Czesc

   1 Rod|                 szeregi przodków podgolonych, z sarmackimi wąsami i przy
   2 Rod|               nowoczesnych ludzi bez wczoraj. Z konieczności wzmianka o
   3 Rod|                    wzmianka o jednym dziadku, z musu notatka o jednym jedynym
   4 Rod|                      Jadwiga Dąbrowska, rodem z Siedlec. Całe prawie życie
   5 Rod|                   Siedlcach - choć to jedynie z listów i gazet wiedziała -
   6 Rod|                 Moskwę pani Barykowa (Jadwiga z Dąbrowskich) wsławiła się
   7 Rod|                 oglądał się na nią kilkakroć, z oburzeniem, a gdy jeszcze
   8 Rod|              zapragnęła zawiązać miłą rozmowę z dziedziczką poduralskiej
   9 Rod|                 potęgi. Zapragnęła skorzystać z chwili i coś zrobić dla
  10 Rod|                 gubernatorówny, pani Barykowa z zachwytem, rozpływając się
  11 Rod|                obiżajut!~Skądże pani Jadwiga (z Dąbrowskich) mogła wiedzieć,
  12 Rod|                       roża, tak, zdawało się, z brzmienia podobna!~Samo
  13 Rod|                Seweryn Baryka był człowiekiem z gruntu i do dna uczciwym,
  14 Rod|                        zwłaszcza pochodzących z "Królestwa". Wiadomości
  15 Rod|                       i pewna odrobina drwiny z "Moskala", u którego się
  16 Rod|                  kruków" w bogatych oprawach. Z tego zaś częstotliwego czytania
  17 Rod|               najdroższy. Był to pamiętniczek z wojny 1831 roku, napisany
  18 Rod|                  Baryka, dziedzic Sołowijówki z przyległościami. Był to
  19 Rod|                      rząd rosyjski rzucił się z całą zaciekłością na tych
  20 Rod|                     Kalikst na ostatnim koniu z przeobfitej niegdyś stajni
  21 Rod|               popowstaniowej biedy - stał się z pana ubogim człowiekiem,
  22 Rod|              tkliwości, lecz szczegółowo, był z obu stron kartki zakreślony
  23 Rod|                   ojca Seweryna. Dwaj ostatni z powołanej wyżej Sołowijówki
  24 Rod|                   powołanej wyżej Sołowijówki z przyległościami posiadali
  25 Rod|                   legenda, jak to zwykle bywa z legendami, powiększyła dziadowskie
  26 Rod|                       oka w głowie. Wędrowała z nim po szerokiej Rosji,
  27 Rod|                   szczególnie głęboki związek z życiem duchowym Seweryna
  28 Rod|              książeczce zawarte jak gdyby coś z religii, której się nawet
  29 Rod|                    praktykuje, lecz którą się z uszanowaniem toleruje. Było
  30 Rod|                     toleruje. Było w niej coś z zapachu kwiatu na wiosnę,
  31 Rod|                       nań patrzał, lecz który z niskiej ziemi i z cienia
  32 Rod|                       który z niskiej ziemi i z cienia patrzy nań wiernie
  33 Rod|                    ogona, jak pierwszy lepszy z tych, których się na drodze
  34 Rod|                 wyższej idąc posady, rozmaite z kolei zamieszkując miasta,
  35 Rod|                      domowego nie wypuszczały z tego kraju. Nieświadomie
  36 Rod|               dzikiego, obcego rumaka.~Tak to z roku na rok marząc o powrocie
  37 Rod|                      leżąc na piersiach ojca, z głową przy jego głowie,
  38 Rod|                     fotelu, wcałowywali sobie z ust w usta tabliczkę mnożenia,
  39 Rod|               delikatne, miękkie, pańskie, co z dalekiego kraju się niosło.
  40 1  |                   dostał był właśnie promocję z klasy czwartej do piątej
  41 1  |                        Cezary znalazł się sam z matką w osierociałym mieszkaniu.
  42 1  |                     nazwisk, cyfr, związanych z przebraniem się ojca w mundur
  43 1  |                      świetną walizkę ojcowską z grubej, żółtej skóry, z
  44 1  |                       z grubej, żółtej skóry, z metalowym okuciem, z wyciśniętym
  45 1  |                   skóry, z metalowym okuciem, z wyciśniętym inicjałem i
  46 1  |                 został na pokładzie, a on sam z matką na brzegu, i kładkę
  47 1  |                     matką na brzegu, i kładkę z hałasem odepchnięto, Cezarek
  48 1  |            odjeżdżającym otrzymał Cezary.~Gdy z portu wracał do domu z matką,
  49 1  |                    Gdy z portu wracał do domu z matką, zaiste jak grób milczącą,
  50 1  |                        a strofował półżartem, z lekką drwinką, dowcipkując,
  51 1  |                     paragrafy woli, narzucone z uśmiechem i w gronie pieszczotek.
