Czesc

 1 Rod|         uwielbienia, wyrzekła:~- Ach, kakaja u was krasnaja roża!~
 2 1  | przewodnikiem, cichym mistrzem - ach, i wybranym ze wszystkich
 3 1  |      teraz śmierci. Straszliwie, ach, straszliwie! Cóż się stanie
 4 1  |       razy stary pan wzdychał:~- Ach, gdybym to miał tafelkę
 5 2  |     sekretnie jakąś fotografię - ach! - jej, Kazi albo Zosi.
 6 2  |       razach...~- Wiem, wiem!...~Ach, jakże piękną była dróżka,
 7 2  |    chwileczkę przerwali rozmowę. Ach, jakżeby to było ciekawe -
 8 2  |      boleścią słowo: "sekuła".~- Ach - westchnął z głębi - prawda...
 9 2  | wszystkiego materialnego dobra - ach! - i rodziców. To jest prawo!
10 2  |     trwogi, tej wiecznej troski! Ach, móc uderzyć, uderzyć w
11 2  |        Niech mię pan nie gubi!~- Ach, z tym "gubi"! Gubi...~Jednakże
12 2  |       Trochę odpocznę. Dobrze?~- Ach, pani... Pani Lauro...~Śliczna
13 2  |          mąż za tego człowieka?! Ach, prawda... Pani go kocha...~-
14 2  |     odpowiedział niemym ukłonem. Ach - odpowiedział jeszcze uśmiechem
15 2  |       pierwszym sprzymierzeńcem. Ach, z jakąż to rozkoszną dumą
16 2  |    ozdobną, swobodną, wdzięczną. Ach, z jakąż przyjemnością przeszedłby
17 2  |           Angélique i Victoire ("Ach, te stare zwaliska!" - jak
18 2  |         tam szeptał jej do ucha. Ach, usłyszeć, co szeptał!..~
19 2  |      ciebie! Ty, Lauro! Kiedy?~- Ach, kiedy... Obmyślę. Może
20 2  |          przez tęż głupią Wandę (ach, jakże głupią!), nikomu
21 3  |  pachniał "laurowymi" perfumami. Ach, jakże ten zapach był teraz
22 3  |          Czego chcieli od niego? Ach, czuli w nim przecież wroga,
23 3  |         wszystkimi kałami ulicy.~Ach, jakże bolesne spojrzenie
24 3  |     Zwrot. - Pięć kroków w lewo.~Ach, panie posterunkowy, ach,
25 3  |         Ach, panie posterunkowy, ach, panie posterunkowy, czemuż
26 3  |          ulicy nogami rozdeptać.~Ach, panie posterunkowy, ach,
27 3  |         Ach, panie posterunkowy, ach, panie posterunkowy, czemu
28 3  |       szczęście. Wszystko jedno! Ach, wszystko jedno! Życie i
29 3  |          głębi piersi.~- A co?~- Ach, ty! - wybuchła. - Gdybyś