Czesc

 1 1|       siły tej kobiety malały. Nogi jej zaplatały się i gięły.
 2 1|   poraża organizm zdrowy. Same nogi niosły na cmentarz, do tej
 3 1|   żołnierzy zostały wykłute do nogi. Po czym nastało zaprawdę
 4 1|       widzi tamtego człowieka. Nogi mu drżały. Chciał skoczyć.
 5 1|     Teraz już... Teraz już - w nogi! W nogi! Chcesz?~- Och,
 6 1|          Teraz już - w nogi! W nogi! Chcesz?~- Och, chcę! Ale
 7 2|     żołnierze stali z bronią u nogi. Za nimi grupa jakichś połamanych
 8 2|       żołnierzy z karabinami u nogi. A nuż do rzezi? Babsko
 9 2|      jadł, spał, zrywał się na nogi, stał na warcie albo chytrze
10 2|  wpakował pod sutannę i między nogi, a w sposób tak wyjątkowo
11 2|       strawę, nurzając dzioby, nogi i brzuchy w korytku - gęsi
12 2|       rzuciła się do ucieczki. Nogi, ręce, sznurowadła, paski
13 2|   coraz szybciej biorąc za pas nogi. Wreszcie wpadła do wielkiej
14 2|   pieśń życia. Przestępowały z nogi na nogę, a ruchliwe uszy
15 2|           Obadwaj mocno oparli nogi na żelaznych prętach wewnętrznych,
16 2|      sformowana". Miała długie nogi i długie ręce, długie włosy
17 2| siedzeniem zamiast osób cztery nogi zadarte do góry - z tego
18 2|  zadarte do góry - z tego dwie nogi czarne w lśniących cholewkach
19 2|    Pończochy owe z boku każdej nogi podtrzymywały gumowe paski,
20 2|      to nie ma co! Trzeba brać nogi za pas!~- Widzisz, widzisz,
21 2|     koszykami ręcznymi w ręku. Nogi ich ciapały po zimnych kałużach
22 2|    znoju i przeszkód, ziębiącą nogi, kolana, stawy aż do pustego
23 2|       wszystko, co żyło, miało nogi i fraki, władała młodzieżą
24 2|      podnietę stanowił kształt nogi wysuwający się spod krótkiej
25 2|   przypomniał sobie te stopy i nogi w grubych pończochach, wparte
26 2|        spienione boki rumaka - nogi kształtne a sprężyste jak
27 2|       z takimiż kutasikami. Na nogi ksiądz Nastek wdział połyskliwe
28 2|       ustawił swe bolszewickie nogi. Oglądał innych przedstawicieli
29 2|      łączący swe piersi, uda i nogi z piersiami, udami i nogami
30 2|   wolności potracili ręce albo nogi!~Wypito ten toast w uroczystym
31 2|     kolana i chwycił Barykę za nogi. Runęło na ziemię jakieś
32 2|        bitwy. Podnieśli się na nogi. Szepnęła do Barwickiego:~-
33 2|    obejmowało uściskiem ręce i nogi, wdzierało się pod ubranie
34 2|       z delią` niedźwiedzią na nogi - biła kopytami przed "Arianką"
35 3|    ponad wszelkie słowo opisu. Nogi ich były cienkie jak pogrzebacze,
36 3|      pomykali tymi chodnikami. Nogi ich tonęły w wilgoci i brudzie,
37 3| żelazny przesuwa między ręce i nogi splecione, tworząc z człowieka
38 3|        wyboju do wyboju, chude nogi plączą się w portkach przegniłych,