  52 1  |                      znikł. Ojciec usunął się z mieszkania i ze świata,
  53 1  |                       poza domem na łobuzerii z kolegami, na grach, zabawach,
  54 1  |                    awantur, a nieraz i bójek. Z każdym teraz belfrem zadzierał,
  55 1  |                      starych kolegów drałował z lekcyj i bujał po okolicy,
  56 1  |                       meczetów.~Wyrwawszy się z ojcowskiej uździenicy nie
  57 1  |               rozpływała się we łzach i gasła z niepokoju. Na widok tych
  58 1  |                       poprawiał się na dzień, z trudem - na dwa. Na trzeci
  59 1  |                      i niewidzialny, strzelał z procy do domowników. Tam
  60 1  |                  bezcelowego cwałem wyrywania z miejsca na miejsce stała
  61 1  |                      fortalicji. Budował wraz z innymi skrytki w skalnych
  62 1  |                      czapkę i pędem wylatywał z domu, coś podsuwało się
  63 1  |                     urwisa, żeby nie chodził. Z początku udawał posłuszeństwo:
  64 1  |                     nabrał zuchwałego rezonu. Z czasem stał się impertynencki,
  65 1  |              napastliwy. A wreszcie nic sobie z matki nie robił. Zacisnęła
  66 1  |                    trwożyła. Przeżywała jedną z najsroższych tortur, torturę
  67 1  |                     namiętny krzyk dobywa się z pulsującego gardła! Jakieś
  68 1  |                   wypielęgnowała, wyhodowała. Z roku na rok rósł w jej rękach,
  69 1  |                   dzień jego zależał od niej, z niej się poczynał, na niej
  70 1  |                    Obraca się przeciwko niej. Z niego płynie na nią jakieś
  71 1  |                półświadomości zawsze uciekała z tych miejsc obcych "do domu",
  72 1  |                     rzeczy i czmychnąć. Uciec z tego wygnania! Zwiać! Wiedziała
  73 1  |                 wyznanie miłosne, jej, pannie z "domu" siedleckiego, on,
  74 1  |           siedleckiego, on, biedny kancelista z "Pałaty", a nadto pochodzący
  75 1  |                   Pałaty", a nadto pochodzący z chłopów podlaskich czy tam
  76 1  |                    chłopów podlaskich czy tam z jakiejś drobnej zagonowej
  77 1  |                  Wspominała znowu odjazd swój z mężem do Rosji. Stoi oto
  78 1  |                   życzenia. A w głębi peronu, z dala, sam jeden, oparty
  79 1  |                      wszystkim, wszystko znał z aktów, z papierów urzędowych,
  80 1  |                        wszystko znał z aktów, z papierów urzędowych, z tajemnych
  81 1  |                        z papierów urzędowych, z tajemnych raportów. On jeden
  82 1  |                     targała włosy i omdlewała z rozpaczy. Na wspomnienie
  83 1  |                    grzechy. Ale niechże który z kolegów, jakiś tam Misza
  84 1  |                    ledwie mógł sobie dać radę z akompaniamentem - drżącymi
  85 1  |                      anioł niebiański zstąpił z kościelnego obrazu, stanął
  86 1  |                wspólnego szału, który go wraz z kolegami opętał. Uczucie
  87 1  |                   Przeciwnie - wiał na wschód z resztą armii. Długo nie
  88 1  |                       pójściem na front wyjął z safesu bankowego znaczną
  89 1  |                        zakopał w piwnicy wraz z biżuterią i co cenniejszymi
  90 1  |                 zakopywania, dokonanej w nocy z całą ostrożnością i premedytacją,
  91 1  |                     dowolnego rozporządzenia. Z tego matka i syn mogli czerpać,
  92 1  |               wszelakich książek. Przechodził z klasy do klasy, tak i owak
  93 1  |                 skrypt nieoficjalny, datowany z innego miejsca pobytu.~W
  94 1  |                  zakazów, padół jakiś ciemny, z którego zionęło uczucie
  95 1  |                stanowiły jedno duchowe ciało. Z wolna i konsekwentnie Cezarek
  96 1  |               potężnymi pracami ustanowione i z dawna ujęte w kluby.~Gospodarz
  97 1  |             natarczywe pytania zimnym ciosem, z pewnym ironicznym zmrużeniem
  98 1  |                     zagon tabunów tatarskich, z przestworów Rosji i z czasu.
  99 1  |             tatarskich, z przestworów Rosji i z czasu. Jednego dnia rozeszła
 100 1  |                 Baryka, gdyż on to ją właśnie z miejsca wszczynał. Przede
 101 1  |                  wszczynał. Przede wszystkim, z dawna już słysząc, że jest
 102 1  |                     do swej ósmej klasy. Wraz z nim co gorliwsi wyznawcy
 103 1  |                       w sensie odpowiedzi dwa z dawna zbiorowo wyśnione
 104 1  |                       wydalił Cezarego Barykę z tej szkoły, ze wszystkich
 105 1  |                niesłychanie ospale, niemrawo, z rezerwą, a nawet jawną perfidią.
 106 1  |                      mogło być inaczej, skoro z dnia na dzień wszystko się
 107 1  |                    czatowali na się wzajemnie z wy- szczerzonymi zębami
 108 1  |                rewolucyjny - o dziwo! - Polak z pochodzenia. Ten piorunem
 109 1  |                     dostawał pensji. Rugowano z mieszkań. Zapanowała ulica,
 110 1  |                    rządu, a siłę swą czerpało z walki skłóconych plemion.
 111 1  |                zgromadzeń ludowych. Na jednym z takich zbiegowisk wieszano
 112 1  |                przekonania, było jakby wyjęte z jego wnętrza, wyrwane z
 113 1  |                       z jego wnętrza, wyrwane z jego głowy. To była właśnie
 114 1  |              powtarzał matce wszystko od a do z, wyjaśniał arkana co zawilsze.
 115 1  |                     arkana co zawilsze. Mówił z radością, z furią odkrywcy,
 116 1  |                   zawilsze. Mówił z radością, z furią odkrywcy, który nareszcie
 117 1  |                     ziemię i nie odzywała się z niczym do nikogo. Gdy była
 118 1  |                    niczym do nikogo. Gdy była z Cezarym sam na sam, próbowała
 119 1  |                    niczego nie może zrozumieć z rzeczy tak jasnych, prostych
 120 1  |                       wszystko sprawiedliwie, z Boga i ze siebie. Cóż to
 121 1  |                  grabież. Niewielka to sztuka z pałacu zrobić muzeum. Byłoby
 122 1  |                     ciemnej gwiazdy, a raczej z najobskurniejszej "siedleckiej
 123 1  |                       więzień, gdy wywłóczono z lochów różnych białogwardzistów,
 124 1  |                 rychlejszą śmierć. Gdy wracał z tych widowisk i opowiadał
 125 1  |                  pewnej wnęce, którą najprzód z premedytacją zbadała. Ta
 126 1  |                       przezorność - wynikając z głuchego rozumienia prostackiego,
 127 1  |                      rozumienia prostackiego, z instynktu, jakim się w wojnach
 128 1  |                      Cezary przyszedł do domu z wiadomością o dekrecie i
 129 1  |                     rodzinnego w piwnicy. Nie z tchórzostwa, lecz dla idei!
