Czesc

 501 2  |               w obrotach, jakby wcale nie miał w żyłach nic błękitnego.
 502 2  |              z szeregów, skoro w nich nie było już obronnej roboty.
 503 2  |        polnych przewagach militarnych nie było czasu, gdyż właśnie
 504 2  |             miękkim gościńcem. Cezary nie jeździł nigdy takim zaprzęgiem.
 505 2  |             za gruszą samotną na polu nie było nic szczególnego. Płoty
 506 2  |         wasąga w ostatni kołek płotu, nie mogła już wykonać swego
 507 2  |              mokrej bruździe. Cezary, nie mający żadnego oparcia,
 508 2  |          wolna z siedzenia. Ale o nim nie zapomniano. Wnet wstępował
 509 2  |           była tak chaotyczna, że nic nie można było zrozumieć. Ten
 510 2  |              naraz zadawali pytania i nie czekając na odpowiedź zadawali
 511 2  |           tego drugiego", wypaliła:~- Nie widzę, Hipie, żebyś zbyt
 512 2  |             bardziej. Czyż mnie wzrok nie myli? Ależ tak - utyłeś!
 513 2  |              cierpieć, mój bohaterze, nie tylko od zawziętego wroga,
 514 2  |                   śmiał się Baryka.~- Nie przypominam sobie, żeby
 515 2  |             To dziewczę, które prochu nie wąchało, ośmiela się twierdzić,
 516 2  |                jak pan Jędrek.~- Ależ nie! Wiem, że ścigałeś nieprzyjaciół
 517 2  |         normalnego bolszewika na oczy nie widziała...~- A coś ty widziała "
 518 2  |            toto. Karolcia zajmuje się nie tylko kurami...~- Ale i
 519 2  |           młody księżyk.~- A czyż się nie zajmuje gęsiami, krowami,
 520 2  |             szczęście, żeś tego listu nie wysłał, bo byłabym ci odpisała!
 521 2  |                Zresztą na Ukrainie to nie raziło. Któż by tam o polską
 522 2  |             ze smutkiem, że braciszek nie daje pani przyjść do słowa... -
 523 2  |             chłopczyna...~- Karolino, nie daj się! - podszczuwał ksiądz
 524 2  |               malina! Jeżeli go teraz nie oszołomisz, znowu zapanuje
 525 2  |             Baryki.~- Niestety, nawet nie: sierżancie...~- Jakążeście
 526 2  |               siedząc w dużym fotelu, nie wydawała głosu. Wodziła
 527 2  |         wszystkie czasy popłaczę". No nie? Każdy ma swój sposób na
 528 2  |               mój rodzony przyjaciel, nie ma ojca ani matki. Ojciec
 529 2  |             wołał ksiądz Nastek.~- Ja nie mogę pić, mój prałacie miły.
 530 2  |            się w uśmiechu szczęścia i nie spuszczając z Hipolita oczu
 531 2  |            coś wydaje. A wujciowi się nie wydaje? - spytał pana Skalnickiego.~-
 532 2  |              Wiktoria - gwar się stał nie byle jaki. Stary służący
 533 2  |              na wodną puchlinę, gdyby nie doskonała cera czerstwego
 534 2  |             ponad wszystko. Zaczyna i nie może skończyć, bo mu wszyscy
 535 2  |             panicza, że oto Wojciunio nie może wytrzymać i strasznie
 536 2  |            znanym na cały powiat. Nic nie może powiedzieć, tylko zdejmuje
 537 2  |          Jeszcze obiad do swej połowy nie dobiegł, a już Cezary - "
 538 2  |             odurzony. Był pijany, ale nie winem. Pierwszy to pewnie
 539 2  |   nieprzyjazne przeciwko temu dworowi nie powinny by się były rodzić.
 540 2  |              ustawią cię pod murem... Nie drgnie im ręka, gdy cię
 541 2  |              wiedział, że ta termedia nie ma wcale końca. Skończy
 542 2  |          Warszawy jechaliśmy...~- Czy nie sądzisz czasem, Karusiu,
 543 2  |         Poradzę sobie, proszę pani!~- Nie tak to łatwo. Nie jestem
 544 2  |             pani!~- Nie tak to łatwo. Nie jestem pewna, czy tam posłane.~-
 545 2  |               tam posłane.~- Tego już nie wiem, dziecko. Nie wiem.
 546 2  |           Tego już nie wiem, dziecko. Nie wiem. Bij mię, katuj - na
 547 2  |             katuj - na pościelach się nie rozumiem mruczał ksiądz
 548 2  |             pociągając nowe hausty.~- Nie ma co! Ja sama panów odprowadzę.
 549 2  |              i opryskliwe, a wreszcie nie dawał żadnych. Słychać było
 550 2  |             uporczywy, iż żadną miarą nie można było ani przeskoczyć,
 551 2  |          wolność. - Księża za granicą nie chodzą już w takich spódnicach.
 552 2  |               przecie krótkie suknie, nie takie do samej ziemi.~-
 553 2  |          Muszę się wtrącać, bobyś był nie wyszedł z tego świerka,
 554 2  |          wyszedł z tego świerka, żeby nie ja.~- I to prawda. Ten nikczemnik
 555 2  |             to prawda. Ten nikczemnik nie chciał wyleźć spode mnie.
 556 2  |              Ale suknie kapłańskie to nie twoja rzecz! Nic ci do tego!
