Czesc

 1 1|   widowisko jawi się przed nim, bo prosty nos naciąga się jak
 2 1|     chcę już pić drogiego wina, bo ono zmięszane jest z potem
 3 1|         po puszystych dywanach, bo stopy moje chodziłyby po
 4 1|        nosić pięknego odzienia, bo ono paliłoby mię jak tunika
 5 1|  podłogę - a wilgoci ani krzty, bo nie ma co gnić ani pleśnieć,
 6 1|        Oszaleć, ale z zachwytu. Bo te domy komponują artyści.
 7 1|   artystów i upodobań nabywców, bo belkę ściany i taflę dachu
 8 1|  okolice, powiaty, województwa! Bo to ci poszło jak morowa
 9 1|    Zbadają oni tę rzecz dobrze, bo przecie burżuje są najsprytniejsi,
10 2|        najrdzenniejszej Polski, bo do stolicy - Warszawy -
11 2|    złego, iż synowi o tym mówi, bo przecie i jej samej już
12 2|        Nie chodź w cudzy groch, bo to nie twój, świński ryju,
13 2|        cofnęła się nieco w tył, bo też i kurzawa bijąca spod
14 2|      żeś tego listu nie wysłał, bo byłabym ci odpisała! No!~-
15 2|       Właśnie chciałem zapytać, bo to bez tego nieporęcznie.~-
16 2|    Zaczyna i nie może skończyć, bo mu wszyscy przeszkadzają.
17 2|   musiał delikatnie wydzierać - bo jakże! - sam szczerozłoty
18 2|        takie małe koczkodany.~- Bo kto widział, żeby nosić
19 2|    odprowadzę.~- Tak! Pan mnie, bo się boję, a potem ja pana,
20 2|      się boję, a potem ja pana, bo pan nie trafi.~- Już trafię,
21 2|     Troszkę mię pan odprowadzi, bo po prawdzie, to samej w
22 2|  okrywała się moim płaszczem?~- Bo i pewnie. Pierwszy raz pana
23 2|    oblała kroplistym otrzęsem - bo panna Karolina znikła już
24 2|      Jakoś... Ból głowy. Febra. Bo to teraz te ciągłe zmiany
25 2|         byli we śnie pogrążeni, bo oto dało się słyszeć wesołe
26 2| Doprawdy? Nie? A to się cieszę. Bo już współczułam bliźniemu.~-
27 2|       pobrać, jakby on pragnął, bo matka Kościenieckiego mieszka
28 2|         Prawda panie Hipolicie? Bo tu mamy plan. Mamy plan
29 2|         już raz z tym skończyć, bo wysiądę! - syknęła.~- Wysiąść
30 2|     panna Karolina.~- Doprawdy? Bo znowu ja widzę w tym stawie
31 2|   biedzie. Ojciec szczęśliwszy, bo zaraz po wyjściu z więzienia
32 2|       zaś jestem podwójny pies, bo to już cywilny, a jeszcze
33 2|      tłumaczył - tak nie można, bo to nasi ludzie zaraz wyśmieją.
34 2|       tam poza, metoda, blaga - bo w tołstojowskich wyrzeczeniach
35 2| podkręcać i przygaszać światło, bo gotów tu jeszcze wrócić.~-
36 2|       już! Nie chce z nami pić, bo my jesteśmy burżuje, a on
37 2|    łączki, ani lasu, ani dworu, bo mię ta ryfa moskiewska sztykiem
38 2|    ruszał nogami bezskutecznie, bo nie mógł stawiać kroków.
39 2|       Ja dobrze wiem, co mówię, bo wśród nich żyję. Wszyscy
40 2|    jedno błaga i błaga. Ruszaj, bo możemy jej nie zastać!~Ksiądz
41 2|           i ostatni. Odskoczył, bo usta te bezwładnie się rozchyliły
42 2|      módlcie się za nią gorąco, bo to nie jest samobójczyni.
43 2|       której godzinie? Zaraz... Bo to nie patrzyłyśmy na godzinę.
44 2|         Weszła, zamknęła drzwi, bo przez te drzwi wieje zawsze,
45 2|      żeby podała pannie Karusi, bo sama poszłam zamknąć śpiżarkę.
46 2|         i postawiłam na tacy.~- Bo czasem - wtrąciła z pośpiechem
47 2|      cukrem? - pytał Hipolit.~- Bo panna Karolina tak lubiła.
48 2|  piłyśmy kawę z tej szklanki.~- Bo mamy, muszę się przyznać,
49 2|      poraził go widać, w głowę, bo tamten z jękiem zwalił się
50 2|      odeszła do swej świetlicy, bo będę go jeszcze bił. A pani
51 2|         na drugi koniec świata. Bo już go nie ma. Śpi jak kamień.
52 2|   gawędzić, urżnąć się również, bo ksiądz to lubisz i znasz
53 2|   ludzkie, jak moje sumienie?~- Bo ja, widzisz, oprócz tego,
54 2|          do stołu nie ma po co, bo już wszyscy dawno śpią.
55 2|         Dośpiewaj sobie resztę, bo nic ci więcej powiedzieć
56 2|        małe, proste, ordynarne. Bo tam przecie nie ma komfortu.~
57 2|         od tego słupa z daleka, bo może przytłuc!~- Czemuż
58 2|       młynie kilkadziesiąt lat, bo nastał tu jeszcze przed
59 3|       Zapach bije spod podłogi, bo to jest szczytowa ściana.
60 3|         tej kwestii przystąpić, bo był przecie już dłużnikiem
61 3|    wiedziałem. Cóż to za jedni, bo przyznam się, nie słyszałem
62 3|    genialny felieton. Genialny, bo go nawet wszechwiedzący "
63 3|   wewnętrzną.~- Pewnie, pewnie. Bo też dopiero początek. Żeby
64 3|        albo i zgoła pogardliwy, bo w tamtych zaśniedziałych
65 3|   mołojec, najwidoczniej Rusin, bo miał jakąś dziwną koszulę
66 3|  czynnego?~- Nic nie utrzymuję, bo sam jeszcze dobrze nie wiem.
67 3|      żal wygonić w noc okrutną, bo deszcz tnie, wicher wyje,
68 3|     młodzież - swoją mądrością, bo jedyną waszą mądrością jest
69 3|    jakieś zbiry. Dobre miejsce, bo zaraz po operacji można
70 3|        Nie mogła podnieść oczu, bo zawalone były falami łez.
71 3|    falami łez. Nie mogła mówić, bo pełne miała usta słonej