 130 1  |                    wpuszczone. Cezary patrzał z dumą, gdy wynoszono oszczędności
 131 1  |                     Baryki! Nie jadła, chudła z dnia na dzień, a nie sypiała
 132 1  |               nieskończenie, skoro jedni szli z salonów do piwnic, a inni
 133 1  |                     salonów do piwnic, a inni z piwnic do salonów - matka
 134 1  |               gromadziła zapasy. Wymykała się z miasta na daleką prowincję.
 135 1  |                     jechała koleją, a później z jakiejś podrzędnej stacyjki
 136 1  |                    cenę nieco mąki. Niosła ją z powrotem, upadając pod ciężarem,
 137 1  |                 niosła je po nocy do Tatarów, z którymi miała zadawnione
 138 1  |              najczęściej niewyrośnięte placki z jęczmienia, ażeby jej jedynak
 139 1  |                      w te pędy i tamten skarb z groty. Prawiła mu tedy,
 140 1  |                   straszliwie! Cóż się stanie z tym chłopcem nieszczęsnym!
 141 1  |                       w przepaść! Umrze tutaj z głodu wśród ludzi, którzy
 142 1  |                      którzy się tęgo naśmieją z jego chłopczyńskiej łatwowierności.~
 143 1  |                     było w mieszkaniu. Cezary z matką mieścił się teraz
 144 1  |                      w oczy. Przede wszystkim z nagła i z dziwaczną oczywistością
 145 1  |                    Przede wszystkim z nagła i z dziwaczną oczywistością
 146 1  |                     się od razu - a właściwie z jakiegoś szczególne- go
 147 1  |                     szczególne- go wstydu czy z jakiejś pychy. Począł niepostrzeżenie,
 148 1  |               pitrasić jadło. Tłumaczył matce z dawną opryskliwością, iż
 149 1  |                      o ile się pracuje. Precz z białymi rączkami! i tym
 150 1  |                zasypiała słodko uśmiechnięta, z radosnym w sercu weselem
 151 1  |                       ograniczona, jak mu się z pierwszego wydawało. Pewne
 152 1  |                     niektóre zjawiska oceniła z matematyczną dokładnością.
 153 1  |                       nie zdołała go zepchnąć z drogi obranej.~Gdy od strony
 154 1  |               pasażerski, o czym matka zawsze z góry wiedziała, obydwoje
 155 1  |                      dalekości - był Seweryn. Z morza i z tego lądu ruskiego,
 156 1  |                        był Seweryn. Z morza i z tego lądu ruskiego, stokroć
 157 1  |                    obszerniejszego niż morze, z dziejów straszliwych wojny
 158 1  |               straszliwych wojny i rewolucji, z pożarów i szaleństwa gromad
 159 1  |                     wyszedł nareszcie ostatni z ostatnich i sami jeno marynarze
 160 1  |                     tylko wywalać się zaczęła z wnętrza okrętu. I on czekał.
 161 1  |                  okropne moskiewskie wyzwisko z warg jego zlatywało. Zaczynał
 162 1  |                     zlatywało. Zaczynał drwić z tych przybyszów. Wskazywał
 163 1  |               przybyszów. Wskazywał ich matce z nienawiścią, z tą nową,
 164 1  |                      ich matce z nienawiścią, z tą nową, nowomodną nienawiścią,
 165 1  |                     Burżuje! Dają oto drapaka z ojczyzny. Zmiatają - urzędnicy,
 166 1  |             chłopskich rubaszkach, a mamroczą z cicha pomiędzy sobą po francusku.
 167 1  |                  gratów i sprzętów. Dają nura z ojczyzny swej do Azji Mniejszej,
 168 1  |                       która ich batem wypędza z dziedzin ich władzy. Przefasowała
 169 1  |                       Była to rodzina złożona z czterech dziewcząt i matki,
 170 1  |                       obuwie ich składało się z deszczułek poprzywiązywanych
 171 1  |                   sznurkami, łachmany zwisały z nich w strzępach, a przez
 172 1  |                    nie były jednak nędzarkami z urodzenia. Twarze ich były
 173 1  |                      do tych kobiet i zaczęła z nimi rozmawiać. Cezary,
 174 1  |                       już zawiązała znajomość z przybyłymi. Okazało się,
 175 1  |               Szczerbatow-Mamajew, uciekające z kraju. Majątki ich, obejmujące
 176 1  |                  wklęśnięcia. Obiedwie odjęły z bolesnych nóg księżnej owe
 177 1  |                  doskonałą kuracją prowadzącą z tego świata na tamten. Cezary
 178 1  |                       obrączka zdarta została z palca wraz z nieżywą skórą,
 179 1  |                   zdarta została z palca wraz z nieżywą skórą, gdyż, widać,
 180 1  |                      miał ojca i nie miał nic z dawnego dostatku. Nawet
 181 1  |                  Pogib! wykrztuszono wreszcie z ukrytą radością.~Była to
 182 1  |                    bezdrzewnym kraju, i mówił z cicha do matki: - Patrz,
 183 1  |                powrósła nie do przestąpienia, z tą samą siłą obejmujące.~
 184 1  |                   siebie wchłaniał. Wszystkę! Z całym zasobem jej myśli,
 185 1  |               dostrzegał błąd i odpuszczał go z serca. Nie mogąc przekonać
 186 1  |                      krzaki zaściełały, wiódł z matką długie rozmowy. Wyjaśniał
 187 1  |                      matczynym. Wyjaśniał jej z miłością i czcią, iż ona
 188 1  |                  matka, nie była w stanie nic z tego wyssać dla siebie,
 189 1  |              wszelkiego prawa poniosło śmierć z chorób, z nędzy, z katuszy
 190 1  |                     poniosło śmierć z chorób, z nędzy, z katuszy przymusowego
 191 1  |                     śmierć z chorób, z nędzy, z katuszy przymusowego ubóstwa,
 192 1  |                   wina, bo ono zmięszane jest z potem męczenników. Nie chcę
 193 1  |                    zepchnąć przemocą ramienia z tronu potęgi. Jakże szczęśliwi
 194 1  |                       czasów. Precz nareszcie z krzywdą! Precz z przemocą
 195 1  |                    nareszcie z krzywdą! Precz z przemocą człowieka nad człowiekiem!
