Czesc

 1 2|      Hipolita.~- Karusia! Niech no Maciejunio postawi tu ten większy kieliszek...
 2 2|           byle jaki. Stary służący Maciejunio ledwie mógł nadążyć z odkorkowywaniem.
 3 2|        niemal z miłością. Tu stary Maciejunio - tak gruby i napęczniały
 4 2|          od dziesięciu minut lokaj Maciejunio z cicha prosi panią dziedziczkę,
 5 2|            równie stary, jak lokaj Maciejunio. Kucharz jest jąkałą, znanym
 6 2|           aż mu niektóre zgorszony Maciejunio musiał delikatnie wydzierać -
 7 2|           sami, wierz mi, ci sami, Maciejunio i Wojciunio, Szymek i Walek,
 8 2|            to sobie zachrapiemy!~- Maciejunio poszedł z Hipolitem rzeczy
 9 2|           pewnym czasie nadciągnął Maciejunio w rannej kurtce, a nawet
10 2|           świeć nad jego duszą"...~Maciejunio, dostrzegłszy rannego gościa
11 2|         ciasteczkami i rogalikami. Maciejunio własnoręcznie naznosił słoików
12 2|          ciastek, miodu, konfitur. Maciejunio przewijał się kiedy niekiedy
13 2|           Za chwilę był w jadalni. Maciejunio i jego podwładni zawirowali
14 2|         względnie w mordę? Czy też Maciejunio da radę, czy potrafi wypchnąć
15 2|    rozważnie przed obiadem, co tam Maciejunio z pewnością podać nie omieszka.
16 2|          tę biesiadę przedobiednią Maciejunio ukłonami i delikatnymi skinieniami,
17 2|          przygodnego tematu, jużci Maciejunio wchodzi cichcem ze swymi
18 2|        poobiednich drzemek, aliści Maciejunio chrząka i poleca chłopcu
19 2|          się na odwieczerz.. I oto Maciejunio znów się krząta i pobrzękuje.
20 2|     pobrzękuje. Ma się ku kolacji. Maciejunio mruga i szepce ciekawym,
21 2| leciutkiego, przedsennego posiłku. Maciejunio, drepcząc pośpiesznie, przynosi
22 2|      Urysiem, dawno się zamartwiał Maciejunio, iż przednie garnuszki stygną,
23 2|          Nawłoci, jak się okazało, Maciejunio był nie tylko mistrzem ceremonii,
24 2|        czut'-czut', jak deklarował Maciejunio. Dwaj pierwsi byli w nowych
25 2|        pani Wielosławska, służące, Maciejunio, Wojciunio, dwórki, żona
26 2|       płakało. Najtrzeźwiejszy był Maciejunio, który wciąż coś dźwigał
27 2|        było ustalić dokładne dane? Maciejunio stwierdził, iż on pierwszy
28 2|           Michał, Hipolit, Cezary, Maciejunio - pobiegli do "Arianki".
29 2|    krzesłach w grobowym milczeniu. Maciejunio stał przy drzwiach i podparłszy
30 2|         och, Hipolit! - a nawet ów Maciejunio. Każdy pomyśli: "ehe, bratku!
31 2|            wszyscy dawno śpią. Ale Maciejunio coś ci sprokuruje.~- Nie
32 2|         ciotki, Michał Skalnicki i Maciejunio (ksiądz Anastazy odjechał