Czesc

 1 1| igrające palce dziewicze. - Czy mnie nie żałujesz, bezduszny
 2 1|          bezduszny żołdaku? Czy mnie nie pomścisz, bezwstydny
 3 1|       swej łodydze. Wszystko we mnie było pięknością i zapachem.
 4 1|       utkane dni moje. Wewnątrz mnie wszystko było zdrowiem i
 5 1|     księdza.~- Jakżeś trafił do mnie`?~- Trafiłem... - rzekł
 6 1|     poszedł na medycynę.~- To i mnie tatko zawsze podsuwał medycynę,
 7 1|       spostrzegę, że ktoś wobec mnie dziecko sprzedaje do rozpusty
 8 1|       tylko ja. Zwalisz winę na mnie. Jeżeli się wykryje, zwalisz
 9 1|        wykryje, zwalisz winę na mnie. Ty o niczym nie wiesz,
10 2|      się jeszcze bardziej. Czyż mnie wzrok nie myli? Ależ tak -
11 2|   spytał pana Skalnickiego.~- I mnie się to samo tak wydaje... -
12 2|    Walek! Bywaj, chłopcy, tu do mnie!~Cezary przysiadł na poręczy
13 2|         nie chciał wyleźć spode mnie. Ale suknie kapłańskie to
14 2|    panią odprowadzę.~- Tak! Pan mnie, bo się boję, a potem ja
15 2|  puszczę, jeleń mój". Proszę do mnie na śniadanie.~- Pani Lauro!
16 2|     postaci? Proszę spojrzeć na mnie okiem uwagi i litości. Czy
17 2|    Muszę ją przeprosić! A to ze mnie niezły kuzynek !...~Gdy
18 2|        westchnął ksiądz. - Ależ mnie wyrznęło w plecy! A ciebie,
19 2|    ciebie, Karusia, wyrznęło?~- Mnie nie wyrznęło!~- Daliśmy,
20 2|      jest przecie prostactwo!~- Mnie tam to wcale nie wzrusza,
21 2|      wzrusza, co tłum zobaczy u mnie pod sukienką. Inna rzecz
22 2|     chłopy wyrzucały w zawieję. Mnie tak samo wyrzucono na dwór
23 2|         mówiła szeptem:~- Niech mnie pan nie gubi! Niech mnie
24 2|        mnie pan nie gubi! Niech mnie pan nie robi nic złego!~-
25 2|        do Suchołustka. Miały po mnie wrócić. Nie wracają.~- Skandal!
26 2|    miłosne. A teraz - co pan ze mnie zrobił?~- Teraz - niech
27 2|   mnożenia! Jak to? Odmówi pani mnie, który grywam z panią na
28 2|       Jeżeli to jest prawda, że mnie lubisz, to jakimże, u licha,
29 2|          ktoś się podsadza pode mnie. Na barana mię i w dyrdy
30 2|      słuchaj, co ten libertyn o mnie wykrzykuje. To jest skutek
31 2|         pana! Wszystko można na mnie powiedzieć, ale sok, który
32 2|   wypędziła ze swego domu, lecz mnie! Mnie wygnałaś? Słuszniem
33 2|       ze swego domu, lecz mnie! Mnie wygnałaś? Słuszniem cię
34 2|     wartości napojów lepiej ode mnie. Ale skądże pretensja, żeby
35 2|         się z jakimś wrogiem, a mnie w tej sprawie już nie masz
36 2|     Gałąź w parku.~- Nie chcesz mnie?~- Nie.~- Rozumiem. Już
37 2|       nie widywać... No, i żeby mnie ludzkie oko nie widziało.
38 2|    Chcesz, to ci przywiozę?~- A mnie to po co?~- Myślałem, że
39 3|      nowymi laty. Oni to są dla mnie granicą i drogowskazem,
40 3|      oświecić i wziąć w rękę.~- Mnie nikt nie będzie brał w rękę,
41 3|      Jeszcze mało?~- Co się pan mnie czepiasz? - krzyknął Cezary
42 3|       tłumaczył:~"Odzywa się we mnie głos jakiś wewnętrzny, który,
43 3|       naszych drogach ideę. Gdy mnie kto w nocy napadnie, to
44 3|          Gdy mi wciąż grozi, że mnie z domu mojego wygoni i na
45 3|       obok fontanny, napadną na mnie jakieś zbiry. Dobre miejsce,
46 3|        we własnej osobie. Czy i mnie także chcesz dostać i torturować
47 3|        A przecie jeszcze się na mnie gniewasz?~- Czy się gniewam?...
48 3|         myśleć?~- To myślałeś o mnie?~- Myślałem o tobie dniami
49 3|        tylko byłem. Stałaś przy mnie. Czułem cię tuż, tuż za
50 3| prosiłem cię, żebyś przyszła do mnie przez sen. A teraz przyszłaś
51 3| szczęście!~- Nie gniewaj się na mnie! W tej chwili nie gniewaj
52 3|       chwili nie gniewaj się na mnie! Tą chwilą będę żyła...