Czesc

   1 Rod|   wiadomościami, w którym kościele czy na jakim cmentarzu dany dziadek
   2 Rod|            Baryka, imię Seweryn, które na rozłogach rosyjskich zbytnio
   3 Rod|         przemieszkiwała nie gdzieś tam na Uralu czy w Baku , w Symbirsku
   4 Rod|         naftowej pustyni, Baku - kędyś na tak zwanym Zychu, w zatoce
   5 Rod|      nadmienienia jak stwierdzenie, że na Sekule był "także" bardzo
   6 Rod|           piękniejsze niż jakiekolwiek na świecie a kiedy księżyc
   7 Rod|       siedziała, trząsł niemiłosiernie na wybojach mostowej, strofowała
   8 Rod|          strofowała kuczera siedzącego na koźle, obrzędowo i poniekąd
   9 Rod|        katastrofy. Woźnica oglądał się na nią kilkakroć, z oburzeniem,
  10 Rod|      powtórzyła okrzyk uskarżający się na "płoche bruki", zatrzymał
  11 Rod|               mowy rosyjskiej. Było to na balu publicznym w mieście
  12 Rod|          sposób niezwykły.~Siedząc już na dobrej posadzie, zdrowy,
  13 Rod|              spóźnił się ani o godzinę na swe stanowisko, kędyś u
  14 Rod|                poszukiwaczowi posady i na zawołanie zjawiała się nie
  15 Rod|          zaczepionego nogą lub łokciem na tej rosyjskiej drabinie.~
  16 Rod|         nakazuje wyznać, że nie hulał, na byle co nie puszczał pieniędzy.
  17 Rod|                roku, napisany i wydany na emigracji przez autora bezimiennego
  18 Rod|           generała Józefa Dwernickiego na Beresteczko i Radziwiłłów.
  19 Rod|            wysoce zagmatwany, była tam na stronicy trzydziestej siódmej
  20 Rod|             liczby piętnastu obywateli na Rusi, którzy do powstania
  21 Rod|                się z całą zaciekłością na tych wszystkich, którzy
  22 Rod|            spalony, a ów dziad Kalikst na ostatnim koniu z przeobfitej
  23 Rod|                człowiekiem, trudem rąk na kawałek chleba zarabiającym
  24 Rod|                się niejako wrzecionem, na które się nawijała pełna
  25 Rod|           szerokiej Rosji, leżąc cicho na dnie kuferka, między brudnymi
  26 Rod|              niej coś z zapachu kwiatu na wiosnę, którego człowiek
  27 Rod|             lepszy z tych, których się na drodze kariery spotyka i
  28 Rod|           znalazł się wreszcie w Baku, na tamecznych naftowych "przemysłach" ,
  29 Rod|               mieszkanie zamieniło się na apartament, którego posadzki
  30 Rod|               zalegały perskie dywany. Na dywanach stanęły meble,
  31 Rod|               serwety nakryły stoły, a na ścianach zawisły "ręcznie
  32 Rod|           banku złożonych oszczędności na czarną godzinę kilkaset
  33 Rod|                go los rzucił. Wyrastał na widoczną figurę w światku
  34 Rod|         miastem rodzinnym, wywarła już na męża wpływ taki, że czasem...
  35 Rod|               płynący - powstrzymywały na miejscu. Zjawiło się nawet
  36 Rod|          możność spędzania pory upałów na Zychu, wygoda i dostatniość
  37 Rod|          przepotęgi carsko-rosyjskiej, na której siedziało się jak
  38 Rod|                siedziało się jak mucha na uprzęży ściskającej łeb
  39 Rod|           obcego rumaka.~Tak to z roku na rok marząc o powrocie do
  40 Rod|              najczęściej rozkoszne sam na sam. Chłopiec pierwszoklasista,
  41 Rod|                pierwszoklasista, leżąc na piersiach ojca, z głową
  42 Rod|                i ojciec, kołyszący się na bujającym fotelu, wcałowywali
  43 Rod|          nauczyciel francuskiego zadał na jutro, albo powtarzali do
  44 Rod|             wiadomo, nie mogła wpłynąć na zruszczenie syna. Nie mógł
  45 Rod|           języka państwowego i kładący na tę konieczność nacisk wielki -
  46 Rod|                ramionach ojca i matki, na ich kolanach, pod ich rozkochanymi
  47 1  |       mieszkaniu. Gdy odprowadzał ojca na statek wojenny odchodzący
  48 1  |          gronie innych oficerów został na pokładzie, a on sam z matką
  49 1  |            pokładzie, a on sam z matką na brzegu, i kładkę z hałasem
  50 1  |           boleść dziecięca. Przecie to na krótko! Istne manewry! Wojna
  51 1  |         paniczny w oczach matki: - "Co na to ojciec powie?" - znikł.
  52 1  |          awanturą. On to teraz stawiał na swoim. Robił, co chciał.
  53 1  |                przekraczać, rzucał się na prawo i na lewo, w tył i
  54 1  |     przekraczać, rzucał się na prawo i na lewo, w tył i naprzód -
  55 1  |                dnie spędzał poza domem na łobuzerii z kolegami, na
  56 1  |               na łobuzerii z kolegami, na grach, zabawach, eskapadach
  57 1  |             łzach i gasła z niepokoju. Na widok tych łez gorzkich
  58 1  |           śmierci Cezary poprawiał się na dzień, z trudem - na dwa.
