Czesc

 1 1|      akompaniamencie fisharmonii. Ksiądz, Gruzin, wychowany w głębi
 2 1|          na katolickim cmentarzu. Ksiądz Gruzin odprawił nad nią
 3 1|          pomyślał, że "czarny" to ksiądz. Tamten przeżegnał zwłoki
 4 1|            Dokąd niosą mego ojca? Ksiądz wskazał ręką miasteczko,
 5 2|         niebieskimi oczami; młody ksiądz; stary pan z czarnymi, obwisłymi
 6 2|        nie daj się! - podszczuwał ksiądz Anastazy. - Broń się, dziewczę
 7 2|       kolacja! - z zapałem głosił ksiądz Nastek. - Primum edere,
 8 2|        inne przekładali? - spytał ksiądz chwytając wprawną dłonią
 9 2|             i kwita! - zdecydował ksiądz połykając od jednego zamachu
10 2|         to w ręce mamusi! - wołał ksiądz Nastek.~- Ja nie mogę pić,
11 2|               Co on chce? - pytał ksiądz Anastazy. - Srebrnej cukiernicy
12 2|         swoją opiekę - zdecydował ksiądz. - Razem będziemy chrapali.
13 2|          się nie rozumiem mruczał ksiądz pociągając nowe hausty.~-
14 2|     zginęły w jednolitej murawie. Ksiądz sapał i wzdychał, a wreszcie
15 2|           z opresji. Podchmielony ksiądz Anastazy wlazł w ciemności
16 2|      gdzie by tam kto co słyszał. Ksiądz - to musi być eo ipso -
17 2|         ciemności choć oko wykol. Ksiądz coraz bardziej postękiwał
18 2|          krok dźwięczał donośnie. Ksiądz Anastazy dociągnął swe ciężkie
19 2|        odpowiednio ją oświetliła. Ksiądz Anastazy, ciotki Aniela
20 2|     oddany polonez A-dur Szopena. Ksiądz Anastazy, który już dawno
21 2|           niezły kuzynek !...~Gdy ksiądz z panną Karoliną powrócił
22 2|     obejrzeć okolicę. Miał jechać ksiądz, panna Karolina, Cezary,
23 2|         ulubionym gniadym Urysiu. Ksiądz Anastazy był zachwycony
24 2|          i czekał na towarzystwo.~Ksiądz wybiegł pierwszy w sutannie
25 2|         panie Czaruś! - westchnął ksiądz. - Ależ mnie wyrznęło w
26 2|        Hipolit zeskoczył z konia, ksiądz Anastazy wylazł z bryczki
27 2|           z baczną uwagą.~Właśnie ksiądz Anastazy i Hipolit Wielosławski
28 2|         winta (dwie ciocie, mama, ksiądz - albo - mama, ksiądz, Hipolit,
29 2|       mama, ksiądz - albo - mama, ksiądz, Hipolit, Cezary) - godzina
30 2|    chrapania żołniersko-księżego. Ksiądz Anastazy prym trzymał w
31 2|         uderzenie nieprzyjaciela. Ksiądz Anastazy zrywał się i padał
32 2|        konno czy dwukołówką?... - Ksiądz Anastazy bił się w piersi
33 2|       ilości zaprawdę nadmiernej. Ksiądz, Hipolit, Cezary, wujcio,
34 2|          cierpi na ból głowy. Nim ksiądz Anastazy i Hipolit przyszli
35 2|          wbrew obłudnym protestom ksiądz Nastek - ażeby nikogo nie
36 2| szykownych żołnierskich figurach. Ksiądz Nastek miał na sobie jakąś
37 2|       takimiż kutasikami. Na nogi ksiądz Nastek wdział połyskliwe
38 2|         kieszeni chustkę do nosa.~Ksiądz mówił te słowa tonem mentorskim,
39 2|        nagła posłyszała swe imię. Ksiądz Anastazy mówił z przejęciem:~-
40 2|   indywiduów podpitych. Hipolit i ksiądz Anastazy zjawili się we
41 2|           mruczał do otaczających ksiądz Anastazy.~- Będziesz tu
42 2|        pijże i ze mną! - nastawał ksiądz Anastazy. - Nie słuchaj,
43 2|       przestrzeń.~Na placu został ksiądz Anastazy. Ten poczuł się
44 2|           firanka w oknie drżała. Ksiądz Anastazy mył się w wielkiej
45 2|       zalany, mądralo! - krzyknął ksiądz surowo. - Po minie widzę.~-
46 2|       pijanico, to ja ci sprawię!~Ksiądz wskoczył do wolanta. Za
47 2|        zęby.~- Co mówisz? - pytał ksiądz Anastazy.~- Miła wieś... -
48 2|           lecz wtargnął do pokoju ksiądz Anastazy w komży i stule.
49 2|            Chodź żywo! - krzyknął ksiądz.~- Co to wszystko znaczy? -
50 2|        pokoju Karoliny! Słyszysz!~Ksiądz rozkazywał. Łkając. Chwycił
51 2|         bo możemy jej nie zastać!~Ksiądz Anastazy głośno, bezradnie
52 2|            Siebie się pytaj!~- Co ksiądz pleciesz!~- Siebie się pytaj!
53 2|           się w piersi!~- Milczże ksiądz zupełnie!~- Boże, bądź miłościw!...~
54 2|     pokoje. Za nimi dopiero szedł ksiądz i Cezary. Z dala, z trzeciego
55 2|       było nikogo. Z nagła wszedł ksiądz Anastazy. Szlochając, gestem
56 2|         zaroiło się, zakotłowało. Ksiądz Anastazy, oblegany przez
57 2|         drzwiach pokoju Karoliny. Ksiądz upadł na twarz tuż przy
58 2|           zwieszoną głowę. Był to ksiądz Anastazy. W rewerendzie'
59 2|         przeszkadzam. Módl się.~- Ksiądz jesteś od modlitw.~- Ja -
60 2|     powinien.~- O ile mi wiadomo, ksiądz jest obowiązany do chowania
61 2|            urżnąć się również, bo ksiądz to lubisz i znasz się na
62 2|        Farceur! - mruknął Cezary.~Ksiądz nie odpowiedział. Szybko
63 2|           Skalnicki i Maciejunio (ksiądz Anastazy odjechał już był
64 3|         mu swego czasu proponował ksiądz Anastazy! Lecz nie można