Czesc

1501 3  |             znikąd, jako drzewka mrozu na szybie ciepłego pańskiego
1502 3  |               stada wróbli spadających na żer rozsypany, ruchy prędkimi
1503 3  |          rozpryśnięty z gzemsów betonu na chodniku, z błotnistych
1504 3  |                rącze szczenięta, wieją na wsze strony jako wiater,
1505 3  |                mary, wsiąkają w ziemię na wzór deszczu.~I znowu pan
1506 3  |     posterunkowy zimnym okiem spogląda na przelatujące auta, na ich
1507 3  |         spogląda na przelatujące auta, na ich barwy wielorakie - szare,
1508 3  |            szare, zielone, granatowe - na ich kształty coraz inne.
1509 3  |             zyski. Tam pan w okularach na nosie, w okularach wielkich
1510 3  |         wielkie plany. Pan z uśmiechem na ustach, z rozkoszną dumą
1511 3  |               lutry. Po to żyje, by je na sobie pokazywać tym wszystkim,
1512 3  |                Kapelusik przekrzywiony na ucho. Ucho spuszczone do
1513 3  |    wyczyszczone do glancu, dopiero co, na rogu.~Jesteś, zbóju! Gdy
1514 3  |         sekundę?~Któryż którego weźmie na muchę? Któryż którego ubiegnie?
1515 3  |             potem je ściskać maszynką. Na tobie stoi, na tobie polega
1516 3  |               maszynką. Na tobie stoi, na tobie polega ten cały oto
1517 3  |               Dźwigając ociężałą głowę na pięściach, Baryka zalewał
1518 3  |               do niczego..."~Znali się na tym głosie wewnętrznym starzy
1519 3  |           prosto z tej kawiarni wrócić na tamto zebranie, wyznać swoją
1520 3  |              tysięcy diabłów, ściągnąć na swoją głowę sto tysięcy
1521 3  |                 Trzeba jednak było iść na robotę, do Gajowca. Cezary
1522 3  |              imaginację sflaczałą. Jak na złość, Gajowiec sterczał
1523 3  |     umierających? Katownię! Biją! Biją na śmierć w więzieniach! Katują!
1524 3  |            ziemi?~- Nie mamy pieniędzy na wykup.~- Wykup! Nie stać
1525 3  |           wykup.~- Wykup! Nie stać was na złamanie magnaterii, która
1526 3  |                 Czekaj! Zaraz! Za dużo na raz pytań! Po kolei!~- Na
1527 3  |              na raz pytań! Po kolei!~- Na wszystko pan znajdzie wytłumaczenie!
1528 3  |          stawiam pytania! I pytam się: na co wy czekacie? Dał wam
1529 3  |           ubogie, proste, ażebyście je na sercu tej Mocarki, tej Pani,
1530 3  |             Niedoczekanie ich, żebyśmy na to patrzyli!~- Nie wierzę!
1531 3  |         żołnierz! A ty co jeszcze masz na obronę?~- Ja mam jeszcze
1532 3  |               obronę?~- Ja mam jeszcze na obronę - reformy! Reformy,
1533 3  | niedostrzegalnie, naturalnie, zagryzał na śmierć swych pańszczyźnianych
1534 3  |             urządzenie istotnego życia na zasadach najmądrzejszego
1535 3  |       współżycia.~- Nie! Polsce trzeba na gwałt wielkiej idei! Niech
1536 3  |            wielu mamy wrogów dookoła i na szerokim świecie, wewnątrz
1537 3  |           szerokim świecie, wewnątrz i na zewnątrz, ażebyśmy dziś
1538 3  |              zewnątrz, ażebyśmy dziś i na długie lata mogli wypracować
1539 3  |             mogli wypracować i ustawić na naszych drogach ideę. Gdy
1540 3  |            mnie z domu mojego wygoni i na niewolnika mię weźmie, to
1541 3  |               Nie dać ludów pokrewnych na zmoskwicenie...~- Zasiec
1542 3  |            zmoskwicenie...~- Zasiec je na śmierć, a nie dać!~- Jeżeli
1543 3  |              zasiekają, jak ty mówisz, na śmierć, to za zmoskwicenie
1544 3  |               ci fakt wymienię: wzięty na zakładnika - dobre prawo! -
1545 3  |           czyjąkolwiek naszych rodaków na Rusi. To zazębienie ludów
1546 3  |             przez posłańca miejskiego. Na kopercie był najwyraźniejszy
1547 3  |           słowami:~"Jestem w Warszawie na krótko. Jeżeli panu na chęci
1548 3  |       Warszawie na krótko. Jeżeli panu na chęci nie zbywa, proszę
1549 3  |              potrzask. << Laura>> - to na wabia. Tam, obok fontanny,
1550 3  |                 obok fontanny, napadną na mnie jakieś zbiry. Dobre
1551 3  |          gdzieś w kawiarni, w teatrze, na placu. Dlaczegóż by nie
1552 3  |           złapać i ustać przez sekundę na miejscu - to zimna wzgarda
1553 3  |               i niedługą suknię. Miała na głowie prześliczny kapelusz
1554 3  |             kapelusz z czarnym piórem, na nogach wysokie białe kamasze.