 196 1  |                       westchnienie. W wietrze z południa polatał niejako
 197 1  |                  polatał niejako szept, znany z dzieciństwa, do którego
 198 1  |                  poduszczone do cofnięcia się z frontu azjatyckiego przez
 199 1  |                    azjatyckiego przez rozkazy z rewolucyjnego rządu rosyjskiego,
 200 1  |                     przewiny, straszliwą rzeź z roku 19052, której ofiarą
 201 1  |                 Ormianie spalili meczety wraz z tatarskimi kobietami i dziećmi,
 202 1  |                ścieląc pod koła armat pomosty z trupów.~Miasto Baku znalazło
 203 1  |                      przez dowódcę Szaumianca z Anglikami miasto Baku miało
 204 1  |                   ormiańskiej armii, złożonej z najrozmaitszych żywiołów
 205 1  |                   zarzucone rumowiskiem. Nikt z mieszkańców nie przebywał
 206 1  |                    rewolucji wypędzony został z izby, którą mu na mieszkanie
 207 1  |                    niewiele mającym wspólnego z prawem normalnego kupna
 208 1  |                      rąk do skał Kaukazu. Nie z taką już pogardą, jak niegdyś,
 209 1  |                      Ohydny wiatr Nord lecący z gór Kaukazu, pociski armatnie
 210 1  |                       pociski armatnie bijące z południa, dym płonących
 211 1  |                       się za cokolwiek. Życie z dnia na dzień, życie na
 212 1  |                   szyderstwa, wyśmiewania się z bezsiły i komizmu ofiar,
 213 1  |                  fenomenów katuszy - chwytało z nagła poczucie sieroctwa
 214 1  |                       ormiańska" wycofała się z okopów, pomknęła ku okrętom
 215 1  |                       miał "domu", do którego z frontu mógłby wycofać swe
 216 1  |                  Anglicy broniący śródmieścia z męstwem stałym a beznadziejnym,
 217 1  |                 puszczono samopas. Musiał iść z askerami tureckimi. Chętnie
 218 1  |                    ciężarowymi i wozami. Ryby z dalekich okręgów kaspijskich
 219 1  |                  Baryka został zapędzony wraz z innymi przybłędami, którzy
 220 1  |                     skrzyń zwłokami pobitych. Z każdej z tych skrzyń, wolno
 221 1  |                   zwłokami pobitych. Z każdej z tych skrzyń, wolno posuwających
 222 1  |                    Obok zaprzęgów posuwał się z wolna tam i sam żołnierz
 223 1  |                    tam i sam żołnierz turecki z bronią na ramieniu, przestrzegając
 224 1  |                      nozdrza pod wiatr lecący z wolnych górskich pustyń
 225 1  |                    przeznaczoną dlań mamałygę z nieopisaną rozkoszą. W miarę
 226 1  |                      jego wzroku. Któż by tam z żywych mógł, a zwłaszcza
 227 1  |                  patrzał na jeden egzemplarz. Z głębi wozu, jakby z ucisku
 228 1  |               egzemplarz. Z głębi wozu, jakby z ucisku nieposkromionego
 229 1  |                      Rzucony na wznak, zwisał z wysokości wozu na jego lewe
 230 1  |                   dziewczęcemu, jak za życia, z bliskości obcych ciał i
 231 1  |                       bliskości obcych ciał i z objęć cielesnych się wydziera.
 232 1  |               narzucało się raz w raz, długo, z natręctwem, aż go dosięgło
 233 1  |                   przeraźliwego krzyku, który z nich wciąż jeszcze leciał,
 234 1  |                      było. Mały, wyrzeźbiony, z ormiańska nagięty nosek
 235 1  |                    łoskot gromu padający wraz z błyskawicą. Cezary zapatrzył
 236 1  |                    wewnętrzną muzykę wydobytą z obrotów koła śmierci przez
 237 1  |              pięknością i zapachem. Wszystko, z czym się zetknęłam, było
 238 1  |                    szczęściem. Ze szczęścia i z piękności były utkane dni
 239 1  |                     zwłoki zostały wywiezione z obrębu miasta i złożone
 240 1  |             wybudowanych jeszcze przez Ormian z desek i zrzynów, przytaszczonych
 241 1  |                zrzynów, przytaszczonych tutaj z czarnego miasta.~Wśród innych
 242 1  |                      pokotem. Tak tedy: jedni z tego stada ludzkiego spali
 243 1  |                    nakrycia głowy - zapomniał z wolna o dawniejszym życiu.
 244 1  |                      wewnętrzny zamieniał się z wolna na jałowy cynizm i
 245 1  |                     Nieraz w nocy wysuwał się z szopy, śmierdzącej żywymi
 246 1  |                   dziś wypoczynku, pędziło go z powrotem na pryczę, między
 247 1  |                       pracownicy składali się z Rosjan, Gruzinów, Niemców
 248 1  |                       tamtych, wyosobniono go z grup mówiących pomiędzy
 249 1  |                   skoro dym unosić się zaczął z kominów kuchni żołnierskich.
