Czesc

 1 1|                        oparty o framugę okna - tamten. Jęk przerzynał duszę na
 2 1|                narodził się Czaruś - a przecie tamten człowiek nie umarł w duszy.
 3 1|                     swojej wydałby w te pędy i tamten skarb z groty. Prawiła mu
 4 1|                        tedy, iż ten Tatar albo tamten Ormiaszka daje jej po starej
 5 1|                    prowadzącą z tego świata na tamten. Cezary wyjednał to swymi
 6 1|                     patrzał uważnie na dziada. Tamten przestał śpiewać i podniósł
 7 1|                      jak wkopany w ziemię, gdy tamten podźwignął się ze swych
 8 1|                 najbardziej głośnymi tytułami. Tamten człowiek ukończył medycynę
 9 1|                        jednego rozumienia. Oto tamten wziął garść piasku, którym
10 1|                   pomoc, o litość, o zabranie. Tamten przypomniał sobie Barykę -
11 1|                      przewodnikiem ma nadejść. Tamten może będzie miał mniej ludzi,
12 1|                     młodego Baryki, odmawiał - tamten pociągnął Seweryna za kurtkę
13 1|                     niezbitych argumentów, ale tamten drugi - chudy, wysoki, przygarbiony -
14 1|                pospiesznie. Zimno go owionęło. Tamten narzucił na jego ramiona
15 1|                        go puścił do ojca. Lecz tamten, uwijający się wciąż w tłumie,
16 1|                      ojcem. Zobaczył wtedy, że tamten pod rozpiętą kapotą ma białą
17 1|                         że "czarny" to ksiądz. Tamten przeżegnał zwłoki i przez
18 1|                   tutaj?~- Pójdę za nimi!~Lecz tamten objął go twardym ramieniem
19 2|                    nieznajomemu człowiekowi, a tamten z wytężoną uwagą wszystkiego
20 2|                   zrozumieć. Ten sobie mówił i tamten sobie mówił, pełno było
21 2|                         dziękuję... - bełkotał tamten ściskając co prędzej wyciągniętą
22 2|                      Hipolita Wielosławskiego, tamten na pewien czas zaniemówił,
23 2|                  poraził go widać, w głowę, bo tamten z jękiem zwalił się na ziemię.
24 2|                 Barwickiego. Któż wie, może to tamten teraz zacznie powiększać
25 2|                  siedział. Cezary zawahał się. Tamten podniósł zwieszoną głowę.
26 2|                        panu Gruboszewskiemu, a tamten pokaszlując i gładząc obwisłe
27 2|                      wzmianki w rozmowie: "ot, tamten gospodarz jest spod Leńca,
28 3|                krawcowi na pryncypalnej ulicy. Tamten zapłaci nieskończenie więcej.
29 3|                        o tym i owym napomknął. Tamten słuchał z nadzwyczajną uwagą,
30 3| towarzyszowi-dryndziarzowi sumę tak wielką, iż tamten nie wszczynał kłótni z wyliczeniem
31 3|                       mu tam drzwi otworzyć! A tamten nie śpi. Czeka. Podnoszą
32 3|                     nie będziemy razem! Zawsze tamten człowiek będzie z tobą!
33 3|                          pewnie wtedy, gdy cię tamten całował - wyciągałem do