Czesc

 1 1| współczuciem, zaprosiła je do swego pokoju i położyła spać, jak mogła
 2 2|             jednak, gdy powrócił do pokoju stołowego, żal mu ścisnął
 3 2|   pociągnęła syna Hipolita do swego pokoju. Dwie ciotki widząc, że
 4 2|             Kapłan z głębi ciemnego pokoju zawołał:~- Ja już sam trafię
 5 2|            wiatr zimny przenikał do pokoju. Słychać było w sąsiednich
 6 2|             wychylił za drzwi swego pokoju. Sień z kamienną posadzką
 7 2|         sieni były otwarte drzwi do pokoju stołowego, gdzie poprzedniego
 8 2|            i przeszli do następnego pokoju, gdzie stała duża szafa
 9 2|          sobie grzecznie w stołowym pokoju i wypić rozważnie przed
10 2|         posuwistym krokiem wyszła z pokoju.~- Gdzież ty idziesz, Karusia? -
11 2|      Karoliną powrócił do stołowego pokoju, już Hipolit proponował
12 2|          poruszali się i chadzali w pokoju bawialnym i stołowym. Tam,
13 2|          Gdy zaś przyszedł do swego pokoju przed obiadem, ujrzał na
14 2|           kaduka! - bobruje po jego pokoju i zostawia w nim rozmaite
15 2|    przymierzał właśnie frak w swoim pokoju i nie bez uczucia rozkoszy
16 2|       poprosił, żeby weszła do jego pokoju, gdyż ma jej coś ciekawego
17 2|            sam na sam z nim, w jego pokoju... Och!... Nic to wszystko
18 2|        klamkę drzwi prowadzących do pokoju Cezarego albo gdy przytulona
19 2|   rozmawiała, jak weszła do tamtego pokoju... Popchnięta przez niezwalczone
20 2|             podsunęła się pod drzwi pokoju Cezarego i przez dziurę
21 2|            i otwarł drzwi do małego pokoju z werandą, wychodzącą na
22 2|      przyszli, wymknął się ze swego pokoju, minął park i przez jego
23 2|             rozejrzał się po pustym pokoju. Była to ta biblioteka,
24 2|      służący wlezie do tego widnego pokoju, żeby zgasić światło, co
25 2|         służący nie wejdzie do tego pokoju? Może przecie i przez tę
26 2|        Cicho wszedł do oświetlonego pokoju. Jednym susem przeskoczył
27 2|          przeszedłby się był po tym pokoju, tam i z powrotem.~Nagle
28 2|         które wdarł się był do tego pokoju. Przez chwilę nasłuchiwała
29 2|        zaścielał większą część tego pokoju. Stały tu wytworne meble,
30 2|          uwodziciele", zeszli się w pokoju Cezarego na chwilę przed
31 2|           kiedy się ocknął w jakimś pokoju. Hipolit chrapał tak straszliwie,
32 2|            Dygnęła. Bokiem wyszła z pokoju i uciekła z ganku przez
33 2|             zastał na stole w swoim pokoju kartkę od księdza Anastazego,
34 2|            Przychodź natychmiast do pokoju Karoliny! Anastazy". Zanim
35 2|            wszedł, lecz wtargnął do pokoju ksiądz Anastazy w komży
36 2|        sarknął młody człowiek.~- Do pokoju Karoliny! Słyszysz!~Ksiądz
37 2|           oszołomiony, że wybiegł z pokoju bez czapki, razem z księdzem,
38 2|         Cezary. Z dala, z trzeciego pokoju, słychać było jęki rozpaczliwe,
39 2|         boleściach. We drzwiach jej pokoju tłoczyły się ciotki, pani
40 2|             zawołanie wysunął się z pokoju lekarz. Rozejrzał się niecierpliwie
41 2|             Bądź zdrów, Czaruś...~W pokoju nie było nikogo. Z nagła
42 2|            kolana tuż przy drzwiach pokoju Karoliny. Ksiądz upadł na
43 2|         jesteś? Wandziu!~Z drugiego pokoju dał się słyszeć głos nieśmiały
44 2|              żeby zaniosła tackę do pokoju i żeby podała pannie Karusi,
45 2|           wodę z sokiem z kuchni do pokoju? - pytał uprzejmie wuj Michał.~-
46 2|             Turzycka. Z sąsiedniego pokoju wyszła panna Wanda i dygnęła
47 2|            wzięłam z szafy w tamtym pokoju cukier w srebrnej cukiernicy
48 2|           Michał Skalnicki.~- W tym pokoju czy w tamtym? - pytał Hipolit.~-
49 2|           pytał Hipolit.~- W tamtym pokoju... - rzekła Wanda po chwili
50 2|    truchcikiem pobiegła do drugiego pokoju, a następnie dalej. Wkrótce
51 2|        Poczuł czyjąś obecność w tym pokoju. Przystanął tedy i powstrzymawszy
52 2|            Cezary powrócił do swego pokoju chyłkiem, z twarzą osłoniętą,
53 2|         nocy. Obudziło go światło w pokoju i odgłos kroków. To Hipolit
54 2|             i powstrzymać. W dużym "pokoju" stały dawne meble z mocno
55 2|             będę w tamtym pierwszym pokoju.~- Proszę pana! Nie jestem
56 2|         Lecz gdy nawrócił do rzeczy pokoju, przeważnie go nie rozumieli
57 3|           raczej "wmieszkał się" do pokoju jednego z kolegów, niejakiego
58 3|      rozkudłanych, wchodziło się do pokoju Buławnika. Od razu rzucało
59 3|         lecz właśnie pod oknem tego pokoju. Nadto stał tuż za murem
60 3|       Cezary wszedł i usiadł w rogu pokoju. Znał już ten duży pokój,
61 3|         okien. Drzwi do sąsiedniego pokoju, a raczej do niszy z sypialnym
62 3|             wygryzienie Buławnika z pokoju: wyłonił pewną sumę i posłał
63 3|           Wtem drzwi do sąsiedniego pokoju otwarły się i weszło naraz
64 3|         wyskoczył z tłumu na środek pokoju i machając rękami dawał