 250 1  |                       ostatniej nitki, czapie z daszkiem, z łapciami na
 251 1  |                     nitki, czapie z daszkiem, z łapciami na nogach u kończyn
 252 1  |                  czoło, plecy zgarbione. Nikt z ruchliwej i krzątającej
 253 1  |                    sam. Składał się właściwie z jednego dźwięku, a z dwu
 254 1  |                właściwie z jednego dźwięku, a z dwu sylab, rozciągniętych
 255 1  |                       mogąc zdać sobie sprawy z tak dziwacznego podobieństwa
 256 1  |                   Oparł się piersiami o jeden z tych kołów i patrzał uważnie
 257 1  |                      radość, szczęście, obłęd z rozkoszy - wszystko zamknęło
 258 1  |               najmniej efektownego, do kloaki z tarcic stojącej między rowem
 259 1  |                   ojcowskie! Głowa młodzieńca z westchnieniem niewysłowionego
 260 1  |                    niewysłowionego szczęścia, z jękiem upojenia spoczęła
 261 1  |                       szczęścia wydzierał się z ich piersi. Drżało w nich
 262 1  |                       pod pozorem korzystania z odległych od siebie dołów
 263 1  |                           Trafiłem... - rzekł z cichym uśmiechem Seweryn
 264 1  |                      Ze świata.~- Ale skąd?~- Z Rosji.~- Powiedzieli mi,
 265 1  |                        Po chwili Cezary zawył z radości, zawył jak pies:~-
 266 1  |                          Och, chcę! Ale razem z tobą!~- To, to! Razem ze
 267 1  |                   zmusił Turków do ustąpienia z Baku i okolicy, umożliwiając
 268 1  |                 bolszewickich, niosących wraz z hasłami rewolucji nowe rzezie,
 269 1  |                       do odjazdu. Żegnali się z żoną jednego a matką drugiego,
 270 1  |                  zarabiać, a Seweryn nie mógł z powodu braku siły. Był zbiedzony
 271 1  |                   fizycznej, jak i umysłowej.~Z trudem oporządzili się jako
 272 1  |                   istne cuda. Sławna walizka, z którą był wyruszył na wojnę:
 273 1  |                        pasy spinające, imadła z kręconego rzemienia, przegródki
 274 1  |                      emisariusza politycznego z Polski, Bogusława Jastruna.
 275 1  |                       przejścia ojca, gdy się z legionów polskich przekradał,
 276 1  |                       prawa osiągnięte wprost z łaski bożej i prawa materialistycznego
 277 1  |              wątpliwości, że świat stary może z łaski bożej złupić, a świat
 278 1  |                       Cezary był na rozdrożu. Z odrazą myślał o poparciu,
 279 1  |                   gorączkował, chorzał, drżał z dreszczów i cierpiał z powodu
 280 1  |                  drżał z dreszczów i cierpiał z powodu bólu głowy.~ Wyruszyli
 281 1  |                       część drogi i wyruszyli z Carycyna koleją na północ.
 282 1  |                  pudle dla czterdziestu ludzi z ciał współtowarzyszów podróży
 283 1  |                    współtowarzyszów podróży i z ognia, który rozniecano
 284 1  |                     lada podrzędnej stacyjce. Z niewiadomej przyczyny zatrzymywał
 285 1  |                     się i nie wiedzieć kiedy, z nagła ruszał z miejsca nie
 286 1  |                wiedzieć kiedy, z nagła ruszał z miejsca nie bacząc wcale
 287 1  |                    wcale na to, czy tam który z pasażerów nie zostaje. Te
 288 1  |                   stepie. Leżeli tedy obydwaj z ojcem, który cherlał i dusił
 289 1  |                     Cezary zapytywał ojca, co z nimi będzie potem. Rozumiał,
 290 1  |                     ale co potem? - Co będzie z nami? Dokąd się udamy?~-
 291 1  |                   później. Wreszcie na jednym z postojów, ciągnących się
 292 1  |           wydzielającą gazy odurzające. Mówił z przymkniętymi oczyma w odurzeniu
 293 1  |                      tej dziedzinie. Wyjechał z Warszawy..~- A to w tej
 294 1  |                    tej jakiejś Warszawie... - z rozczarowaniem szepnął młokos.~-
 295 1  |                     przysiądzie i mewa nie ma z czego gniazda ukręcić. Ludzie
 296 1  |                       sprowadził sobie morzem z Ameryki przez Gdańsk jakąś
 297 1  |           rozstawionymi szczytami łączące się z morzem. Te dwa szczyty połączył
 298 1  |                       Te dwa szczyty połączył z morzem, gdy kanał został
 299 1  |                    prądu przybrzeżnego, który z oceanu poprzez Zund, Kattegat
 300 1  |                        Ale co to ma wspólnego z "nową cywilizacją"?~- Jakże!
 301 1  |                   Najmocniejsza na tym padole z żelaza i betonu.~- Szkło
 302 1  |                    masę popędu elektrycznego, z które- go pomocą topi piasek
 303 1  |                        jego sekret?~- Sekret. Z olbrzymiej masy płynnej
 304 1  |                  ścianami ściśle dopasowanymi z belek, które się składa
 305 1  |                      a spaja w ciągu godziny, Z podłogą, sufitem i dachem
 306 1  |                     podłogą, sufitem i dachem z tafel - oddaje nabywcy gotowe.
 307 1  |                       Oszaleć!~- Oszaleć, ale z zachwytu. Bo te domy komponują
 308 1  |                     pagórkach - jasnozielone, z odcieniem fioletu albo koloru
 309 1  |                      fabryce. Materiał, nawet z wynagrodzeniem artystów,
 310 1  |                robotnika, strajkującego wciąż z racji rosnącej drożyzny~-
 311 1  |            rozprowadza rurami ciepło i tworzy z małego domu wiejskiego pewien
 312 1  |                   samo jak słony prąd morski, z zachodu zdążający ku wschodowi.
