Czesc

   1 Rod|                               RODOWÓD~Nie chodzi tutaj - u kaduka! -
   2 Rod|          rozłogach rosyjskich zbytnio nie raziło. "Siewierian Grigoriewicz
   3 Rod|               guberniach i powiatach, nie nauczyła się dobrze mówić
   4 Rod|              a duchem przemieszkiwała nie gdzieś tam na Uralu czy
   5 Rod|     nadbrzeżnych gajów, pani Barykowa nie miała zawsze nic pilniejszego
   6 Rod|           była we wspomnieniach pełna nie tylko błota, kurzu i stałych
   7 Rod|      przychylności córki gubernatora. Nie wiedziała, od czego zacząć
   8 Rod|           wiedzieć, że polska róża to nie roża, tak, zdawało się,
   9 Rod|               odbył podróż powrotną i nie spóźnił się ani o godzinę
  10 Rod|      środkowego Uralu.~Seweryn Baryka nie otrzymał w młodości specjalnego
  11 Rod|           specjalnego wykształcenia i nie miał określonego zawodu.
  12 Rod|         zawodu. Gdy był czas po temu, nie bardzo mu się chciało zaprzątać
  13 Rod|           najobszerniejsze mieszkanie nie robiłby nic podłego. W granicy
  14 Rod|             na zawołanie zjawiała się nie siana i nie pielęgnowana -
  15 Rod|              zjawiała się nie siana i nie pielęgnowana - wytrzymałość,
  16 Rod|          pozycji. Trzeba przyznać, że nie ostatnią rolę grała w tej
  17 Rod|             aliści Seweryn Baryka był nie tylko ojcem urodziwego synka -
  18 Rod|    Sprawiedliwość nakazuje wyznać, że nie hulał, na byle co nie puszczał
  19 Rod|              że nie hulał, na byle co nie puszczał pieniędzy. Ciułał,
  20 Rod|             pieniędzy. Ciułał, jeżeli nie nagi i żywy grosz w złocie,
  21 Rod|            wypisał wielkimi literami, nie wiadomo do kogo rozkaz stosując,
  22 Rod|             rarytasów druku i oprawy.~Nie można powiedzieć, żeby treść
  23 Rod|             religii, której się nawet nie wyznaje i nie praktykuje,
  24 Rod|               się nawet nie wyznaje i nie praktykuje, lecz którą się
  25 Rod|        praktyczny i zajęty interesami nie spostrzega, choćby nań patrzał,
  26 Rod|              domowa i skryta ambicja: nie wypadło się - do diabła! -
  27 Rod|               dywanach stanęły meble, nie jakieś tam artystyczne,
  28 Rod|       dostatniość urządzenia domowego nie wypuszczały z tego kraju.
  29 Rod|              rozkochani w nim rodzice nie przeszkadzali swymi trwogami
  30 Rod|             pieszczotami, czy aby się nie przepracowuje i nie wysila
  31 Rod|               się nie przepracowuje i nie wysila zanadto. W zacisznym
  32 Rod|          wierszyczek polski, żeby zaś nie zapomnieć dobrego wymawiania
  33 Rod|               rosyjsku niż po polsku. Nie pomagało przestrzeganie
  34 Rod|               Pani domu, jak wiadomo, nie mogła wpłynąć na zruszczenie
  35 Rod|          wpłynąć na zruszczenie syna. Nie mógł również przyczynić
  36 1  |            odchodzący do Astrachania, nie czuł żadnego zgoła żalu.
  37 1  |              tajemniczych przegródek. Nie podzielał i nie rozumiał
  38 1  |           przegródek. Nie podzielał i nie rozumiał zupełnie płaczu
  39 1  |         jakiego jeszcze nigdy w życiu nie doświadczył. Pod naciskiem
  40 1  |          krótko! Istne manewry! Wojna nie będzie trwała długo. Jakieś
  41 1  |                który go nigdy a nigdy nie karał, nigdy nawet nie łajał,
  42 1  |          nigdy nie karał, nigdy nawet nie łajał, a strofował półżartem,
  43 1  |          wśród umizgów i zabawy - nic nie można było poradzić. Były
  44 1  |                iż nic, literalnie nic nie mogło jej przełamać. Teraz
  45 1  |       szeptała załamując ręce.~Cezary nie zadawał sobie takich pytań.
  46 1  |            gdzie pieprz rośnie. Czego nie mógł u matki dopiąć samowolnymi
  47 1  |              swoim. Robił, co chciał. Nie dostrzegając granic tych
  48 1  |          obszarów, których mu dawniej nie wolno było przekraczać,
  49 1  |               z ojcowskiej uździenicy nie mógł już znieść żadnego
  50 1  |           stała się nałogiem i pasją. Nie mógł usiedzieć. Nadto -
  51 1  |       Cezarego napełnione były jednak nie byle jakimi pracami. Uczył
  52 1  |         jeszcze "na razie" dla nikogo nie były przeznaczone. Zarówno
  53 1  |             zwyczajne kamienie.~Matka nie była w stanie utrzymać syna
  54 1  |         gardzieli i zapierało oddech. Nie miała już siły prosić urwisa,
  55 1  |              siły prosić urwisa, żeby nie chodził. Z początku udawał
  56 1  |            wreszcie nic sobie z matki nie robił. Zacisnęła zęby i
  57 1  |          plątaninie swych obowiązków. Nie wiedziała, od czego zacząć,
  58 1  |      niedołężnej bierności. Cierpiała nie mogąc dać sobie rady. Trwoga
  59 1  |            jest obok niej i że mu nic nie zagraża. Ale sama wtedy
  60 1  |               zagraża. Ale sama wtedy nie spała. Popadła w bezsenność.
