Czesc

 1 Rod|        urzędnik wyższy, mający pod sobą całe biuro. Skromne dawniej
 2 1  |       śmieszny nonsens, była znowu sobą, dawną, młodą dziewczyną.
 3 1  |          murami kaplicy Czaruś był sobą, a raczej był we władzy
 4 1  |            się piechotą. Niosła ze sobą złote i srebrne przedmioty,
 5 1  |         ojciec musiał ją zabrać ze sobą.~Prywacje, na które Cezary
 6 1  |         chcieli przyznać się przed sobą i bali się, żeby nie spłoszyć
 7 1  |          mamroczą z cicha pomiędzy sobą po francusku. Worki niosą
 8 1  |            słaba kobieta była samą sobą, jak dalece świadomie szła
 9 1  |        rozmaitych, a tak je między sobą skłóciło. Komuż było oddać
10 1  |            grup mówiących pomiędzy sobą przeważnie po rosyjsku -
11 1  |          Ale nie mogli ukryć przed sobą nawzajem wątpliwości i obaw,
12 1  | proletariat - na śmierć walcząc ze sobą, sprzysięgły się na tę małą
13 1  |       robotniczą, mówiący pomiędzy sobą doskonałą ruszczyzną, której
14 1  |           chłopi staczali pomiędzy sobą zażarte kłótnie, grali w
15 1  |        zmienił i nie chciałbym cię sobą drażnić. Dawniej byłem zupełnie
16 1  |         małpiarstwa dla znudzonych sobą i nimi bogaczów, lecz ludzie
17 1  |           Szarpał się i mocował ze sobą samym, nie mogąc dać sobie
18 1  |           jego władzy moralnej nad sobą, wyrastał z niego i oddzielał
19 1  |         został Barynczyszką, samym sobą. Rozkazywałby samemu sobie
20 1  |      przygarbiony - popędził przed sobą Baryków. Kazał im przeleźć
21 1  |       drzwi zasunął i kazał iść za sobą. Weszli do przedziału tak
22 1  |           tam jeszcze taszczyli ze sobą, ponieśli na ręku dzieci,
23 1  |     wszystko żegnał i zostawiał za sobą. W ostatniej chwili, gdy
24 2  |            się -już tylko pomiędzy sobą - o to, jak też zachowywać
25 2  |            w skok, i pociągnęły za sobą dyszlową parę. Stało się
26 2  |        schody, aż zatrzasnąwszy za sobą drzwi na górze przycichła
27 2  |          części nie łączące się ze sobą. Było to dziwne wrażenie
28 2  |          domu. Westchnął sam przed sobą nad swoją dolą. Obcy jest
29 2  |           do salonu i pociągnął za sobą przyjaciela. Ostatni zobaczył
30 2  |             Ostatni zobaczył przed sobą ofiarę prześladowań ptasich.
31 2  |     odzyskała nie tylko władzę nad sobą, ale objęła ją nad tym nieznajomym
32 2  |           pola wrastała. Mieli pod sobą odbicia swych postaci. Na
33 2  |            z rozkoszą oglądali nad sobą białe sufity, które ani
34 2  |           dłoni i pociągnęła go za sobą. Dmuchnęła po drodze w szkło
35 2  |       dobranoc - zamknęła drzwi za sobą. Pani Laura przekręciła
36 2  |   pysznienie się w tajemnicy przed sobą samym jej niezrównaną urodą,
37 2  | mistrzowskiego dzieła, które przed sobą dostrzegła. Palce jej stały
38 2  |       przygiął. Laura zasłoniła go sobą. Krzyknęła:~- Jak pan śmie`?
39 2  |           ją dlatego, że zasłoniła sobą człowieka od uderzeń twardą,
40 2  |   szaleństwa kochała. Co czynić ze sobą? Jak wybrnąć z tego piekła
41 2  |  zrehabilitować? Dokąd uciec przed sobą?~Wylazł ze swej nory i zaciśnięte
42 2  |            obadwaj tajemnicy przed sobą. Jeden za drugiego szedł
43 3  |     rozpłynął, znikł, lecz nasycił sobą pokolenie. Z tych ludzi
44 3  |          przeszłości, nie miało za sobą historii. Same nazwy ulic
45 3  |      doścignięcia i gubił ślady za sobą. Jednakże Lulek potrzebując
46 3  |        diaska!~Wnet zobaczył przed sobą ogromne tafle okienne modnej