  59 1  |               się na dzień, z trudem - na dwa. Na trzeci już znowu
  60 1  |              dzień, z trudem - na dwa. Na trzeci już znowu gdzieś
  61 1  |            szyby Tatarom, wdzierał się na płaskie dachy domów i niewidzialny,
  62 1  |                czyli jedwabnych zasłon na twarzach - tu zorganizował
  63 1  |             cwałem wyrywania z miejsca na miejsce stała się nałogiem
  64 1  |                 którego ciosy jeszcze "na razie" dla nikogo nie były
  65 1  |         przewijane, czekały cierpliwie na swoje losy. Tymczasem urządzano
  66 1  |            Tymczasem urządzano napaści na burżujów, zarówno tatarskiego,
  67 1  |             Bez przerwy niemal czekała na jego powrót. Gdy chwytał
  68 1  |        przymilał, wypraszał pozwolenie na bomblerkę. Później nabrał
  69 1  |           Trwoga o syna, który się jak na złość zlisił, dobijała ją.
  70 1  |          dobrze jej było przyczaić się na legowisku, zasunąć się w
  71 1  |            zasunąć się w kąt i patrzeć na śliczną głowę chłopca, owianą
  72 1  |               czupryny i - patrząc tak na niego - o nim marzyć!...
  73 1  |                uśmiechu! A patrząc tak na główkę jedynaka, głęboko
  74 1  |              rozważała: "Któż to jest, na Boga! ten chłopiec? Oto
  75 1  |     wypielęgnowała, wyhodowała. Z roku na rok rósł w jej rękach, w
  76 1  |             niej, z niej się poczynał, na niej się kończył. Siły swe
  77 1  |         przeciwko niej. Z niego płynie na nią jakieś złe. Bezgraniczna
  78 1  |           przekształca się i przeradza na krzywdę słabego jej ciała
  79 1  |              może, że Seweryn nigdy by na to nie przystał. Czyż nie
  80 1  |                dni, których już nie ma na ziemi. Miała znowu siedemnaście
  81 1  |               sercu, której już nie ma na ziemi. Wiedząc o tym doskonale,
  82 1  |           Gajowca, sekretnie, skrycie, na śmierć - jak wtedy. Była
  83 1  |                  jak wtedy. Była znowu na śmierć kochana przez tego
  84 1  |              niemy romans. Czeka znowu na jego wyznanie -długo, tęsknie.
  85 1  |                Jakże mógł ośmielić się na wyznanie miłosne, jej, pannie
  86 1  |           tamten. Jęk przerzynał duszę na nowo. Widziała jego oczy
  87 1  |          zabitej gwoździami i skazanej na zagładę. Wspomniała sobie
  88 1  |               Gajowca, oczy wzniesione na zeszłowieczny w głębi obraz.
  89 1  |           odrzuciła, podeptała, zabiła na duszy!... Wspominała po
  90 1  |            wychodzi za Seweryna - list na sześciu stronicach, błagalny,
  91 1  |                pamięci swej, jak wtedy na strychu, gdy targała włosy
  92 1  |                i omdlewała z rozpaczy. Na wspomnienie imienia tego
  93 1  |           wybranym ze wszystkich ludzi na ziemi! Wszystko przeszło,
  94 1  |            Gdyby nawet nie było go już na ziemi, błogosławiła jego
  95 1  |     nadchodziły listy dość często. Był na linii bojowej, gdzieś w
  96 1  |                nie skarżyła się mężowi na syna - przeciwnie, w sposób
  97 1  |                recydywiście i osiągała na chwilę coś w rodzaju skruchy
  98 1  |       katolickiej śpiewano w niedzielę na chórku. Cezary miał bardzo
  99 1  |                 niechętnie zgadzał się na te śpiewy, jednak tolerował
 100 1  |                tolerował je ze względu na liczną polską kolonię. Pewnego
 101 1  |      jesiennego poranka Cezary śpiewał na chórku starą, pospolitą
 102 1  |                w dłoni Swej,~Stojących na progu wieczności~do łona
 103 1  |       nieodparte i głębokie, napotkało na swej drodze obawę wobec
 104 1  |           Jeziorami. Przeciwnie - wiał na wschód z resztą armii. Długo
 105 1  |        skądinąd. Był w Karpatach. Parł na Węgry. Przysyłał stamtąd
 106 1  |               Cezary nadaremnie szukał na mapie.~ ~Położenie żony
 107 1  |          Seweryn Baryka przed pójściem na front wyjął z safesu bankowego
 108 1  |           swych oszczędności, zamienił na złoto i "na wszelki wypadek"
 109 1  |     oszczędności, zamienił na złoto i "na wszelki wypadek" zakopał
 110 1  |           pozostawiona w banku, znowu "na wszelki wypadek", służyła
 111 1  |            mogli czerpać, ile chcieli, na swe potrzeby, na opłatę
 112 1  |              chcieli, na swe potrzeby, na opłatę lekcji języków, muzyki,
 113 1  |              głowy. Matka zgadzała się na wszystko, a raczej musiała
 114 1  |             wszystko, a raczej musiała na wszystko przystawać, co
 115 1  |            albo nawet źle uczył. Lubił na przykład muzykę i grał dużo,
 116 1  |                szpitalu, kędyś daleko, na granicy rdzennej Polski.
 117 1  |                czasie Cezarek wyrastał na samodzielnego, a raczej
 118 1  |               nazwę chandra, wysiłkami na łódce, na rowerze, na motocyklu
 119 1  |           chandra, wysiłkami na łódce, na rowerze, na motocyklu albo
 120 1  |        wysiłkami na łódce, na rowerze, na motocyklu albo na dzikim
 121 1  |             rowerze, na motocyklu albo na dzikim kozackim koniu. W
 122 1  |                rady, planu i rzutu oka na metę daleką oraz jako rozkazodawca.
