Czesc

 1 Rod|            chciało zaprzątać sobie głowy nauką, a później okoliczności
 2 1  |     Siedlec. Słyszała w głębi swej głowy stuk kół pociągu i widziała
 3 1  |    wszystkiego, co mu strzeliło do głowy. Matka zgadzała się na wszystko,
 4 1  |            wnętrza, wyrwane z jego głowy. To była właśnie esencja
 5 1  |            kadłuby, na porozbijane głowy?~A jednak tego dnia, o którym
 6 1  |        brudny, bosy i bez nakrycia głowy - zapomniał z wolna o dawniejszym
 7 1  |          kamieni zaprzeczył ruchem głowy, jakby się nie zgadzał na
 8 1  |           i niepostrzeżonym ruchem głowy przywołał go w to właśnie
 9 1  |     czaszkę nadwyrężoną w szczycie głowy. Ostatnia rana dokuczała
10 1  |           i cierpiał z powodu bólu głowy.~ Wyruszyli w zimie na statku
11 1  |      mgliste, wymyślone z rozbitej głowy, nawet śmieszne, ale Z tym
12 1  |     wyciągnąć rąk spod nieruchomej głowy, jakby ją lody okuły i zamroziły
13 2  |           w raz chwytał się za tył głowy, bolesny od ciosu zębami
14 2  |           starego wina uderzyły do głowy. Zapłakał, gorzko zapłakał.
15 2  |       młody Baryka.~- Jakoś... Ból głowy. Febra. Bo to teraz te ciągłe
16 2  | przyjaciele obserwowali tu suchość głowy i odnóża, twardość kopyt
17 2  | przychodniów konie zwracały ku nim głowy o wielkich, rozdymających
18 2  |        skończyć mogła. Czuł zawrót głowy i mdłości.~Za żadną jednak
19 2  |       zwinięte w duży węzeł w tyle głowy, doskonale były ujęte przez
20 2  |          przez owo niskie nakrycie głowy. Dama śmiała się do rozpuku,
21 2  |            wyfruwały z jej biednej głowy. Nieszczęsny ojciec rozgniewał
22 2  |            fortepianie. Nic do jej głowy nie przystępowało, tylko
23 2  |            Zgodziła się skinieniem głowy, gdyż głosu żadną miarą
24 2  |         iście monarszym skinieniem głowy. Cezary chciał rozwikłać
25 2  |         walić się na ich rozespane głowy. Kędyś w pobliżu szpary
26 2  |           mówiąc, iż cierpi na ból głowy. Nim ksiądz Anastazy i Hipolit
27 2  |       podmuchy owiewały rozmarzone głowy. Silne podniecenie, tęga
28 2  |        przez jego ciało - od czuba głowy do wielkich palców w lakierkach -
29 2  |           doskonałe formy, zadarte głowy i uśmiechy sprzed lat trzydziestu
30 2  |     nietoperza z czerwonymi na tle głowy piórami. Ona jedna śledziła
31 2  |        drżały. Nie przyszło jej do głowy, by się czegoś napić. Siedziała
32 2  |   rękojeści ugodziła tamtego w bok głowy i w ramię, aż się z jękiem
33 2  |            oraz w czarnym nakryciu głowy siwej i, powiedzmy, łysawej -
34 3  |          na portrety. Były to duże głowy, jednako skomponowane, lecz
35 3  |      tonęły w wilgoci i brudzie, a głowy zanurzały się we mgłę wielkomiejską.
36 3  |         Baryka poprosił skinieniem głowy o pozwolenie zajęcia miejsca