  61 1  |            Gdyby go tak bezgranicznie nie kochała, cóż by jej było,
  62 1  |               niemożliwe, że tego być nie może, że Seweryn nigdy by
  63 1  |             że Seweryn nigdy by na to nie przystał. Czyż nie miałby
  64 1  |              na to nie przystał. Czyż nie miałby prawa powiedzieć,
  65 1  |               letnie dni, których już nie ma na ziemi. Miała znowu
  66 1  |            radość w sercu, której już nie ma na ziemi. Wiedząc o tym
  67 1  |                długo, tęsknie. Ale on nie powiedział jej nigdy ani
  68 1  |              jego płonie miłość. Och, nie romans, nie miłostka, nie
  69 1  |              miłość. Och, nie romans, nie miłostka, nie radosny flirt,
  70 1  |             nie romans, nie miłostka, nie radosny flirt, lecz posępna
  71 1  |              człowieka, któremu nigdy nie uścisnęła ręki, do którego
  72 1  |            uścisnęła ręki, do którego nie wyrzekła jednego czulszego
  73 1  |               przecie tamten człowiek nie umarł w duszy. Gdyby nawet
  74 1  |            umarł w duszy. Gdyby nawet nie było go już na ziemi, błogosławiła
  75 1  |               same zwroty. Oczywiście nie skarżyła się mężowi na syna -
  76 1  |             cnoty, których ani cienia nie ujawniał. Ojciec dziękował
  77 1  |          chwytał współtony, ażeby nic nie uronić, ażeby - uchowaj
  78 1  |           ażeby - uchowaj Boże! - nic nie zepsuć w tej pieśni, co
  79 1  |          pracowniczka, który o niczym nie myśli, tylko o szkolnej
  80 1  |            Cezary jeszcze się w nikim nie kochał, ale wiedział, że
  81 1  |              w modzie.~Seweryn Baryka nie pokonał Niemców nad Mazurskimi
  82 1  |          wschód z resztą armii. Długo nie było od niego wieści, a
  83 1  |               żeby "rachunek bieżący" nie spleśniał w banku. Próbował
  84 1  |             nawet latał po powietrzu. Nie można powiedzieć, żeby się
  85 1  |            powiedzieć, żeby się wcale nie uczył albo nawet źle uczył.
  86 1  |               doznawał defensyw, lecz nie przyjeżdżał. Raz doniósł,
  87 1  |          rdzennej Polski. Długo potem nie pisał. Gdy potem list nadszedł,
  88 1  |              własne i rodzone. Cezary nie lubił myśleć o ojcu. Czasami
  89 1  |             organ, jak ręka lub noga. Nie znaczy to wcale, żeby Cezarek
  90 1  |               oraz jako rozkazodawca. Nie zajmował się domem i jego
  91 1  |                Ani jeden ciężki mebel nie został inaczej przestawiony
  92 1  |              ujęte w kluby.~Gospodarz nie wracał. W trzecim roku wojny
  93 1  |          wracał. W trzecim roku wojny nie było od niego żadnej wieści
  94 1  |               tym człowieku nic zgoła nie wiadomo. Rozpacz nieszczęsnej
  95 1  |      przechodziła wszelkie granice.~ ~Nie tu jednak były granice,
  96 1  |          jednak były granice, a nawet nie tutaj jeszcze było państwo
  97 1  |              owo słowo, nikt objaśnić nie umiał, a gdy było najmądrzejszego
  98 1  |             lewe. Zbiegowisko uliczne nie stanęło po stronie pokrzywdzonego
  99 1  |      nieszkodliwy, gdyż Cezary Baryka nie kwapił się już do żadnej
 100 1  |        mieszkaniu dyrektora gimnazjum nie pozostawiając ani jednej,
 101 1  |       czynnikiem przedziwnie ospałym. Nie mogła żadną miarą pochwycić
 102 1  |         wiedzieć, czy to w ten sposób nie objawia swej potęgi rewolucja,
 103 1  |          nowej sile naczelnej policja nie chciała się narażać.~Przez
 104 1  |               a nawet jawną perfidią. Nie mogło być inaczej, skoro
 105 1  |              Zabrakło żywności. Banki nie wydawały złożonych kapitałów
 106 1  |        wydawały złożonych kapitałów i nie wypłacały procentów. Nikt
 107 1  |             wypłacały procentów. Nikt nie dostawał pensji. Rugowano
 108 1  |          prawda, o Józefie Piłsudskim nie wiedział. Wszystko, co wykrzykiwali
 109 1  |          trafił na swoją drogę.~Matka nie chodziła na mityngi. Patrzyła
 110 1  |               teraz ponuro w ziemię i nie odzywała się z niczym do
 111 1  |          gniew, gromił ją, iż niczego nie może zrozumieć z rzeczy
 112 1  |              i po równo podzielić się nie dadzą. Jest to - mówiła -
 113 1  |               zawsze oduczyć reakcji. Nie szczędził jej uwag w słowie
 114 1  |        udawała rewolucyjny entuzjazm.~Nie na samych wiecach i zebraniach
 115 1  |          skarbu rodzinnego w piwnicy. Nie z tchórzostwa, lecz dla
 116 1  |             tego życia na koszt ludu! Nie chce mieć krwi na swych
 117 1  |              tak chce on, głowa domu. Nie było już mowy ani wzmianki
 118 1  |              głucho zamknięte. Cezary nie pytał, skąd matka bierze
 119 1  |         dopiero mówić o matce Baryki! Nie jadła, chudła z dnia na
 120 1  |             chudła z dnia na dzień, a nie sypiała wcale. Gdy młody
 121 1  |          srebrne ruble, a w zamian za nie wypraszała jakieś parę garncy
 122 1  |               matczynych wycieczkach. Nie informowała go przecie,
 123 1  |          generała Dwernickiego na Ruś nie znalazł. Przyszedł tedy
 124 1  |               zjawiska, które dawniej nie wpadały mu w oczy. Przede
 125 1  |       wzdrygnął się jeszcze bardziej. Nie była przecie jeszcze stara,
 126 1  |               i wyczerpanymi nerwami.~Nie mógł jednakże zmienić od
 127 1  |           wszyscy muszą pracować. Kto nie pracuje, ten niech nie je.