 123 1  |            mieszkaniu wszystko zostało na miejscu, jak było w chwili
 124 1  |               książka inaczej położona na biurku w gabinecie pana
 125 1  |               Tak samo wszystko tkwiło na miejscu, jak gdyby tegoż
 126 1  |               wyszedł do swego urzędu "na przemysłach". Oto gazeta,
 127 1  |                poprosić o wyjaśnienie, na pewno orzekł coś innego
 128 1  |               gimnazjum, spotkawszy go na mieście, w najniewinniejszej
 129 1  |        paraduje po cywilnemu, w czapce na bakier i ze szpicrutą -
 130 1  |              tak groźna i wszechwładna na północy państwa? Tej zaś
 131 1  |              być inaczej, skoro z dnia na dzień wszystko się odmieniało.
 132 1  |         Tatarzy i Ormianie - czatowali na się wzajemnie z wy- szczerzonymi
 133 1  |            regulujące ten stary zatarg na rzecz panowania rosyjskiego,
 134 1  |            Wreszcie wszystko pierzchło na wszystkie strony. Zjawił
 135 1  |                walce, a jedni i drudzy na swój sposób wyzyskiwali
 136 1  |                wywracaniem wszystkiego na nice.~Cezary Baryka był
 137 1  |          bywalcem zgromadzeń ludowych. Na jednym z takich zbiegowisk
 138 1  |                 który nareszcie trafił na swoją drogę.~Matka nie chodziła
 139 1  |              drogę.~Matka nie chodziła na mityngi. Patrzyła teraz
 140 1  |                 Gdy była z Cezarym sam na sam, próbowała oponować.
 141 1  |               to powinien by podzielić na równe działy pustą ziemię,
 142 1  |           siedleckiej ulicy", aż tutaj na światło rewolucji przytaszczonymi,
 143 1  |                zdzielić potężnie i raz na zawsze oduczyć reakcji.
 144 1  |             rewolucyjny entuzjazm.~Nie na samych wiecach i zebraniach
 145 1  |          urzędowe. Czekał nieraz długo na samowolne egzekucje i przypatrywał
 146 1  |              dla idei! Dość tego życia na koszt ludu! Nie chce mieć
 147 1  |               ludu! Nie chce mieć krwi na swych rękach! Pali go złoto
 148 1  |       spenetrowali złotko, choćby było na sto łokci w ziemię czy w
 149 1  |          Baryki. Gdy jednak zjawił się na obiad zhasany i zgłodniały,
 150 1  |              Dowóz ustał i sklepy były na głucho zamknięte. Cezary
 151 1  |            skąd matka bierze pieniądze na ryby i kawior. Tęsknił za
 152 1  |              odmiany, poczęły szkodzić na zdrowiu wszystkim.~Cóż dopiero
 153 1  |               Nie jadła, chudła z dnia na dzień, a nie sypiała wcale.
 154 1  |               dzień spędzał poza domem na obserwowaniu zjawisk społecznego
 155 1  |     społecznego przewrotu, a właściwie na gromadzeniu facecji, zabawnych
 156 1  |          zapasy. Wymykała się z miasta na daleką prowincję. Czyniła
 157 1  |          sposobem posiada cenne rzeczy na wymianę za zboże i mąkę.
 158 1  |             nowi ludzie. Rozsiedli się na meblach i zagarnęli wszystko,
 159 1  |         wyprawie generała Dwernickiego na Ruś nie znalazł. Przyszedł
 160 1  |              zabrać ze sobą.~Prywacje, na które Cezary Baryka został
 161 1  |          pieniędzy - podziałało jednak na niego w pewnej mierze otrzeźwiająco.
 162 1  |          czterdzieści lat, a wyglądała na sześćdziesiąt. Zgarbiła
 163 1  |        podpiera sękatym kijem wchodząc na schody - maca rękami sprzęty
 164 1  |                wstyd wziął go w obroty na wspomnienie usług tej steranej
 165 1  |               od rowu do rowu słaniała na zwątlałych nogach, jak chwytała
 166 1  |                 Począł w nocy czatować na jej bezsenność. Wstawał,
 167 1  |             wyczekiwali - nie wiedzieć na co. Właściwie nawet wiedzieli
 168 1  |              Właściwie nawet wiedzieli na co, lecz nigdy o tym nie
 169 1  |            spłoszyć szczęścia. Czekali na ojca. Teraz już Cezary nie
 170 1  |             urzędzie, że ojciec zginął na wojnie. Nie wyjawiał tego
 171 1  |             prześladowań wyhodowane, a na tak daleki brzeg wyniesione
 172 1  |              daleki brzeg wyniesione i na tak odmienne koleje wydarzeń...
 173 1  |           drzwi Boga w błaganiu, ażeby na tym statku, co za Apszerońskim
 174 1  |              on jeden jedyny, który ją na ten brzeg wywiódł i samą
 175 1  |        przybijał... Rzucała się oczyma na każdą twarz i na każdą postać,
 176 1  |                oczyma na każdą twarz i na każdą postać, gdy publiczność
 177 1  |              Nie ma! - gdy się cisnęli na mostku.~- Nie ma! - gdy
 178 1  |              ma! - gdy się rozsypywali na kamiennym wybrzeżu.~A gdy
 179 1  |               jeno marynarze zostawali na pokładzie, musiała sama
 180 1  |               ramiona, ażeby nie runąć na głazy portu, nie wyć i nie
 181 1  |               i zatapiał wzrok w ciżbę na mostku, skoro tylko wywalać
 182 1  |             jeszcze gwiazdę, "kokardę" na czapie. Panowie w armiakach,
 183 1  |              po francusku. Worki niosą na plecach, toboły plączą się
 184 1  |                ich pochłonie. Wychodzą na podbój świata w panice,
 185 1  |                  a czekali po swojemu, na próżno - zauważyli pewną
 186 1  |            statku usiadły w kuczki tuż na kamieniach, zebrawszy koło
 187 1  |               lokalu. Gdy młode usnęły na wspólnym legowisku, rozpostartym
 188 1  |                legowisku, rozpostartym na ziemi, w poprzek izby, księżna
 189 1  |                i litościwej Polce. Oto na obydwu wychudłych łydkach,
 190 1  |           nękały ją straszliwie, gdyż, na pół pootwierane, wgryzły
 191 1  |       pociągach- tiepłuszkach, a potem na statku nie zdejmowała od
 192 1  |               i konfiskaty. Ułożyła je na piecu i księżna od tylu
 193 1  |            matka. Obydwoje dostali się na czarną listę. Tylko dobra
 194 1  |            towarzysz Baryka", wpłynęła na zmniejszenie kary. Emigrantki,
 195 1  |              nie wyszła matce Cezarego na zdrowie. Od tej chwili była,
 196 1  |             celu wyprawienia się znowu na wieś po zboże. Bita potężnie "
 197 1  |               prowadzącą z tego świata na tamten. Cezary wyjednał
 198 1  |         wyjednał to swymi prośbami, iż na jakiś czas umieszczono mu
 199 1  |          pchnięta przez dozorcę, padła na drodze i skończyła życie.
