Czesc

 1 1|       Wspominała dnie dawne, urocze chwile, kiedy przechadzali się
 2 1|          recydywiście i osiągała na chwilę coś w rodzaju skruchy i
 3 1|           stanowisko robocze, przez chwilę jeszcze zawzięcie pracował,
 4 1|         przynosił - przeżyli świętą chwilę znalezienia się, przytulenia,
 5 1|             los...~Zacichł na długa chwilę i Znowu mówił:~- W Warszawie
 6 1|           przeżegnał zwłoki i przez chwilę modlił się nad nimi pochylony.
 7 1|      noszach kształt człowieczy. Za chwilę jechał znowu.~ Długo wlókł
 8 2|         Zatrzymano tutaj oddział na chwilę przed pewnym ocalałym piętrowym
 9 2| dwudziestodwuletni podporucznik.~Za chwilę mała kolumienka ruszyła
10 2|         sekretnie przeżegnał, przez chwilę trzymał złożone pulchne
11 2|       pustej i ciemnej sieni. Przez chwilę młoda gospodyni tych miejsc
12 2|       oglądanie swej jaźni.~Lecz te chwile zostały zakłócone. Cezary
13 2|    Wielosławski wbiegł na ganek. Za chwilę był w jadalni. Maciejunio
14 2|       Zamilkła na długą, zapomniałą chwilę, kiedy w piersiach serca
15 2|           przy wzgórku ziemnym - na chwilę! Wzruszała się do ostatnich
16 2|            nie wstrzymała go ani na chwilę. Woda stawu i sadzawek,
17 2|           był do tego pokoju. Przez chwilę nasłuchiwała odgłosów stąpania
18 2|              wykańczano na ostatnią chwilę.~W Nawłoci, jak się okazało,
19 2|            się w pokoju Cezarego na chwilę przed wyjazdem, Hipolit
20 2|       Właśnie pani Laura była przez chwilę wolna. Skłonił się przed
21 2| niejednokrotnie czuł, że się oto za chwilę powinna, musi ukazać i -
22 2|             Cezary żachnął się i na chwilę oniemiał.~- Chodź żywo! -
23 2|           się uśmiech. Gościł przez chwilę na wargach czarnych jakby
24 2|             mogła być długa. Cezary chwilę zabawił. Ucałował rączki
25 3|       wszechwładnie jako problemat. Chwile wolne Cezary poświęcał na
26 3|             groźne. Ty, Lulek, masz chwile dużej wybujałości. A gdzie
27 3|             towarzyszka mówczyni na chwilę umilkła zbierając argumenty
28 3|            chimerą przywidzeń. Były chwile, że Cezary postanawiał uciec
29 3|      płaczem, oszalałym łkaniem. Na chwilę pokonała się, zastanowiła