Czesc

 1 1|            Wojna nie będzie trwała długo. Jakieś tam parę tygodni.
 2 1|            znowu na jego wyznanie -długo, tęsknie. Ale on nie powiedział
 3 1|          na wschód z resztą armii. Długo nie było od niego wieści,
 4 1|           granicy rdzennej Polski. Długo potem nie pisał. Gdy potem
 5 1|            niego żadnej wieści tak długo, iż żona, a nawet lekkomyślny
 6 1|            urzędowe. Czekał nieraz długo na samowolne egzekucje i
 7 1|           narzucało się raz w raz, długo, z natręctwem, aż go dosięgło
 8 1|    zginąłeś!~- A gdzieś ty był tak długo? Gdzieś był, tata?~- W legionach -
 9 1|           i dobrą wolą, nie trwało długo. Traktat wersalski zmusił
10 1|            nie trwała również zbyt długo. Zniweczyło ją najście wojsk
11 1|        stawał i stał nieskończenie długo, nieraz dniami i nocami,
12 1|            Seweryn.~- Po co?~Stary długo odkładał odpowiedź, obiecując
13 1|       postojów, ciągnących się tak długo, iż tracili nadzieję, czy
14 1|          nad Morze Bałtyckie i tam długo chodził po wybrzeżach oglądając
15 1|           będzie się toczyć bardzo długo. Zbawiciel świata w kazaniu
16 1|           zamykał oczu. Lecz dosyć długo trwał ten jego sen. Po ocknieniu
17 1|           bicia serca ani Oddechu. Długo leżała bezsilna głowa nad
18 1|          się przed nią rozchyliła. Długo trwało przeraźliwe zdumienie,
19 1|            nie wiedział wcale, jak długo jechał przez pola śniegami
20 1|           Za chwilę jechał znowu.~ Długo wlókł się pociąg naładowany
21 2|           uniwersytecie nie trwały długo. Wybuchła wojna z bolszewikami.
22 2|        musztry, które trwało dosyć długo, wyruszył wreszcie, przebył
23 2|        wszyscy widzowie zamilkli i długo wpatrywali się w ten obraz
24 2|          pękata, gruba jak komoda. Długo przypatrywała się mijającym
25 2|           oczu znikła mieszczanka, długo jeszcze ogłaszała światu
26 2|   wybuchowy. Stare, spaczone drzwi długo jeszcze chwiały się na przerażonych
27 2|          wariacka jazda trwała tak długo, że pasażer stracił wszelką
28 2|       szlachcic. Cezary bolał dość długo nad swym ostatecznym upadkiem
29 2|   kołnierzy i mankietów nie czekał długo. Tegoż dnia po południu
30 2|      przyjeździe w te strony. Stał długo przed tymi drzwiami namyślając
31 2|         góry na dół stronicy dosyć długo. Był teraz zupełnie spokojny:
32 2|     szarmanckimi ruchy, których go długo i usilnie uczyli metrowie
33 2|           pniami w prawo i w lewo. Długo tak szła w nocy, zabita
34 2|        jego martwe piersi wylewała długo przeklęte łzy odtrącenia.
35 2|        palce. Cezary siedział dość długo bez ruchu, poddając się
36 2|        swymi, Hipolitem i Cezarym, długo różne rzeczy przypominała -
37 2|           na wichrze i wtedy rżał. Długo musiał czekać na wichrze
38 2|     dookoła drzewa okrąg wydeptał. Długo musiał, bardzo długo, złodziej
39 2|     wydeptał. Długo musiał, bardzo długo, złodziej w tym parku bawić.~
40 2|           ucho do piersi Karoliny. Długo słuchał. Strzepnął palcami,
41 2|         swego wydała! Cezary łkał.~Długo płakał nie mogąc sobie poradzić.
42 2|          się znowu na pola i szedł długo, bez celu, niosąc w sobie
43 2|           Hipolit ujął jego dłoń i długo ją ściskał. A wreszcie puścił
44 3| przerośniętą caliznę.~- Bardzo coś długo trzeba czekać, aż się tu
45 3|            zarobkach? Cezary szedł długo za nimi, gdy się obijali
46 3|     jaśniał, promieniał. Tłumaczył długo młodemu kamratowi, jakich
47 3|           przeciwnika kamieniał na długo. Śmiech bezgłośny Lulka
48 3|        batem po nagich stopach tak długo, aż ta ofiara zemdleje.