Czesc

 501 2  |                za życzenie. Spełni się na pewno. Wszystko będzie dobrze.~-
 502 2  |           pomniejszenia tych obszarów, na których istniała już władza
 503 2  |                iż nie będzie oczekiwał na wypadki. Nie! Nie dopuści,
 504 2  |         wszyscy, wszyscy, wszyscy. Jak na bal, jak na zamiejską wycieczkę.
 505 2  |               wszyscy. Jak na bal, jak na zamiejską wycieczkę. Jeszcze
 506 2  |          Polaków.~Pewnego dnia słyszał na zburzonym moście żelaznym
 507 2  |        robotniczych wzywające do walki na śmierć i życie - nie z burżuazją,
 508 2  |          pierwszy raz po przeszkoleniu na placu musztry, które trwało
 509 2  |        wyruszył wreszcie, przebył most na Wiśle, minął Pragę i znalazł
 510 2  |            znalazł się ze swą kompanią na końcu przedmieścia, oficer
 511 2  |              generałów - kazał stanąć. Na szosie radzymińskiej, która
 512 2  |        ciężkich i grubych, w papachach na spoconych głowach, boso
 513 2  |                i tam idąc z karabinami na ramieniu srogo pokrzykiwali
 514 2  |            ramieniu srogo pokrzykiwali na tę nieskończoną watahę,
 515 2  |           sadyby, wściekle odmalowanej na kolor niebieski, gdzie mieścił
 516 2  |              pierwszy wielkiej stolicy na tej szosie zwiastun - wytoczyła
 517 2  |               Idziesz zasiadać w kucki na złotej sali w królewskim
 518 2  |             zamku?...~Jeńcy spoglądali na tę przykrótką wiedźmę z
 519 2  |              cylinderki morowe, ciepłe na tę porę! E - franty! A dopiero
 520 2  |                 franty! A dopiero buty na nich - klasa! Jakimi to
 521 2  |              klasa! Jakimi to ślepkami na nas kłapią! A buzie jakie
 522 2  |               państwo kochane, patrzeć na te głodne ryje. No, nie
 523 2  |                kolumny było już pewnie na moście wiślanym, a koniec
 524 2  |               jej jeszcze nie wkroczył na przedmieście praskie. Nareszcie
 525 2  |                i chmurna noc schodziła na szosę, gdy wymijano ostatnie
 526 2  |                z drutu i szeregi rowów na pobrzeżu lasów. Szerokie
 527 2  |                domami poprzewiercanymi na wylot od pocisków. Pustka
 528 2  |               Zatrzymano tutaj oddział na chwilę przed pewnym ocalałym
 529 2  |       wgramolił się do kosza motocyklu na dwie osoby i władczym gestem
 530 2  |       wrzaskliwe strzały, zakręcił się na miejscu i pomknął w drogę
 531 2  |              miejscu i pomknął w drogę na północ, ku Wyszkowu.~- Patrzcie
 532 2  |             oto ze swym szoferem rznie na całą bolszewicką armię.~-
 533 2  |              dawał dęba, czy powtórnie na Warszawę uderzy.~ Cezary
 534 2  |               i nocami, naprzód, wciąż na wschód za wrogiem uciekającym.
 535 2  |           przed nim wszystkimi drogami na wschód - niszczyciel i rabuś.
 536 2  |          przeszłość zostawiła potomnym na tej ziemi ubogiej, widniała
 537 2  |                 jadł, spał, zrywał się na nogi, stał na warcie albo
 538 2  |               zrywał się na nogi, stał na warcie albo chytrze podkradał
 539 2  |               pod placówki.~Dobrze się na ogół spisywał dawny sportsmen
 540 2  |      towarzysze broni przywykli liczyć na Barykę, jak ongi liczono
 541 2  |               Barykę, jak ongi liczono na Zawiszę. Cezary nie miał
 542 2  |           nawet babcie, a prawie każdy na postoju, w chwili, kiedy
 543 2  |              wyszukał kolegę, wziął go na ramię i odniósł między swoich.~
 544 2  |             Hipolit" w szeregu i tyle. Na boku tylko szeptano, że
 545 2  |               i ciągnął z flachy, spał na ziemi i pocił się w obrotach,
 546 2  |              Białorusi cofnięty został na Mazowsze i znalazł się w
 547 2  |          spanie, którego wystarczyłoby na dziesięciu przeciętnych
 548 2  |             żeby ten pojechał do niego na wypoczynek, do jakowejś
 549 2  |          Gajowiec udzieleniem zaliczki na przyszłe prace biurowe -
 550 2  |               Nawłoci.~ Po przyjeździe na podrzędną stacyjkę drogi
 551 2  |         przyjaciele zastali oczekującą na nich czwórkę koni zaprzężoną
 552 2  |             małego a wysokiego pojazdu na dwie osoby, z siedzeniem
 553 2  |     postawionego czasu tych zamieszek. Na dłuższe jednak wylewy opowiadań
 554 2  |          Hipolit Wielosławski wskoczył na przednie siedzenie, umieścił
 555 2  |               zasiąść w górnym miejscu na tyle, wziął wprawnymi rękoma
 556 2  |               pytanie:~- Gościńcem czy na Leniec?~- Przyjechać przejedzie
 557 2  |              zjadliwa, iż wysuwała się na czoło wszystkiego - co też
 558 2  |       wszystkiego - co też to tam jest na końcu tej dróżki uroczej,
 559 2  |         pospołu. Ale za gruszą samotną na polu nie było nic szczególnego.