 128 1  |            Kto nie pracuje, ten niech nie je. Grabit' nagrablennoje
 129 1  |               kołdrą, jakby jej wcale nie było - utulał, uspakajał,
 130 1  |      spostrzegł, iż matka, która "nic nie mogła skapować, najprostszych
 131 1  |        skapować, najprostszych rzeczy nie rozumiała" - nie była przecież
 132 1  |               rzeczy nie rozumiała" - nie była przecież tak ograniczona,
 133 1  |           przypadkowa zbieżność, lecz nie zdołała go zepchnąć z drogi
 134 1  |              do portu i wyczekiwali - nie wiedzieć na co. Właściwie
 135 1  |               na co, lecz nigdy o tym nie mówili. Nie chcieli przyznać
 136 1  |               nigdy o tym nie mówili. Nie chcieli przyznać się przed
 137 1  |           przed sobą i bali się, żeby nie spłoszyć szczęścia. Czekali
 138 1  |             na ojca. Teraz już Cezary nie lękał się jego powrotu,
 139 1  |              ojciec zginął na wojnie. Nie wyjawiał tego matce, gdyż
 140 1  |             wyjawiał tego matce, gdyż nie był w stanie wymierzyć jej
 141 1  |       zalękłym swoim przekleństwem.~- Nie ma! - gdy wychodzili tłumem.~-
 142 1  |              gdy wychodzili tłumem.~- Nie ma! - gdy się cisnęli na
 143 1  |              się cisnęli na mostku.~- Nie ma! - gdy się rozsypywali
 144 1  |             chwytać za ramiona, ażeby nie runąć na głazy portu, nie
 145 1  |             nie runąć na głazy portu, nie wyć i nie rwać włosów. Lecz
 146 1  |             na głazy portu, nie wyć i nie rwać włosów. Lecz przecie
 147 1  |           nigdy przedtem w jego sercu nie było. Mówił, że to jest
 148 1  |             się dookoła ich nóg, ręce nie mogą udźwignąć gratów i
 149 1  |            było nagie ciało. Osoby te nie były jednak nędzarkami z
 150 1  |         Cezary, który takich tkliwizn nie znosił, ruszył w swoją stronę.
 151 1  |        bransolety bezcennej wartości, nie tylko co do waloru drogich
 152 1  |       tiepłuszkach, a potem na statku nie zdejmowała od tygodni w
 153 1  |          księżnej Szczerbatow-Mamajew nie wyszła matce Cezarego na
 154 1  |            się mieścił. To jej jednak nie uratowało. Skierowano ją
 155 1  |           Słaby i zniszczony organizm nie wytrzymał: pchnięta przez
 156 1  |           nieżywą skórą, gdyż, widać, nie chciała poddać się rozłączeniu
 157 1  |      zapamiętał sobie ten widok. Nikt nie umiał mu powiedzieć, kto
 158 1  |              jeden został na świecie. Nie miał już matki, nie miał
 159 1  |          świecie. Nie miał już matki, nie miał ojca i nie miał nic
 160 1  |            już matki, nie miał ojca i nie miał nic z dawnego dostatku.
 161 1  |              i tam, w tych legionach, nie ma go według danych, jakie
 162 1  |            samotności. Za życia matki nie znał tego stanu. Tak duży
 163 1  |              Teraz dopiero zdrętwiał, nie znajdując już w próżni ręki
 164 1  |          zdrowia nieodpowiednich. Ale nie poddawał się rozumowaniu,
 165 1  |             poddawał się rozumowaniu, nie chciał mu ulec - żal - stan
 166 1  |              do swego celu. Ona jedna nie była zaskoczona przez wypadki.
 167 1  |                Cezary widział, że ona nie była słaba, lecz właśnie
 168 1  |           Przecie ani na jednę minutę nie poddała się niczemu, nie
 169 1  |              nie poddała się niczemu, nie ustała, nie cofnęła się,
 170 1  |              się niczemu, nie ustała, nie cofnęła się, nie ucichła.
 171 1  |              ustała, nie cofnęła się, nie ucichła. Dopiero podła,
 172 1  |           osrebrzał. Cezary był sam i nie sam. Patrzył na wdzięczne
 173 1  |               w stronę nieba, oddawał nie istniejącej dłoni. Kładł
 174 1  |                czuł na sobie powrósła nie do przestąpienia, z tą samą
 175 1  |          ziemi sprawy nieśmiertelne i nie podlegające zepsuciu śmierci:
 176 1  |           fiołki słowa, na nic nikomu nie przydatne, swojskie i obce,
 177 1  |               i obce, których dawniej nie rozumiał i nie cenił. Posyłał
 178 1  |        których dawniej nie rozumiał i nie cenił. Posyłał jej do zimnej
 179 1  |              i odpuszczał go z serca. Nie mogąc przekonać żywej, przekonywał
 180 1  |             przecie on sam - Cezary - nie był nią, matką. Był czymś
 181 1  |              gwałty - czymś młodym, a nie starym jako ona. W jego
 182 1  |              miłością i czcią, iż ona nie mogła, gdyż nie była w stanie,
 183 1  |                iż ona nie mogła, gdyż nie była w stanie, za winą swej
 184 1  |            wodę oceanu, a ona, matka, nie była w stanie nic z tego
 185 1  |               trwoga o syna - gdy już nie włada jej ciałem bezsenne
 186 1  |              człowiek musiał pracować nie dla siebie, lecz dla drugiego
 187 1  |          krzywdą człowieczą. O matko! Nie chcę już pić drogiego wina,
 188 1  |             jest z potem męczenników. Nie chcę stąpać po puszystych
 189 1  |    charczących piersiach suchotników. Nie chcę nosić pięknego odzienia,
 190 1  |             nad człowiekiem! Twój syn nie może stać w szeregu ciemiężycieli.
 191 1  |              w szeregu ciemiężycieli. Nie chcę! Nie będę! Nie będę!
