Czesc

 1 1|        białych zębów! Jaki to wilk! Cóż za pasja niestrzymana w
 2 1|          bezgranicznie nie kochała, cóż by jej było, choćby się
 3 1|  sprawiedliwie, z Boga i ze siebie. Cóż to za komunizm, gdy się
 4 1|      szkodzić na zdrowiu wszystkim.~Cóż dopiero mówić o matce Baryki!
 5 1|      Straszliwie, ach, straszliwie! Cóż się stanie z tym chłopcem
 6 1|            ten zaciekawił Cezarego.~Cóż to za jeden? Czemu sterczy
 7 1|         tutaj, a nie gdzie indziej? Cóż to tam śpiewa pod nosem
 8 1|          zginąłeś! Nie zginąłeś! O, cóż za szczęście!~- I ty nie
 9 1|            nigdy o tym nie mówiłeś. Cóż to za jeden? Krewny?~- A
10 1|             nie o tym teraz mowa.~- Cóż ten Baryka?~- Człowiek ten
11 1|  najbardziej sypkie i zwiewne.~- Po cóż mu to było potrzebne?~-
12 1|       miejsce u licha nazywa...~- I cóż dalej?~- Miał tam istne
13 1|              Kto go tam wie!...~- I cóż ten doktór?~- Ten doktór
14 1|    ocembrowany.~- Ciekawy kanał ! I cóż dalej ?.~- Cały ów kanał
15 1|                Ano - zobaczymy.~- A cóż powiesz o szkołach szklanych!
16 1|            i szedł spać z kurami... Cóż to oznacza? Oto zdrowie -
17 1|             nie mówmy już o tym. Po cóż mamy mówić próżne słowa
18 2|           tym Żydom! - Cha-cha-cha! Cóż za lanie! Takie lanie nad
19 2|         ucieraniem wezbranego nosa. Cóż by dał za to, żeby ktokolwiek
20 2|             to jak sam diabeł.~- Po cóż by tak wyrywali?~- Żeby
21 2|             wodnej powierzchni.~- I cóż? Żal pani pudla Gaga czy
22 2|    wyrzucono na dwór z mego domu.~- Cóż robić! Taki los.~- Los!
23 2|            tym dworeczku? O Boże!~- Cóż by pan tutaj robił? Agitował?~-
24 2|            się zaagitują najlepiej. Cóż to za cierpliwy lud! Lecz
25 2|           los czym wynagrodził! Ale cóż pan tutaj robił z tymi swymi
26 2|       Cezary zaśmiał się z cicha.~- Cóż ty się śmiejesz? Ja dobrze
27 2|           nie chciano jej wypuścić. Cóż by w tym było dziwnego albo
28 2|          zdrożnego, że przyjechała? Cóż by w tym było dziwnego,
29 2|             się! Karolina umiera!~- Cóż to znowu?~- Umiera! To złote
30 2|     zabudowań we dworze i na wsi.~- Cóż to się stało? Jakim sposobem?
31 2|   podśpiewując szła w swoją stronę. Cóż tam Karusia i ta druga!~
32 2|        szafie wuja nie widziała. Po cóż by miała sypać truciznę
33 2|             nigdy nie wspomniał. Po cóż miałby dorzucać sobie liść
34 2|           pocałunkach z Karusią. Po cóż miałby mówić o jednym idiotycznym
35 2|      Barwicki odjechał z Leńca. Ha! Cóż? Można by teraz pójść do
36 2|        twoja ofiara.~- Jaka ofiara? Cóż to znowu za brednie!~- Zakochała
37 2|          nagle Hipolit z wyrzutem - cóż ty, bracie, tak się kryjesz
38 2|          ćwierkały.~- Doprawdy?~- A cóż ty myślisz! Chcę stanąć
39 2|            pchnął nóż wściekłości: "Cóż za zwierzęce pędzicie życie,
40 2|         zwierciadło takiej żałości. Cóż to się stało z tą ziemią!
41 3|            dotąd.~- Nie wiedziałem. Cóż to za jedni, bo przyznam
42 3|          rewolucja socjalna. Któż i cóż mogło się oprzeć tej armii
43 3| rzeczywistych i oczywistych faktów. Cóż go mogło obchodzić stwierdzenie,
44 3|             w posiadaniu prawdy, po cóż tedy było psuć sobie zdrowie
45 3|       całkowitą obejmą robotnicy. A cóż wówczas stanie się z proletariatem
46 3|       szeptał w ostatecznym upadku.~Cóż mógł poradzić na to wszystko -
47 3|            jej płacz synka chorego. Cóż - że go lekarz w tej chwili
48 3|        szukając złowrogiej wysypki? Cóż - że boleść się pod mundurem
49 3|             i pod darnią zieloną. I cóż tak nadzwyczajnie tkliwego?
50 3|   zjawiskiem pochodzącym od bóstwa. Cóż by było prostszego, jak
51 3|           znowu by jękła jak nigdy. Cóż? Kiedy wewnętrzny głos wieszczy
52 3|          rzekła:~- Ślub nie ślub... Cóż mi tam Barwicki! Ale słowo.