 560 2  |                swego wysokiego miejsca na niską ziemię huknął go zębami
 561 2  |          zębami w tylną część czaszki. Na szczęście konie stanęły
 562 2  |          stanęły i bestialsko obojętne na los swych owsodawców, poczęły
 563 2  |                 ryczał Hipolit patrząc na współtowarzysza, który raz
 564 2  |              wyprostowali gnaty, które na szczęście były całe. Podnieśli
 565 2  |             wertepów wolantka wybiegła na piaszczysty gościniec i
 566 2  |         trwożył i lękał. Konie wbiegły na szeroki dziedziniec i stanęły
 567 2  |               i stanęły przed gankiem. Na tym ganku, rzęsiście oświetlonym,
 568 2  |            ruchomych stopniach schodów na obszerny ganek, winem dzikim
 569 2  |            przedstawił Barykę zebranym na ganku. Ten kłaniał się wielekroć,
 570 2  |              mu się z ciekawością, jak na "wyższe" towarzystwo dość
 571 2  |       zrujnowanym kapeluszu stawało mu na przeszkodzie w zadawaniu
 572 2  |        zadawali pytania i nie czekając na odpowiedź zadawali nowe.
 573 2  |               i opalony, jakby jeździł na polowanie w sąsiedztwo.
 574 2  |                głos zabierała, patrząc na Hipolita, lecz mając na
 575 2  |                na Hipolita, lecz mając na oku i "tego drugiego", wypaliła:~-
 576 2  |                 że ta wojna wygląda mi na jakąś odżywczą kurację.~-
 577 2  |        Karolino - kto "wszyscy"?~- No, na przykład - Jędrek.~- Słyszane
 578 2  |           ośmiela się twierdzić, że my na wojnie czyściliśmy buty
 579 2  |              też normalnego bolszewika na oczy nie widziała...~- A
 580 2  |                     A coś ty widziała "na oczy", Karolino, dziewczę
 581 2  |              dziewczę z pałacu białego na Ukrainie?~- Jeszczem widziała
 582 2  |            utraciła dobra swe ziemskie na Ukrainie, skoro tylko bolszewicy
 583 2  |             się narodzili. Była bowiem na pensji w Warszawie, uczyła
 584 2  |               zabierano. Teraz zarabia na kawałek chleba. Karolina
 585 2  |                Pała z minusem! Zresztą na Ukrainie to nie raziło.
 586 2  |             Czarusia...~- A, Czaruś mu na imię? Właśnie chciałem zapytać,
 587 2  |              Włosy miał przystrzyżone "na jeża", twarz pucołowatą,
 588 2  |                 po bokach, pod nosem i na brodzie siną od golenia.
 589 2  |        kolanach i udach czekając tylko na lada sposobność, żeby z
 590 2  |             laniami, że to z okularami na nosie po historiach szukać!
 591 2  |               Dawajcie tę cielęcą... A na rożnie też aby? Mój Boże
 592 2  |              Boże kochany... Karusia - na rożnie aby?...~Panna Karolina
 593 2  |              nie? Każdy ma swój sposób na radość. A oto Czaruś Baryka,
 594 2  |               mocno pijana, gdy patrzę na tego piechura... - rzekła
 595 2  |     zdecydowała głośno starsza pani. - Na wojnę chodził, ziemi bronił,
 596 2  |          własnymi krokami!~- Troszkę i na furmance... - dorzucił z
 597 2  |         nalewano, i jadł, co nakładano na talerz. Wszyscy na niego
 598 2  |           nakładano na talerz. Wszyscy na niego patrzyli z radością,
 599 2  |         wrażenie beznadziejnie chorego na wodną puchlinę, gdyby nie
 600 2  |        wszystko-wszystko!" - a gdy się na dobre rozgadał i mówił wszystko,
 601 2  |                przewraca dziko oczyma.~Na dobitkę jeszcze Wojciunio!
 602 2  |              błaga, żeby mógł spojrzeć na panicza. No, więc wołać
 603 2  |            Kucharz jest jąkałą, znanym na cały powiat. Nic nie może
 604 2  |                rękami, coś mu pokazuje na migi. Hipolit mu na migi
 605 2  |           pokazuje na migi. Hipolit mu na migi odpowiada i oba chichocą
 606 2  |                Czaruś" pił bruderszaft na śmierć i życie z księdzem
 607 2  |               dawnym obyczajem z batów na wiwat. Jaśnie-Hipcio niezbyt
 608 2  |              sapiąc obładowany wyszedł na ganek. Noc była jesienna,
 609 2  |              do mnie!~Cezary przysiadł na poręczy ganku. Był odurzony.
 610 2  |             rodziców. Wszystko tu było na swoim miejscu, dobrze postawione
 611 2  |          drgnie im ręka, gdy cię wezmą na cel! Za jedną tę oto srebrną
 612 2  |         wysunęły się z jadalni. Został na placu wujcio Michał, który
 613 2  |               i po palcach - a tu, jak na złość, sens opowieści był
 614 2  |             tedy cierpliwie końca, jak na sługę bożego i człowieka
 615 2  |            Karusiu, że czas by już był na pana porucznika odpocząć
 616 2  |           rzeczy rozpakowywać. Pietrek na folwarku... - martwiła się
 617 2  |             Nie wiem. Bij mię, katuj - na pościelach się nie rozumiem
 618 2  |                który zgodził się nawet na to, że będzie w tym domu
 619 2  |               wreszcie ustał w drodze. Na niespokojne pytania panny
 620 2  | Szarłatowiczówna rzuciła się kapłanowi na ratunek i rzeczywiście wybawiła
 621 2  |             Anastazy wlazł w ciemności na młodego świerka, który mu
 622 2  |              za pomysł, żeby zostawiać na drodze takie małe koczkodany.~-
 623 2  |            kuzynka wydobywając księdza na wolność. - Księża za granicą
 624 2  |                Anastazy zaczął śpiewać na cały ogród:~Caroline, Caroline,~
 625 2  |               panna Karolina.~- Jestem na urlopie, jestem na wakacjach,
 626 2  |              Jestem na urlopie, jestem na wakacjach, w domu rodzinnym,
 627 2  |              postękiwał i uskarżał się na przeszkody, a Cezary w tym
 628 2  |          wyłożonej ciosowym kamieniem, na którym krok dźwięczał donośnie.