 192 1  |              ciemiężycieli. Nie chcę! Nie będę! Nie będę! Nie będę! "~
 193 1  |    ciemiężycieli. Nie chcę! Nie będę! Nie będę! Nie będę! "~Chwiały
 194 1  |             chcę! Nie będę! Nie będę! Nie będę! "~Chwiały się łagodnie
 195 1  |       pogłowie.~Obawy i przewidywania nie zawiodły Tatarów. Ormianie
 196 1  |             miasta Baku i jego okolic nie pozostało do zrobienia nic
 197 1  |            szukać pomocy na zewnątrz. Nie mogła zaś jej znaleźć gdzie
 198 1  |           ormiańskie, które teraz nic nie miały do stracenia, skoro
 199 1  |         starców zgrzybiałych. Mimo to nie zdołano wystawić więcej
 200 1  |           czterdzieści tysięcy ludzi, nie przygotowanych i nie przydatnych
 201 1  |           ludzi, nie przygotowanych i nie przydatnych do wojny. Nadto
 202 1  |           przydatnych do wojny. Nadto nie zdołano wykarmić tej ormiańskiej
 203 1  |             się od tureckich pocisków nie tylko domy Ormian, bogaczów,
 204 1  |       rumowiskiem. Nikt z mieszkańców nie przebywał nad poziomem,
 205 1  |           brudny, obrośnięty kłakami, nie wiedząc dnia ani godziny,
 206 1  |               gdyż Tatarzy i Ormianie nie próżnowali w tym czasie,
 207 1  |              Okazało się naocznie, że nie tylko rewolucjoniści, lecz
 208 1  |          sobie żyłkę do rzezi. Cezary nie wiedział, kim właściwie
 209 1  |             miejsce w tych zatargach. Nie mógł stać po stronie Ormian
 210 1  |             Rewolucja jednak upadła i nie było o niej mowy w ogniu
 211 1  |       przybiciem rąk do skał Kaukazu. Nie z taką już pogardą, jak
 212 1  |          samorodnego źródła? Zaiste - nie było komu.~Toteż Baryka
 213 1  |              niegdyś psa podwórzowego nie poczęstował, nie były tak
 214 1  |         podwórzowego nie poczęstował, nie były tak dokuczliwe, jak
 215 1  |               ciągu tego dnia nic się nie zdarzy oprócz próżniactwa,
 216 1  |            wymyślne, iż nic już widza nie mogło zadziwić. Mordowanie
 217 1  |       zobojętnieniu, kiedy do niczego nie był już zdolny okrom niskiego
 218 1  |               Sartów.~Ponieważ Cezary nie miał "domu", do którego
 219 1  |              swe męstwo, za morze się nie kwapił, życia zbytnio nie
 220 1  |             nie kwapił, życia zbytnio nie cenił, więc po prostu wrócił
 221 1  |             Anglikom dobrze we znaki, nie miała po prawdzie wielkiego
 222 1  |           odpłynąć, ośmiuset zostało. Nie pomogło złożenie broni i
 223 1  |               Polskiego", a do której nie przywiązywał sam żadnej
 224 1  |        Poklepano go po ramieniu, lecz nie puszczono samopas. Musiał
 225 1  |        przenośni mówiąc, krew płynęła nie rowami, lecz lała się po
 226 1  |           nieprzebranej wyżerce. Lecz nie mogły wszystkiego pochłonąć
 227 1  |          pochłonąć i strawić. A morze nie chciało przyjąć i przechowywać
 228 1  |           leciał, choć go już słychać nie było. Mały, wyrzeźbiony,
 229 1  |              swego kształtu ku dłoni, nie może nigdy zginąć i winien
 230 1  |           palce dziewicze. - Czy mnie nie żałujesz, bezduszny żołdaku?
 231 1  |           bezduszny żołdaku? Czy mnie nie pomścisz, bezwstydny sługo?
 232 1  |          wewnętrzne, któregom jeszcze nie zaznała. Za coście mię zamordowali,
 233 1  |       zamordowali, podli mężczyźni?"~"Nie wiem - jęknął woźnica. -
 234 1  |               których przejściu trawa nie rosła. Byłoż kiedy pokolenie
 235 1  |             jako te stosy pobitych?"~"Nie zapomnij krzywdy mojej,
 236 1  |               to, ażeby wiatr - Nord- nie niósł do stanowisk wojennych
 237 1  |            pracy fizycznej, do której nie był przyzwyczajony, na nowo
 238 1  |            wypieszczony przez mamusię nie mógł sobie nic dobrego wróżyć.
 239 1  |              cynizm i podłą gnuśność. Nie zawsze przecie zagrzebywał
 240 1  |          żywymi kandydatami na trupów nie gorzej od umarlaków - i
 241 1  |     cuchnących współkopaczów. Na ogół nie wiedziano o nim, co jest
 242 1  |       Barynczyszka, którego brzmienie nie znamionowało afektów przyjaznych.
 243 1  |            plątało wszędzie, gdzie go nie posiano. Nie brakowało wśród
 244 1  |       wszędzie, gdzie go nie posiano. Nie brakowało wśród tej zbieraniny
 245 1  |            dopiero co, którzy jeszcze nie otrzeźwieli ze strasznych
 246 1  |      krzątającej się ciżby głodomorów nie zwracał na niego uwagi.
