Czesc

 1 1|             desperującej od świtu do nocy. Dopiero gdy ojciec w gronie innych
 2 1|                  na zdrowiu wszystkim.~Cóż dopiero mówić o matce Baryki! Nie
 3 1| ironiczny-nieironiczny, wyrozumiały. Teraz dopiero czuciem dotarł do wiadomości,
 4 1|                  prowadzony za rękę. Teraz dopiero zdrętwiał, nie znajdując
 5 1|                    patrzał w ziemię.~Teraz dopiero wyraźnie widział, jak ta
 6 1|                  cofnęła się, nie ucichła. Dopiero podła, sobacza ludzka przemoc
 7 1|                    jej żelazną wolę. Teraz dopiero wysunęły się na światło
 8 1|           prawdziwie groźne zjawiska miały dopiero nadejść. Dostrzeżono wałęsającego
 9 1|              częstokroć ku końcowi, gdy on dopiero zasypiał. A ledwie świt
10 1|                  jej rozszarpane szczątki. Dopiero fizyczne przerażenie na
11 1|                    histeryków i pomylonych dopiero co, którzy jeszcze nie otrzeźwieli
12 1|                   w ciągu tygodnia.~- A to dopiero morowa maszyna!~- Nie wierzysz?
13 1|                 trzeba najprzód wygubić, a dopiero później budować normalne
14 1|                wiedziałem, nie rozumiałem. Dopiero jakem z legionami przeszedł
15 1|               przeszedł poprzez tę Ziemię, dopiero jakem wszystek zrozumiał...
16 2|                  na tę porę! E - franty! A dopiero buty na nich - klasa! Jakimi
17 2|               sowicie umierzwione zagony i dopiero w czwartym jego modny kapelusz
18 2|                 wujcio Michał, który teraz dopiero dorwał się do opowieści
19 2|            szczegółach, które w tej chwili dopiero przypomniał sobie i zobaczył
20 2|            niepowabnie osłupiał. Po pewnym dopiero czasie począł zadawać pytania:~-
21 2|                  ze swymi sprawami i stół, dopiero co sprzątnięty, zaściela
22 2|                   sztykiem w bandzioch . A dopiero czuję: ktoś się podsadza
23 2|                     Ja cię znam! Teraz się dopiero wylakierowałeś... To nie
24 2|                   sienie i pokoje. Za nimi dopiero szedł ksiądz i Cezary. Z
25 3|                   rola. Moja rola - tu się dopiero zaczyna. Uczucie jego, wiara,
26 3|                     Pewnie, pewnie. Bo też dopiero początek. Żeby to nas zostawiono
27 3|                  nie wiemy, co i jak, gdyż dopiero pierwszy wiosenny wiatr
28 3|                  powiał w nasze twarze. To dopiero przedwiośnie nasze. Wychodzimy
29 3|                brudu, barbarii i chamstwa. Dopiero w ten obraz rzeczywistości,
30 3|               posłania wysłuchać, gdyż ono dopiero zawierać będzie prawdę o
31 3|                  na trzecie piętro, stanął dopiero przed drzwiami, na których
32 3|                   naraz siedem osób.~Teraz dopiero Cezary zrozumiał, że to
33 3|                    nie wiem. Dowiaduję się dopiero. Rzuciłem pytanie. Rzuciłem
34 3|                jest pańska Polska, pan się dopiero dowiaduje, więc ja panu
35 3|                   miał pod stopami.~- Otom dopiero dostał po twarzy! - szeptał
36 3|                    wyczyszczone do glancu, dopiero co, na rogu.~Jesteś, zbóju!
37 3|                  to była ta kobieta? Teraz dopiero dowiedział się o niej. Gdyby
38 3|                wszystkimi ulicami, a tutaj dopiero, u wylotu Alei Ujazdowskich,