 557 2  |                Akurat! Usłyszy albo i nie usłyszy. Noc jest tak ciemna,
 558 2  |            Szarłatowiczówny, żeby zaś nie ulec losowi plebana. Ręka
 559 2  |            Uczepiwszy się raz - wojak nie popuszczał jej ze swej dłoni
 560 2  |            pytasz? Do łóżka bym znowu nie trafił! Dobre sobie! Już
 561 2  |          obchodzić się po spartańsku. Nie mam żadnych wymagań. Ale
 562 2  |               Jakoś powrócę.~- O, tak nie można! Ja panią odprowadzę.~-
 563 2  |               a potem ja pana, bo pan nie trafi.~- Już trafię, skoro
 564 2  |            prawdzie, to samej w parku nie jest miło.~- Właśnie, właśnie...~
 565 2  |           drzwi wejściowe. Deszcz już nie pokrapywał, lecz siał gęsty,
 566 2  |             pełnym małych świerków.~- Nie ma co martwić się. Tu przecie
 567 2  |        martwić się. Tu przecie zostać nie mogę, a u rządcostwa już
 568 2  |               płaszcz na ramionach.~- Nie. Dziękuję.~- Proszę się
 569 2  |              Dziękuję panu!~- Może to nie wypada, żeby pani okrywała
 570 2  |          pańskim płaszczu. Zresztą to nie po chrześcijańsku: pan by
 571 2  |       delikatnie i o tyle tylko, żeby nie mokła na deszczu, czuł,
 572 2  |          drżał również, gdy mówiła:~- Nie zawsze, proszę pana, śmiałość
 573 2  |              popłaca. Ja przynajmniej nie nadaję się do żołnierskich
 574 2  |              Do tego stopnia i ja się nie ośmielam, żebym miał pani
 575 2  |              Żadnej przykrości mi pan nie zrobił. Ale otóż i dwór!
 576 2  |            długich, grabowych nawach, nie spotykając żywego ducha.
 577 2  |           Afrykankom zawiniła, Cezary nie spostrzegł. Nagle stała
 578 2  |           sielskie powietrze. Perlica nie dała za wygranę, nie dała
 579 2  |          Perlica nie dała za wygranę, nie dała się ugłaskać tak wyraźnymi
 580 2  |                Perliczka jednak i tam nie ustała. Goniła mężnie swą
 581 2  |           dziewczyny folwarczne dawno nie miały tak efektownej rozrywki.
 582 2  |           jeszcze wielkomiejska panna nie śmiała z domu nosa wyściubić.~
 583 2  |    perliczkach. Po cichu obszedł dwór nie napotykając żywej duszy.
 584 2  |         zachwycony tym widokiem, choć nie siedział w parterze, lecz
 585 2  |           lecz w dalekiej loży. Nigdy nie miał przed oczyma kształtów
 586 2  |           zapalić od ognia i wtedy...~Nie miał czasu na dokończenie
 587 2  |               impetem, że o mały włos nie wyrwała ich z zawias. Odkąd
 588 2  |         zawiasami, nigdy jeszcze nikt nie potraktował ich w sposób
 589 2  |         przygodę panny Karusi.~Cezary nie wiedział, czy ma siedzieć
 590 2  |      zafrasował się, zmartwił, o mało nie płakał. Jakże to! Jeszcze
 591 2  |           Jakże to! Jeszcze śniadania nie ma na stole, a gość, taki
 592 2  |            kawa, kawa jednym słowem - nie jakiś sobaczy ersatz niemiecki - "
 593 2  |             ogień zewnętrzny.~Cezary, nie czekając na domowników,
 594 2  |             nikt z domowników jeszcze nie wstał, stary sługa dał odpowiedź,
 595 2  |               a do stołu dziś w ogóle nie zasiądzie, gdyż jest niezdrowa.~-
 596 2  |         niepogoda. Nigdy tego dawniej nie mieliśmy w naszych tutaj
 597 2  |              z armat.. Ale my tutejsi nie możemy tego wiedzieć.~-
 598 2  |               marmoladę z brzoskwini.~Nie wszyscy jednak byli we śnie
 599 2  |                 Leży?~- Uchowaj Boże! Nie obłożnie, ale nam jakoś
 600 2  |               naśladował swego pana - nie mówiąc już ani słowa o poglądach,
 601 2  |            wciąż wtykając tu i tam, a nie zawsze we właściwe miejsce - "
 602 2  |          zgrzebła. Wiesz ty o tym czy nie?~- Absolutnie!~- Ale kto
 603 2  |          postaci już to zupełnej, już nie wykończonej, wciąż syczał
 604 2  |         tajnych marzeń, których nigdy nie obejmie i nie zgruntuje
 605 2  |           których nigdy nie obejmie i nie zgruntuje marzenie człowieka.
 606 2  |              Jeszcześ tak, braciszku, nie jeździł na tym padole. Zobaczysz!
 607 2  |              wądołów, i na tej drodze nie mógł wypuścić Kasztana w
 608 2  |               z dwu stron jako części nie łączące się ze sobą. Było
 609 2  |              biegunie. Cezary już nic nie widział. Cały jego wysiłek
 610 2  |                Koła wózka zdawały się nie dotykać ziemi, a zamiatały
 611 2  |          zeskoczyć, lecz Wielosławski nie popuszczał swego pasażera.
 612 2  |         mdłości.~Za żadną jednak cenę nie byłby się przyznał do tego
 613 2  |              takich gzygzakach, że to nie dotarło do jego świadomości.
 614 2  |             się pani. Konik nas wcale nie ponosił... - oburzył się
 615 2  |              się Hipolit.~- Doprawdy? Nie? A to się cieszę. Bo już
 616 2  |       przyjaciela Baryki" zdawała się nie dostrzegać, jakby był czymś
 617 2  |               Wiadomo przecie, że pan nie mógł iść ze względu na swą
 618 2  |              chory na astmę? Tak? Nic nie wiedziałem... - dziwił się
 619 2  |            Oczy miała iście lazurowe. Nie było w niej ani cienia kokieterii,
 620 2  |        powietrze, które wcale jeszcze nie przeszło przez płuca niczyje.~
 621 2  |       strupieszały, chory, mizantrop. Nie miał o czym gadać z nikim
 622 2  |            Spryciarz pierwszej klasy. Nie mogą się tak zaraz pobrać,
 623 2  |              części majątku. Ona sama nie może spłacić ani matki,
 624 2  |       zazdrość przez twe usteczka się nie sączy!~- Ja? Do tej Laury?