 200 1  |       Pochowano "burżujkę" oddzielnie, na katolickim cmentarzu. Ksiądz
 201 1  |         zapragnął raz jeszcze spojrzeć na matkę. Oderwał deskę nakrywającą
 202 1  |                 zapiekła rana widniała na tym miejscu, gdzie niegdyś
 203 1  |                ślubny pierścień matki. Na zapytanie, czy tu nastąpiła
 204 1  |                Baryka sam jeden został na świecie. Nie miał już matki,
 205 1  |                przeszedł dawno - dawno na stronę wrogów, przystał
 206 1  |               zdrowy. Same nogi niosły na cmentarz, do tej świeżej
 207 1  |             widziała wszystko, co było na drodze, po której szła do
 208 1  |             wszystkie wyszczerbiły się na niej. Przecie ani na jednę
 209 1  |               się na niej. Przecie ani na jednę minutę nie poddała
 210 1  |             Teraz dopiero wysunęły się na światło przewinienia względem
 211 1  |        stanowiły krynicę oczyszczenia. Na nowo się odnajdywali - matka
 212 1  |               rękę szli w lasy dalekie na stokach południowych podgórza
 213 1  |             był sam i nie sam. Patrzył na wdzięczne drzewko brzoskwiniowe,
 214 1  |              drzewko brzoskwiniowe, co na tle kamiennego ogrodzenia
 215 1  |               powietrzu, a gdy upadały na ziemię, śnił, iż ręce wiecznie
 216 1  |               uśmiechniętych ust, czuł na sobie powrósła nie do przestąpienia,
 217 1  |              Długie godziny przepędzał na wpatrywaniu się w morze
 218 1  |      przeświadczenia, iż dwie są tylko na ziemi sprawy nieśmiertelne
 219 1  |               wiekuisty powrót kwiatów na wiosnę i odtworzenie ich
 220 1  |                odtworzenie ich powrotu na ziemię w wierszach poetów.
 221 1  |            woniejące jak fiołki słowa, na nic nikomu nie przydatne,
 222 1  |            Przebaczał im i puszczał je na wolność. Oto tak o sprawach
 223 1  |           błędnie sądziła. Widział jak na dłoni drogę jej rozumowania.
 224 1  |        duchowego wnętrza. Kędyś daleko na górze jałowej, którą krzywe,
 225 1  |        szorstkim, ruchliwym i podatnym na burze i gwałty - czymś młodym,
 226 1  |             ducha zniweczonych, piękna na zawsze unicestwionego. Jest
 227 1  |            naszych oczach! Patrzyliśmy na poród brzemienia czasów.
 228 1  |      mieszkańców - to znaczy Tatarzy - na skutek takiego obrotu rzeczy
 229 1  |              innego, jak szukać pomocy na zewnątrz. Nie mogła zaś
 230 1  |            pono trzech dywizji ruszyła na zdobycie pogórza, przekroczyła
 231 1  |          umiejętnie ufortyfikowała się na wzgórzach, i przez pułki
 232 1  |            ogniem artylerii tureckiej. Na mocy układu zawartego przez
 233 1  |                został z izby, którą mu na mieszkanie przeznaczono.
 234 1  |             nocy tudzież w nocy czyhał na sposobność zdobycia jakiego
 235 1  |         jakichkolwiek walorów.~Patrzył na rzeczy fenomenalne, gdyż
 236 1  |          czasie, zagryzając się wzajem na śmierć i mordując, gdzie
 237 1  |                cokolwiek. Życie z dnia na dzień, życie na poły złodziejskie,
 238 1  |           Życie z dnia na dzień, życie na poły złodziejskie, którego
 239 1  |            próżniactwa, rozciągniętego na długi szereg godzin. Gdy
 240 1  |          zbrodni były wokoło, ciągle i na każdym kroku. Wzory poczwarne
 241 1  |            strwożonego wypędka pomykał na grób matki. Przykucał tam,
 242 1  |                okopów. Coś tam wdziano na jego przynagi grzbiet, dano
 243 1  |               harmider modny podówczas na terenach rosyjskich. - Radzono. -
 244 1  |             swej liczebności odpłynęła na morze, na drugi brzeg Morza
 245 1  |        liczebności odpłynęła na morze, na drugi brzeg Morza Kaspijskiego,
 246 1  |                trudu "zdobyły" pozycje na wzgórzach bakińskich i wkroczyły
 247 1  |            piechota dardanelska, która na polach dawnej Troi dała
 248 1  |                nastało zaprawdę piekło na tym dymiącym padole. W ciągu
 249 1  |             wszelkich innych, jacy się na placu znaleźli, a byli podejrzani
 250 1  |                 Pokazał tę legitymację na chybił trafił, gdy żołnierze
 251 1  |          trafił, gdy żołnierze tureccy na czele tatarskiego tłumu
 252 1  |          wrzucano w morze, podwożąc je na brzeg samochodami ciężarowymi
 253 1  |       przewożenia ciężarów, pozbawiony na teraz płóciennego nakrycia,
 254 1  |              żołnierz turecki z bronią na ramieniu, przestrzegając
 255 1  |            wśród głodówek oblężenia i "na wojnie", Cezary Baryka bardzo
 256 1  |           bardzo wyszczuplał i stracił na sile. Zdarzały mu się minuty
 257 1  |              arba zbierała w ulicach i na placach miasta, a które
 258 1  |               zwłaszcza chciał patrzeć na obmierzłe, podarte, krwawe
 259 1  |               podarte, krwawe kadłuby, na porozbijane głowy?~A jednak
 260 1  |                poganiacz wołów patrzał na jeden egzemplarz. Z głębi
 261 1  |                młodej kobiety. Rzucony na wznak, zwisał z wysokości
 262 1  |                zwisał z wysokości wozu na jego lewe koło. Zdawało
 263 1  |               drogi. Prawa ręka opadła na lewe koło i bezwładna w
 264 1  |         otwarte i ślepymi, wywróconymi na wznak źrenicami patrzyły
 265 1  |            nigdy zginąć i winien trwać na wieki - prosiła się o pomstę.
