Czesc

 1 1|      sznurkami, łachmany zwisały z nich w strzępach, a przez dziury
 2 1|           i lśniącą barwą, a wśród nich stokroć, fiołki i sasanki
 3 1|        drogie naczynia i smaczne w nich potrawy zaprawione są i
 4 1|           były otwarte, a leżący w nich język znieruchomiały stał
 5 1|      przeraźliwego krzyku, który z nich wciąż jeszcze leciał, choć
 6 1|         się z ich piersi. Drżało w nich jedno jedyne serce i jedna
 7 1|      święta. Jeżeli się odejmie od nich dzisiejsze zaraźliwe choroby,
 8 1|     formach tak pięknych, iż wobec nich zagaśnie i zblednie wszystko,
 9 1|            każde dziecko biegło do nich z najżywszą uciechą. Były
10 1|           jakimś kierunku. Biła od nich potęga ludzka, męska, niezłomna.
11 1|         przed tobą zabrałem. Ja za nich łbem odpowiadam: kwita.~
12 1|    cuchnące kożuchy i przypadli na nich. Czarny zasunął drzwi, zaryglował
13 1|       pociągu. Sierota podszedł do nich i zobaczył, że wyciągają
14 2|          franty! A dopiero buty na nich - klasa! Jakimi to ślepkami
15 2|           było. Z wolna przestał o nich myśleć. Nie myślał także
16 2|       nawet dusze bratnie. Każdy z nich miał gdzieś jakąś "mamę"
17 2|            się z szeregów, skoro w nich nie było już obronnej roboty.
18 2|  przyjaciele zastali oczekującą na nich czwórkę koni zaprzężoną
19 2|       Drzwi się uchylają i staje w nich Wojciunio, kucharz równie
20 2|           i widać było, jak krew w nich płynie, zaiste, grając przecudną
21 2|      Bryczka pędząca niewielkie na nich zrobiła wrażenie. Zaledwie
22 2|            odzienia wyplątał się z nich na ścieżkę szeroką i ubitą.
23 2|           wiem, co mówię, bo wśród nich żyję. Wszyscy oni jednacy.~-
24 2|        zacięty wiodą wraz,~Każda z nich pięknością słynie~Która
25 2|    potwornego cały język spomiędzy nich się na zewnątrz wywalił.
26 2|     maleńkie i przyziemne, a wśród nich, w samym środku, marmurowe
27 2|            zewnętrznymi i myśleć o nich niejako przemocą, ażeby
28 2|           stale podejrzewany przez nich o czyhanie na posadę ekonoma.
29 2|          im nie przydając. Wielu z nich skrwawiło się, pokryło ranami
30 2|            zdołała jeszcze nic dla nich uczynić, zajęta ogólnymi
31 2|         zima! Jakże potworne wśród nich grasowały choroby! Jakież
32 3|        Marksa, błąkający się wśród nich ze swoją miarą fenomenalizmu
33 3|            moimi nauczycielami. Na nich się w mej głuchej prowincji
34 3|        wzniesione przez Żydów i do nich należące mają cechę wielkomiejskiej
35 3|        Kapitał zakładowy każdego z nich nie może przekraczać dwudziestu
36 3|        Lulek prześliznął się wśród nich wszystkich i wszedł do sporej
37 3| papierosami i zapaliwszy jednego z nich zaciągnął się mocno dymem.
38 3|      pańskiego mieszkania. Każdy z nich ma w ręku koszyczek wiklowy
39 3|          młodości, młodości! Wśród nich wszystkich, między karawanem
40 3|       tysięcy czynów takich, że od nich ta stara ziemia, co już