 313 1  |                     szklane łożysko. W jednej z hut nad morzem wytwarza
 314 1  |                  słowo. Na przestrzeni, która z obu brzegów już ujęta została
 315 1  |                      polskim nie przyjdzie to z trudnością, nie będą oni
 316 1  |                     światła i tej siły będzie z miesiąca na miesiąc przybywać
 317 1  |                obłokami, a nawet nad obłokami z Paryża do Antwerpii? Tak
 318 1  |                  cepami - żeby noktambulista, z dnia czyniący noc, wstawał
 319 1  |                    czyniący noc, wstawał wraz z ptactwem i szedł spać z
 320 1  |                       z ptactwem i szedł spać z kurami... Cóż to oznacza?
 321 1  |                     dobre. Potem - jedyne, co z zabijania wynika, to zbrodnia
 322 1  |                     wzór Boga rzekł: "uczynię z tej garści piasku świat
 323 1  |                   bezprawnie.~- A czyż ci, co z pałacu wypędzają magnata
 324 1  |               przewrót, który magnatów strąca z pałaców do piwnic, a mieszkańców
 325 1  |                  każde dziecko biegło do nich z najżywszą uciechą. Były
 326 1  |                        a im, matkom, zdejmuje z ramion i piersi ciężar,
 327 1  |                     łączyło się i przeplatało z żądzą życia. Cezary patrzał
 328 1  |                   pochodzenia żydowskiego. Ci z fenomenalnym jasnowidzeniem
 329 1  |                      zdejmowały, zdawało się, z ramion przeogromnego pogłowia
 330 1  |                 momentach pragnął rozstać się z ojcem, wyprawić go w ów
 331 1  |                     zarania świata a wysnutym z logicznych przesłanek genialnego
 332 1  |                dotychczas, niż najpotężniejsi z tyranów, podzielił i pomierzył
 333 1  |             przeciwnik czynny. To był rycerz. Z jego ran, których na ciele
 334 1  |                       było mgliste, wymyślone z rozbitej głowy, nawet śmieszne,
 335 1  |                    głowy, nawet śmieszne, ale Z tym trzeba było potykać
 336 1  |                    wyzwalała robotników świat z pęt ucisku przemysłowców
 337 1  |              doniesień siadywał ramię w ramię Z tymi, których po to wy-
 338 1  |                       lecz od niszczenia, nie z miłości, lecz z pychy i
 339 1  |               niszczenia, nie z miłości, lecz z pychy i zemsty. Nadaremnie
 340 1  |                       w Rosji i w Polsce, był z ojcem i przeciwko niemu.
 341 1  |                   moralnej nad sobą, wyrastał z niego i oddzielał się bujnością
 342 1  |                  wreszcie pospolicie kaprysić z tej prostej racji, iż jest
 343 1  |                męczarnią, albowiem sączył się z niego żal nikły, mętny,
 344 1  |                   Niestety; sygnalizowano już z dala, że miejsca nie ma
 345 1  |                    miejsca nie ma i że nikogo z Charkowa zabrać nie mogą.
 346 1  |               instrukcji, dawał znać naprzód, z dala, iż nikogo nié zabierze.
 347 1  |                 stanął. Był to szereg wagonów z obmarzniętymi oknami i drzwiami.
 348 1  |                    wisiały jak kudły i kłaki, z tego pasa ruchomych domków
 349 1  |              Wszystkie drzwi były niezdobyte.~Z ostatnich wagonów wysunął
 350 1  |                 papiery uprawnionych do jazdy z tym eszelonem. Za przemycanie
 351 1  |                      Kara główna!~- Nie mogę! Z żalem, z najserdeczniejszym
 352 1  |                  główna!~- Nie mogę! Z żalem, z najserdeczniejszym żalem,
 353 1  |                   tylko oni dwaj, lecz i inni z Charkowa. Zgłaszały się
 354 1  |                      certujących się podszedł z tyłu jakiś człowiek, również
 355 1  |                      kędyś wysoko nad ziemią, Z trudem niemałym odryglował
 356 1  |                      zapomniał o dwu ludziach Z jego łaski Zamkniętych w
 357 1  |                 Zamkniętych w towarowym wozie z kożuchami. Zaraz podczas
 358 1  |                  pewien, przyniósł im czajnik z gorącą wodą, nieco cukru
 359 1  |                        a nadto podał garnczek z rozgotowaną kaszą. Posilali
 360 1  |                    zjawiał się co czas pewien z czajnikiem i garnkiem, w
 361 1  |                   tylko nie kaszlać. Wyjechał z Charkowa w gorączce, toteż
 362 1  |                      a tajemniczy samarytanin z garnczkiem i czajnikiem,
 363 1  |                        Pewnego dnia przyszedł z drugim, starszym człowiekiem.
 364 1  |                       ratować? Miałże wysiąść z tego wozu i iść niosąc na
 365 1  |                     kudłach baranich. Szeptał z jękiem:~- Nie Zostawajmy
 366 1  |                   Zasypiał i nagle budził się z jakimś krzykiem, który syn
 367 1  |                     rozumiałem. Dopiero jakem z legionami przeszedł poprzez
 368 1  |                     mu o nas. Był w przyjaźni z mamą i Ze mną. On się tobą
 369 1  |                       ażeby się nie rozstawać z tym pątnikiem, który ze
 370 1  |                    zakrzyknął nań grubo, żeby z tej nory wychodził. Młody
 371 1  |                       ramiona kożuch pierwszy z brzegu, drzwi zasunął i
 372 1  |                 równie zepsute, jak w wagonie z kożuchami. Bezimienny przyjaciel
 373 1  |                      przyjaciel poszeptał coś z ludźmi gwałtownie i namiętnie.
 374 1  |                       wolne miejsce na ławce. Z zamarzniętego okna sączyła
 375 1  |             przewiewał. Mnóstwo oczu patrzyło z ciekawością na młodego przybysza.
