Czesc

 1 Rod|        Stoczkiem, a nawet szosy ku Mordom, która - żal się
 2 Rod|         i mimo wszystko woń swą ku niemu wylewa. Nadto do skromnego
 3 1  |        złe. Bezgraniczna miłość ku niemu przekształca się i
 4 1  |        step urodzajny, biegnący ku wybrzeżom rzeki Kury, do
 5 1  |   jednakie i wiecznie odmienne, ku któremu uskoki nagich gór
 6 1  | wycofała się z okopów, pomknęła ku okrętom stojącym w porcie
 7 1  |          wolno posuwających się ku nadmorskim pagórkom, ciekła
 8 1  |         i zwężeń swego kształtu ku dłoni, nie może nigdy zginąć
 9 1  |         postępowała i miała się ku końcowi. Im pokrywani grubą
10 1  |        noc miała się częstokroć ku końcowi, gdy on dopiero
11 1  |         się tu i ówdzie chyliły ku ziemi. Oparł się piersiami
12 1  |      Kattegat i Skagerrak idzie ku wschodowi. Lewe ramię kanałowej
13 1  |     morski, z zachodu zdążający ku wschodowi. Począł ujmować
14 1  |         za kurtkę i popchnął go ku końcowi pociągu. Sam przemówił
15 1  |     jakiejś ręce, która popycha ku ich pomocy tego wysokiego
16 1  |     jakimś rozmokłym gościńcem, ku domom widniejącym tuż obok.
17 2  |      Warszawy. Były to najdalej ku niej wysunięte forpoczty
18 2  |      pomknął w drogę na północ, ku Wyszkowu.~- Patrzcie no,
19 2  |     sztamę de grubis.~Miało się ku jesieni, gdy w szeregach
20 2  |      przez drugą, nachylały się ku niemu i kazały opowiadać
21 2  |    hałaśliwego rodu, rzucił się ku rozlazłej pannie z pazurami
22 2  | dzieweczki. Ogon, zawsze zgięty ku dołowi, teraz stał się jakby
23 2  |         w rogu sali, rzucił się ku niej, zasiadł w najdalszym
24 2  |        a tańczyła bachiczny tan ku uciesze widzów siedzących
25 2  |     przychodniów konie zwracały ku nim głowy o wielkich, rozdymających
26 2  |      kopytami albo zginając łby ku ziemi wydawały krótkie,
27 2  |     daleko w tyle.~Ale pobiegły ku niemu myśli Cezarego, który
28 2  |        i obadwaj skierowali się ku dworkowi. Na ich spotkanie
29 2  |         się na grobli i zdążali ku tamtym dwojgu, zatopionym
30 2  |    społeczność nawłocka zmierza ku obiadowi. Jakaś wycieczka
31 2  |     krząta i pobrzękuje. Ma się ku kolacji. Maciejunio mruga
32 2  |        i rwać na przełaj polami ku nawłockiemu kościołowi nie
33 2  |       groblą teren podnosił się ku górze. Drożyna piaszczysta
34 2  |     chyżej niż parskające konie ku dalekim - dalekim światłom
35 2  | dokazywał w wichrowatym oberku, ku powszechnemu aplauzowi -
36 2  |       pustą przestrzeń zdążając ku tancerzowi. Wnet oboje zawtórowali
37 2  |    dawać znaki Cezaremu. Ruszył ku nim, przeciskając się przez
38 2  |   melodii zmiennej wznosiły się ku niemu ściskające wewnątrz
39 2  |       nas?...~Myśl jego pognała ku ubóstwianej, ku bogini.
40 2  |         pognała ku ubóstwianej, ku bogini. Marzenie jego wionęło
41 2  |   bogini. Marzenie jego wionęło ku tamtej. Rzekł z bezlitosnym,
42 2  |       Podała łyżeczkę i odeszła ku framudze pod oknem, gdzie
43 2  |       zaskowyczał i schylił się ku ziemi chwyciwszy się za
44 2  |     Było zimno. Po nocy cichej, ku porankowi, suchy mroźny
45 2  |       zarośla i drzewa. Poszedł ku nim, licząc, iż tam droga
46 2  |    patrzy w jej stronę, skinęła ku niemu dwukrotnie głową.
47 3  |  narzeczonej, zalewał się łzami ku powszechnej nad nim ludzkiej
48 3  |     manifestantów, kierując ich ku otwartej bramie ogrodu,
49 3  |       większe od jawnych skoków ku reakcji. Owych "polepszycieli",
50 3  |     żydowskiej i skierowali się ku ruchliwej i bardziej czystej
51 3  |        mokry, czarny miał opada ku zgryzocie przechodniów na
52 3  |       okrainne odwróciły twarzą ku Polsce, a nie ku Rosji.
53 3  |         twarzą ku Polsce, a nie ku Rosji. Ale wy jesteście
54 3  |   lecącego przez niebiosy wołał ku wszystkim nędzarzom, znękanym