 629 2  |               prowadzących z tej sieni na prawo i otworzył je z hałasem
 630 2  |              gościnne.~Otworzyła drzwi na prawo i wskazała Cezaremu
 631 2  |             przysyłać! Dam sobie radę. Na wojnie nauczony jestem obchodzić
 632 2  |            rządcostwa już śpią wszyscy na górze. Chodźmy!~Ruszyli
 633 2  |            moim płaszczem. Mam płaszcz na ramionach.~- Nie. Dziękuję.~-
 634 2  |          zarzucił prawe ramię płaszcza na ramię panny Karoliny, a
 635 2  |             tyle tylko, żeby nie mokła na deszczu, czuł, jak drżała
 636 2  |              deszczu, czuł, jak drżała na całym ciele. Głos jej drżał
 637 2  |               Schody z niej prowadziły na piętro, gdziejuż chodzono
 638 2  |         rozległy, schodził ze wzgórka, na którym stała "Arianka",
 639 2  |               Dwór był drewniany, lecz na kamiennych podmurowaniach,
 640 2  |                wyprowadziła go z parku na folwark, między stodoły,
 641 2  |                dzikim bełkotem indory, na pół obłąkane z manii wielkości.
 642 2  |                 Wspaniały paw siedział na płocie nieruchomy, jakby
 643 2  |               niezrozumienia nic a nic na tym świecie. W tym społeczeństwie
 644 2  |           Baryka formalnie zagapił się na ten sowiet ptasi.~Popsuła
 645 2  |                wszystko przechodzących na bosaka i w wysokim podkasaniu "
 646 2  |                tego potwora, niebieski na głowie rożek, w tył zakrzywiony -
 647 2  |       spazmatycznymi jękami i wołaniem na pomoc jakiejś cioci wysokie
 648 2  |            zatrzasnąwszy za sobą drzwi na górze przycichła wreszcie
 649 2  |              stojąc w groźnej postawie na wprost klatki schodowej,
 650 2  |                z chłopów pokładali się na ziemi ze śmiechu, patrząc
 651 2  |              ziemi ze śmiechu, patrząc na tę scenę. Nawet kiedy już
 652 2  |         ostatecznie pokonała Afrykanka na folwarku. Nosił się nawet
 653 2  |              nakrycia. Ogień palił się na wielkim kominie z zielonych
 654 2  |               się w daleki blask ognia na kominku, począł "myśleć
 655 2  |         Tadeusz Soplica po przyjeździe na wieś. Trochę się to tylko
 656 2  |           ogrzać się troszeczkę. Miała na nogach bez pończoch wsunięte
 657 2  |                właśnie rozczesywała, a na sobie jedynie krótką koszulę,
 658 2  |          stronę ognia, jakby sama była na scenie, a tańczyła bachiczny
 659 2  |                widzów siedzących nisko na parterze, w głębi gorejącego
 660 2  |                wtedy...~Nie miał czasu na dokończenie zdania zawierającego
 661 2  |              długo jeszcze chwiały się na przerażonych hakach i szczękały
 662 2  |              wystraszoną klamką. Ogień na kominie zdawał się strzelać
 663 2  |              wiedział, czy ma siedzieć na swym miejscu, czy głęboko
 664 2  |        czapeczce, którą musiał widywać na łysinach mâitre d'hôtel'
 665 2  |            dostrzegłszy rannego gościa na sofie, zafrasował się, zmartwił,
 666 2  |               Jeszcze śniadania nie ma na stole, a gość, taki gość,
 667 2  |              uśmiechał się spoglądając na pewien słoik, który nieznacznie
 668 2  |          ośmielał się" szeptać z cicha na jego wielką, bardzo wielką
 669 2  |       wczorajszych doświadczeń polegał na zdaniu Maciejunia. Wniesiono
 670 2  |                rozlewająca aromat swój na dom cały. W kamiennych także
 671 2  |       zewnętrzny.~Cezary, nie czekając na domowników, zabrał się do "
 672 2  |            zabiegi i czynności gościa. Na pytanie, czy nikt z domowników
 673 2  |                 że to wojna wpływa tak na tę niepogodę. Ciągłe strzały
 674 2  |            Hipolit Wielosławski wbiegł na ganek. Za chwilę był w jadalni.