 625 2  |            sączy!~- Ja? Do tej Laury? Nie! Baba jak malowanie... To
 626 2  |           Tobie bym, bracie, szczerze nie powiedział! Wiesz, jak to
 627 2  |                Nic w niej, co prawda, nie było szczególnego. Tu i
 628 2  |               zapomniane przez ludzi, nie nagabywane raku czasu -
 629 2  |       szczodrze pomalowane na olejno, nie oszczędzono tej sarmacko-barbarzyńskiej
 630 2  |             książką w ręku. Pani domu nie było.~- Widzisz... - znacząco
 631 2  |            Praca ich życia na nic się nie zdała. Nie wiedzieli, że
 632 2  |           życia na nic się nie zdała. Nie wiedzieli, że zarabiają
 633 2  |            pewni swego. Do licha! Nic nie widzieli, co jest, co bywa
 634 2  |                gdy pewnego na świecie nie ma nic. Tak strasznie nic.
 635 2  |             zobaczył, jak pewnego nic nie ma...~- Pan lubi książki? -
 636 2  |               naprzeciwko.~- Książki? Nie bardzo. Lubię piękne oprawy.~-
 637 2  |           wnętrz między oprawami, już nie?~- Nie bardzo. Zresztą -
 638 2  |           między oprawami, już nie?~- Nie bardzo. Zresztą - czyja
 639 2  |         Zresztą - czyja wiem... Teraz nie było czasu czytać, a dawniej,
 640 2  |              dawniej, gdy było można, nie było znowu chęci.~- A pan
 641 2  |            nowy tancerz! Doskonale!~- Nie wiem, kiedy jest ten bal.
 642 2  |             wiem, kiedy jest ten bal. Nie wiem, czy będę mógł być
 643 2  |           drogi, porzuć no ten temat. Nie ty w tych sprawach decydujesz,
 644 2  |                syczała piękna pani. - Nie puścić! Nie puścić!~Lokaj
 645 2  |            piękna pani. - Nie puścić! Nie puścić!~Lokaj wszedł i cichym
 646 2  |              szesnaście lat, a jednak nie mogła przeleźć z piątej
 647 2  |          grzyby, gdyż z jej nauki nic nie będzie.~Starania ojca, urzędnika
 648 2  |              urzędnika bankowego, nic nie mogły wskórać, gdyż rzeczywiście
 649 2  |             gdyż rzeczywiście Wandzia nie nadawała się do szóstej
 650 2  |         szóstej klasy. Krótko mówiąc, nie umiała "na wyrywki" tabliczki
 651 2  |             rozgniewał się na dobre i nie chciał patrzeć na oblicze
 652 2  |         fortepianie. Nic do jej głowy nie przystępowało, tylko ta
 653 2  |            grać przez cały dzień, nic nie jedząc ani pijąc - mogła
 654 2  |              jedząc ani pijąc - mogła nie spać, a nawet nie wiedzieć,
 655 2  |               mogła nie spać, a nawet nie wiedzieć, że żyje na świecie,
 656 2  |          istotny talent! Panny Wandzi nie wbijało to w ambit. Ona
 657 2  |            wujostwa, gdzie fortepianu nie było, nieszczęsna "oślica"
 658 2  |         przebierającą po nim palcami, nie bez zażywania fikcyjnego
 659 2  |     nieużytecznego. Pani Wielosławska nie bez pewnej opozycji ustąpiła.
 660 2  |              1) przed obiadem; 2) gdy nie ma gości; 3) gdy nikt nie
 661 2  |             nie ma gości; 3) gdy nikt nie jest cierpiący; 4) gdy nikt
 662 2  |           jest cierpiący; 4) gdy nikt nie śpi; 5) gdy w ogóle nikt
 663 2  |              śpi; 5) gdy w ogóle nikt nie zaprotestuje.~Hipolit i
 664 2  |              Zalecił, żeby tej osóbce nie przeszkadzać, nie zaglądać
 665 2  |              osóbce nie przeszkadzać, nie zaglądać do salonu w ogóle,
 666 2  |          Maciejunio z pewnością podać nie omieszka. Ale dwaj rycerze,
 667 2  |          głęboki i niesamowity, jakby nie z tego świata.~"Nie! Ona
 668 2  |             jakby nie z tego świata.~"Nie! Ona się nigdy nie nauczy
 669 2  |           świata.~"Nie! Ona się nigdy nie nauczy tabliczki mnożenia!" -
 670 2  |           natarczywe prośby, żeby gry nie przerywała, panna Wanda
 671 2  |       Zaproponował tej pannicy, czyby nie chciała zagrać z nim na
 672 2  |                gdyż głosu żadną miarą nie mogła ze siebie wydobyć.
 673 2  |             grać, ta trusia odzyskała nie tylko władzę nad sobą, ale
 674 2  |               tym nieznajomym panem - nie mówiąc już o tym, że prym
 675 2  |             Karoliny Szarłatowiczówny nie było, na szczęście, w stanie
 676 2  |           beznadziejnym, żeby "chora" nie mogła zasiąść przy wspólnym
 677 2  |               przy wspólnym obiedzie. Nie tylko zasiadła, ale zajmowała
 678 2  |    niepowściągliwie dumna i wyniosła. Nie spoglądała na niego wcale,
 679 2  |            niedogodną sytuację, toteż nie pozwolił sobie nawet na
 680 2  |               przerzucić. Wszystko to nie udało się. Panna Szarłatowiczówna
 681 2  |              pytanie, czy przypadkiem nie uległ halucynacji. Zwątpienie
 682 2  |        jednakże szło jako tako, gdyby nie nieszczęsne upodobanie księdza
 683 2  |              to już nigdy! Pary z ust nie puszczę! Ale dlaczego? Przecie
 684 2  |             Karolina, Cezary, ale już nie na wariackiej linijce, tylko
 685 2  |          paradzie w obecności wodza - nie spuszczał oczu z oczu Hipolita,
 686 2  |            Srogie oko pana nic jednak nie mogło znaleźć: bryczka i
 687 2  |             czy na sierści ulubieńców nie ma śladu pyłu. Konie te
 688 2  |               na ojczystym dziedzińcu nie zsunął się z siodła, niż
 689 2  |            niż przed miesiącem, kiedy nie wiedziała, czy go dziki
 690 2  |            czy go dziki wróg w sztuki nie płata i końmi po polach
 691 2  |               płata i końmi po polach nie włóczy.~Hipolit tkliwym
 692 2  |               obok Jędrka, ale twarzą nie do koni, lecz do tamtych
 693 2  |               krety", a one tymczasem nie zamierzały wcale ruszyć
 694 2  |             rżenie, które nic dobrego nie wróży. Rozległ się cichy
 695 2  |              dziewiczo czysty, nowy i nie używany jeszcze w tej powojennej
 696 2  |         kapłana głową w piersi, gdyby nie to, że trafił już w próżnię.
