Czesc

 1 1|           uczucia wyciągnął ręce i począł krzyczeć jak istny dzieciak.
 2 1|            spoważniał, zesmutniał. Począł spostrzegać rzeczy i zjawiska,
 3 1|          sparzenia białym żelazem. Począł obserwować jej wybiegi,
 4 1|        wstydu czy z jakiejś pychy. Począł niepostrzeżenie, chyłkiem,
 5 1|         coraz więcej potrzebowały. Począł w nocy czatować na jej bezsenność.
 6 1|       ziemi w chwilach wytchnienia począł nadsłuchiwać. Wyłowił uchem
 7 1|           było potrzebne?~- Zaraz! Począł skupować od właścicieli
 8 1|            zdążający ku wschodowi. Począł ujmować wielką rzekę w szklane
 9 1|        swoich urzędniczych czasów. Począł mu się przypominać i błagać
10 1|           nie mogą? Białynia znowu począł tłumaczyć, że nie tylko
11 1|     przyodziewek i przez słuchawkę począł badać płuca. Wnet jednak
12 2|        pobieżnym został przyjęty i począł chodzić na wykłady. Z zapałem
13 2|        obowiązki szofera. Motocykl począł wydawać ze siebie wrzaskliwe
14 2|            blask ognia na kominku, począł "myśleć sobie". Kontemplacja
15 2| świadomości. Lecz oto Wielosławski począł zdzierać lejcami swego skakuna.
16 2|           Po pewnym dopiero czasie począł zadawać pytania:~- Pisarza?
17 2|         rzucił się do fortepianu i począł z rytmicznym naciskiem odwalać
18 2|    pomidorowe. A bas la calotte! - począł krzyczeć Hipolit tak ochrypłym
19 2|      Barwickiego wyprostował się i począł cedzić przez zęby krajowe
20 2|      okręcił obiedwie ręce stułą i począł szepcząc łacińską modlitwę
21 2|            palcami, podniósł się i począł sprzątać swe statki, szukać
22 2|            i grubą gałką rękojeści począł prać w ciemność. Trafił
23 2|        Cezary znalazł go w mroku i począł w mściwym obłędzie kuć obcasami,
24 2|      porankowi, suchy mroźny wiatr począł ciągnąć polami. Śnieg drobny
25 3|        Gajowiec przyszedł do domu, począł wypytywać młodego przyjaciela
26 3|  specyficzną ohydą, później jednak począł go zaciekawiać, a wreszcie
27 3|            pozoru zdrowe, kwitnące począł podejrzewać o wewnętrzną
28 3|          oto w pewnej chwili Lulek począł ciągnąć za wielki tylny