1555 3  |               nie. Ciebie jedną kocham na ziemi. Ciebie kocham do
1556 3  |                  A przecie jeszcze się na mnie gniewasz?~- Czy się
1557 3  |              cyfr u pewnego urzędnika, na ulicy, w domu, przy muzyce,
1558 3  |                Byłabym się zapracowała na śmierć, a wreszcie bym wylazła.
1559 3  |            płaczem, oszalałym łkaniem. Na chwilę pokonała się, zastanowiła
1560 3  |              mógł rzucić się przed nią na kolana, gdyby mógł przycisnąć
1561 3  |          przechodzili i podnosili oczy na tę damę tak piękną; a tak
1562 3  |           dokądże pójdziemy?~Podniosła na niego oczy. Blady uśmiech,
1563 3  |      przepaścistego dna boleści - żeby na ciebie popatrzeć, na miłość
1564 3  |              żeby na ciebie popatrzeć, na miłość mojego serca jedyną,
1565 3  |           mojego serca jedyną, jedyną! Na szczęście moje zabite, zabite!
1566 3  |                A tyś myślał, że ja cię na schadzkę?... Że do hotelu?
1567 3  |          całowała. Po stokroć wznosiła na niego oczy i po stokroć
1568 3  |                Tak.~- I ślub ten staje na przeszkodzie naszemu szczęściu?~
1569 3  |               Zawahała się, zakołysała na miejscu, nie mogąc iść dalej.
1570 3  |           szczęście!~- Nie gniewaj się na mnie! W tej chwili nie gniewaj
1571 3  |             tej chwili nie gniewaj się na mnie! Tą chwilą będę żyła...
1572 3  |        upadłego, hardo i nieustępliwie na gzemsach odrapanych murów,
1573 3  |             gzemsach odrapanych murów, na załamaniach rynien i na
1574 3  |                na załamaniach rynien i na czarnych gałęziach kasztana,
1575 3  |              że tak powiem, z mieszkań na Franciszkańskiej ulicy.
1576 3  |               oczach obsychał. Już się na rogu ulicy uwijała młoda
1577 3  |           ażeby przecie więcej nagości na wabia łobuzom pokazać. Obłok
1578 3  |         cnotliwe i grzeszne. Dzwon się na wieży dalekiej rozlegał,
1579 3  |           dalekiej rozlegał, jak gdyby na zlecenie anioła lecącego
1580 3  |             się i z radością natrafili na swoich. Właściwy powód tego
1581 3  |              pod paszki i wyprowadzili na podwórze, a z podwórza za
1582 3  |             ogłosił, że fabrykę zamyka na czas nieograniczony, a wszystkich
1583 3  |             jeśli nie chce narazić się na przymusowe wydalenie.~Właśnie
1584 3  |              ulic poprzecznych. Oficer na pięknym koniu, w płaszczu
1585 3  |               płaszczu gumowym spiętym na piersiach, w skokach konia
1586 3  |                parł oddzielnie, wprost na ten szary mur żołnierzy -
1587 3  |              ten szary mur żołnierzy - na czele zbiedzonego tłumu.~