Czesc

 1 1|           desperującej od świtu do nocy. Dopiero gdy ojciec w gronie
 2 1|            ulgę znajdywała w ciągu nocy, kiedy chłopak twardo spał.
 3 1|           jednak bezsenność białej nocy niż trwogę białego dnia.
 4 1|           zakopywania, dokonanej w nocy z całą ostrożnością i premedytacją,
 5 1|     mamrotała swe modlitwy.~Pewnej nocy, gdy twardo spał, zeszła
 6 1|      miasta, Barykowa niosła je po nocy do Tatarów, z którymi miała
 7 1|      opłatą w złocie i srebrze. Po nocy również piekła chleby i
 8 1|      więcej potrzebowały. Począł w nocy czatować na jej bezsenność.
 9 1|     Nieszczęście chciało, że tejże nocy zwaliła się do mieszkania
10 1|         pocisk porazi. Od świtu do nocy tudzież w nocy czyhał na
11 1|            świtu do nocy tudzież w nocy czyhał na sposobność zdobycia
12 1|            Pracownicy, we dnie i w nocy zajęci dźwiganiem ziemi
13 1|            którą kopał od świtu do nocy. Smutek wewnętrzny zamieniał
14 1|          swym i zapachem.~Nieraz w nocy wysuwał się z szopy, śmierdzącej
15 1|         potężną robotą od świtu do nocy na górze trupiej, plątał
16 1|          spytał szybko Cezary.~- W nocy tu przyjdę. Będę czekał
17 1|            gdzie zawsze.~- Warty w nocy chodzą dookoła koszar.~-
18 1|           jego ojcem.~I oto pewnej nocy dano znać: pociąg! Seweryn
19 2|       vernis...~- Nastuś! Co ty po nocy wyśpiewujesz? - zaśmiała
20 2|       drzwiami otwieranymi tylko w nocy. Każde z dwojga podlegało
21 2|          nieustannego, we dnie i w nocy. Głos jego, z daleka zasłyszany,
22 2|            się i upodabniał do tej nocy jak lis albo wilk czatujący
23 2|          coraz dalej w ciemną głąb nocy, słabo w grubym mroku polśniewała.
24 2|            oknie, zobaczył w głębi nocy dwa kręgi światła latarni,
25 2|           świetlne koła malejące w nocy nie znikły zupełnie. Wtedy
26 2|           w lewo. Długo tak szła w nocy, zabita na duszy i nie wiedząca,
27 2|          wesołą.~- Byłeś, widzę, w nocy zalany, mądralo! - krzyknął
28 2|       pewnych miejsc znanych mu po nocy.~Za parkiem i aleją ukazała
29 2|         konia w parku? Kto mógł po nocy jeździć w alejach na koniu?
30 2|  zamiecione. Ktoś tu przyjeżdżał w nocy. Przeklęty tu był gość.
31 2|            w mieście albo u niej w nocy. Zachowywał się chytrze,
32 2|          niewiele wpływało. Pewnej nocy grudniowej, późno, około
33 2|        gościa.~- Gość o czwartej w nocy.~- Wolno mi przyjmować,
34 2|      Wiedziałem, że tu stróżuje po nocy, i przyszedłem właśnie,
35 2|            stado. Wyszły nań z tej nocy wspomnienia: śmierć Karoliny
36 2|           na wznak.~Było zimno. Po nocy cichej, ku porankowi, suchy
37 2|           przez cały dzień i część nocy. Obudziło go światło w pokoju
38 2|            wojny?~- Nie. Upadłem w nocy na schodach i skaleczyłem
39 2|        spał i pracował od świtu do nocy. Co robił? Jakąś robotę
40 2|          dnia, to znaczy o ciemnej nocy grudniowej, pospołu z jegomością
41 2|            dnia wstawszy o ciemnej nocy do dnia, oświadczył panu
42 3|  studenckie kłębami burego dymu. W nocy słychać było nieustający
43 3| prześmiewca i ordynus wieczorem, w nocy chrapał za dziesięciu. Lecz
44 3|   towarzysza podróży. Otóż późno w nocy na skutek owego ogłoszenia
45 3|       strzeżoną, musi przebywać po nocy graniczną rzekę. Wybiera
46 3|         szaruga - oto się skrada w nocy, żeby zakołatać we drzwi
47 3|       drogach ideę. Gdy mnie kto w nocy napadnie, to moją wtedy
48 3|            żyłach. Całowałem cię w nocy - pewnie wtedy, gdy cię