 247 1  |          lekkich wariatów. Fiksat ten nie zabiegał, jak wszyscy inni,
 248 1  |              sterczy właśnie tutaj, a nie gdzie indziej? Cóż to tam
 249 1  |              śpiewa pod nosem sobie - nie komu? Młody kopacz ziemi
 250 1  |           Czaruś - Czaruś - Czaruś...~Nie mogąc zdać sobie sprawy
 251 1  |               ruchem głowy, jakby się nie zgadzał na sformułowanie
 252 1  |         umocnić w przeświadczeniu, że nie śpi, że na jawie widzi tamtego
 253 1  |               podobieństwo oczu? Lecz nie! Nie! Skądże by ten człowiek
 254 1  |          podobieństwo oczu? Lecz nie! Nie! Skądże by ten człowiek
 255 1  |   wniebowzięcia leżał na jego ustach, nie okrytych cieniem i oświetlonych
 256 1  |              owa przed dołami pełnymi nie zasypanego kału miała parkan,
 257 1  |             ręce ojcowskie.~Teraz już nie było wątpliwości! To były
 258 1  |              którzy o sobie nic zgoła nie wiedzą. Skoro zaś ów trzeci
 259 1  |               swe miejsce.~- Dlaczego nie możemy być razem jawnie? -
 260 1  |          wydać. Zabiliby mię. A teraz nie chcę umierać!~- Za co by
 261 1  |         ludzie ludzi zabijają!~- Mama nie żyje! - wyznał Cezary.~-
 262 1  |          miejsce, gdzie warty chodzą. Nie jednę tu już noc przeczekałem
 263 1  |            radości, zawył jak pies:~- Nie zginąłeś! Nie zginąłeś!
 264 1  |             jak pies:~- Nie zginąłeś! Nie zginąłeś! O, cóż za szczęście!~-
 265 1  |              cóż za szczęście!~- I ty nie zginąłeś!~- A gdzieś ty
 266 1  |                wyszeptał syn.~Seweryn nie mogąc mówić wykonał znowu
 267 1  |           ogóle rozumem i dobrą wolą, nie trwało długo. Traktat wersalski
 268 1  |               forma, a raczej foremka nie trwała również zbyt długo.
 269 1  |              kary, egzekucje, gwałty, nie mniej okrutne i olbrzymie,
 270 1  |          tylko było można. Ale Cezary nie umiał jeszcze zarabiać,
 271 1  |           jeszcze zarabiać, a Seweryn nie mógł z powodu braku siły.
 272 1  |              jest jak koszula i buty. Nie mieli na kupno niezbędnych
 273 1  |         ciężkie męki serca. Gdzież to nie wędrowała ta płaska ręczna
 274 1  |        dalekim Baku. Czegóż to bowiem nie przedsięwziął, gdzie nie
 275 1  |              nie przedsięwziął, gdzie nie był, jakich nie zażył podstępów,
 276 1  |  przedsięwziął, gdzie nie był, jakich nie zażył podstępów, udawań,
 277 1  |             do walizki w Moskwie. Ale nie mogli ukryć przed sobą nawzajem
 278 1  |           budzącego skryte pożądania. Nie ulegało wątpliwości, że
 279 1  |     zakonspirowanej walizki, a jednak nie mógł się oprzeć marzeniu
 280 1  |              krawacie. Co ważniejsze, nie mógł przecie odmówić ojcu
 281 1  |           przyczyny zatrzymywał się i nie wiedzieć kiedy, z nagła
 282 1  |              z nagła ruszał z miejsca nie bacząc wcale na to, czy
 283 1  |             czy tam który z pasażerów nie zostaje. Te postoje napawały
 284 1  |         pilnować legowiska, aby snadź nie zostać w bezludnym stepie.
 285 1  |   zakaspijskie, Sartowie skośnoślepi, nie rozumiejący rosyjskiego
 286 1  |             znowu! nic mi nigdy o tym nie mówiłeś. Cóż to za jeden?
 287 1  |               ci wielu rzeczy o sobie nie mówiłem, bom ja się teraz
 288 1  |            się teraz bardzo zmienił i nie chciałbym cię sobą drażnić.
 289 1  |           duszę na nice wywrócił. Ale nie o tym teraz mowa.~- Cóż
 290 1  |            żebyś został lekarzem. Ale nie udało się. Wojna, rozruch
 291 1  |             najbardziej nieużyteczne, nie porośnięte nawet trawą nadmorską,
 292 1  |          nadmorską, gdzie nawet wrona nie przysiądzie i mewa nie ma
 293 1  |          wrona nie przysiądzie i mewa nie ma z czego gniazda ukręcić.
 294 1  |               się głuptasek, który za nie płaci gotowym pieniądzem -
 295 1  |             choć niezbyt grzecznie.~- Nie dostrzegam w tym, com powiedział,
 296 1  |             Skoro to, coś powiedział, nie jest niegrzecznością, więc
 297 1  |               w takiej ilości, jakiej nie wykopałoby stu ludzi w ciągu
 298 1  |             dopiero morowa maszyna!~- Nie wierzysz? A patrzże, co
 299 1  |           wierzysz? A patrzże, co się nie dzieje. Nasz kuzyn Baryka
 300 1  |               tak w żywe oczy, gdybym nie był?~- Ale co to ma wspólnego
 301 1  |             Szkło się łatwo tłucze.~- Nie takie szkło! Baryka - nasz
 302 1  |           dawniej mówiło, chłopskich, nie ma pieców. Gorąca woda w
 303 1  |               chłód i czystość. Nawet nie wymaga ci to żadnej pracy
 304 1  |            Jakieś gablotki, do licha, nie ludzkie mieszkania!~- Istne
 305 1  |            koni, kóz i owiec - choćby nie chciał, musi sobie w izbie
 306 1  |             mu snadź w izbie szklanej nie było gorąco. Wciąż mu baba
 307 1  |               a wilgoci ani krzty, bo nie ma co gnić ani pleśnieć,
 308 1  |               już setki. I powiem ci, nie są to nudziarze, snoby,
 309 1  |              przecie przy ich budowie nie ma mularzów, cieślów, stolarzy
 310 1  |              wynagrodzeniem artystów, nie kosztuje nad morzem drożej
 311 1  |             miejscu drzewo budulcowe. Nie mówię już o cegle, wapnie
 312 1  |              tego naszego kuzynka już nie strajkują?~- Nie. Fabryka
 313 1  |          kuzynka już nie strajkują?~- Nie. Fabryka jest kooperatywną
 314 1  |             Teraz wieś polska jeszcze nie jest dobrze zabudowana.
