 2|           dzień w dzień na cztery ręce, a lekcyj muzyki nabrał
24 2|    chciała zagrać z nim na cztery ręce "Tańców węgierskich" Liszta -
25 2|      stole".~Panna Wanda oderwała ręce od klawiszów, wstała posłusznie
26 2|       dworską. Cezary łamał znowu ręce nad swym ostatecznym upadkiem,
27 2|        przy niej i grał na cztery ręce, szalona miłość - istny
28 2|          klęcząc jeszcze, całował ręce Laury. Cały jego obłęd miłosny
29 2|       Wyciągnąwszy we dwie strony ręce dotykał ścian. W jednej
30 2|           już znalazł i trzymał w ręce. Cicho wszedł do oświetlonego
31 2|          gościa.~Cezary wyciągnął ręce po zdobycz, owoc tak wielkiego
32 2|        Lecz zdobycz odsunęła jego ręce z szeptem:~- Czasem Barwicki
33 2|          o tym, czy dobrze trzyma ręce, czy należycie ustawił swe
34 2|          grywam z panią na cztery ręce?~Omdlewającym ruchem podniosła
35 2|         naszej wolności potracili ręce albo nogi!~Wypito ten toast
36 2|    szepnęła panna Wanda.~Położyła ręce na białych klawiszach tego
37 2|    sąsiedzi, znajomi ujęli go pod ręce i opierającego się z całej
38 2|  nawłockim salonie grał na cztery ręce z panną Wandą Okszyńską.
39 2|     muzyki wydobytej przez własne ręce, że czasami tylko z melodii
40 2|     Liszta, który grali obydwoje. Ręce obojga ustały na klawiszach.
41 2|       klawiszach, złożyła na jego ręce. Wydłużona dłoń, zimna jak
42 2|        fantem, który go trzymał w ręce. Podniósł oczy na twarz
43 2|         to znaczy, i zanim zdążył ręce obmyć po drodze, drzwi się
44 2|         ganku stał Hipolit. Łamał ręce i tłukł głową o słup ganku.
45 2|        Karoliny, okręcił obiedwie ręce stułą i począł szepcząc
46 2|         Stała w progu ze świecą w ręce. Zaprzestali bitwy. Podnieśli
47 2|           momentalnie szpicrutę w ręce: ujął ją za twardą, okrągłą
48 2| Barwickiego poprzez rozkrzyżowane ręce Laury. Barwicki, ogłuszony
49 2|       poprzez twarz i rozstawione ręce. Po czym ze szpicrutą w
50 2|            Po czym ze szpicrutą w ręce wyszedł.~ Wałęsał się po
51 2|         za mną, będziesz tak samo ręce gryzła, jak ja w tej chwili!
52 2|        Zimno obejmowało uściskiem ręce i nogi, wdzierało się pod
53 2|           się i nie wiedząc, o co ręce zaczepić. Jakże straszną
54 2|         ażeby w mróz srogi ogrzać ręce i warzę zgotować przy ogniu
55 3|        rzezi narzeczona zarzuciła ręce na ramiona narzeczonego
56 3|           Ale on siekierą odrąbał ręce dziewczęce, które go miłośnie
57 3|        cienkie jak pogrzebacze, a ręce chude jak ptasie piszczele.
58 3|    zakładników, bladł z rozkoszy. Ręce jego drżały wówczas i twarz
59 3|         nie objęli całej władzy w ręce ponad zburzyszczem wszystkiego.
60 3|     tużurkowych.~Jeden trzymał na ręce paltot starannie złożony,
61 3|      siedział z głową podpartą na ręce człowiek już nieco starszy,
62 3|    robotniczą do wzięcia władzy w ręce. Ażeby ten cel osiągnąć,
63 3|           takie oto tortury: obie ręce skazańca skuwają razem i
64 3|    wciągają obadwa kolana. Między ręce i kolana wsuwają żelazny
65 3| niejakiemu Kozłowskiemu, związano ręce, wsunięto między nie kolana
66 3|           włożono między kolana i ręce drąg żelazny. Dwaj policjanci
67 3|           żelazny przesuwa między ręce i nogi splecione, tworząc
68 3|           czekacie? Dał wam los w ręce ojczyznę wolną, państwo
69 3|       nikomu, kto po ziemie nasze ręce wyciąga. Jeszcze ziemie
70 3|       boję! Chciałbym go dostać w ręce. Czy wiesz? Gotów byłbym
71 3|   rewolucję, żeby go dostać w swe ręce. ~- Dobra to będzie i rewolucja,
72 3|    całował - wyciągałem do ciebie ręce przez całą tę ziemię - pewnie
73 3|        tłumu szli ująwszy się pod ręce ideowi przedstawiciele,