Czesc

 1 Rod|               miarę zniecierpliwienia, aż do chwili katastrofy. Woźnica
 2 1  |                gorzkich i nudzących go aż do śmierci Cezary poprawiał
 3 1  |               szlachty. Toteż milczał, aż się domilczał! Przyjechał
 4 1  | najobskurniejszej "siedleckiej ulicy", aż tutaj na światło rewolucji
 5 1  |             już cały statek opustoszał aż do ostatniego człowieka -
 6 1  |                 zrozumieć ją, pojąć ją aż do ostatka. I znaczna była
 7 1  |         szczególnie samotnym, samotnym aż do śmierci. Śmierć stała
 8 1  |         Strzelał uporczywie. Trwało to aż do września 1918 roku. Wówczas
 9 1  |              raz, długo, z natręctwem, aż go dosięgło wreszcie i poraziło
10 1  |             jak brzytwa a grubiejących aż do bryłowatości fortecznego
11 1  |             sprawiedliwy.~- To wiadomo aż nadto dobrze. Łotra w człowieku
12 1  |             trzech, chyłkiem, co tchu, aż na sam koniec ogromnego
13 1  |              Posilali się w milczeniu, aż starszy Baryka wpadł w rozczulenie.
14 1  |                się zdarzyło, obojętnym aż do skończenia świata. Cezary
15 2  |               bolszewickich żołnierzy. Aż nie mogła wytrzymać: podparła
16 2  |                sękatych żerdzi sięgały aż do wysokości siedzeń jaśniepańskich.
17 2  |           Doświarczał ich dokumentnie, aż ponosiły wózek, niczym cztery
18 2  |             Czaruś żyje. I bił się, że aż trzeszczało. I chodzi. I
19 2  |                 W Baku, proszę pani.~- Aż w Baku!... To i pan stamtąd,
20 2  |                wyboru i tak szczodrze, aż mu niektóre zgorszony Maciejunio
21 2  |           kresowemu. - Panowie jechali aż z samej Warszawy?~- Z samej
22 2  |           popuszczał jej ze swej dłoni aż do chwili, gdy cała trójka
23 2  |         dziobem. Skakał wprost z ziemi aż do brzucha oniemiałej dzieweczki.
24 2  |            wysokie przejścia i schody, aż zatrzasnąwszy za sobą drzwi
25 2  |               się, zabiegał jak fryga, aż podskakiwał w pośpiechu.
26 2  |          Władysławem moimi granicami - aż tu widzimy, że kogoś natrakcie
27 2  |             Baku... - rzekł Hipolit.~- Aż z Baku! - dziwiła się pani
28 2  |               pończochach zachodzących aż - hen! Powyżej kolan. Pończochy
29 2  |           ziębiącą nogi, kolana, stawy aż do pustego brzucha i utrudzającą
30 2  |            taflą. Zabarwiała się wtedy aż do samego dna, stawała się
31 2  |              swoje, doskonałe i wierne aż do śmieszności.~- Był taki
32 2  |           zaśmiała się rozczerwieniona aż po same czoło.~- Dość już
33 2  |             wpijając się weń oczyma.~- Aż do Uralu? Dalej - aż do
34 2  |                   Aż do Uralu? Dalej - aż do Krasnojarska?~- Nie do
35 2  |               czemu nie popchnięto nas aż do Moskwy.~- Ducha w was
36 2  |           przyjazdu pana do ta strona, aż ci już taka pewność siebie!~-
37 2  |         ostatecznym upadkiem moralnym, aż wreszcie machnął na siebie
38 2  |         nieustanna tęsknota dochodząca aż do zupełnej nieprzytomności
39 2  |             widoku swej idealnej wizji aż do stanu zalęknienia, a
40 2  |             przeskoczył ten cały salon aż do szerokiej otomany stojącej
41 2  |          wydobył znowu tak wielkie, że aż kopeć wybuchnął ze szklanego
42 2  |           damskie pończochy, sięgające aż do diabelnie wysoko wzniesionych
43 2  |               ażeby podwyższać pieśń i aż do dna otchłani dosięgnąć
44 2  |          mięśniach. Bryczka oparła się aż między drzewami parku. Wyskoczył
45 2  |         tamtego w bok głowy i w ramię, aż się z jękiem przygiął. Laura
46 2  |           szanowny pan mieć musiał, że aż taką kresę przez oblicze
47 2  |              duszy.~Siedział we młynie aż do obiadu, wciąż zaciekle
48 3  |                do pana Gajowca, czegoż aż dotąd Cezary unikał. ~Wielce
49 3  |       wyssaliśmy wszystko, czym żyjemy aż dotąd.~- Nie wiedziałem.
50 3  |               coś długo trzeba czekać, aż się tu zabiorą do roboty.~-
51 3  |            było nudne i tak jałowe, że aż ohydne, a jednak zawierało
52 3  |            Buławnik trzasnął drzwiami, aż szyby zabrzęczały w całej
53 3  |              nagich stopach tak długo, aż ta ofiara zemdleje. Wówczas
54 3  |         strumieniami do gardła i nosa, aż do uduszenia skazańca.~-
55 3  |            uryną, wsączała się w ciało aż do kości. - Napić się czego!
56 3  |          Czekacie! Czekacie! Czekacie, aż wam jarzmo znowu nałożą.~-