Czesc

 1 1|           Z Rosji.~- Powiedzieli mi, żeś zginął.~Po chwili Cezary
 2 1|        genialny.~- Co znowu! nic mi nigdy o tym nie mówiłeś.
 3 1|    samotnego człowieka?~- Wydaje mi się, że cokolwieczek za
 4 1|     ziemnej, czystej wody.~- Już mi to i mama po siedlecku klarowała.
 5 2|  postaciach, że ta wojna wygląda mi na jakąś odżywczą kurację.~-
 6 2|        westchnął księżulo. - Tak mi się coś wydaje. A wujciowi
 7 2|  srebrnych łyżek, ci sami, wierz mi, ci sami, Maciejunio i Wojciunio,
 8 2|          rozwalą siekierą. Wierz mi! Ja wiem! Grube i dzikie
 9 2|        srebrną cukiernicę! Wierz mi, Hipolit! Błagam cię...~-
10 2|       trafi.~- Już trafię, skoro mi pani wskazała drogę.~- No
11 2| przepraszam.~- Żadnej przykrości mi pan nie zrobił. Ale otóż
12 2|      widać pod bryzgami.~- Zdaje mi się, że na nas ktoś wołał -
13 2|         w stronę Baryki. - Zdaje mi się jednak, że moje współczucie
14 2|       Źle tu pani?~- Nie powinno mi być źle. Jest mi raczej
15 2|         powinno mi być źle. Jest mi raczej dobrze. Ale byłam
16 2|       opowiadanie o sobie.~- Czy mi żal? Nie wiem.~- Nie wie
17 2|          sprawa agitacja. Ojciec mi agitacji zakazał pewnymi
18 2|   mądrych i głuptasów. Chciałoby mi się gadać o ich życiu. Nażyć
19 2|         rzekła Karolina - proszę mi przypomnieć, jak to tam
20 2|      bolszewik. Nie przeszkadzaj mi, smarkaczu! Czarny jezuito,
21 2|        stanowczo wyszeptał:~- To mi wygląda na otrucie.~- Sama
22 2|         czwartej w nocy.~- Wolno mi przyjmować, kogo chcę.~-
23 2|      będę go jeszcze bił. A pani mi przeszkadza!~- Precz z mego
24 2|          teatralną pozę.~- Niech mi się pan zaraz, natychmiast
25 2|      wiem, żeś powinien.~- O ile mi wiadomo, ksiądz jest obowiązany
26 2|      dlaczegoś ją całował?~- Tak mi się podobało. Rzecz chłopczyńska
27 2|        kim strasznie poraził! Ty mi się tu stawiasz za swym
28 2|      daruję!~- Moje sumienie nic mi nie wyrzuca. Mogłem był
29 2|      jeśli masz dobrą wolę o tym mi mówić, to nie tutaj. Chodź
30 2|          Co każesz?~- Proś, żeby mi tu przynieśli herbaty. Jestem
31 2|        nie mogę zrozumieć. Mówią mi różne głupstwa, a nawet
32 2|         pręga na twarzy...~- Daj mi pokój!~- Czyż nie byliśmy
33 2|     prośbę.~- Wszystko!~- Pozwól mi pojechać na tydzień, na
34 2|    najzwyklejszy Baryka. Przykro mi, że narobiłem państwu takiego
35 3|        Było bardzo wielu! Trudno mi, o Azerbejdżaninie! wytłumaczyć
36 3|     dziesiątej rano.~- Zawiążesz mi oczy?~- Zawiążę ci tylko
37 3|          wtrącił Cezary. - O ile mi wiadomo, nie wszystkie z
38 3|          jest - obronić się! Gdy mi wciąż grozi, że mnie z domu
39 3|       złoty"...~- Właśnie. Z ust mi wyjąłeś. Nie możemy oddać
40 3|             Ślub nie ślub... Cóż mi tam Barwicki! Ale słowo.
41 3|         miesiące... Nie odbieraj mi tej chwili!~Chciała niepostrzeżenie