 697 2  |            czarno-białymi kończynami, nie mogąc się z cieśni wydobyć.
 698 2  |              To się może powtórzyć.~- Nie powtórzy się!~- Któż to
 699 2  |             to może wiedzieć, czy się nie powtórzy. Strzeżonego Pan
 700 2  |             Karusia, wyrznęło?~- Mnie nie wyrznęło!~- Daliśmy, moje
 701 2  |                Daliśmy, moje dziecko, nie lada przedstawienie z naszych
 702 2  |       prostactwo!~- Mnie tam to wcale nie wzrusza, co tłum zobaczy
 703 2  |        potknęła. Nic tu przecie złego nie powiedzieliśmy, moje dziecko.
 704 2  |              tak dalece naturalną!... Nie rozumiem... - wtrącił Cezary.~-
 705 2  |          Jeżeli tak jest naprawdę, to nie ma co! Trzeba brać nogi
 706 2  |          wygadujesz!~- Nic strasznego nie powiedziałam.~- Zakazuję
 707 2  |             Jeszcze jej przecie nawet nie zobaczył! Sam tu jakoś zmalał,
 708 2  |          kłaniał panu dziedzicowi, co nie tylko z wojska wrócił, ale -
 709 2  |       tajemnicach jego życia, których nie znał, nie widział, tak samo
 710 2  |              życia, których nie znał, nie widział, tak samo jak nie
 711 2  |             nie widział, tak samo jak nie znał, nie widział tej okolicy
 712 2  |                tak samo jak nie znał, nie widział tej okolicy porzniętej
 713 2  |               końca świata właściciel nie poznał. Któż jego wie? Kto
 714 2  |             jakżeby to było ciekawe - nie! -jakież by to było szczęście
 715 2  |               wami!" W rzeczywistości nie szedł, lecz wygodnie, rozkosznie,
 716 2  |          grzywą, dyszący tak, że tchu nie mógł złapać, i posmarkujący
 717 2  |               wejdzie do tego domu.~- Nie - odpowiedziała niezdecydowanie. -
 718 2  |         oczyma tę tutejszą "sekułę" i nie mógł nasycić się jej widokiem.
 719 2  |             turkotał i w jego pobliżu nie można było rozmawiać. Panna
 720 2  |             jest ojczyzna duszy.~- Ja nie mam.~- Panu się podoba tutaj,
 721 2  |           Polsce?~- Dosyć, choć tutaj nie ma nigdzie nic "godnego
 722 2  |             nic "godnego widzenia".~- Nie ma, rzeczywiście nie ma.
 723 2  |                  Nie ma, rzeczywiście nie ma. Tu, wie pan, nie ma
 724 2  |     rzeczywiście nie ma. Tu, wie pan, nie ma rozmachu, przestworu.~-
 725 2  |          przestworu.~- Źle tu pani?~- Nie powinno mi być źle. Jest
 726 2  |              cudzy zbytek.~- Przecież nie cudzy.~- Tak - nie cudzy.~-
 727 2  |           Przecież nie cudzy.~- Tak - nie cudzy.~- Pani ma bliższą
 728 2  |              sobie po świecie... Gaga nie mógł wytrzymać życia w tej
 729 2  |       wytrzymać życia w tej chałupie, nie zniósł nędzy, gdy go kopali
 730 2  |                  Jeszczem się, widać, nie oswoiła ze wszystkimi prawdziwościami
 731 2  |          świecie, choć był już czas i nie brakło okoliczności po temu.~-
 732 2  |              bolszewików?~- Pan? Tak? Nie przypuszczałam. To ciekawe!~
 733 2  |         osobistych i uczuć rodzinnych nie wydobywał na wierzch. To,
 734 2  |           swoistą uczuciową podnietę. Nie zwierzał się nigdy szczerzej
 735 2  |    opowiadanie o sobie.~- Czy mi żal? Nie wiem.~- Nie wie pani?~-
 736 2  |               Czy mi żal? Nie wiem.~- Nie wie pani?~- Czuję w każdym
 737 2  |           żeby się urodzić kobietą, i nie móc przynajmniej pomścić
 738 2  |             niż moja matka! Pan nawet nie domyśla się, co to za szczęście
 739 2  |              szczęście być mężczyzną! Nie drżeć o swoją całość, być
 740 2  |               się jest szlachcicem.~- Nie tylko za to, lecz za to
 741 2  |            nad Cezarym.~- Czemużeście nie poszli dalej, dalej, dalej? -
 742 2  |                 aż do Krasnojarska?~- Nie do Uralu i do Krasnojarska,
 743 2  |             słowie.~- Ja się polityką nie zajmuję, zwłaszcza tu, nad
 744 2  |             tu, nad tym stawem, toteż nie wiem, czemu nie popchnięto
 745 2  |         stawem, toteż nie wiem, czemu nie popchnięto nas aż do Moskwy.~-
 746 2  |              do Moskwy.~- Ducha w was nie było!~- Ducha w nas nie
 747 2  |               nie było!~- Ducha w nas nie było, żeby intromitować
 748 2  |               z powrotem pchać, nawet nie należy marzyć, nie tylko
 749 2  |              nawet nie należy marzyć, nie tylko myśleć.~- Nigdy panu
 750 2  |            tylko myśleć.~- Nigdy panu nie zapomnę tego słóweczka o
 751 2  |             taka pewność? Dzień jeden nie upłynął od przyjazdu pana
 752 2  |            pewność siebie!~- Alboż to nie będzie pani lepiej mieć
 753 2  |               wierzyć? Mężczyźnie?~- "Nie wierz mężczyźnie jako psu,
 754 2  |            posadę!~- Posadę? - To już nie wiem jaką...~- A przecież
 755 2  |            Jaki tam Tołstoj! No, więc nie młynarczyka. Dobrze! To
 756 2  |           prowentowego przy rządcy.~- Nie ma tu rządcy, tylko ekonom
 757 2  |               zdrowe i silne chłopię, nie mógł pomieszkać, ot, na
 758 2  |              do tych chat i legowisk. Nie moja to sprawa agitacja.
