Czesc

 1 Rod|           dobra wróżka, prowadząca za rękę od niskiego do coraz wyższego
 2 1  |          szedł przecież prowadzony za rękę. Teraz dopiero zdrętwiał,
 3 1  |     odnajdywali - matka i syn. Ręka w rękę szli w lasy dalekie na stokach
 4 1  |             matce. Wsuwał się pod jej rękę, jak wtedy, gdy był maleńki
 5 1  |           przynagi grzbiet, dano mu w rękę karabinisko sprzed lat wielu,
 6 1  |         obrotów koła śmierci przez tę rękę bezwładną. Pojął tę muzykę
 7 1  |            Baryka przycisnął do serca rękę syna:~- Jedziemy! - wyszeptał.~-
 8 1  |             trzymał przez czas pewien rękę na jego sercu. Podźwignął
 9 1  |        inżynier Białynia wetknął mu w rękę jakiś papier, czyjąś legitymację.
10 2  |        kłaniał się wielekroć, całował rękę damy starszej, jak się okazało,
11 2  |               matki Hipolita, podawał rękę do uścisku młodemu księdzu,
12 2  |              osie, Hipolit ujął bat w rękę i cmoknął na Kasztana. Koń
13 2  |            ten Barwicki rozbija o jej rękę. Są po słowie, nawet, widzę,
14 2  |             uszczęśliwienia podała mu rękę, gdy on raczył ją zaszczycić
15 2  |            sztama! - mówił wyciągając rękę.~- Sztama! - rzekła serdecznie,
16 2  |               Cezary dwornie ucałował rękę pani Laury i skłonił się
17 2  |        rozłożył się wygodnie. Wziął w rękę książkę, która obok leżała,
18 2  |             znalazła w ciemności jego rękę. Ścisnęła jego dłoń w swej
19 2  | Szarłatowiczówna mocno ją trzymała za rękę. Obiedwie dostrzegły w tłumie
20 2  |                bez słowa ujęła ją pod rękę i poprowadziła przez ciżbę
21 2  |              że panna Wanda prawą swą rękę, zamiast na czarnych czy
22 2  |         uderzeń. Ręka obejmująca jego rękę wciąż febrycznie drżała
23 2  |                zrozumiał. Wysunął swą rękę ostrożnie i stanowczo spod
24 2  |           Chwycił despotycznym gestem rękę Cezarego i pociągnął go
25 2  |              brutalnie. Cezary wyrwał rękę i uniósł się:~- Proszę mię
26 2  |               przeczenia wsunął prawą rękę Cezarego w zimną, drgającą
27 2  |               diabła, podźwignął jego rękę, ażeby on nią uderzył Laurę!
28 2  |               chwytając towarzysza za rękę. - Poznałem cię do dna i
29 2  |              Wyciągnął do przyjaciela rękę. Hipolit ujął jego dłoń
30 2  |         ściskał. A wreszcie puścił tę rękę z jękiem:~- Na Chłodek -
31 3  |               siła powinna była podać rękę rosyjskiej armii czerwonej.
32 3  |          stojącego nad rzeką. W prawą rękę ujmie rewolwer, ażeby strzelać
33 3  |             Cezarego, jakoś był mu na rękę. Sam w rozmowach używał
34 3  |             należy oświecić i wziąć w rękę.~- Mnie nikt nie będzie
35 3  |           Mnie nikt nie będzie brał w rękę, boja nie jestem parasol
36 3  |              wywodów, Cezary podniósł rękę prosząc o głos.~Towarzysz
37 3  |        niepostrzeżenie pochwycić jego rękę, ale ją wyrwał. Znowu poniosła