Czesc

 1 1|   granicy rdzennej Polski. Długo potem nie pisał. Gdy potem list
 2 1|       Długo potem nie pisał. Gdy potem list nadszedł, był to skrypt
 3 1|     nogami otwierał. Trzeba było potem zabijać to uczucie, które
 4 1|       pociągach- tiepłuszkach, a potem na statku nie zdejmowała
 5 1|          bo ono zmięszane jest z potem męczenników. Nie chcę stąpać
 6 1|    jeszcze zawzięcie pracował, a potem rzucił łopatę i szybko ruszył
 7 1| zapytywał ojca, co z nimi będzie potem. Rozumiał, że jadą teraz
 8 1|       jadą teraz do walizki, ale potem? Rozumiał, że zobaczą rewolucję
 9 1|        gnieździe władzy - ale co potem? - Co będzie z nami? Dokąd
10 1|    środki lecznicze... Ale o tym potem...~- Wszystko trzeba po
11 1|        złe, a co na pewno dobre. Potem - jedyne, co z zabijania
12 1|          przelazł na czworakach. Potem biegli we trzech, chyłkiem,
13 1|  zaryglował i zeskoczył. Wkrótce potem pociąg szarpnął się gwałtownie.
14 1|    zimnych ust przywrzeć ustami. Potem złożyli ciało na marach
15 1|          się nad nimi pochylony. Potem dał tragarzom znak. Do Cezarego
16 2|         Pan mnie, bo się boję, a potem ja pana, bo pan nie trafi.~-
17 2|         krzewiło się w polu. - A potem przestrzeń bezdrzewna w
18 2|         ją na ruchome siedzenie. Potem wywindował duchownego. Panna
19 2|        dziś. Posadź mię teraz, a potem znowu tańcz ze mną...~-
20 2|         na miejscu. Głęboki jęk, potem ostry pisk zabrzmiał w jej
21 2|         pewne skinienie, a zaraz potem pochwycenie przez Cezarego
22 2|           najczystsza w świecie. Potem weszłam do śpiżarki i wyniosłam
23 2|       śpiżarkę na dwie minuty, a potem tego brak, tamtego nie ma.
24 2|    prawie nie biło. Widywał, jak potem ta zgraja zapalała papierosy
25 2|  rozszerzyło się, podniosło się, potem z wolna przygasło. Nie!
26 2|      obłamywały gałęzie suche, a potem wiązki ich dźwigały na plecach
27 3|      Lulek odcinał się raz, dwa, potem przycichał, a wreszcie popadał
28 3|      samych określeń. Nic to, że potem czuł w sobie drżenie i żrący
29 3|    uroczysta i jakby natchniona. Potem śmieszył go ów chytry jegomość,
30 3|        między palce skazańców, a potem te palce ściska maszynką
31 3|   wkładać ołówki między palce, a potem je ściskać maszynką. Na