 759 2  |           słuchaczki obok niego wcale nie było.~Z głową podpartą na
 760 2  |        nawłockim zawołanie: Chłodek - nie doszło. Nawet nie z racji
 761 2  |           Chłodek - nie doszło. Nawet nie z racji jakiejś modnej "
 762 2  |              pobyć przez czas pewien. Nie może przecie być rezydentem, "
 763 2  |          sposób bezpośredni, istotny, nie z drugiej ręki, nie ze stopnia
 764 2  |          istotny, nie z drugiej ręki, nie ze stopnia karety ani ze
 765 2  |              ludźmi z ust do ust. Ale nie tylko mówić. Chciałby pracować
 766 2  |            ramię, skoro tu jest, gdyż nie można mówić ze spracowanym,
 767 2  |           można mówić ze spracowanym, nie pracując z nim ramię w ramię.~
 768 2  |        najzupełniejszą słuszność. Ale nie rozumiał tego pomysłu mieszkania
 769 2  |               U nas - tłumaczył - tak nie można, bo to nasi ludzie
 770 2  |             ale pod jednym warunkiem: nie możesz się ośmieszać. Gdybyś
 771 2  |            jesteśmy rasą starą, która nie znosi już rosyjskich próbek,
 772 2  |             Przyznajże, braciszku, że nie byłbyś prawdziwym pisarzem
 773 2  |              chwili łaknie i pragnie, nie mając z czego żyć. W tym
 774 2  |                i już swej kandydatury nie wysuwał. Zresztą nie miał
 775 2  |      kandydatury nie wysuwał. Zresztą nie miał ani chwili wolnej,
 776 2  |              wydać chrapnięcie zaiste nie tylko nie chrześcijańskie,
 777 2  |          chrapnięcie zaiste nie tylko nie chrześcijańskie, nie świeckie,
 778 2  |            tylko nie chrześcijańskie, nie świeckie, ale zgoła jakoweś
 779 2  |          Skoro jednak szturm kamienny nie ustawał, a złośliwa dziewica
 780 2  |          nabierali przekonania, że to nie jest rów strzelecki, nie
 781 2  |              nie jest rów strzelecki, nie wojna, lecz pokój, i to
 782 2  |             ku nawłockiemu kościołowi nie czekając nawet na staruszka
 783 2  |              parogodzinne: "stanowczo nie rozmawiam z panem" - lecz
 784 2  |               rzecz prosta, zająć się nie mógł, więc pani Kościeniecka
 785 2  |             pewien defekt organiczny, nie do przebaczenia w tych okolicznościach:
 786 2  |               w tych okolicznościach: nie posiadał fraka. Wielosławski
 787 2  |            jesienny poranek.~Cezarego nie było podówczas w domu, gdyż
 788 2  |               krawat, którego jeszcze nie obstalowywał w mieście.
 789 2  |            najmodniejszego rodzaju, a nie sklepowego pochodzenia.
 790 2  |          gorsu, kołnierzy i mankietów nie czekał długo. Tegoż dnia
 791 2  |         właśnie frak w swoim pokoju i nie bez uczucia rozkoszy krygował
 792 2  |        salonowca w "Die Dame". Cezary nie dowierzał i poprosił, żeby
 793 2  |               Och!... Nic to wszystko nie pomogło. Tańczyli, wprawdzie
 794 2  |             szeptem:~- Niech mnie pan nie gubi! Niech mnie pan nie
 795 2  |              nie gubi! Niech mnie pan nie robi nic złego!~- Złego?
 796 2  |          głębi serca... Niech mię pan nie gubi!~- Ach, z tym "gubi"!
 797 2  |            samych drzwiach...~Karusia nie mogła się oprzeć. Żeby ją
 798 2  |            kości.~Wyjrzał przez okno. Nie było nikogo. Toteż pomyślał:~"
 799 2  |             Och, sekutnica! Nikogo tu nie ma. Można było całować się
 800 2  |             nią na schody, bynajmniej nie w celu szpiegowania, lecz
 801 2  |              Aczkolwiek panna Wandzia nie posiadała jeszcze na swą
 802 2  |           szkoły i z rodzinnego domu, nie wiedziała wcale, iż to właśnie
 803 2  |          melodię swoją, której jednak nie można było pochwycić ani
 804 2  |          pochwycić ani wygrać. Gdy go nie było, gdy dokądś pojechał
 805 2  |               pełen ciemności i nudy. Nie było siły, która mogłaby
 806 2  |               Wandy w innym kierunku. Nie było zakazu, który byłby
 807 2  |               samej sobie, czego nikt nie mógł zrozumieć. Słyszała
 808 2  |             kształtowania uczuć. Nikt nie zwracał na nią uwagi, gdy
 809 2  |           wystawała w sieni. Nikt jej nie mógł przeszkodzić, gdy całowała
 810 2  |        piersiach! Zdawało jej się, że nie wytrzyma, że zacznie walić
 811 2  |           lecieć w przestrzeń... Lecz nie zrobiła nic takiego. Ostrzeżona
 812 2  |       dlaczego to Cezary nigdy na nią nie patrzy, nigdy z nią nie
 813 2  |               nie patrzy, nigdy z nią nie rozmawia jak z innymi osobami,
 814 2  |              już z piersi nic wydrzeć nie zdoła. Zaciskała oczy, zamierała,
 815 2  |             całą chustkę w usta, żeby nie skomleć i nie szczekać,
 816 2  |              usta, żeby nie skomleć i nie szczekać, gdy się to widowisko
 817 2  |              nadciągał z chyżością, a nie wszystko jeszcze było gotowe.
