Czesc

 1 1|        Nieszczęsna matka traciła głowę, rozpływała się we łzach
 2 1|         kąt i patrzeć na śliczną głowę chłopca, owianą gęstwiną
 3 1|          rękami za serce albo za głowę. Widział, jak się podpiera
 4 1|       nad poziomem, lecz chronił głowę w piwnicy. Czarne miasto
 5 1|     nieco przesuwały się poprzez głowę, a oczy większy niż przedtem
 6 1|     wielkiej mogiły. Zawsze miał głowę opuszczoną, ukrytą w dłoniach,
 7 1|     śpiewać i podniósł zwieszoną głowę. Wtedy, jak to mówią, wszystka
 8 1|        tej prawdy. Znowu opuścił głowę na piersi i ukrył w cieniu
 9 1|  przewidywanych rewizji, wciskał głowę w futra i formalnie dusił
10 1|  Nieszczęśliwy podsunął ręce pod głowę śpiącego ojca, ażeby mu
11 2|          wywleką cię do ogrodu i głowę ci rozwalą siekierą. Wierz
12 2|        przewinęła się przez jego głowę, lecz nie wstrzymała go
13 2|   ramiona ujęły jego kędzierzawą głowę i odwróciły ją od okna.
14 2|     patrzeć na jego wypomadowaną głowę? Ja nawet z daleka nie mogę
15 2|         boki i odrzuciwszy w tył głowę poczęła naśladować jego
16 2|         Siadł na stole i zwiesił głowę na piersi. Przyjaciele,
17 2|        jak źrebiec, zlewał sobie głowę i znowu parskał. Wreszcie
18 2|     paltot na ramiona, czapkę na głowę. Wyszli po cichu. Mijał
19 2|        ukazać i - kiedy odwracał głowę - ukazywała się niosąc mu
20 2|        wziął, kto ruszał - utnij głowę, wbij zęby w ścianę - nie
21 2|          ziemi chwyciwszy się za głowę obiema rękami. Wtedy świsnęły
22 2|         ta przemknęła przez jego głowę. Nienawiść, silniejsza niż
23 2| adwersarza i poraził go widać, w głowę, bo tamten z jękiem zwalił
24 2|       obcasami, gdzie trafił - w głowę, w boki, w piersi. Mając
25 2|        umrzeć! Roztrzaskać sobie głowę, ażeby w niej nie było myśli
26 2|         ze śniegu wystawał. Ujął głowę w dłonie i patrzył w dzieje
27 2|        Tamten podniósł zwieszoną głowę. Był to ksiądz Anastazy.
28 2|       Cezary niechętnie podniósł głowę.~- Cezary! Co się z tobą
29 2|       wtuliła się w zimną wnękę. Głowę jej nieszczęśliwą jedynie
30 3|         jak wówczas, gdy walił w głowę Barwickiego i gdy ciął w
31 3|           Oszołamia dookoła jego głowę natłok łoskotu, łomota w
32 3|        twarz?~Dźwigając ociężałą głowę na pięściach, Baryka zalewał
33 3|       diabłów, ściągnąć na swoją głowę sto tysięcy oklasków - poruszyć