 266 1  |               umarła przebiera palcami na tych sprychach, na strunach
 267 1  |             palcami na tych sprychach, na strunach niepojętych jakiegoś
 268 1  |                psa, który się przeląkł na widok gniewu pana! Przypatrz
 269 1  |               jej wołanie. Patrząc się na prześliczne jej ciało, na
 270 1  |              na prześliczne jej ciało, na jej brwi rozstrzelone uroczo,
 271 1  |              brwi rozstrzelone uroczo, na groźne jej usta, słuchał
 272 1  |                ludzkimi słowy:~"Rosłam na łonie ukochania, u matki
 273 1  |              matki mej, jak kwiat róży na swej łodydze. Wszystko we
 274 1  |            Wszystko me zdrowie czekało na szczęście wewnętrzne, któregom
 275 1  |              czterech? Widzianoż kiedy na ziemi takie jako te stosy
 276 1  |           wojsk tureckich mieściły się na wyniosłościach podgórza,
 277 1  |         wzgórza. Praca spychania ziemi na zwłoki wymagała wielu rąk
 278 1  |     najszybciej, prowadzono ją surowo, na sposób bardzo wschodni.
 279 1  |        utworzonych poza wałem ziemnym, na sposób casemate, choć wykonanych
 280 1  |                i Cezary Baryka. Sypiał na pryczy obok innych leżących
 281 1  |                nie był przyzwyczajony, na nowo wychudł, wybladł i
 282 1  |              morza, już ci wrzeszczano na wstawanie i kopano rozespanych.
 283 1  |       wewnętrzny zamieniał się z wolna na jałowy cynizm i podłą gnuśność.
 284 1  |         Przeważnie oddawał matce ziemi na długie przechowanie opasłych
 285 1  |          kupców i buchalterów, więc mu na dobre obmierzli widokiem
 286 1  |         śmierdzącej żywymi kandydatami na trupów nie gorzej od umarlaków -
 287 1  |           Dopiero fizyczne przerażenie na myśl, jak to on jutrzejszy
 288 1  |      wypoczynku, pędziło go z powrotem na pryczę, między chrapiących
 289 1  |              cuchnących współkopaczów. Na ogół nie wiedziano o nim,
 290 1  |                nawet umieszczono jakby na złej liście. Nazwisko Baryka
 291 1  |                robotą od świtu do nocy na górze trupiej, plątał się
 292 1  |                drogi i rowy, czatowała na ochłapy tureckie i oblizywała
 293 1  |          czapie z daszkiem, z łapciami na nogach u kończyn zgrzebnych
 294 1  |    najwcześniejszego poranku i drzemał na kupie kamieni wyrzuconych
 295 1  |          daszka czapy nasuniętej nisko na czoło, plecy zgarbione.
 296 1  |           ciżby głodomorów nie zwracał na niego uwagi. Sam tylko Cezary
 297 1  |               w stosunku do tej figury na baczności. Zrazu myślał
 298 1  |             jadło i napitek, a siedząc na swych kamieniach wciąż coś
 299 1  |          ciekawość w ludziach zdrowych na umyśle, tak samo ten zaciekawił
 300 1  |                kołów i patrzał uważnie na dziada. Tamten przestał
 301 1  |                Ojciec.~Biedak siedzący na kupie kamieni zaprzeczył
 302 1  |           głowy, jakby się nie zgadzał na sformułowanie i twierdzenie
 303 1  |            prawdy. Znowu opuścił głowę na piersi i ukrył w cieniu
 304 1  |           niebieskie oczy. Cezary stał na miejscu, kurczowo trzymając
 305 1  |        przeświadczeniu, że nie śpi, że na jawie widzi tamtego człowieka.
 306 1  |          zaprawdę, wniebowzięcia leżał na jego ustach, nie okrytych
 307 1  |         przybłędy. Jeszcze Cezary stał na swym miejscu jak wkopany
 308 1  |             jednak znikł, obejrzał się na Cezarego i niepostrzeżonym
 309 1  |         właśnie miejsce. Cezary wrócił na swe stanowisko robocze,
 310 1  |               jękiem upojenia spoczęła na piersiach ojca. Ręce tamtego
 311 1  |                moment spotkania obydwu na tej ziemi. Bezsłowny głos
 312 1  |                od siebie dołów czynili na przechodniu wrażenie ludzi,
 313 1  |             odszedł do roboty, wrócili na swe miejsce.~- Dlaczego
 314 1  |                Cezary.~- Wiem.~- Byłeś na jej grobie?~- Byłem.~- Skąd
 315 1  |              Zaszlochał, głucho załkał na piersiach syna. Młody utulił
 316 1  |                tu przyjdę. Będę czekał na tej pryzmie kamieni, gdzie
 317 1  |             się ruchy wojsk sowieckich na południe, Seweryn i Cezary
 318 1  |              braku siły. Był zbiedzony na wojnie, zrujnowany fizycznie.
