Czesc

 1 1|        czupryny i - patrząc tak na niego - o nim marzyć!... Jakiż
 2 1|       Obraca się przeciwko niej. Z niego płynie na nią jakieś złe.
 3 1|           armii. Długo nie było od niego wieści, a gdy wreszcie nadeszła,
 4 1|         kończył nieskończonymi dla niego pozdrowieniami. Ani jednego
 5 1|           i jego sprawami, lecz od niego wszystko zależało. Wiedzieli
 6 1|     trzecim roku wojny nie było od niego żadnej wieści tak długo,
 7 1|   pieniędzy - podziałało jednak na niego w pewnej mierze otrzeźwiająco.
 8 1|       polami, ciągnąc i niosąc dla niego zboże, jak się od rowu do
 9 1|          głodomorów nie zwracał na niego uwagi. Sam tylko Cezary
10 1|         Seweryn Baryka wyciągał do niego trzęsące się ręce i rzucał
11 1|      moralnej nad sobą, wyrastał z niego i oddzielał się bujnością
12 1|   męczarnią, albowiem sączył się z niego żal nikły, mętny, a ostry
13 1|        uległej tolerancji względem niego był nie do zniesienia. A
14 1|            wędrowcy rzucili się do niego i nie pytając kim jest,
15 1|   naładowany ludźmi do cna, choć z niego raz w raz ktoś przyzostawał
16 2|       młodego przyjaciela było dla niego klęską nad klęskami. W ciągu
17 2|            rozumie, co się dookoła niego dzieje.~- Żebyś pan sobie
18 2|           robotników, nie była dla niego upragniona. Miał przecie
19 2|           pana Gajowca. Odebrał od niego serdeczne odpowiedzi - otóż
20 2|            i ziemiankach były obok niego ludzkie dusze - koledzy.
21 2|       Baryce, żeby ten pojechał do niego na wypoczynek, do jakowejś
22 2|    nakładano na talerz. Wszyscy na niego patrzyli z radością, niemal
23 2|   Szarłatowiczówna odsunęła się od niego, ale niezupełnie, niezdecydowanie.
24 2|     Cezarego, żeby usiadł tyłem do niego, w postawie "dartego orła"'.
25 2|        wyniosła. Nie spoglądała na niego wcale, a jeżeli twarz jej
26 2|            granic Polski. Było dla niego samego cudaczne i niedorzeczne
27 2|       sobie, jakby słuchaczki obok niego wcale nie było.~Z głową
28 2|           klęczkach o przyjęcie od niego nowego fraka z przyległościami,
29 2|    oszalałym pierwszy raz biło dla niego, pierwszy raz doświadczając
30 2|          żadnym byku. Nie patrz na niego. Ty jesteś jeden, jak jedno
31 2|           z nienawiścią patrzeć na niego.~- Nie myśl teraz o tym,
32 2|       towarzystwo skupiło się obok niego. Wrzucając wciąż i wypuszczając
33 2|        pozę i wykwitła naprzeciwko niego. Hipolit Wielosławski rzucił
34 2| moskiewskie wychowanie. Później po niego przyśle się zamknięty powóz,
35 2|          trupy z Baku. Tak samo do niego jedna wołała, choć już jej
36 2|      chciał po prostu, żeby się na niego Laura gniewała, żeby go
37 2|          ten człowiek śmieją się z niego, jak on swego czasu, pławiąc
38 2|        Jedni mają jadła tyle, że z niego urządzili kult, obrzęd,
39 2|        gościem żałoby. Patrzyli na niego spod oka i żegnali go gorzkim
40 3|         żołnierza. Przechodzi obok niego o krok, o dwa kroki. Słyszy,
41 3|       bezlitosny. Czego chcieli od niego? Ach, czuli w nim przecież
42 3|        echo.~- Byłabym się może od niego wykaraskała! Byłabym może
43 3|            pójdziemy?~Podniosła na niego oczy. Blady uśmiech, zbłąkany
44 3|             Po stokroć wznosiła na niego oczy i po stokroć powracała.~-