 315 1  |          trzyma własne ciepło. Ale to nie jest ideał. Każda wieś powinna
 316 1  |             Czy już koniec?~- Jeszcze nie, mój synku. Skoro rzeka
 317 1  |   wszechwładne zamarzanie.~- Rzeka ta nie zamarza?~- Owszem, zamarza,
 318 1  |             Darwinie. Chłopom polskim nie przyjdzie to z trudnością,
 319 1  |            przyjdzie to z trudnością, nie będą oni ponosili żadnego
 320 1  |               dziś prawie wcale mięsa nie jadają. Rzadko kiedy, jedynie
 321 1  |         wsiach szklanych. Już się one nie palą, a i piorun w nie nie
 322 1  |            one nie palą, a i piorun w nie nie bije. Chaty w niektórych
 323 1  |            nie palą, a i piorun w nie nie bije. Chaty w niektórych
 324 1  |          lechicką cywilizację nazywać nie tyle szklaną, ile świńską.~-
 325 1  |           świńską.~- Dlaczego, synku? Nie jest ona ufundowana jedynie
 326 1  |              jak najbiedniej wypadła, nie będzie papierową, teoretyczną,
 327 1  |                najładniejsze, czyż to nie szczyt marzeń dla samotnego
 328 1  |           Baryki, że wyrazem bogactwa nie jest pieniądz ani nagromadzenie
 329 1  |      szklanych domów, iż dla biedaków nie starczy. Na szczęście...~-
 330 1  |            starczy. Na szczęście...~- Nie ma strachu! Zbadają oni
 331 1  |               jakich rzeczywiście oko nie widziało.~- Na szczęście
 332 1  |           widziało.~- Na szczęście on nie chce stawiać nic innego
 333 1  |             kradzieży dawnych bogactw nie jest wygubione na całym
 334 1  |               siłą wydusić, a gdy się nie poddaje - zabić!~- Nie zabijaj!
 335 1  |            się nie poddaje - zabić!~- Nie zabijaj! Syneczku! Nie zabijaj!~-
 336 1  |                Nie zabijaj! Syneczku! Nie zabijaj!~- Złe na świecie
 337 1  |              żmije, wilki,~- Najprzód nie bardzo dobrze wiemy, co
 338 1  |               klarowała. Nic, starzy, nie rozumiecie.~- Rozumiemy,
 339 1  |        rozumiecie.~- Rozumiemy, tylko nie ograniczamy się do tego
 340 1  |      zrobionych".~- Ależ posiadanych, nie zrobionych! Posiadanych
 341 1  |         jamach nędzarskich.~- Jeszcze nie jest przeprowadzona likwidacja
 342 1  |               nawet złemu oczywistemu nie należy przeciwić się siłą.~-
 343 1  |      wypracowane - to ja mam się temu nie sprzeciwić?~- Sprzeciw,
 344 1  |                Sprzeciw, zakaz, kara! Nie jest to celowe, nie jest
 345 1  |             kara! Nie jest to celowe, nie jest skuteczne, a zacieśnione
 346 1  |        warunki pracy i mieszkania, iż nie będzie o co się nienawidzić
 347 1  |                Zupełnie inne!~- Toteż nie mówmy już o tym. Po cóż
 348 1  |            zapewnień i zaprzeczeń. Ja nie będę ci już przeczył. A
 349 1  |       Odwiedzał sale mityngów, nabite nie przez Tatarów i Ormian zjuszonych
 350 1  |  najtrafniejsze pod słońcem rozumowa- nie o istocie i potędze przewrotu,
 351 1  |         dziury pod schodami, czuł, że nie da rady. Ten ojciec, przychodzień
 352 1  |           przychodzień mało znany, to nie było jestestwo bierne i
 353 1  |               miał pełno, sączyła się nie tylko krew, lecz jakoweś
 354 1  |         światło uderzające w oczy. On nie tylko wierzył w coś innego,
 355 1  |               pochlebców bogaczów`? - Nie. Czy był stronnikiem starego
 356 1  |            starego porządku rzeczy? - Nie. Jakże tedy - dlaczego nie
 357 1  |            Nie. Jakże tedy - dlaczego nie chciał współ- pracować w
 358 1  |            najciekawszych referentów. Nie tylko tyle; w drodze swej
 359 1  |         przeszywa potężne skały. Znał nie tylko zewnętrzne agitacyjne
 360 1  |   morderstwach, pośród krwawych orgii nie można się modlić wielkim
 361 1  |               smrodliwych izbach. Tam nie zaczęło siç od budowania,
 362 1  |           lepsze, lecz od niszczenia, nie z miłości, lecz z pychy
 363 1  |        pytanie zawsze jednakie: - Czy nie ma pociągu? - To nie było
 364 1  |              Czy nie ma pociągu? - To nie było marzenie, nawet nie
 365 1  |              nie było marzenie, nawet nie żądza powrotu do kraju macierzystego,
 366 1  |              i mocował ze sobą samym, nie mogąc dać sobie rady.~Nie
 367 1  |             nie mogąc dać sobie rady.~Nie tylko wszakże odmienność
 368 1  |             najsłuszniejszych. Cezary nie czynił nic takiego, co by
 369 1  |           trudny, ckliwy i bezbarwny. Nie sam zresztą ten ideał, lecz
 370 1  |         tolerancji względem niego był nie do zniesienia. A tymczasem
 371 1  |        sprawie narzucania tego ideału nie zmniejszał się, lecz powiększał.
 372 1  |            niegdyś matka. Możnaż było nie pomagać mu w sprawie powrotu?~
 373 1  |  sygnalizowano już z dala, że miejsca nie ma i że nikogo z Charkowa
 374 1  |              nikogo z Charkowa zabrać nie mogą. Cezary poruszył wszelkie
 375 1  |               czyhał dniami - nocami. Nie wiadomo było oczywiście,
 376 1  |           nikogo nié zabierze. Cezary nie tracił nadziei i wartował
 377 1  |           pociągu niby to nic słychać nie było, lecz wieść sekretna
 378 1  |       wędrowcy rzucili się do niego i nie pytając kim jest, zasypali
 379 1  |             czasy! - lecz nic uczynić nie mógł. Nie mógł! Głową, wyraźnie
 380 1  |            lecz nic uczynić nie mógł. Nie mógł! Głową, wyraźnie głową
 381 1  |           kara główna. Kara główna!~- Nie mogę! Z żalem, z najserdeczniejszym
 382 1  |            kochany panie Sewerynie... Nie mogę! Zwłaszcza dwu ludzi!