 376 1  |                    czekał. Pociąg trząsł się, z łoskotem bił swymi kołami
 377 1  |                    przeglądali garnki i miski z żywnością. Z trwogą podawano
 378 1  |                   garnki i miski z żywnością. Z trwogą podawano sobie wiadomość
 379 1  |                      Gdy pociąg nie odchodził z tego postoju - zaniosło
 380 1  |                      i zobaczył, że wyciągają z wozu zwłoki jego ojca. Zawinęli
 381 1  |                       Dies illa, dies irae...~Z rozczarowaniem, z odrazą
 382 1  |                     irae...~Z rozczarowaniem, z odrazą pomyślał, że "czarny"
 383 1  |                       Do Cezarego zwrócił się z szorstkim zapytaniem:~-
 384 1  |                naładowany ludźmi do cna, choć z niego raz w raz ktoś przyzostawał
 385 1  |                 wszyscy ludzie, jego sąsiedzi z najbliższych ławek, bynajmniej
 386 1  |                   gnębili uchodźców do Polski z satysfakcją, z nienasyconą
 387 1  |                      do Polski z satysfakcją, z nienasyconą przyjemnością,
 388 1  |                    nienasyconą przyjemnością, z jawnym wylewem zwyczajnej
 389 1  |                burżujów, rodaków uciekających z Rosji przez Baku w świat
 390 1  |                 zamkną wagony, zawrócą pociąg z ludźmi i odwiozą wszystkich
 391 1  |                   ludźmi i odwiozą wszystkich z powrotem do Charkowa - po
 392 1  |                    słabych i chorych. Pędzili z wrzaskiem i szlochaniem,
 393 1  |                    jak to mówią, psim swędem, z najtańszego materiału, kryte
 394 1  |                   Przedwiośnie zdmuchnęło już z dachów bud najbliższych
 395 2  |                    począł chodzić na wykłady. Z zapałem krajał truposze,
 396 2  |                        Zawarł nowe znajomości z "Polakami" i dość sobie
 397 2  |                 wyższej oficerii, pochodzącej z "Galicji". Ów páln Gajowiec
 398 2  |                     niedoli i śmierci.~Cezary z nadzwyczajną dokładnością
 399 2  |            nieznajomemu człowiekowi, a tamten z wytężoną uwagą wszystkiego
 400 2  |                     toteż nie mógł się równać z ojcem Cezarego, który nagle
 401 2  |                   ojcem Cezarego, który nagle z Rosji przyjechał, otoczony
 402 2  |                        a oto teraz imię tylko z niej zostało. Pan Gajowiec
 403 2  |                 podobne. Pan Gajowiec chętnie z Cezarym rozmawiał. Zamykali
 404 2  |                      zmarłej. Nie było tematu z nią złączonego, który by
 405 2  |                       kocha się pewien młokos z "Pałaty" i mówi jej wciąż
 406 2  |                       się podpierając. Tak to z panem Gajowcem kochali się
 407 2  |                  trwały długo. Wybuchła wojna z bolszewikami. Cezary wstąpił
 408 2  |                      jak wszyscy jego koledzy z fakultetu. Nie pałał ci
 409 2  |                 przekonaniowo pragnął wojować z Sowietami, ale musiał iść
 410 2  |                 Radzymina ukazywały się oczom z wysokiego pobrzeża, na którym
 411 2  |            odrobineczkę za głośno - po prostu z krzykiem. Spierali się -
 412 2  |                     jeszcze bolszewicy. Jedni z tych panów przewidywali,
 413 2  |               Antagonista oponował. Łagodnie, z flegmą. Nazywał swego interlokutora "
 414 2  |                       na śmierć i życie - nie z burżuazją, jak zawsze w
 415 2  |                    mowach robotniczych - lecz z tym najeźdźcą, który kraj
 416 2  |                        Młodzi żołnierze stali z bronią u nogi. Za nimi grupa
 417 2  |                polskich, którzy tu i tam idąc z karabinami na ramieniu srogo
 418 2  |                 mieścił Cezary Baryka.~Aliści z ostatniego przydrożnego
 419 2  |                ostatniego przydrożnego domku, z niskiej przedmiejskiej sadyby,
 420 2  |                śmierdziuchu moskiewski, jeden z drugim?... Dawno cię tu
 421 2  |                      na tę przykrótką wiedźmę z powagą, a nie bez obawy
 422 2  |                       może zachęcać żołnierzy z karabinami u nogi. A nuż
 423 2  |                      to poczciwe! Każdy jakby z dzbanuszka wylizał. A wszystko,
 424 2  |                        moje państwo kochane - z głodu.~Przedefilowała przed
 425 2  |                zawrzeszczała:~- Żarłbyś jeden z drugim własne guziki od
 426 2  |                   miał, jak nie masz, kałmuku z krzywymi ślepiami! Boś nawet
 427 2  |                   cudzy. Rozumiesz mię, jeden z drugim?~Ostatnie zapytanie
 428 2  |                    pytania:~- Żebym tak miała z parę koszyków ziemniaków,
 429 2  |                  wymijano ostatnie umocnienia z drutu i szeregi rowów na
 430 2  |                   widniały ciemne doły, każdy z osłoną skierowaną w stronę
 431 2  |                    fury powracające do miasta z rannymi. Noc już była, gdy
 432 2  |                     jeszcze żarzyły i dymiły, z domami poprzewiercanymi
 433 2  |                    tym obmierzłym zjawiskiem. Z bramy domu piętrowego wyszedł
 434 2  |                  francuski, człowiek starszy, z siwiejącą kozią bródką i
 435 2  |                       koledzy! - mruknął ktoś z oddziału - ten chorowity
 436 2  |              narodowej wojnie. Wykonywał wraz z kolegami z oddziału wściekłe
 437 2  |                     Wykonywał wraz z kolegami z oddziału wściekłe marsze
 438 2  |                   nigdzie a nigdzie nie było. Z wolna przestał o nich myśleć.
