Czesc

 1 Rod|       rzeczy i zdarzeń, wzbudzająca coraz większą tęsknotę właśnie
 2 Rod|   prowadząca za rękę od niskiego do coraz wyższego rodaka, tu i tam
 3 Rod|      rodzinnym, klechdą, podawaną w coraz to innej postaci, o czymś
 4 Rod|     pochlipująca stale i wiecznie a coraz natarczywiej za miastem
 5 1  |          się, gdy było mało. A było coraz mniej i coraz jednostajniejsze:
 6 1  |          mało. A było coraz mniej i coraz jednostajniejsze: co dzień -
 7 1  |            powietrze, którego płuca coraz więcej potrzebowały. Począł
 8 1  |       robotniczych koszarach dawano coraz gorszy, w miarę jak praca
 9 1  |            źle wyprawionych zapadał coraz bardziej. Jak na złość pociąg
10 1  |       widniejącym tuż obok. Biegnąc coraz szybciej, jakby ich kto
11 2  |        miotało się przed szeregiem, coraz głośniej wywrzaskując.~-
12 2  |             było tylko jego sapanie coraz głośniejsze i złowrogie
13 2  |    ciemności choć oko wykol. Ksiądz coraz bardziej postękiwał i uskarżał
14 2  |        krzykiem swoim, nabierającym coraz groźniejszych akcentów bojowych.~
15 2  |            do "ariańskiej" oficyny, coraz szybciej biorąc za pas nogi.
16 2  |             szosę w prawo i w lewo, coraz częstotliwiej furkocząc.~-
17 2  |           miotała w zamczyste drzwi coraz nowe pociski, budzili się
18 2  |       rozciągnionych jedna za drugą coraz dalej w ciemną głąb nocy,
19 2  |            zdania. Zmieniał pozę na coraz wygodniejszą, coraz mniej
20 2  |         pozę na coraz wygodniejszą, coraz mniej tchórzliwą i coraz
21 2  |            coraz mniej tchórzliwą i coraz bardziej ozdobną, swobodną,
22 2  | przyprawionym uśmiechem, a ciemność coraz grubsza spadała na jej oczy
23 2  |            oboje zawtórowali sobie, coraz to żywsze, gwałtowniejsze,
24 2  |        zbija Cezary. Podnosili głos coraz wyżej, czepiali się byle
25 2  |             uścisku ręki?~I tak oto coraz to nowe ploteczki, wiadomostki,
26 3  |         lecz przeciwnie, wytwarzają coraz większą przepaść między
27 3  |           przepaść między narodami, coraz większe gnębienie jednych
28 3  |      piszczelami. Lulek pokaszliwał coraz niecierpliwiej. Toteż Cezary
29 3  |         granatowe - na ich kształty coraz inne. Słucha ich porykiwania