Czesc

 1 Rod|          wcałowywali sobie z ust w usta tabliczkę mnożenia, bajkę
 2 1  |        ciało, policzki, podbródek, usta i uszy były cudem harmonii.
 3 1  |         poganiacza wołów. Maleńkie usta były otwarte, a leżący w
 4 1  |        oczy twoje, męczennico, gdy usta twe krzyk śmierci wydać
 5 1  | rozstrzelone uroczo, na groźne jej usta, słuchał wyznania, wyraźniejszego,
 6 1  | oświetlonych przez słońce. Były to usta ojca. Była to postać ojca
 7 1  |   wątpliwości! To były ręce, oczy, usta, piersi ojcowskie! Głowa
 8 1  |     uciszał. Mówił mu w rozżarzone usta tysiące pociech i zaklęć
 9 1  |        szyję i mówił mu tak samo w usta:~- Pamiętasz? Takeśmy się
10 1  |          przeraźliwe zdumienie, iż usta przemawiające przed chwilą
11 2  | piękniejszym niż najwdzięczniejsze usta kobiece. Rosły półkolem,
12 2  |           i prawdomówne. Natomiast usta były mniej istotne i szczere,
13 2  |              zamknął jej gadatliwe usta tak długim pocałunkiem,
14 2  |           się bezradnie radosny, a usta same drogę do ust znalazły.
15 2  |       pocałunek oddany ustom przez usta krążył teraz we wszystkich
16 2  |      Pakowała sobie całą chustkę w usta, żeby nie skomleć i nie
17 2  |           twoje oczy. Całuję twoje usta. Kocham cię, Czarusiu! Kocham
18 2  |        równie zdradziecko i nagle. Usta jej były boleśnie uśmiechnięte,
19 2  |           i ostatni. Odskoczył, bo usta te bezwładnie się rozchyliły
20 2  |            z Laurą, kiedy to każde usta po dwa języki rozkoszy mieściły
21 2  |     złożyła na jego ustach! Bić te usta! O nędzo, o hańbo! Bić ją
22 2  |            zatykał sobie pięściami usta, żeby nie ryczeć z bólu
23 2  | uśmiechniętą i wesołą, która miała usta słodsze ponad czereśnie
24 3  |        zawiłych wywodów, zamknąłby usta na cztery spusty.~Z czasem,
25 3  |        mogła mówić, bo pełne miała usta słonej goryczy. Stanęła
26 3  |            przewinął się przez jej usta, wykrojone tak przecudnie.~-
27 3  |    niezgłębioną słodyczą. Oglądała usta, oczy, brodę i policzki