 439 2  |                   myślał teraz, o co walczy i z kim, gdzie jest i dokąd
 440 2  |                    nawet dusze bratnie. Każdy z nich miał gdzieś jakąś "
 441 2  |                  cynizm przedrwiwań nie tylko z samych imion i spieszczeń,
 442 2  |                       i spieszczeń, ale nadto z całości sentymentów. On
 443 2  |                   zaprzyjaźnił się specjalnie z pewnym młodzieńcem, również
 444 2  |                wyratował tego Wielosławskiego z opresji. W potyczce Wielosławski
 445 2  |                     szeptano, że to gruby pan z panów, srogi magnat, a kuzyn
 446 2  |                       żarł razowiec i ciągnął z flachy, spał na ziemi i
 447 2  |                  nosem się podpierała. Nieraz z Cezarym spali pod jedną
 448 2  |                    się radosna wieść, iż wróg z kraju ustąpił i że bliski
 449 2  |                        Baryka i Wielosławski, z Białorusi cofnięty został
 450 2  |                     Wielosławski zwolnili się z szeregów, skoro w nich nie
 451 2  |              wysokiego pojazdu na dwie osoby, z siedzeniem z tyłu dla woźnicy.
 452 2  |                      dwie osoby, z siedzeniem z tyłu dla woźnicy. Woźnica
 453 2  |                      młody dryblas w liberii, z wylaniem witał się z paniczem,
 454 2  |                 liberii, z wylaniem witał się z paniczem, szczęśliwie z
 455 2  |                       z paniczem, szczęśliwie z wojny wracającym. Tenże
 456 2  |                  powrócił również szczęśliwie z wojska, gdzie jednak pełnił
 457 2  |                    rękoma czterokonne lejce i z widoczną rozkoszą wywinął
 458 2  |                      miętko.~Hipolit zawrócił z gościńca w boczne opłotki,
 459 2  |                   dwie szyny. Zmurszałe płoty z sękatych żerdzi sięgały
 460 2  |                  gruszą - zdawała się ponosić z końmi pospołu. Ale za gruszą
 461 2  |             przerywała pola. Hipolit strzelił z bata siarczyście. Raptownie
 462 2  |                     mokrej glinie, szarpnięta z nagła w półokrąg, zatoczyła
 463 2  |                   zostali ze swych miejsc jak z procy. Hipolit, mocno trzymający
 464 2  |                      Baryka wygramoliwszy się z zagonów, których symetrię
 465 2  |                       i użyźnienie zrujnował, z rozpaczą oglądał swój kapelusz
 466 2  |                    ucieszył spostrzegając, iż z tych leńcowatych wertepów
 467 2  |             pozostawiony samemu sobie, złaził z wolna z siedzenia. Ale o
 468 2  |                  samemu sobie, złaził z wolna z siedzenia. Ale o nim nie
 469 2  |                       młody ksiądz; stary pan z czarnymi, obwisłymi wąsami...~
 470 2  |                  Barykę, przypatrywali mu się z ciekawością, jak na "wyższe"
 471 2  |                   rodu, syn najstarszy wracał z wojny cały i zdrowy, tęgi
 472 2  |                     oczy", Karolino, dziewczę z pałacu białego na Ukrainie?~-
 473 2  |                byłabym ci odpisała! No!~- No! Z takimi błędami ortograficznymi,
 474 2  |                ortograficznymi, że pała! Pała z minusem! Zresztą na Ukrainie
 475 2  |                   rzekł Cezary.~- Poczciwe to z kościami, dobre jak kotlet
 476 2  |                    kościami, dobre jak kotlet z marchewką, ale musiał pan
 477 2  |                     musiał pan przecie, leżąc z nim po rowach, zauważyć...
 478 2  |                Anastazy. - Broń się, dziewczę z buzią jak malina! Jeżeli
 479 2  |                     nad tobą.~- Przebaczam mu z góry wszystko. Biedny bohater,
 480 2  |                    Kolacja! Otóż i kolacja! - z zapałem głosił ksiądz Nastek. -
 481 2  |                     Zdrowie i wesele tryskały z jego oczu, twarzy i pysznej
 482 2  |                      na lada sposobność, żeby z jakiejkolwiek racji parsknąć
 483 2  |                      lanie nad laniami, że to z okularami na nosie po historiach
 484 2  |         niepowstrzymane, bez przerwy lały się z jej oczu.~- Mamusia sobie
 485 2  |                   szczęścia i nie spuszczając z Hipolita oczu rozradowanych.~-
 486 2  |                     na furmance... - dorzucił z cicha Hipolit. - Ale niedużo.
 487 2  |                    Baku!... To i pan stamtąd, z Baku?~- Troszeczkę to dalej,
 488 2  |                Maciejunio ledwie mógł nadążyć z odkorkowywaniem. Nawet mu
 489 2  |            odkorkowywaniem. Nawet mu źle szło z tymi korkami. Musiał mu
 490 2  |                     serdecznych Jaśnie-Hipcia z prastarym Maciejuniem.~Cezary
 491 2  |                     Wszyscy na niego patrzyli z radością, niemal z miłością.
 492 2  |                   patrzyli z radością, niemal z miłością. Tu stary Maciejunio -
 493 2  |             czerstwego oblicza - nachylał się z takim uśmiechem, jakby i
 494 2  |                      drugiej łzy najszczersze z oczu kap-kap-kap! Pan Gajowiec -
 495 2  |             dziesięciu minut lokaj Maciejunio z cicha prosi panią dziedziczkę,
 496 2  |               szczęścia. Kucharz zamyka drzwi z należnym uszanowaniem, dziękując
 497 2  |                 bruderszaft na śmierć i życie z księdzem Nastkiem, z wujciem
 498 2  |                    życie z księdzem Nastkiem, z wujciem Michasiem, a nawet
 499 2  |                  nawet trącał się kieliszkiem z obydwiema podstarzałymi
 500 2  |                     wieczora wszelki porządek z zawias się wyrwał i wszelka