 319 1  |             zrujnowany fizycznie. Miał na ciele dużo ran, a nadto
 320 1  |              koszula i buty. Nie mieli na kupno niezbędnych lekarstw
 321 1  |            gromadzili grosz nieodzowny na bilety. Seweryn dążył do
 322 1  |          walizka, z którą był wyruszył na wojnę: przepyszna skóra "
 323 1  |          Bogusława Jastruna. Czeka tam na przybycie obydwu. Skarby
 324 1  |           doskonały, niezawodny środek na ciężkie męki serca. Gdzież
 325 1  |              wspomagała po setki razy! Na samym jej spodzie leży ów
 326 1  |               mówił o swych przygodach na wojnach, gdyż te rzeczy
 327 1  |              Lecz rewolucja spiętrzyła na tej drodze trudności tak
 328 1  |           trzeba było czekać i czekać, na ludzi, na wagony, na pozwolenia,
 329 1  |             czekać i czekać, na ludzi, na wagony, na pozwolenia, przepustki,
 330 1  |           czekać, na ludzi, na wagony, na pozwolenia, przepustki,
 331 1  |          piechotą w tłumie wędrujących na południe. Ona go uczyła
 332 1  |            Dążyli tedy, obydwaj teraz, na razie w marzeniu, do walizki
 333 1  |            wszechpotężny proletariat - na śmierć walcząc ze sobą,
 334 1  |               ze sobą, sprzysięgły się na tę małą skórzaną skrzynkę.
 335 1  |             skórzaną skrzynkę. Czyhały na nią prawa osiągnięte wprost
 336 1  |        podziału dóbr tego świata -jako na własność zasługującą w każdym
 337 1  |           zasługującą w każdym wypadku na doraźną konfiskatę. Zawierał
 338 1  |           cywilizacji świata skazanego na zagładę, a jednak budzącego
 339 1  |           twierdzy reakcji. Cezary był na rozdrożu. Z odrazą myślał
 340 1  |              głowy.~ Wyruszyli w zimie na statku zdążającym do Carycyna
 341 1  |                 nowego porządku rzeczy na rozłogach sowieckich. Toteż
 342 1  |            wyruszyli z Carycyna koleją na północ. Ta druga część była
 343 1  |                nieraz dniami i nocami, na lada podrzędnej stacyjce.
 344 1  |               miejsca nie bacząc wcale na to, czy tam który z pasażerów
 345 1  |          wyruszył i chciał coš przecie na nim zobaczyć. Tymczasem
 346 1  |               dać ją później. Wreszcie na jednym z postojów, ciągnących
 347 1  |                los. Za pobytu w kraju, na wojnie i w legionach do
 348 1  |        zmieniłem. Jakby kto moją duszę na nice wywrócił. Ale nie o
 349 1  |            średnią, gimnazjum, poszedł na medycynę.~- To i mnie tatko
 350 1  |                w czasie, kiedy Niemcy, na skutek pogłosek o przyłączeniu
 351 1  |             części wybrzeża do Polski, na gwałt wyzbywali się wszelkiej
 352 1  |              zasypanego piaskiem litym na kilometry w głąb kraju i
 353 1  |               kilometry w głąb kraju i na ogromnej przestrzeni. Zapomniałem
 354 1  |        podrzucało najczystszego piasku na to Barykowe wybrzeże.~-
 355 1  |        przyzwyczajenie wyrzucać piasek na wybrzeże.~- Słusznieś to
 356 1  |              mój mały, do starości. Ja na przykład dowiaduję się oto
 357 1  |      niemieckiego posiadacza, położona na cyplu wchodzącym w morze,
 358 1  |             zamachem wybiera i odkłada na boki torf dziewięciometrowy
 359 1  |       specjalnych suszarniach sprzedał na opał, a w ogromnym torfowisku
 360 1  |                kanał idący w półokrąg, na dziewięć metrów głęboki
 361 1  |            turbiny, ustawione tu i tam na całej długości. Była to
 362 1  |              Przeciwnie! Najmocniejsza na tym padole z żelaza i betonu.~-
 363 1  |                belek, które się składa na wieniec, a spaja w ciągu
 364 1  |           takim domeczku niczym w Baku na rynku podczas kanikuły.~-
 365 1  |       czystością, jak to jest wszędzie na wsi, przy pracy koło krów,
 366 1  |             upodobania mieszkańców. Są na tle okolic leśnych domy
 367 1  |                się w przepychu kwiatów na łące pod koniec czerwca,
 368 1  |               materiał jeno, transport na miejsce i dwu, trzech monterów.
 369 1  |         kosztuje nad morzem drożej niż na miejscu drzewo budulcowe.
 370 1  |         przegotowanej już dziś wpłynął na zmniejszenie chorób zaraźliwych.~-
 371 1  |               się jedna w drugą fugami na moc wieczną i niezwalczoną
 372 1  |       ciesielski. Robota wbijana w dno na ogromną głębokość tafli
 373 1  |             szybka nad wszelkie słowo. Na przestrzeni, która z obu
 374 1  |       popędzane elektrycznie. Już dziś na tych obszarach drzewo staje
 375 1  |               w celu przemienienia Się na godne bifsztyki.~- Niekoniecznie.
