Czesc

 1 Rod|     kolanach, pod ich rozkochanymi oczyma. ~
 2 1  |           przybijał... Rzucała się oczyma na każdą twarz i na każdą
 3 1  |         także przewiercał tłuszczę oczyma i zatapiał wzrok w ciżbę
 4 1  |             który wciąż miał przed oczyma. Weselszą była przede wszystkim
 5 1  |  odurzające. Mówił z przymkniętymi oczyma w odurzeniu od trującego
 6 1  |           wyjść. Prosił "czarnego" oczyma, żeby go puścił do ojca.
 7 1  |           życiu zobaczył nie tylko oczyma, lecz duszą czującą - tyranię,
 8 1  |           Cezary patrzał posępnymi oczyma na grząskie uliczki, pełne
 9 2  |           Chciał zobaczyć własnymi oczyma tę sprawę, za którą szli
10 2  |            Przesunęły mu się przed oczyma niezliczone wsie i miasteczka,
11 2  |            i świec migały mu przed oczyma rozmaite postacie: dama
12 2  |            wydawała głosu. Wodziła oczyma za synem i łzy szczęśliwe,
13 2  |       targa wąsy i przewraca dziko oczyma.~Na dobitkę jeszcze Wojciunio!
14 2  |         loży. Nigdy nie miał przed oczyma kształtów kobiecych tak
15 2  |      pochwałę. Cezary przysiągł mu oczyma, iż odwiąże opakowanie słoika
16 2  |    niekiedy obok stołu i pochwalał oczyma, uśmiechem albo ruchem niepostrzeżonym
17 2  | prawdziwych żołnierzy... - mówił z oczyma przymrużonymi chytrawo. -
18 2  |            Cezary Baryka, własnymi oczyma zobaczył, jak pewnego nic
19 2  |           Cezary miał ciągle przed oczyma jego twarz i przeszło mu
20 2  |          który go wciąż miał przed oczyma, gdy inni byli doń tyłem
21 2  |       podwójną zachłannością objął oczyma tę tutejszą "sekułę" i nie
22 2  |            pytała wpijając się weń oczyma.~- Aż do Uralu? Dalej -
23 2  |            chciał poznać. Własnymi oczyma zobaczyć wszystko. Tych
24 2  |            wciąż i wciąż przed jej oczyma roztwierało.~ Termin pikniku
25 2  |          bliżej. Cezary miał przed oczyma dalekie światła w tym dworze
26 2  |            wesołymi, roziskrzonymi oczyma po rozległym salonie, który
27 2  |            przestrzeń struchlałymi oczyma, nie widziała nic i nikogo,
28 2  |        Teraz się to znów przed jej oczyma powtórzyło. Teraz ta sama
29 2  |         zbliżyła się i dawała znać oczyma, że należy zatańczyć, skoro
30 2  |            parku, szukając za dnia oczyma pewnych miejsc znanych mu
31 2  |      ceraty, z czarnymi dołami pod oczyma. Wszystka bez przerwy drgała.
32 2  |          krześle i wytrzeszczonymi oczyma patrzyła na ten zbiór wysoko
33 2  |       wynosi!,- mówiła błagając go oczyma, żeby wyszedł.~Ale Cezary
34 2  |  sczerniałymi twarzami i wygniłymi oczyma. Tam leżą panowie. W samym
35 2  |        jest na wsi.~Oto miał przed oczyma drugi biegun systematów
36 2  |         zwisłych powiek. Wchłaniał oczyma po raz ostatni kształt dużego
37 3  |       ażeby nieustannie mieć przed oczyma granicę między starodawnymi
38 3  |           odbierała. Zimnymi swymi oczyma "przypatrując się" wywodom
39 3  |        policzki Cezarego, jakby je oczyma materialnie całowała. Po