Czesc

 1 1|     przerażenia, jakiego jeszcze nigdy w życiu nie doświadczył.
 2 1|        swobody. Ojciec, który go nigdy a nigdy nie karał, nigdy
 3 1|         Ojciec, który go nigdy a nigdy nie karał, nigdy nawet nie
 4 1|         nigdy a nigdy nie karał, nigdy nawet nie łajał, a strofował
 5 1|         być nie może, że Seweryn nigdy by na to nie przystał. Czyż
 6 1|        Ale on nie powiedział jej nigdy ani słowa! Ani jednego westchnienia,
 7 1|          tego człowieka, któremu nigdy nie uścisnęła ręki, do którego
 8 1|      nawet wiedzieli na co, lecz nigdy o tym nie mówili. Nie chcieli
 9 1|    nowomodną nienawiścią, jakiej nigdy przedtem w jego sercu nie
10 1|      kształtu ku dłoni, nie może nigdy zginąć i winien trwać na
11 1|     genialny.~- Co znowu! nic mi nigdy o tym nie mówiłeś. Cóż to
12 1|    ciągle opłukiwane w wodzie.~- Nigdy! Przenigdy! Okazuje się
13 2|      sucho zapewnił Cezarego, iż nigdy nie uścisnął ręki jego matki,
14 2|       jego matki, iż jej słowami nigdy owych uczuć nie wyznał.
15 2|          a nie zapomniał usługi. Nigdy on nie mówił o swym rodzie,
16 2|    gościńcem. Cezary nie jeździł nigdy takim zaprzęgiem. Przyznawał
17 2|  parterze, lecz w dalekiej loży. Nigdy nie miał przed oczyma kształtów
18 2|     klamką, a zawiasy zawiasami, nigdy jeszcze nikt nie potraktował
19 2|        to masz! znowu niepogoda. Nigdy tego dawniej nie mieliśmy
20 2|          tajnych marzeń, których nigdy nie obejmie i nie zgruntuje
21 2|       tego świata.~"Nie! Ona się nigdy nie nauczy tabliczki mnożenia!" -
22 2|       ucha.~- Doprawdy? A to już nigdy! Pary z ust nie puszczę!
23 2|      nadzwyczajną oczywistością. Nigdy przed nikim dotąd swych
24 2|       podnietę. Nie zwierzał się nigdy szczerzej nawet Hipolitowi
25 2|      marzyć, nie tylko myśleć.~- Nigdy panu nie zapomnę tego słóweczka
26 2|          się, dlaczego to Cezary nigdy na nią nie patrzy, nigdy
27 2|         nigdy na nią nie patrzy, nigdy z nią nie rozmawia jak z
28 2|             Czy narzeczony?...~- Nigdy! Nigdy! Przenigdy! Przysięgam
29 2|          narzeczony?...~- Nigdy! Nigdy! Przenigdy! Przysięgam na
30 2|         wszedł do pokoiku, gdzie nigdy jeszcze nie był. Uderzył
31 2|         basta. O niczym nie wie. Nigdy słoika ze strychniną w szafie
32 2|           jakże głupią!), nikomu nigdy nie wspomniał. Po cóż miałby
33 2|         razy powtarzał sobie, że nigdy tam już noga jego nie postanie.
34 2|        drzwi numeru. Wspomnienie nigdy nie zapomniane, wiecznie
35 2|        tym lesie nie był jeszcze nigdy, choć zbiegał już całą tę
36 2|      żebraczą o modlitwę, której nigdy nikt nie spełnia. Istny
37 3|        polskim snobizmem. Cezary nigdy nie mógł w sedno utrafić.~
38 3| bakińskich i moskiewskich. Lulek nigdy nie widział Rosji, nie znał
39 3|         tyle, znowu by jękła jak nigdy. Cóż? Kiedy wewnętrzny głos
40 3|            Pewnym męstwem ja się nigdy nie pochlubię, ja przed
41 3|        cicho.~- Nie! - jęknął. - Nigdy! Tak wtedy byłem nieszczęśliwy...
42 3|  gniewasz?~- Czy się gniewam?... Nigdy nie będziemy razem! Zawsze
43 3|        tobą nigdzie nie pójdę.~- Nigdy?~- Nigdy.~- To po cóżeś
44 3|    nigdzie nie pójdę.~- Nigdy?~- Nigdy.~- To po cóżeś mię tu wezwała?~-