 675 2  |               nowe tace, nowe bochenki na miejsce nadwyrężonych przez
 676 2  |          miejski. Stajnie mieściły się na drugim jego końcu. Drzwi
 677 2  |               Drzwi tam były otwarte i na progu stajni czekał wyprostowany
 678 2  |                głosem wołał po imieniu na wierzchowce, których miał
 679 2  |             oczach i uśmiech szczęścia na twarzy.~Krok w krok chodził
 680 2  |            dokoła świetlistego słońca. Na wyprawie wojennej, w obcowaniu
 681 2  |           oznajmiających. Jędrek mówił na przykład:~- Muszę to pokazać:
 682 2  |                Ścierwo Namulak jeździł na Kasztanie po pocztę.~- Na
 683 2  |              na Kasztanie po pocztę.~- Na moim koniu po pocztę! Po
 684 2  |            koniu po pocztę! Po pocztę! Na Kasztanie! Pasy będę~- To
 685 2  |            powiedziałem panu rządcemu. Na naszym koniu, na Kasztanie,
 686 2  |             rządcemu. Na naszym koniu, na Kasztanie, po pocztę! Pasy
 687 2  |                gładkiej i połyskliwej. Na widok przychodniów konie
 688 2  |            życia. Przestępowały z nogi na nogę, a ruchliwe uszy zdawały
 689 2  |       posiądzie odwagę i zdobędzie się na siłę, żeby jaśnie pana chwycić
 690 2  |                 braciszku, nie jeździł na tym padole. Zobaczysz! Kasztan
 691 2  |      sąsiedniej wozowni linijkę, wózek na wysokich kołach, z wąskim
 692 2  |               uprząż narzucona została na Kasztana i sam ten wspaniały
 693 2  |              Obadwaj mocno oparli nogi na żelaznych prętach wewnętrznych,
 694 2  |              ujął bat w rękę i cmoknął na Kasztana. Koń poszedł z
 695 2  |            pełnym wybojów i wądołów, i na tej drodze nie mógł wypuścić
 696 2  |            nagła zaturkotała wbiegłszy na szosę kamienistą, kostropatą
 697 2  |              Cały jego wysiłek polegał na zachowaniu równowagi i utrzymaniu
 698 2  |          Baryka przymknął oczy. Czekał na katastrofę. Rad by był wydobyć
 699 2  |                 puścił w kłus i stanął na miejscu.~- Patrz, jak mię
 700 2  |           Hipolit zeskakując z linijki na ziemię.~- Który wariat?~-
 701 2  |           bryzgami.~- Zdaje mi się, że na nas ktoś wołał - rzekł Cezary.~-
 702 2  |         ślicznymi, wspaniałymi skokami na przepysznym szpaku. Obok
 703 2  |            Obok niej kłusował jeździec na gniadym wierzchowcu. Dama
 704 2  |                doskonale trzymając się na siodle i świetnie władając
 705 2  |         Hipolitowi.~- Pospieszamy panu na pomoc, miły sąsiedzie! Jechaliśmy
 706 2  |               tak forsowna eskapada!~- Na wojnie przyuczono nas rano
 707 2  |                  Z uszanowaniem patrzę na prawdziwych żołnierzy... -
 708 2  |          chytrawo. - Sam tutaj jedynie na miejscu działając w zakresie
 709 2  |                nie mógł iść ze względu na swą astmę... - wtrąciła
 710 2  |    Kościeniecka.~- Pan Władysław chory na astmę? Tak? Nic nie wiedziałem... -
 711 2  |              tego sprawę, że jesteście na moim polu? - rzekła nagle
 712 2  |             jeleń mój". Proszę do mnie na śniadanie.~- Pani Lauro!
 713 2  |               postaci? Proszę spojrzeć na mnie okiem uwagi i litości.
 714 2  |                Powiedziałam, że proszę na śniadanie.~- Pani!~Piękna
 715 2  |        amazonka zawróciła swego szpaka na miejscu i zjechała z szosy
 716 2  |             miejscu i zjechała z szosy na boczną drogę, biegnącą w
 717 2  |         Obadwaj wojskowi wsiedli znowu na linijkę i pojechali za tamtą
 718 2  |            wszystko zgrabnie siedziała na koniu.~Była wysmukła, niezwykle
 719 2  |       powiedzieć. Wtedy jej koń wpadał na wywalcowaną rolę, którą
 720 2  |                się, opadały i ciągnęły na siodle. Lekko się przechylała
 721 2  |               piękność jej i oczywista na siodle niejako bryłowatość
 722 2  |          nagabywane raku czasu - rosły na niej tarki i głogi najeżone
 723 2  |             kolcami. Głogi miały teraz na sobie owoc swój różany,
 724 2  |      bezdrzewna w jasnej glebie. Kędyś na horyzoncie aleje w Nawłoci -
 725 2  |                się pospieszyli. Sadząc na ślicznych koniach w jasnych
 726 2  |              przyjąć. Zobaczysz... Ale na wszelki wypadek jazda! Żeby
 727 2  |     Powierzchnia zniżyła się w rozdół, na którego dnie wśród niezbyt
 728 2  |                mostkiem, było wzgórze, na którego szczycie wznosił
 729 2  |            niemal płaskim i szpikulcem na szczycie, mogła stać w byle
 730 2  |             nowobogacza. Nawet amorków na górnym gzemsie tej willi,
 731 2  |           grubo i szczodrze pomalowane na olejno, nie oszczędzono
 732 2  |          Widzisz... - znacząco mrugnął na Cezarego Hipolit. - Widzisz,
 733 2  |            holu wejściowego prowadziły na piętro. Była ubrana w skromną,
 734 2  |            niemal zdumiewająco patrzeć na nią tak odmienioną. Włosy
 735 2  |          Niektóre z tytułów, wyzłocone na grzbietach, obojętnie odcyfrowywał.
 736 2  |               pana i podwórza. Patrzył na książki, a myślał o tym,
 737 2  |               jak psy!~Praca ich życia na nic się nie zdała. Nie wiedzieli,
 738 2  |                wiedzieli, że zarabiają na karzącą śmierć. Życie ich
 739 2  |             widzieli, co jest, co bywa na świecie, a tak są pewni
 740 2  |                tacy pewni, gdy pewnego na świecie nie ma nic. Tak
 741 2  |              Odolanach. A tancerzy ani na lekarstwo! Pan przecie tańczy?~-
 742 2  |                wiem, czy będę mógł być na nim.~- Czaruś! mój drogi,
 743 2  |            Częstochowie. Skończyło się na tym, że jej poradzono, ażeby
 744 2  |          poradzono, ażeby sobie poszła na grzyby, gdyż z jej nauki
 745 2  |             Krótko mówiąc, nie umiała "na wyrywki" tabliczki mnożenia,
 746 2  |      Nieszczęsny ojciec rozgniewał się na dobre i nie chciał patrzeć
 747 2  |             dobre i nie chciał patrzeć na oblicze tej domowej "oślicy".