 383 1  |            mogę! Zwłaszcza dwu ludzi! Nie mogę! - jęczał przewodnik.~
 384 1  |            starczym płaczem... Nic to nie pomogło. Nie mogło pomóc.
 385 1  |        płaczem... Nic to nie pomogło. Nie mogło pomóc. Daremne były
 386 1  |               odpowiada - itd. Cezary nie słuchał perswazji. W sposób
 387 1  |             ojciec jego dłużej czekać nie może - że żyją tu od tygodni
 388 1  |             jechać, a oni żadną miarą nie mogą? Białynia znowu począł
 389 1  |            znowu począł tłumaczyć, że nie tylko oni dwaj, lecz i inni
 390 1  |               zabrać musimy.~- Ja ich nie biorę! - wołał głośno Białynia. -
 391 1  |              wołał głośno Białynia. - Nie biorę! Nie biorę!~- Toteż
 392 1  |         głośno Białynia. - Nie biorę! Nie biorę!~- Toteż nie ty ich
 393 1  |             biorę! Nie biorę!~- Toteż nie ty ich bierzesz, tylko ja.
 394 1  |             winę na mnie. Ty o niczym nie wiesz, pierwszy raz słyszysz -
 395 1  |         pierwszy raz słyszysz - znat' nie znaju, wiedat' nie wiedaju -
 396 1  |              znat' nie znaju, wiedat' nie wiedaju - ja ich pod sekretem,
 397 1  |            cicho i żeby waszego ducha nie było słychać. Dalej!~Ojciec
 398 1  |               Wysoki, czarny jegomość nie zapomniał o dwu ludziach
 399 1  |         pierścionki, ślubne obrączki, nie mówiąc już o zegarkach,
 400 1  |      charkowskie czuwania. Sewerynowi nie służył zapach baranich tułupów.
 401 1  |               baranich tułupów. Chory nie mógł powstrzymać piekielnego
 402 1  |       formalnie dusił się, żeby tylko nie kaszlać. Wyjechał z Charkowa
 403 1  |           gdyż na ten stan rzeczy nic nie mógł poradzić. Ilekroć zjawiał
 404 1  |               współbraci, lecz nic mu nie mogli odpowiedzieć. Czarny
 405 1  |         baranich. Szeptał z jękiem:~- Nie Zostawajmy tutaj! Jedźmy!
 406 1  |             Zostawajmy tutaj! Jedźmy! Nie wywłócz mię na ziemię! Dojedziemy!
 407 1  |          Pamiętasz, Czaruś?... Gdybym nie dojechał. Gdybym musiał
 408 1  |          musiał tutaj zostać... Ty tu nie Zostawaj! Nie zostawaj!
 409 1  |         zostać... Ty tu nie Zostawaj! Nie zostawaj! Jedź tam! Sam
 410 1  |          przekonasz się... Ja tak nic nie wiedziałem, nie rozumiałem.
 411 1  |               tak nic nie wiedziałem, nie rozumiałem. Dopiero jakem
 412 1  |       wszystek zrozumiał... Takem nic nie rozumiał, jak ty teraz.
 413 1  |             agonii, a nic mu poradzić nie mógł, przeżywał jakby śmierć
 414 1  |               snu. Zdawało mu się, że nie zamykał oczu. Lecz dosyć
 415 1  |              sen. Po ocknieniu Cezary nie słyszał już charczeń, świstów
 416 1  |         rzężącej przed chwilą piersi, nie usłyszało już bicia serca
 417 1  |             skończenia świata. Cezary nie wiedział wcale, jak długo
 418 1  |        niemych jako piersi jego ojca. Nie mógł wyciągnąć rąk spod
 419 1  |             usnąć tak samo, ażeby się nie rozstawać z tym pątnikiem,
 420 1  |           dalekim rozstać się musiał. Nie mógł ani płakać, ani jęczeć,
 421 1  |         uwijający się wciąż w tłumie, nie pozwolił. Kazał czekać.
 422 1  |               swe miejsce.~Gdy pociąg nie odchodził z tego postoju -
 423 1  |           tutaj?~Cezary załamał ręce. Nie wiedział, czy tu zostaje.~-
 424 1  |              Coś mu tam mówił. Cezary nie rozumiał, ogarnięty przez
 425 1  |        najbliższych ławek, bynajmniej nie fabrykanci, nie bankierzy
 426 1  |            bynajmniej nie fabrykanci, nie bankierzy ani magnaci, lecz
 427 1  |      pospolitaków i żołdaków, którzy, nie wiadomo za co i w jakim
 428 1  |         pierwszy raz w życiu zobaczył nie tylko oczyma, lecz duszą
 429 1  |              zwłaszcza kobiecych - iż nie wypuszczą, iż każą cofnąć
 430 1  |         wreszcie kolej i na Cezarego. Nie miał ci żadnych papierów,
 431 1  |             jeden w tym tłumie nikogo nie witał, a wszystko żegnał
 432 1  |              miesiącami, a i przedtem nie myte od kwartałów.~"Gdzież
 433 2  |             tym mieście Cezary Baryka nie znalazł szklanych domów.
 434 2  |              znalazł szklanych domów. Nie śmiał O nie nawet nikogo
 435 2  |          szklanych domów. Nie śmiał O nie nawet nikogo zapytać. Zrozumiał,
 436 2  |              na medycynę w Warszawie. Nie miał swych bakińskich papierów,
 437 2  |               gorzko zapłakał. Cezary nie mógł się domyśleć, czemu
 438 2  |            jegomość, który jego matki nie widział od lat tylu, odkąd
 439 2  |          siedleckiej "Pałacie", toteż nie mógł się równać z ojcem
 440 2  |           zapewnił Cezarego, iż nigdy nie uścisnął ręki jego matki,
 441 2  |             słowami nigdy owych uczuć nie wyznał. Raz... pewien list...