 376 1  |            Rzadko kiedy, jedynie bodaj na tak zwane godne święta.
 377 1  |              będą oni rasą najzdrowszą na ziemi. Przy zmniejszeniu
 378 1  |        zmniejszeniu okropnej ich pracy na roli - tym mniej będą potrzebowali
 379 1  |               obórka dla każdej chorej na gruźlicę krowiny i znika
 380 1  |                brudnej świnki, mającej na sobie i w sobie miliony
 381 1  |       masarniach wiejskich przerabiają na znakomite szynki i kiełbasy.~-
 382 1  |            jest ona ufundowana jedynie na poczciwych świnkach. Szkło
 383 1  |             tej siły będzie z miesiąca na miesiąc przybywać w miarę
 384 1  |               kościołach zakwitających na wzgórzach, według marzenia
 385 1  |              konia wyścigowego wsadzić na aeroplan i przewieźć go
 386 1  |              staremu. Wolą taki, dajmy na to, apartamencik, jaki my
 387 1  |               wielmożny pan zamieszkał na wsi, chodził w zgrzebnej
 388 1  |        robotników pracował w ogródku - na słońcu - motyką, rydlem,
 389 1  |              dla biedaków nie starczy. Na szczęście...~- Nie ma strachu!
 390 1  |       rzeczywiście oko nie widziało.~- Na szczęście on nie chce stawiać
 391 1  |                nic innego w miastach i na wsiach, oprócz domów robotniczych,
 392 1  |             bogactw nie jest wygubione na całym świecie, zamęczy on
 393 1  |           Syneczku! Nie zabijaj!~- Złe na świecie trzeba zabijać.
 394 1  |               wiemy, co jest złe, a co na pewno dobre. Potem - jedyne,
 395 1  |             zgoła niepotrzebne. Szkoda na to czasu i zdrowia duszy
 396 1  |                tchnął weń myśl swoją i na wzór Boga rzekł: "uczynię
 397 1  |             Zbawiciel świata w kazaniu na górze nauczył świat, że
 398 1  |                       Już dziś matki - na wspomnienie imienia tego
 399 1  |            geniuszu przebudowuje świat na siedlisko dobra, a im, matkom,
 400 1  |            życia. Cezary patrzał teraz na rozmach rewolucji w jej
 401 1  |        wyhodowane w poświstach wichrów na zrewoltowanych pancernikach,
 402 1  |                kule do nóg i puszczano na głębinę, ażeby tam na dnie
 403 1  |        puszczano na głębinę, ażeby tam na dnie Czarnego Morza "potańcowali
 404 1  |            Tatarów i Ormian zjuszonych na siebie, jak to miało miejsce
 405 1  |             swym systemem triangulacji na niewidziane.~Ale gdy młody
 406 1  |            rycerz. Z jego ran, których na ciele miał pełno, sączyła
 407 1  |              było potykać się, Zaiste, na szpady. Czyż ten ojciec
 408 1  |       przemysłowców i zdzierców. Bywał na wszelakich wiecach w Moskwie
 409 1  |                i półzewnętrzne urzędy, na starych oparte śmieciach,
 410 1  |              gdzie wskutek podejrzeń i na zasadzie szpiegowskich doniesień
 411 1  |           których po to wy- prowadzano na światło, ażeby ich zgładzić.
 412 1  |              ze zbrodni, a skończy się na wielkich i świetnych karierach
 413 1  |           przetwarzania rzeczy lichych na lepsze, lecz od niszczenia,
 414 1  |             Jakże miał wyprawić samego na wiekuiste rozstanie`? Obejmował
 415 1  |          wszakże odmienność zapatrywań na sprawy publiczne i społeczne
 416 1  |           Nieraz ponosiło go wewnątrz- na wściekłość i gryzł w ustach
 417 1  |                tworzącymi. Teraz szedł na postronku swojej dla ojca
 418 1  |               zatrzyma się w Charkowie na bardzo krótko, może na parę
 419 1  |       Charkowie na bardzo krótko, może na parę minut, właśnie w celu
 420 1  |               dawała znaki i ostrzegła na migi: nadchodzi!~Obadwaj
 421 1  |               ledwie mógł utrzymać się na nogach. Zdawało się, że
 422 1  |              Stali obadwaj nasłuchując na stacji słabo oświetlonej,
 423 1  |               ciemnoszary, wtoczył się na stację i stanął. Był to
 424 1  |             tego pasa ruchomych domków na głucho zabitych, zatarasowanych,
 425 1  |              już przeładowany, nabity. Na każdym niemal przystanku
 426 1  |            przewodnik.~Radził poczekać na następny eszelon, który
 427 1  |            Białynia tłumaczył szeptem, na ucho, że przecie łatwiej
 428 1  |              zaczekać, nieco zaczekać, na następny pociąg, niż skazywać
 429 1  |            znajomego, ba! przyjaciela, na utratę życia. A życiem -
 430 1  |           troglodyci, czekając właśnie na możność wyjazdu - a gdy
 431 1  |           nadchodzi, każą im czekać! I na co? Czy na nową odmowną
 432 1  |                im czekać! I na co? Czy na nową odmowną odpowiedź`?