 748 2  |         wyprawiła niepoprawną "oślicę" na wieś do siostry, ażeby choć
 749 2  |                Wanda jedno tylko miała na swe usprawiedliwienie: grała
 750 2  |               usprawiedliwienie: grała na fortepianie. Nic do jej
 751 2  |            nawet nie wiedzieć, że żyje na świecie, byleby jej tylko
 752 2  |             jej tylko pozwolono bębnić na fortepianie. Toteż i bębniła.
 753 2  |         bębniła. Rodzice rujnowali się na wynajem pianina i na drogie
 754 2  |               się na wynajem pianina i na drogie honoraria dla metrów.
 755 2  |                gdy tak sobie wygrywała na kancelaryjnym stole, pod
 756 2  |           Hipolit i Cezary powróciwszy na swej linijce ze śniadania
 757 2  |               Kościenieckiej, wchodząc na ganek usłyszeli w salonie
 758 2  |                 a teraz dawał baczenie na przygotowania do obiadu,
 759 2  |                otworzył drzwi w sieni, na lewo do salonu i pociągnął
 760 2  |          mnożenia!" - pomyślał Cezary.~Na natarczywe prośby, żeby
 761 2  |                jak kreda. Skręcała się na bok jak przed nauczycielem
 762 2  |           grywał z matką dzień w dzień na cztery ręce, a lekcyj muzyki
 763 2  |               nie chciała zagrać z nim na cztery ręce "Tańców węgierskich"
 764 2  |             niewątpliwą obecność "wazy na stole".~Panna Wanda oderwała
 765 2  |             Szarłatowiczówny nie było, na szczęście, w stanie tak
 766 2  |               wyniosła. Nie spoglądała na niego wcale, a jeżeli twarz
 767 2  |               nie pozwolił sobie nawet na najlżejszy uśmiech. Opowiadał
 768 2  |              ośmieszał siebie jadącego na szybkolotnej linijce, ażeby
 769 2  |               ażeby właśnie śmieszność na siebie skierować i przerzucić.
 770 2  |          Karolina, Cezary, ale już nie na wariackiej linijce, tylko
 771 2  |              wariackiej linijce, tylko na statecznej bryczce, a sam
 772 2  |           bryczce, a sam Hipolit konno na ulubionym gniadym Urysiu.
 773 2  |          sprycha i wachlarz, literka i na żółto wylakierowany półkoszek-wasążek
 774 2  |              sposób, jak oficer szablę na paradzie w obecności wodza -
 775 2  |              białej chustki, owiniętym na palcu, próbował, czy na
 776 2  |                na palcu, próbował, czy na sierści ulubieńców nie ma
 777 2  |               bała się bardziej, ażeby na ojczystym dziedzińcu nie
 778 2  |                uspokoił matkę i czekał na towarzystwo.~Ksiądz wybiegł
 779 2  |            osoby zajęły miejsce główne na wózku. Cezary siadł na przednim
 780 2  |          główne na wózku. Cezary siadł na przednim siedzeniu, obok
 781 2  |                suknem, były zawieszone na potężnych pasach skórzanych
 782 2  |              woźnica cmoknął kilkakroć na czarne "krety", a one tymczasem
 783 2  |            miejsca. Wspinały się, biły na miejscu kopytami albo zginając
 784 2  |             śmiechu osób pozostających na ganku ścigał ich w istnym
 785 2  |            Cezary z zapałem rzucił się na pomoc pannie Karolinie i
 786 2  |              Karolinie i wydźwignął ją na ruchome siedzenie. Potem
 787 2  |         wyjeździe.~- A któż tu nastaje na wyjazd pana Baryki? - pytała
 788 2  |          Hipolit jechał tuż za wózkiem na Urysiu i widać było, że
 789 2  |        zastanowienie, iż buńczuczy się na tej bryczce, grozi wyjazdem,
 790 2  |            nieomal dzieckiem. Wszystko na nowo, jak za dni minionego
 791 2  |              Żydzina z brudnym workiem na plecach nisko się kłaniał
 792 2  |                 samego Trockiego pobił na kwaśne jabłko. Wnet został
 793 2  |           który ów z tak straszną męką na plecach dźwiga. Niesie tam
 794 2  |           chłopskie buty, które wydaje na dziesiątą wieś, żeby ich
 795 2  |              Tak jest czy owak, dźwiga na sobie ciężar, a dźwigając
 796 2  |           Szarga się po ziemi i dźwiga na sobie ciężary w tej samej
 797 2  |                smacznie, ułożywszy się na dnie lotnej kabiny. O nędzo,
 798 2  |           starych chłopów, którzy szli na bosaka z koszykami ręcznymi
 799 2  |             Bryczka pędząca niewielkie na nich zrobiła wrażenie. Zaledwie
 800 2  |             zrobiła wrażenie. Zaledwie na krótką chwileczkę przerwali
 801 2  |               się z utrapienia, urągać na wójta, na pisarza, na panów,
 802 2  |           utrapienia, urągać na wójta, na pisarza, na panów, na układ
 803 2  |           urągać na wójta, na pisarza, na panów, na układ świata -
 804 2  |           wójta, na pisarza, na panów, na układ świata - pomstować
 805 2  |              zostawali daleko - daleko na korzenistej drodze:~"Ej,
 806 2  |             krostowatym. Konie wbiegły na dziedziniec bezdrożny, zarośnięty
 807 2  |               powyginanym i schodzącym na ściany modrzewiowe niemal
 808 2  |            skierowali się ku dworkowi. Na ich spotkanie wyszedł jegomość
 809 2  |               wyszedł jegomość opalony na kolor razowego chleba, wąsaty,
 810 2  |          tatarakach i pałkach. Daleko, na drugim końcu wodnego rozlewiska,
 811 2  |                prowadzące poziom wodny na podsięwodne młyńskie koło.
