Czesc

 1 2|    frantach" - zaperzyła się panna Karolina - tylko wszyscy wracają
 2 2|             zdziwiła się owa panna Karolina mierząc gościa ostrym od
 3 2|        Szarłatowiczówna, tu obecna Karolina - takie imię chrzestne -
 4 2|         zarabia na kawałek chleba. Karolina Szarłatowiczówna kury maca
 5 2|              uśmiechnęła się panna Karolina.~- Takie imię dobrze się
 6 2|            na rożnie aby?...~Panna Karolina uroczyście przysięgła podnosząc
 7 2|       piechurze... - syknęła panna Karolina w stronę Hipolita.~- Karusia!
 8 2|                 martwiła się panna Karolina.~- Poradzę sobie, proszę
 9 2| wyśpiewujesz? - zaśmiała się panna Karolina.~- Jestem na urlopie, jestem
10 2|       chciał iść za nim, ale panna Karolina go zatrzymała, tłumacząc,
11 2|    zapadając gdzieś głęboko.~Panna Karolina i Cezary zostali sami w
12 2|     kroplistym otrzęsem - bo panna Karolina znikła już w mroku.~ Nazajutrz,
13 2|       porannymi wrażeniami z panną Karoliną, a nade wszystko dowiedzieć
14 2|         stołu.~- A gdzież to panna Karolina? Jeszcze śpi? - pytał Maciejunia.~-
15 2|          wujcia Turzyckiego.~Panna Karolina Szarłatowiczówna, która
16 2|                 Gdy ksiądz z panną Karoliną powrócił do stołowego pokoju,
17 2|          Miał jechać ksiądz, panna Karolina, Cezary, ale już nie na
18 2|            Cezary również, a panna Karolina spuściła z wyniosłości tonu
19 2|      kapłańskim. Za nim szła panna Karolina. Dwie pierwsze osoby zajęły
20 2|          wysoką trawą.~Skoro panna Karolina i Cezary minęli ten mostek,
21 2|         Ukrainie... - rzekła panna Karolina.~- Doprawdy? Bo znowu ja
22 2|      rękach patrzył na wodę. Panna Karolina przyglądała mu się spod
23 2|           W takich wypadkach panna Karolina ważyła się na rzeczy ostateczne.
24 2|           okazało się, że to panna Karolina wszystko przyniosła, ułożyła
25 2|            gdy posłyszał, że panna Karolina ze śpiewem schodzi z piętra,
26 2|  kilkakrotnie figurę shimmy. Panna Karolina szeptała z cicha, że ktoś
27 2|      przestrzeń ucieka. Lecz panna Karolina ocknęła się z upojenia.
28 2|         panna Wanda Okszyńska. Gdy Karolina wyszła z mieszkania jej
29 2|             I tego dnia, gdy panna Karolina Szarłatowiczówna mało-wiele,
30 2|        schodach framugi, jak panna Karolina z "nim" rozmawiała, jak
31 2|         niemal spazmem cielesnym z Karoliną, gdy dzieliły go od niej
32 2|           wyszli różnymi drzwiami. Karolina Szarłatowiczówna, która
33 2|          sienie, dokądś, na taras. Karolina zeszła po stopniach mokrych
34 2|      siebie.~- O Boże! - wzdychała Karolina plącząc się między pniami
35 2|            Otarła się ojej suknie. Karolina wbiła wzrok w ciemność i
36 2|          ich obecności powonienie. Karolina sama została. Objęła rękami
37 2|        Wiatr nad nią huczał.~Kiedy Karolina Szarłatowiczówna, do szpiku
38 2|           śmiech wszędzie brzmiał.~Karolina była wciąż zmarznięta. Trzęsła
39 2|            chwili gorzej wybranej. Karolina ścierpła na samą myśl, że
40 2|              Panie Baryka - rzekła Karolina - proszę mi przypomnieć,
41 2|            i stanął w pustym kole. Karolina przybrała pozę i wykwitła
42 2|             cofnął się na miejsce, Karolina ujęła się również pod boki
43 2|            dobrze w czubach? Tylko Karolina widziała pewne skinienie,
44 2|            na pewien termin wzywa. Karolina szpiegowskimi sposoby zbadała,
45 2|      wietrzną, burzliwą noc, tylko Karolina słyszała - och, słyszała! -
46 2|        jeździć w alejach na koniu? Karolina chodziła rankiem po tych
47 2|            musiał suszyć na ogniu. Karolina wstawszy rano chwytała niepostrzeżenie
48 2|             Natychmiast! Rusz się! Karolina umiera!~- Cóż to znowu?~-
49 2|   porzuconego paltota i kapelusza. Karolina umarła. Doktor rzekł:~-
50 2|         Ale to szło z trudem, gdyż Karolina zazwyczaj była wszędzie,
51 2|            minutę za minutą, gdzie Karolina tego dnia była: w oborach,
52 2|             Gdy jej oznajmiono, że Karolina nie żyje, zupełnie zaniemówiła.
53 2|         mówią!~- O której godzinie Karolina była tutaj? - spytał wuj
54 2| dokładnością. - Po czwartej.~- Czy Karolina jadła tutaj co u państwa
55 2|    porzeczkowego na zimę. To panna Karolina piła ten sok. Jak przyszła,
56 2|           z żurawinami..." A panna Karolina na to...~- Całą szklankę
57 2|    Odpowiedziała wreszcie:~- Panna Karolina nalała sobie soku z flaszki
58 2|          pytał Hipolit.~- Bo panna Karolina tak lubiła. Lubiła, żeby
59 2|           nią uderzył Laurę! To ta Karolina zadała szpicrutą cios w
60 3|         samą wonią, gdy ją poczuła Karolina, kiedy to sama jedna tłukła