Czesc

 1 Rod|         zaszkodziła mu znamiennie swą niedostateczną znajomością
 2 Rod|         Uralem. Bal ów zaszczycił swą obecnością miejscowy gubernator
 3 Rod|        potomków. Wierzyli w jakąś swą wyższość, która ich w dumę
 4 Rod|      wszystko i mimo wszystko woń swą ku niemu wylewa. Nadto do
 5 1  |   właściwie brakiem rządu, a siłę swą czerpało z walki skłóconych
 6 1  |       pogardzał. Gdy wylewały woń swą, wiecznie rodzącą wzruszenie,
 7 1  |          wojsk angielskich, ażeby swą artylerią, piechotą i kawalerią
 8 1  |        władali, a później obalili swą władzę przynosząc hasła
 9 1  |           okuły i zamroziły mrozy swą mocą. Zapragnął usnąć tak
10 2  |           podobał, choć go nieraz swą "nieszczerością" ranili.
11 2  |      minął Pragę i znalazł się ze swą kompanią na końcu przedmieścia,
12 2  |     dlatego, żeby po niej mogła w swą dal pomykać czwórka kasztanów
13 2  |          wstydził i niezgodnie ze swą naturą, czegoś trwożył i
14 2  |        powiedzieć, tylko zdejmuje swą białą czapkę i śmieje się
15 2  |         nie ustała. Goniła mężnie swą ofiarę do sieni z kamienną
16 2  |     śmiechu z podwójną i potrójną swą mocą, jakby tam w głębi
17 2  |           Jest w nim i krąży całą swą istotą wewnątrz tamtego
18 2  |        nie mógł iść ze względu na swą astmę... - wtrąciła pani
19 2  |           który mógłby pospołu ze swą astmą mury forteczne łamać.~-
20 2  |            Wolno jej było odwalać swą sztukę pod następującymi
21 2  |            żeby drżeć o siebie, o swą kobiecość wobec tych, którzy
22 2  |           uszy. Usiłował poprawić swą sytuację, zapewniając ~-
23 2  |       winy samego petenta. Cofnął swą kandydaturę. Kiedy po raz
24 2  |         którą mógłby poświęcić na swą prowentową fanaberię. Obiady,
25 2  |        tej górce, tracili niejako swą skorupę, w której uroczyście
26 2  |          nie posiadała jeszcze na swą niepodzielną własność tabliczki
27 2  |          przez jego ramię.~Zajęty swą popędliwością miłosną, nie
28 2  |        trudem podniósł go do góry swą suchą ręką, i z wytwornym
29 2  |          swym tańcem, swym lotem, swą niespożytą, pulsującą i
30 2  |           A tak dalece był zajęty swą skrytą namiętnością, że
31 2  |  zdumieniem, że panna Wanda prawą swą rękę, zamiast na czarnych
32 2  |          warg, zrozumiał. Wysunął swą rękę ostrożnie i stanowczo
33 2  |        jak panna Karusia objawiła swą wolę, że napiłaby się wody -
34 2  |        się nie będę nastręczał ze swą figurą.~- Hipolit, braciszku!
35 2  |          również, wspominał matkę swą i jej ostatnie godziny.
36 3  |       Baryka zapisał się znowu na swą medycynę i zamieszkał, a
37 3  |           z niewidzialnej katedry swą rzeszę inteligencką. Gdy
38 3  | żydowskich mierził oczy przybysza swą specyficzną ohydą, później
39 3  |          prac prowadził po nocach swą własną robotę. Pisał książkę
40 3  |   naśladować cios i marmur nędzną swą farbą. Niewzruszona jest