 818 2  |       polecenie pani Kościenieckiej i nie mógł powrócić do Nawłoci
 819 2  |           tego dnia miał się gorzej i nie był widzialny, a pielęgniarka-
 820 2  |              zwisał nad ziemią. Konie nie nadchodziły. Młody człowiek
 821 2  |             Młody człowiek nudził się nie na żarty. Nie wypadało spać,
 822 2  |              nudził się nie na żarty. Nie wypadało spać, choć sen
 823 2  |              spać, choć sen ogarniał. Nie wypadało iść do innych pokojów,
 824 2  |               ułożenia się w fotelu i nie odtrącał już nawet myśli
 825 2  |            dawno wrócił do Nawłoci.~- Nie, na utrapienie pani. Konie,
 826 2  |    Suchołustka. Miały po mnie wrócić. Nie wracają.~- Skandal! Czemuż
 827 2  |        wracają.~- Skandal! Czemuż pan nie zażądał koni stąd, z Odolan?
 828 2  |            stąd, z Odolan? Wojskowy i nie umie rekwirować...~- Nie
 829 2  |              nie umie rekwirować...~- Nie chciałem czynić właśnie
 830 2  |              czynić właśnie skandalu. Nie przepadam za metodami wojowania
 831 2  |          cnoty szczodrze nagrodził.~- Nie spostrzegam, żeby pana los
 832 2  |           pada.~- Biedny więzień! No, nie ma co! Odwiozę pana do Nawłoci.~-
 833 2  |            jak szczęśliwy, tego nawet nie próbuję wyrazić.~- Chwileczkę...
 834 2  |               mówiła piękna pani - że nie byłam teraz w domu. Już
 835 2  |            podał jej płaszcz, którego nie zdążyła zapiąć na guziki.
 836 2  |             przebaczenie, iż pan jego nie może przyjąć "jaśnie pani".
 837 2  |              jej z całą potęgą furii. Nie wydała okrzyku, nie westchnęła,
 838 2  |            furii. Nie wydała okrzyku, nie westchnęła, gdy ją bezoporną
 839 2  |           Cicho! - wyrzuciła z piersi nie mogąc jeszcze tchu pochwycić.~-
 840 2  |              przed nią nisko - nisko. Nie chciała wysiąść i z nikim
 841 2  |             prastarych, jak namiętne, nie do wiary, senne przywidzenie.~
 842 2  |               ciemno. Widocznie spał. Nie chcąc mu przeszkadzać w
 843 2  |               chrząkania.~Lecz Cezary nie był tak znowu bardzo cierpiący.
 844 2  |         sadzawki w dole popod Leńcem. Nie śmiał kroczyć drogą wjazdową,
 845 2  |            się przez jego głowę, lecz nie wstrzymała go ani na chwilę.
 846 2  |             mroku polśniewała. Baryka nie opuścił drożyny, którą kroczył -
 847 2  |                Lecz ta nieznośna myśl nie powstrzymała go również.
 848 2  |          pracowała nad tym, czy stopy nie zostawiają zbyt wyraźnych
 849 2  |            Usiadł i nasłuchiwał. Psów nie było słychać w pobliżu.
 850 2  |             drzwi. Wiedział, że drzwi nie będą zamknięte. Uchylił
 851 2  |           jest przewidziane i służący nie wejdzie do tego pokoju?
 852 2  |             pilnym interesie balowym, nie cierpiącym zwłoki. Spokojnie
 853 2  |              Stracił wszelki animusz. Nie ze strachu, lecz z nienawiści.
 854 2  |         miejscu godzinę czasu, jeżeli nie więcej. Przeczytał już z
 855 2  |              z dziesięć stronic druku nie rozumiejąc ani jednego zdania.
 856 2  |             położyła - żeby nazajutrz nie męczyła się tak jak dni
 857 2  |           widać było mahoniowe łóżko, nie rozebrane jeszcze i nakryte
 858 2  |               nakryte kapą.~- Czy pan nie ma kaszlu? - zapytała cicho.~-
 859 2  |           kaszlu? - zapytała cicho.~- Nie.~- To niech pan tu wejdzie.~
 860 2  |         rozmawia. Serce biło mu teraz nie na żarty. Lecz nacichło,
 861 2  |        godziny.~- Głupiec!~- Głupiec, nie głupiec... Umówiliśmy się,
 862 2  |              To perfidia! A dlaczegóż nie ja?~- Pani przeszkadzają
 863 2  |         świetlne koła malejące w nocy nie znikły zupełnie. Wtedy dwa
 864 2  |               okazało, Maciejunio był nie tylko mistrzem ceremonii,
 865 2  |            ceremonii, ale i fryzjerem nie lada! Wprawdzie jego pod
 866 2  |          ksiądz Nastek - ażeby nikogo nie gorszyć - czut'-czut', jak
 867 2  |          Charkowa do polskich granic. Nie tylko podobał się samemu
 868 2  |                Hipek? - pytał kapłan, nie bez pewnego w głosie popłochu.~-
 869 2  |              popłochu.~- Jakże się tu nie śmiać! Coś ty na siebie,
 870 2  |             to, co? Suknia.~- Suknia? Nie suknia, tylko sukienka,
 871 2  |            można i falbankę u dołu.~- Nie bądź no zbytnio złośliwy!~-
 872 2  |             ziemi, jak inni księża.~- Nie bądź no, Hipek, zbyt radykalny!