 812 2  |            przejście z drogi wjazdowej na groblę zarosłą wysoką trawą.~
 813 2  |           wilgotnych wądołach. Stanęli na najwyższym miejscu grobli
 814 2  |            przybyszów z tej wdzięcznej na wejrzenie, samoswojej wody.
 815 2  |       niesamowity żal ściskał mu serce na widok sennowładztwa tej
 816 2  |              się jej widokiem. Patrzył na chmurki wielobarwne - czerwone,
 817 2  |           jesienny kolor nieba spływał na czystą powierzchnię. Młyn
 818 2  |                   Był taki staw u nas, na Ukrainie... - rzekła panna
 819 2  |             nogami i w zimie wypędzali na zawieję. - Zdechł. Dał nam
 820 2  |             wszystkimi prawdziwościami na świecie, choć był już czas
 821 2  |               rodzinnych nie wydobywał na wierzch. To, co mówił z
 822 2  |         biedach i śmierci ojca. Siedli na drugim końcu grobli, gdzie
 823 2  |            sobą odbicia swych postaci. Na przeciwległym brzegu wznosił
 824 2  |                Mnie tak samo wyrzucono na dwór z mego domu.~- Cóż
 825 2  |               przynajmniej pomścić się na wrogach! Dola, żeby drżeć
 826 2  |            wieści, że bijecie, bijecie na miazgę, że ich po polsku
 827 2  |          powrotem pudla Gagę do pałacu na Ukrainie, gdzie już pewnie
 828 2  |          lepiej mieć tutaj - i w ogóle na świecie - dobrego sojusznika?~-
 829 2  |        zawstydzenie.~- W każdym razie, na początek - sztama! - mówił
 830 2  |               nie mógł pomieszkać, ot, na tamtej górce, w tym dworeczku?
 831 2  |                tam pod lipami, patrzeć na tę wodę szeroką - szeroką,
 832 2  |           oświeci albo gwiazdy ukażą - na tę "sekułę" - i tak sobie
 833 2  |             nie było.~Z głową podpartą na rękach patrzył na wodę.
 834 2  |             podpartą na rękach patrzył na wodę. Panna Karolina przyglądała
 835 2  |               Wielosławski ukazali się na grobli i zdążali ku tamtym
 836 2  |                Wielosławskiego, tamten na pewien czas zaniemówił,
 837 2  |                 Prowentowego? Pisarza? Na Chłodku! Ty! Student uniwersytetu?
 838 2  |            uniwersytetu? Medyk? Po co? Na co? Cui bono?~Cezary tłumaczył,
 839 2  |         przyjechał do domu przyjaciela na parę dni, a tak mu się tutaj
 840 2  |                tego pomysłu mieszkania na Chłodku. Było to śmieszne,
 841 2  |            Czaruś: - pisarz prowentowy na Chłodku jest moim serdecznym
 842 2  |            pisarzem prowentowym, który na swój skromny kawałeczek
 843 2  |                 którą mógłby poświęcić na swą prowentową fanaberię.
 844 2  |             Jakaś wycieczka konna albo na wózku, jakaś króciutka eskapada -
 845 2  |          gromią z racji spóźnienia się na obiad. - Obiad. - Czarna
 846 2  |                sąsiedztwa nagodził się na odwieczerz.. I oto Maciejunio
 847 2  |        przeprowadzić ścieżkami polnymi na ranną mszę, dawno czekał
 848 2  |           garnuszki stygną, a kożuszki na śmietance zanadto się przypiekają.
 849 2  |              panna Karolina ważyła się na rzeczy ostateczne. Zbierała
 850 2  |             trzeciorzędami w zamknięte na klucz dźwirza. Każde uderzenie
 851 2  |            które ani myślały walić się na ich rozespane głowy. Kędyś
 852 2  |           czesał drugą, w lot nakładał na opak swe długopołe efekty,
 853 2  |              wymknąć się z domu i rwać na przełaj polami ku nawłockiemu
 854 2  |          kościołowi nie czekając nawet na staruszka kościelnego.~Cezary
 855 2  |              stodoły były w tym czasie na przestrzał otwarte. Turkotały
 856 2  |            Wielosławską wdrapywało się na strych dworu w celu segregowania
 857 2  |              celu segregowania jabłek. Na tym strychu były specjalne
 858 2  |     doskonałości niegdyś szczepionych. Na tym strychu rozległym i
 859 2  |             słowem wszyscy, prowadzili na tej górce jakby pewnego
 860 2  |           jabłeczną. Nadto, usadowieni na tej górce, tracili niejako
 861 2  |              raczej jak stado szczurów na poddaszu.~W tych to zabawach
 862 2  |           piknik dla zebrania funduszu na rzecz kupna protez dla "
 863 2  |         Storzan, stary kawaler, żyjący na łasce pielęgniarek i służby,
 864 2  |          składkowa, ponieważ miało być na niej mnóstwo osób, należało
 865 2  |             zagrała. Lecz ten kandydat na tancerza miał pewien defekt
 866 2  |              prosił przyjaciela niemal na klęczkach o przyjęcie od
 867 2  |                braterstwa. Powołał się na wspólne łoże w rowach, wspólne
 868 2  |               wszy jako też i pluskwy, na wspólny chleb ze wspólną
 869 2  |          wspólną słoniną - powołał się na las Rogacz pod Patkowem
 870 2  |          moralnym, aż wreszcie machnął na siebie ręką - przystał.
 871 2  |           pokoju przed obiadem, ujrzał na stole frak i inne części
 872 2  |           wszystko przyniosła, ułożyła na stole i że ona właśnie zajmuje
 873 2  |                ona właśnie zajmuje się na ogół nadzorem nad pralnią
 874 2  |           okazji podziękować panience.~Na sposobność złożenia podzięki
 875 2  |              powiedzieć. Oglądając się na wszystkie strony przekroczyła
 876 2  |          wszystkie strony przekroczyła na palcach jego progi. Lecz
 877 2  |          Cezary groźnym gestem wskazał na bieliznę leżącą na stole
 878 2  |             wskazał na bieliznę leżącą na stole i zapytał: - kto śmiał
 879 2  |         zgubiona. Zobaczą, że była sam na sam z nim, w jego pokoju...