 433 1  |                 tylko ja. Zwalisz winę na mnie. Jeżeli się wykryje,
 434 1  |              się wykryje, zwalisz winę na mnie. Ty o niczym nie wiesz,
 435 1  |                Białynia zakotłował się na miejscu, Zatupał nogami,
 436 1  |               im przeleźć pod wagonami na drugą stronę i sam przelazł
 437 1  |            drugą stronę i sam przelazł na czworakach. Potem biegli
 438 1  |          trzech, chyłkiem, co tchu, aż na sam koniec ogromnego szeregu
 439 1  |                ów czarny wgramolił się na stopień wiszący kędyś wysoko
 440 1  |        zasunięte, skrzypiące zjadliwie na mrozie. Wezwał obydwu niecierpliwym
 441 1  |               rozkazem:~- Pchajcie się na sam spód. Pod tułupy! Leżcie
 442 1  |           cuchnące kożuchy i przypadli na nich. Czarny zasunął drzwi,
 443 1  |               koła, skrzypiąc, obracać na szynach. Seweryn Baryka
 444 1  |            postoju, gdy zatrzymano się na czas pewien, przyniósł im
 445 1  |        notabene mógł ich zgubić. Toteż na stacjach i podczas przypadkowych
 446 1  |            zapadał coraz bardziej. Jak na złość pociąg wciąż stawał
 447 1  |            pociąg wciąż stawał i tkwił na miejscu dla dokonania przez
 448 1  |            Cezary był w rozpaczy, gdyż na ten stan rzeczy nic nie
 449 1  |              radę i pomoc, kładł palec na ustach, trwożnie nadsłuchiwał
 450 1  |         przyłożył do Seweryna, rozpiął na nim przyodziewek i przez
 451 1  |               z tego wozu i iść niosąc na ramionach ukochanego? Pytał
 452 1  |                Jedźmy! Nie wywłócz mię na ziemię! Dojedziemy! Już
 453 1  |          Seweryn Baryka podźwignął się na legowisku, jakby mu sił
 454 1  |                straszny los...~Zacichł na długa chwilę i Znowu mówił:~-
 455 1  |          Szymon Gajowiec...~Obalił się na posłanie i zasnął. Lecz
 456 1  |                kamieniem obojętnym już na wszystko, cokolwiek by się
 457 1  |         trzymał przez czas pewien rękę na jego sercu. Podźwignął Cezarego
 458 1  |              owionęło. Tamten narzucił na jego ramiona kożuch pierwszy
 459 1  |           Cezary znalazł wolne miejsce na ławce. Z zamarzniętego okna
 460 1  |            oczu patrzyło z ciekawością na młodego przybysza. On poczuł
 461 1  |            wieczorem tegoż dnia stanął na dłużej. Przechodziła wskróś
 462 1  |              Po upływie pewnego czasu, na skinienie towarzyszów przedziału,
 463 1  |          postoju - zaniosło się bowiem na długi remontik - bezimienny
 464 1  |            przyjaciel wywołał Cezarego na dwór. Dwaj ludzie obcy stali
 465 1  |                 Dwaj ludzie obcy stali na końcu pociągu. Sierota podszedł
 466 1  |            ustami. Potem złożyli ciało na marach i mieli je dokądś
 467 1  |          Cezary podniósł oczy błagalne na czarnego przyjaciela, żeby
 468 1  |                kapotą ma białą koszulę na sobie. Usłyszał jak przez
 469 1  |         dojrzał dwu ludzi dźwigających na noszach kształt człowieczy.
 470 1  |                w raz ktoś przyzostawał na przydrożnych cmentarzach
 471 1  |               w tym ruchomym więzieniu na zmiłowanie się nieubłaganych
 472 1  |                tudzież kaszy jaglanej, na którą zarobili własnymi
 473 1  |             Można było zrozumieć gniew na burżujów, rodaków uciekających
 474 1  |            napełniała gniewem. Patrzał na twarze oficerków komenderujących,
 475 1  |             oficerków komenderujących, na rewidentów i sołdafonów
 476 1  |            taszczyli ze sobą, ponieśli na ręku dzieci, powlekli słabych
 477 1  |              Przyszła wreszcie kolej i na Cezarego. Nie miał ci żadnych
 478 1  |             skradzionej walizce. Szedł na oślep. On może jeden w tym
 479 1  |              od Baryki, obejrzał i tuż na stoliku przybił pieczęć.
 480 1  |                widocznej runi tańczyli na bosaka chłopcy-nędzarze
 481 1  |    chłopcy-nędzarze przygrywając sobie na ustnej harmonijce. Bose
 482 1  |                 które już zdołały ubić na dogodne do tańca klepisko.
 483 1  |              wstrętne widowisko, które na jej tle pełnym wieczyście
 484 1  |               patrzał posępnymi oczyma na grząskie uliczki, pełne
 485 1  |               niezgruntowanego bajora, na domy rozmaitej wysokości,
 486 1  |               zapaprania zewnętrznego, na chlewy i kałuże, na zabudowania
 487 1  |      zewnętrznego, na chlewy i kałuże, na zabudowania i spalone rumowiska.
 488 1  |              spalone rumowiska. Wrócił na rynek, obstawiony żydowskimi
 489 2  |              Cezary postanowił wstąpić na medycynę w Warszawie. Nie
 490 2  |              przyjęty i począł chodzić na wykłady. Z zapałem krajał
 491 2  |               gdy tak pewnego razu sam na sam rozmawiali. Przyznał
 492 2  |               do rzeczy i nie wpłynęło na sprawę jej postanowienia.~
 493 2  |            Zamykali się częstokroć sam na sam i godzinami wspominali
 494 2  |           Gajowcem kochali się obadwaj na nowo w widmie panny Jadwigi.~
 495 2  |            oczom z wysokiego pobrzeża, na którym wznosi się Warszawa.
 496 2  |                jakimś locie wszystkich na wszystkie strony - gdy dudniało,
 497 2  |          pieprz rośnie, lecz pozostała na miejscu. Panowie ci nie
 498 2  |       brelokami swej dewizki, leżącymi na jego brzuchu.~- To są łobuzy! -
 499 2  |                Skończyło.~Zgodzili się na jedno:~- Zobaczymy...~-
 500 2  |              Nie życzę panu, żebyś pan na własnej skórze doświadczył,