 873 2  |                Hipek, zbyt radykalny! Nie urodziłeś się i nie wyglądasz
 874 2  |        radykalny! Nie urodziłeś się i nie wyglądasz na Woltera.~-
 875 2  |         barwnym, stropił się i o mało nie cofnął. Przekonał się, że
 876 2  |               ludzi. Ale nikogo tutaj nie znał, toteż z nikim nie
 877 2  |               nie znał, toteż z nikim nie mógł zawiązać swobodnej
 878 2  |      organizacyjnych tego pikniku, iż nie będzie się anonsować przybywających
 879 2  |           karoty. Nikt tedy na nikogo nie zwracał uwagi. Bawiono się
 880 2  |               nadawał jej urok nowy a nie widziany. W tej sukni była
 881 2  |               nadobnego ciała. Cezary nie chciał wierzyć swym oczom
 882 2  |          ukłon Cezarego. Ale oczy jej nie zatrzymawszy się ani przez
 883 2  |              jego uczucia. Starał się nie patrzeć w jej stronę, głównie
 884 2  |              głównie w tym celu, żeby nie widzieć "idioty" Barwickiego,
 885 2  |       przestrzeń struchlałymi oczyma, nie widziała nic i nikogo, i
 886 2  |               była dać drapaka, gdyby nie to, że buńczuczna Szarłatowiczówna
 887 2  |           swej rywalki panna Wandzia, nie umiejąca tabliczki mnożenia.~
 888 2  |           jeszcze raz - któż wie, czy nie ostatni z ostatnich? - marzyły
 889 2  |     kojarzenia się cielesnego.~Cezary nie przez litość bynajmniej
 890 2  |             przez litość bynajmniej i nie dla dogodzenia ich złudnym
 891 2  |         Anielę, a później Wiktorię, a nie przez kurtuazję budził w
 892 2  |            jego droga do ubóstwianej. Nie chciał narzucać się. Wściekał
 893 2  |          Wando...~- Proszę pana... Ja nie umiem tańczyć!~- Umie pani.
 894 2  |     poprowadzę, że się pani naumie.~- Nie mogę! - westchnęła.~- Ależ
 895 2  |               kartofli. Niezgrabnie i nie do taktu chodziła po sali,
 896 2  |            swą popędliwością miłosną, nie wiedział, co się z nią dzieje.
 897 2  |        wiedział, co się z nią dzieje. Nie wiedział, jak nieugaszony
 898 2  |          śliczny Czarusiu!~Pani Laura nie mieściła się w swej skórze.
 899 2  |    przystojności publicznej odtworzyć nie można.~Cezary był ponury
 900 2  |        grubasem.~- Muszę...~- To jest nie człowiek. To istny burżuj.
 901 2  |              głowę? Ja nawet z daleka nie mogę znieść tego byka.~-
 902 2  |                Czarnoksiężniczku mój! Nie myśl o żadnym byku. Nie
 903 2  |               Nie myśl o żadnym byku. Nie patrz na niego. Ty jesteś
 904 2  |      pamiętasz? - wtedy - że muszę.~- Nie pamiętam...~- Już nie pamiętasz?
 905 2  |                 Nie pamiętam...~- Już nie pamiętasz? On jest bogaty,
 906 2  |       nienawiścią patrzeć na niego.~- Nie myśl teraz o tym, Czarusiu,
 907 2  |            szepnęła jej do ucha tonem nie znoszącym sprzeciwu, rozkazującym
 908 2  |               Ale żebym się za ciebie nie potrzebowała wstydzić! Uważaj,
 909 2  |           wstydzić! Uważaj, żebyś mię nie skompromitowała! Rozumiesz!
 910 2  |          proszę pani dziedziczki, ale nie wiem, czy potrafię... -
 911 2  |      fortepianu i trwożnie uderzyła w nie raz, drugi. Posłyszała dźwięki
 912 2  |           muzyki instrument boży. Już nie drżała tym drżeniem wielkim,
 913 2  |              nikt z ludzi przewidzieć nie zdoła. Ona jedna znała dokładnie
 914 2  |           brwiami w stronę Cezarego i nie patrząc więcej w jego stronę
 915 2  |                I wszystko wypatrzyła. Nie słysząc słyszała wyrazy,
 916 2  |        uderzenie zbója nożem w serce, nie poraziłyby tak jej duszy
 917 2  |               domu przez bolszewików. Nie mogła się ocknąć ze strasznego
 918 2  |          dookoła niej przed chwilą, i nie rozumiała, gdzie się podzieli.
 919 2  |               nocy, zabita na duszy i nie wiedząca, co się z nią przydarza.
 920 2  |              niedostępnym dla słuchu. Nie mogło już pochwycić ich
 921 2  |                żeby przypadkiem znowu nie zamierzała beethovenować.
 922 2  |            wnętrzności w niej drżały. Nie przyszło jej do głowy, by
 923 2  |        pamiątkę tej złotej Ukrainy... Nie macie państwo pojęcia -
 924 2  |             skoro tak wszyscy proszą.~Nie mogło być chwili gorzej
 925 2  |            alei. Jeszcze z ramion jej nie wytchnęło przenikliwe zimno
 926 2  |        gospodyni tego pikniku... Lecz nie wypada. Jej samej nie wypada.
 927 2  |            Lecz nie wypada. Jej samej nie wypada. Zwróciła uwagę narzeczonego
 928 2  |       roztańcowany.~- Dlaczego ty nic nie pijesz? - pytał Hipolit
 929 2  |       czepiając się rękami bezradnymi nie tylko sąsiadów, lecz i sąsiadek.~-
 930 2  |       sąsiadek.~- Owszem, piję.~- Nic nie pijesz i nic nie jesz. Ciągle
 931 2  |                  Nic nie pijesz i nic nie jesz. Ciągle tańczysz i
 932 2  |             tańczysz. My pijemy, a ty nie pijesz. Jakieś kozackie
 933 2  |              nami gardzi. Wiem i już! Nie chce z nami pić, bo my jesteśmy
 934 2  |                a on wielki bolszewik. Nie przeszkadzaj mi, smarkaczu!