 880 2  |           pomogło. Tańczyli, wprawdzie na palcach, po cichutku, lecz
 881 2  |            ewentualnie" - zguby. Wtedy na dobre zamilkła. Zamilkła
 882 2  |               dobre zamilkła. Zamilkła na długą, zapomniałą chwilę,
 883 2  |           długa chwila tego pożegnania na półgodzinne rozstanie. Wreszcie
 884 2  |           chyłkiem wysunęła się za nią na schody, bynajmniej nie w
 885 2  |          Wandzia nie posiadała jeszcze na swą niepodzielną własność
 886 2  |          tabliczki mnożenia, zwłaszcza na wyrywki - to jednak zaznała
 887 2  |                usiadł przy niej i grał na cztery ręce, szalona miłość -
 888 2  |               przełożyć, przetłumaczyć na muzykę brzmienie jego głosu
 889 2  |             musiała odszukiwać. Wołały na nią wówczas przedziwne głosy
 890 2  |                muzyczne, prowadziły ją na niedosięgłe wyżyny i tam
 891 2  |       niedosięgłe wyżyny i tam gdzieś, na wysokościach, przejmowały
 892 2  |            choroby, którą się zaraziła na widok tego obcego pana.
 893 2  |              kiedyś - kiedyś przyszedł na jej mogiłę i usiadł przy
 894 2  |          usiadł przy wzgórku ziemnym - na chwilę! Wzruszała się do
 895 2  |                Gdy Cezary był u siebie na dole, podśpiewywał albo
 896 2  |                uczuć. Nikt nie zwracał na nią uwagi, gdy się tam wymykała
 897 2  |            uwagi, gdy się tam wymykała na dziedziniec albo na schody
 898 2  |           wymykała na dziedziniec albo na schody i wystawała w sieni.
 899 2  |         spostrzegła i słyszała ze swej na schodach framugi, jak panna
 900 2  |                uskoczyła do swej wnęki na schodach, wtargnęła we współczujące
 901 2  |               tam, kiedyś powlokła się na górę, jakby każda jej stopa
 902 2  |               dlaczego to Cezary nigdy na nią nie patrzy, nigdy z
 903 2  |          nieszczęścia, że zobaczyła to na przykładzie tak źle wybranym!
 904 2  |           przywieźć to albo gnać konno na złamanie karku do miasta
 905 2  |              pudła cukierków do Odolan na polecenie pani Kościenieckiej
 906 2  |       sąsiedniego dworu. Cezary czekał na powrót tych koni. Chory
 907 2  |               obrazy i sztychy wiszące na ścianach, przerzucił albumy
 908 2  |                człowiek nudził się nie na żarty. Nie wypadało spać,
 909 2  |           pokoju z werandą, wychodzącą na ogród. Wyszedł i na tę werandę,
 910 2  |         wychodzącą na ogród. Wyszedł i na tę werandę, którą ostatni
 911 2  |              wrócił do Nawłoci.~- Nie, na utrapienie pani. Konie,
 912 2  |       wojowania i rekwizycji. Liczyłem na to, że konie z Suchołustka
 913 2  |              typy! Zobaczy pan zresztą na własne oczy. Będziemy się
 914 2  |               Pani czeka niecierpliwie na ten piknik?~- Jeszcze by
 915 2  |              ramionach. Cezary patrzył na nią spod oka i nerwowe poziewanie
 916 2  |          Przecie to pani zaprosiła mię na ten piknik.~- Pan sobie,
 917 2  |           Zobaczymy, jak to tam będzie na tym pikniku. A teraz trzeba
 918 2  |             którego nie zdążyła zapiąć na guziki. Wyszli z tej sali
 919 2  |                pomogła mu podnieść się na stopień. Bez wahania, bez
 920 2  |              pnie lip i topoli. Kareta na wybojach kołysała się to
 921 2  |          jesienną, która szybko zeszła na mokre łąki i zwiędłe pola.
 922 2  |           Nigdy! Przenigdy! Przysięgam na wszystko, co mam świętego...~-
 923 2  |            wiary, senne przywidzenie.~ Na kilka dni przed terminem
 924 2  |               Cezary wcześnie udał się na spoczynek mówiąc, iż cierpi
 925 2  |            spoczynek mówiąc, iż cierpi na ból głowy. Nim ksiądz Anastazy
 926 2  |               się sprawowali. Chodzili na paluszkach i wstrzymywali
 927 2  |                w stronę Leńca, wyszedł na polną drogę. Do majątku
 928 2  |                gościńcem i szosą, lecz na prostaki, drogą polną, było
 929 2  |          światła w tym dworze stojącym na wzgórzu. Noc była ciemna,
 930 2  |                lis albo wilk czatujący na zdobycz. Brzegiem lasu,
 931 2  |             więc musiał zdecydować się na okrążenie stawu i marsz
 932 2  |             lecz nie wstrzymała go ani na chwilę. Woda stawu i sadzawek,
 933 2  |               dzięki jej przewodnictwu na groblę. Szybko ją przebiegł,
 934 2  |           odzienia wyplątał się z nich na ścieżkę szeroką i ubitą.
