Czesc

 1 1| nieszczęście. Serce łomotało w jej piersi jak dzwon w wieży pustej,
 2 1|          małe, dziewicze, obnażone piersi trzymały w sobie zaklęty
 3 1|            wczesna młodzieńczość w piersi ludzkiej hoduje.~"Co widziały
 4 1|             Znowu opuścił głowę na piersi i ukrył w cieniu daszka
 5 1|          To były ręce, oczy, usta, piersi ojcowskie! Głowa młodzieńca
 6 1|      szczęścia wydzierał się z ich piersi. Drżało w nich jedno jedyne
 7 1|        matkom, zdejmuje z ramion i piersi ciężar, sam go biorąc w
 8 1|          żywot, który cię nosił, i piersi, któreś ssał..."~ W tym
 9 1|        charczeń, świstów i jęków w piersi ojcowskiej. Gdy ucho jego
10 1|           do rzężącej przed chwilą piersi, nie usłyszało już bicia
11 1|             pustych i niemych jako piersi jego ojca. Nie mógł wyciągnąć
12 2|       którą szli w pole nadstawiać piersi mężczyźni i wszystka młodzież -
13 2|         raz z potężnych, głębokich piersi wznosiły się, mówiąc o tęsknocie
14 2|          ciasto uprawy. Wtedy uda, piersi, ramiona jeźdźczyni harmonijnie
15 2|            uderzył kapłana głową w piersi, gdyby nie to, że trafił
16 2|          Ksiądz Anastazy bił się w piersi i w języku łacińskim wypraszał
17 2|      Silnymi łokciami wparła się w piersi tego natręta i oderwała
18 2|      trzech węgłach, którego już z piersi nic wydrzeć nie zdoła. Zaciskała
19 2|               Cicho! - wyrzuciła z piersi nie mogąc jeszcze tchu pochwycić.~-
20 2| przyciskający do łona, łączący swe piersi, uda i nogi z piersiami,
21 2|           zwiędłe szyjska i ohydne piersi były nakryte już niemodnymi
22 2|       pudru zasypującego fabrykaty piersi, w sztucznym świetle wieczorowym
23 2|      niedojrzałe, lecz już ozdobne piersi przyciska swymi piersiami.
24 2|            drodze, i w jego martwe piersi wylewała długo przeklęte
25 2|            wynurzała i chowała swe piersi. Głowa jej była dumnie zadarta
26 2|           stole i zwiesił głowę na piersi. Przyjaciele, sąsiedzi,
27 2|        Milczę. Lecz ty - bij się w piersi!~- Milczże ksiądz zupełnie!~-
28 2|           Lekarz przyłożył ucho do piersi Karoliny. Długo słuchał.
29 2|        trafił - w głowę, w boki, w piersi. Mając w ręku narzędzie
30 2|      przycisnął go z całej siły do piersi.~
31 3|           i społecznego, budziło w piersi Lulka, w jego sercu radosny
32 3|           rękami, wbija się w dekę piersi, celuje nawet we wstydliwe
33 3|        zimna wzgarda napełniała mu piersi, niczym trucizna ścinająca
34 3|         narobił! - rzuciła z głębi piersi.~- A co?~- Ach, ty! - wybuchła. -
35 3|        Słowa przemocą wyszarpane z piersi ledwo-ledwo wydała:~- Muszę
36 3|     jastrzębia zbudziło się w jego piersi, jakby szpony zemściwego