 442 2  |                 pewien list... ale to nie należy do rzeczy i nie wpłynęło
 443 2  |             to nie należy do rzeczy i nie wpłynęło na sprawę jej postanowienia.~
 444 2  |              jej postanowienia.~Toteż nie ma w tym nic złego, iż synowi
 445 2  |               przecie i jej samej już nie ma. Nie ma już - żal się
 446 2  |               i jej samej już nie ma. Nie ma już - żal się Boże! -
 447 2  |       godzinami wspominali o umarłej. Nie było szczegółu, wzmianki,
 448 2  |            wersji, anegdoty, która by nie interesowała starszego pana,
 449 2  |              skoro dotyczyła zmarłej. Nie było tematu z nią złączonego,
 450 2  |            ani studia w uniwersytecie nie trwały długo. Wybuchła wojna
 451 2  |             jego koledzy z fakultetu. Nie pałał ci on entuzjazmem
 452 2  |       quasi-opiekun i duchowy ojciec, nie powstrzymywał ani odmawiał,
 453 2  |    plutokracja miasta Warszawy, która nie poszła śladem najgrubszych
 454 2  |          najgrubszych w tym zawodzie, nie dała jak tamci drapaka,
 455 2  |      pozostała na miejscu. Panowie ci nie rozmawiali już po cichu
 456 2  |            wkroczeniu do Warszawy owi nie znani tu jeszcze bolszewicy.
 457 2  |             ułoży się, da się zrobić. Nie takie rzeczy dawały się
 458 2  |           zrobić i ta afera. Dlaczego nie ma się dać zrobić? Przypominali
 459 2  |               rozglądając się dookoła nie bez pragnienia, ażeby Sarmaci
 460 2  |                Dziś, jutro zobaczymy. Nie życzę panu, żebyś pan na
 461 2  |                 Żebyś pan sobie tylko nie potrzebował zakrywać oczu!~-
 462 2  |             Dobrze: zobaczymy!~Cezary nie dopił swojej szklanki. Wojna
 463 2  |          władza chłopów i robotników, nie była dla niego upragniona.
 464 2  |       targnęło nim jak żywa zniewaga. Nie chciał być widzem podobnym
 465 2  |          właśnie powiedział sobie, iż nie będzie oczekiwał na wypadki.
 466 2  |          będzie oczekiwał na wypadki. Nie! Nie dopuści, żeby ci dwaj "
 467 2  |            oczekiwał na wypadki. Nie! Nie dopuści, żeby ci dwaj "zobaczyli",
 468 2  |          zamiejską wycieczkę. Jeszcze nie widział w swym życiu takiego
 469 2  |             walki na śmierć i życie - nie z burżuazją, jak zawsze
 470 2  |           sięgająca wysoko pod niebo. Nie wiadomo było, co to się
 471 2  |           bolszewickich żołnierzy. Aż nie mogła wytrzymać: podparła
 472 2  |               drugim?... Dawno cię tu nie widzieli, mordo sobacza?
 473 2  |        przykrótką wiedźmę z powagą, a nie bez obawy w oczach. Nie
 474 2  |               nie bez obawy w oczach. Nie wiedzieli przecie, do czego
 475 2  |                żebyś je tak miał, jak nie masz, kałmuku z krzywymi
 476 2  |            jeszcze do noszenia portek nie doszedł. Kiszki ci się skręcają,
 477 2  |            boś cztery dni w gębie nic nie miał. Dobrze ci tak, świnio
 478 2  |           miał. Dobrze ci tak, świnio nie oskrobana! Nie chodź w cudzy
 479 2  |            tak, świnio nie oskrobana! Nie chodź w cudzy groch, bo
 480 2  |            chodź w cudzy groch, bo to nie twój, świński ryju, tylko
 481 2  |              odpowiedzi. Gdy zaś nikt nie odpowiedział, a szeregi
 482 2  |              koszyków ziemniaków, jak nie mam, tobym nagotowała w
 483 2  |                świnie wygłodniałe!... Nie mogę, moje państwo kochane,
 484 2  |        patrzeć na te głodne ryje. No, nie mogę!~W istocie jejmość
 485 2  |        wiślanym, a koniec jej jeszcze nie wkroczył na przedmieście
 486 2  |         nigdzie tu już nieprzyjaciela nie było. Tylko po obydwu stronach
 487 2  |             Wie on dobrze, że już ich nie dopędzi. Takiego dają dęba!~-
 488 2  |              nieprzyjaciela, o którym nie było jeszcze wiadomo, czy
 489 2  |               domów nigdzie a nigdzie nie było. Z wolna przestał o
 490 2  |               przestał o nich myśleć. Nie myślał także o ideologii
 491 2  |      ideologii najeźdźców ze wschodu. Nie widać jej było w ruinie,
 492 2  |           raczej przytłoczyła. Baryka nie myślał teraz, o co walczy
 493 2  |            liczono na Zawiszę. Cezary nie miał do kogo wracać ani
 494 2  |              kiedy sądził, że go nikt nie widzi, ośliniał sekretnie
 495 2  |                Kazi albo Zosi. Cezary nie miał ani jednej Zosi, toteż
 496 2  |           wyniosły cynizm przedrwiwań nie tylko z samych imion i spieszczeń,
 497 2  |             żołnierzem w każdym calu. Nie było nic poza nim. Naprzód! -
 498 2  |           lesie zwanym Rogacz. Cezary nie znalazłszy go w kompanii
 499 2  |      Wielosławski wnet się wylizał, a nie zapomniał usługi. Nigdy
 500 2  |            zapomniał usługi. Nigdy on nie mówił o swym rodzie, rodzinie