 935 2  |           Pamiętasz?~- Pamiętam, Hip! Nie ma o czym...~- Między Łysowem
 936 2  |              droga. Ja leżę w rowie i nie widzę ani łączki, ani lasu,
 937 2  |          dopiero wylakierowałeś... To nie sztuka, bratku!~- Oto są
 938 2  |           nastawał ksiądz Anastazy. - Nie słuchaj, co ten libertyn
 939 2  |              nogami bezskutecznie, bo nie mógł stawiać kroków. Siadł
 940 2  |           subtelnościami, że wreszcie nie wiadomo było kompletnie,
 941 2  |              nadszedł moment fatalny, nie mogli się zorientować, o
 942 2  |            śpiewać. Lecz i ze śpiewem nie szło dobrze. Wkrótce każdy
 943 2  |      zamknięty powóz, żeby zgorszenia nie szerzyć i żeby go oko ludzkie
 944 2  |         szerzyć i żeby go oko ludzkie nie widziało. Wstawać!~Cezary
 945 2  |                Wszyscy oni jednacy.~- Nie śmieję się, księże Anastazy,
 946 2  |       codziennej pracy. Cezary Baryka nie dopominał się już o posadę
 947 2  |              się i zżymał na miejscu, nie mogąc wyskoczyć do Leńca.
 948 2  |            którzy go otaczali, prawie nie widział. A tak dalece był
 949 2  |                że nikt absolutnie nic nie wie o jego uczuciach. Tymczasem
 950 2  |               Można by powiedzieć, iż nie słyszał muzyki wydobytej
 951 2  |          stanowczo spod tamtej dłoni. Nie wiedział, co robić dalej.
 952 2  |        przytulny a subtelny, w którym nie było nic gminnego, jaskrawego,
 953 2  |             siebie samych. Nic w niej nie było z rozpusty, a wszystko
 954 2  |       bezładnym i roztrzęsionym życiu nie posiadł.~Oprócz Karoliny,
 955 2  |            nikt w Nawłoci niczego się nie domyślał. Przyjechała droga
 956 2  |             opowieści co niemiara, iż nie można było dość się ich
 957 2  |              się przez cały wieczór i nie chciano jej wypuścić. Cóż
 958 2  |        doniesieniem, iż teraz jeszcze nie przyjedzie, choć go ów pan
 959 2  |           Karoliny niewątpliwym.~Nikt nie słyszał w ciemną, wietrzną,
 960 2  |                Przeklęty tu był gość. Nie bał się ciemności i wichury,
 961 2  |                deszczu i grubej mgły. Nie lękał się, że go pochwycą
 962 2  |          nazajutrz chłopak kredensowy nie mógł się doczyścić jego
 963 2  |         drodze, drzwi się otworzyły i nie wszedł, lecz wtargnął do
 964 2  |                  Proszę mię zostawić! Nie jestem parafianinem księdza.~-
 965 2  |          błaga. Ruszaj, bo możemy jej nie zastać!~Ksiądz Anastazy
 966 2  |             czapki, razem z księdzem, nie myśląc o tym, co robi. Gdy
 967 2  |            park, Cezary dopytywał się nie mogąc tchu złapać:~- Co
 968 2  |          maści tych przepysznych koni nie było widać. Jędrek nie mógł
 969 2  |           koni nie było widać. Jędrek nie mógł powstrzymać koni lecących
 970 2  |             lekarz, chirurg z miasta. Nie witając się z nikim, w kapeluszu
 971 2  |               boleści.~- Żołądkowe?~- Nie. To coś złego.~Nachylił
 972 2  |             miałaby się otruć?~- Tego nie wiem. Przyszła z ogrodu
 973 2  |              godzinę czasu.~- Otrucie nie mogłoby trwać godzinę czasu.~-
 974 2  |        mogłoby trwać godzinę czasu.~- Nie wiem.~Jakby na zawołanie
 975 2  |          pokoiku, gdzie nigdy jeszcze nie był. Uderzył go potworny
 976 2  |       krzyknął w uniesieniu.~- Ja nic nie wiem. Coś się dzieje...
 977 2  |             zdrów, Czaruś...~W pokoju nie było nikogo. Z nagła wszedł
 978 2  |          Anastazy. Szlochając, gestem nie znoszącym przeczenia wsunął
 979 2  |            Nic wam, bracia i siostry, nie mogę powiedzieć, choć wiem
 980 2  |             wszystko. Sami wiecie, że nie mogę nic powiedzieć, com
 981 2  |              się za nią gorąco, bo to nie jest samobójczyni. To jest
 982 2  |             choć już jej słów słychać nie było. Ledwie ludzie skończyli
 983 2  |           ogrodzie i w parku nikt jej nie widział, gdyż tam było o
 984 2  |             stale zatrudniona, jeżeli nie w kuchni, to w jej okolicach,
 985 2  |               to w jej okolicach, nic nie wiedziała, co się stało "
 986 2  |               oznajmiono, że Karolina nie żyje, zupełnie zaniemówiła.
 987 2  |              godzinie? Zaraz... Bo to nie patrzyłyśmy na godzinę.
 988 2  |               może i co zostało. Tego nie pamiętam, proszę państwa.
 989 2  |          własnoręcznie przygotowałam? Nie, proszę pana! Wszystko można
 990 2  |          przygotowałam, pannie Karusi nie mógł zaszkodzić! To już
 991 2  |              potem tego brak, tamtego nie ma. Kto wziął, kto ruszał -
 992 2  |           głowę, wbij zęby w ścianę - nie wiadomo.~- A więc to panna
 993 2  |             osób, więc nikogo się już nie lękała. Zresztą oswoiła
 994 2  |              do szklanki?~Panna Wanda nie odpowiadała od razu. Robiło
 995 2  |                Tak że pani nic innego nie robiła, tylko przeniosła
 996 2  |            pewno, że to był cukier, a nie co innego? Może pani przez
 997 2  |               wsypała do tej szklanki nie cukru, lecz czego innego?~-
 998 2  |         niespokojnie, z troską, ale i nie bez ironii.~- Nie. Marynia
 999 2  |               ale i nie bez ironii.~- Nie. Marynia zabrała tackę ze
1000 2  |        administratora dóbr nawłockich nie jest tego rodzaju, żeby