 935 2  |                 podnoszącą się w górę, na paluszkach. Było mu gorąco -
 936 2  |           niemałą ulgą trafił kolanami na ławkę ogrodową. Usiadł i
 937 2  |           obłąkany lot myśli, a raczej na skutek pędzącego korowodu
 938 2  |          rozmowie wskazany. Trafił tam na kilka schodków betonowych
 939 2  |               cicho. Te drzwi, otwarte na ogród i pola, były pierwszym
 940 2  |       domowników przechodzić...~Licząc na ślepy traf i na szczęście
 941 2  |                 Licząc na ślepy traf i na szczęście miłosne nacisnął
 942 2  |              obok leżała, i w miejscu, na którym tom był rozłożony,
 943 2  |           wzrokiem po wierszach z góry na dół stronicy dosyć długo.
 944 2  |       Spokojnie czekał. Gdzieś daleko, na piętrze, słychać było rozmowę. -
 945 2  |               się. Ale wygodna pozycja na sofie, możność wylezienia
 946 2  |             honorem z tej niewygodnej, na poły złodziejskiej sytuacji -
 947 2  |          jednego zdania. Zmieniał pozę na coraz wygodniejszą, coraz
 948 2  |              Nagle posłyszał, że drzwi na górę otwierają się, schody
 949 2  |         trzeszczą i kilka osób schodzi na dół. Słychać było śmiech
 950 2  |               poprzednich, gdyż będzie na balu źle wyglądać. Trzecia
 951 2  |         Kościeniecka. Siedział skulony na swej kanapie i przechodził
 952 2  |               wyszedł do przedpokoju i na ganek. Wnet dał się słyszeć
 953 2  |               po schodach prowadzących na piętro. Później zbliżyła
 954 2  |                i poprowadziła kochanka na piętro, niemal po piętach
 955 2  |            stopnia dawało się słyszeć.~Na górze Cezary, pchnięty przez
 956 2  |              przez jasną lampę stojącą na parapecie okna. Rozległy
 957 2  |                Serce biło mu teraz nie na żarty. Lecz nacichło, gdy
 958 2  |    narzeczeńskich, przedślubnych snów. Na znak czuwania, myślenia
 959 2  |               myślenia o nim, marzenia na jawie i tęsknoty za fiksatuarem
 960 2  |               z precyzją światło lampy na oknie, a po pewnym czasie
 961 2  | przyprasowywano, zmieniano, wykańczano na ostatnią chwilę.~W Nawłoci,
 962 2  |          żelazkiem, próbując jego siły na wargach, nader zgrabnie.
 963 2  |             frakach, leżących jak ulał na ich walnych i szykownych
 964 2  |           figurach. Ksiądz Nastek miał na sobie jakąś lśniącą spódniczkę,
 965 2  |              jakąś lśniącą spódniczkę, na to wdziany pewien rodzaj
 966 2  |        sznurkiem z takimiż kutasikami. Na nogi ksiądz Nastek wdział
 967 2  |              stalowymi sprzączkami - a na łydki - do licha! - zupełnie
 968 2  |            który boso konwojował trupy na wzgórza pod miastem Baku,
 969 2  |               podróżnika pod kożuchami na drodze z Charkowa do polskich
 970 2  |           zeszli się w pokoju Cezarego na chwilę przed wyjazdem, Hipolit
 971 2  |                przed wyjazdem, Hipolit na widok księdza Anastazego
 972 2  |               się tu nie śmiać! Coś ty na siebie, klecho, nawdziewał?~-
 973 2  |                wdziej frak, albo noś i na balu kapotę do ziemi, jak
 974 2  |          urodziłeś się i nie wyglądasz na Woltera.~- Już jest - Woltera!
 975 2  |          otoczywszy szalami, wskoczyli na siedzenia. Jakimiż to słowy
 976 2  |          diabelnie tęgimi końmi jedzie na bal ziemiański w Polsce!
 977 2  |          potrącał, przepraszał, właził na lakierki...~Było to z dawna
 978 2  |           wielkiej własności z walorów na rzecz wyżej powołanych "
 979 2  |            sposobami karoty. Nikt tedy na nikogo nie zwracał uwagi.
 980 2  |                trafił w swym pochodzie na puste krzesło i dla zamaskowania
 981 2  |               pani Kościeniecka weszła na salę. Była w wytwornej balowej
 982 2  |          wybuchów rzetelnego szczęścia na widok nieomylny, że to jest
 983 2  |                również ukłonem wesołym na ukłon Cezarego. Ale oczy
 984 2  |              szeptał.~Tymczasem weszło na salę całe towarzystwo nawłockie:
 985 2  |           czego właśnie on doświadczał na widok pani Kościenieckiej.~
 986 2  |             dosyć pusty, zwrócił uwagę na siebie i na tancerkę. Zza
 987 2  |              zwrócił uwagę na siebie i na tancerkę. Zza ramion tancerki
 988 2  |          tancerki mógł do woli patrzeć na Laurę Kościeniecką. W tym
 989 2  |                dwojga. To, co widziała na własne oczy, było tak uderzającym
 990 2  |           Panna Wanda siedziała smirno na stołku - jak podczas rekolekcji -
 991 2  |               panujące. Krzyk zamierał na jej wargach, ślepy płacz
 992 2  |         ciemność coraz grubsza spadała na jej oczy w tym salonie buchającym
 993 2  |                wabiący doradca, skinął na nią w mrokach. Była to nienawiść
 994 2  |             Karolinę. A ledwie osuszył na czole spracowanym pot kroplisty
 995 2  |               tańczyły. Obiedwie miały na swych szkieletach, zwiotczałych
 996 2  |             ciotczyska liczyły jeszcze na omamienie ludzkości. Same,
 997 2  |         przeżywały marzenie o minionym na zawsze raju miłości, a raczej -
 998 2  |           licha! - prawdę - o minionej na zawsze możności kojarzenia
 999 2  |             narzucać się. Wściekał się na nią za rozmowy ze wszystkimi,
1000 2  |             najłatwiej mu było patrzeć na Laurę w czasie tańca, zza