Czesc

 1 Rod|         wiedziała - działy się dla niej rzeczy ważne, interesujące,
 2 Rod|      uszanowaniem toleruje. Było w niej coś z zapachu kwiatu na
 3 1  |          obce miasto stało się dla niej jeszcze bardziej obce, cudze,
 4 1  |            wiedziała, że jest obok niej i że mu nic nie zagraża.
 5 1  |            niezbadana poczęła go w niej. Oto był maleńki i niedołężny -
 6 1  |             byt zależny jedynie od niej - cząstka jej całości, jak
 7 1  |        Każdy dzień jego zależał od niej, z niej się poczynał, na
 8 1  |            jego zależał od niej, z niej się poczynał, na niej się
 9 1  |            z niej się poczynał, na niej się kończył. Siły swe przelała,
10 1  |  złowieszczy. Obraca się przeciwko niej. Z niego płynie na nią jakieś
11 1  |          wypoczywał i trawił wobec niej, goniącej ostatkiem tchu
12 1  |      przecie dorosły syn stał przy niej. On także patrzał w przybyszów.
13 1  |      wszystkie wyszczerbiły się na niej. Przecie ani na jednę minutę
14 1  |      światło przewinienia względem niej, nieposłuszeństwa, grubiaństwa,
15 1  |      miłowała. A teraz, gdy już od niej odeszło nikczemne ziemskie,
16 1  |         jednak upadła i nie było o niej mowy w ogniu dwu frontów
17 1  |           do walizki i opowiadał o niej synowi istne cuda. Sławna
18 1  |         konfiskatę. Zawierał się w niej przecie pewien ułamek cywilizacji
19 2  |            kazał sobie powtarzać o niej wszelkie szczegóły, wszystkie
20 2  |           a oto teraz imię tylko z niej zostało. Pan Gajowiec sucho
21 2  |      Warszawy. Były to najdalej ku niej wysunięte forpoczty Moskwy,
22 2  |         utworzona dlatego, żeby po niej mogła w swą dal pomykać
23 2  |         wyższa niż pokój. Schody z niej prowadziły na piętro, gdziejuż
24 2  |         wszystko dowiedzieć się od niej, kogo to tak zawzięcie zwalczała
25 2  |           rogu sali, rzucił się ku niej, zasiadł w najdalszym jej
26 2  |           przepysznym szpaku. Obok niej kłusował jeździec na gniadym
27 2  |         iście lazurowe. Nie było w niej ani cienia kokieterii, przesady,
28 2  | towarzystwo... Jak się to hycel do niej podsadza! Widzisz ty?~-
29 2  |   dwukolejka, którą jechali! Nic w niej, co prawda, nie było szczególnego.
30 2  |   nagabywane raku czasu - rosły na niej tarki i głogi najeżone srogimi
31 2  |        jedna, w jednej sukni. Obok niej tylko przecudny nasz pudel -
32 2  |   składkowa, ponieważ miało być na niej mnóstwo osób, należało przygotować
33 2  |         Gdy zaś Cezary usiadł przy niej i grał na cztery ręce, szalona
34 2  |        przejmował go z nagła. Obok niej szedł wyfraczony, wyelegantowany,
35 2  |           się do tamtej, to się od niej, jak od źródła radości,
36 2  |       Karoliną, gdy dzieliły go od niej tylko wątłe suknie, a rytm
37 2  |        lśniącym parkietem była dla niej przepaścią bez dna, czarną
38 2  |           sekretów, zabójczego dla niej misterium, nieskromnego
39 2  |            z "tamtym". Krążył koło niej, wywijając to tą, to tamtą
40 2  |            zalęknienia. Odeszła od niej martwota rąk. Poczuła znane
41 2  |    rozbawionych, jacy byli dookoła niej przed chwilą, i nie rozumiała,
42 2  |       spostrzegli... Wtem już koło niej przesunęło się szybko coś
43 2  |            przewinęła się tuż koło niej. Otarła się ojej suknie.
44 2  |        Laury. To oni przeszli obok niej. Oni oboje. Czarni, pachnący,
45 2  |            z zimna i wnętrzności w niej drżały. Nie przyszło jej
46 2  |          tańczyła. Zatrzęsło się w niej serce od pańskiej, władczej,
47 2  |            kroplą krwi, marzenie o niej tak natarczywe, iż objawiało
48 2  |           dla siebie samych. Nic w niej nie było z rozpusty, a wszystko
49 2  |            są wyuzdaną rozpustą, w niej były tylko miłością. Szaleństwo
50 2  |        zwłaszcza odwrócenie się od niej - wyraźniej niż wszystkie
51 2  |        drzewami parku. Wyskoczył z niej młody lekarz, chirurg z
52 2  |     szklanką, umyła ją i jużeśmy w niej piły kawę z ciocią. Albo
53 2  |        jakiegoś realnego przeciwko niej dowodu - to te wszystkie
54 2  |            hotelu w mieście albo u niej w nocy. Zachowywał się chytrze,
55 2  |   Roztrzaskać sobie głowę, ażeby w niej nie było myśli o wyrzeczeniu
56 2  |            Nie! Już nie pójdzie do niej żebrać o miłość po tamtym!
57 3  |      jałowa i wyschnięta życia bez niej - drażniła go i rozjuszała.
58 3  |            uczucie płynęło dookoła niej, gdy się posuwała naprzód,
59 3  |           dopiero dowiedział się o niej. Gdyby mógł rzucić się przed