Czesc

 1 1|             niemal pożądaną. Ohydny wiatr Nord lecący z gór Kaukazu,
 2 1|    przywalone były zwałami kurzawy. Wiatr północny, lecący od strony
 3 1|       trupów. Nastawiał nozdrza pod wiatr lecący z wolnych górskich
 4 1| wymordowanych. Chodziło o to, ażeby wiatr - Nord- nie niósł do stanowisk
 5 1|           zgniłych trupów, którą tu wiatr wirujący przynosił - przeżyli
 6 1|            sączyła się struga wody. Wiatr przewiewał. Mnóstwo oczu
 7 1|        materiału, kryte papą, którą wiatr poobdzierał, a zimowe pluty
 8 2|             tył za pojazd.~Jesienny wiatr świstał koło uszu. Rozkosz
 9 2|           podzwaniał w szyby okna i wiatr zimny przenikał do pokoju.
10 2|        chmurki pędzone przez rzeźwy wiatr. Uczucie szczęścia, młodości,
11 2|               czerwone, zwiastujące wiatr, i fioletowe, niosące nowe
12 2|            przez konie w kieracie - wiatr dął w zgoniny i plewy, niecąc
13 2|       puszystym jak trawnik skweru. Wiatr bił i tłukł w okna. Było
14 2|          Nasłuchiwała. - Ucichło. - Wiatr huczał. Pewnie jej białą
15 2|           przeklęte łzy odtrącenia. Wiatr nad nią huczał.~Kiedy Karolina
16 2|             porankowi, suchy mroźny wiatr począł ciągnąć polami. Śnieg
17 2|          zmarzniętych zagonów ostry wiatr zimowy ciągnie w swoją dalekość.
18 2|            martwe pole, przez które wiatr ciągnie z końca świata w
19 2|          polu - człowiek.~Przelotny wiatr stał się dlań dobry i czuły:
20 2|      Biaława siność napełniała las. Wiatr znowu nacichł i niezgłębione
21 3|                      CZĘŚĆ TRZECIA: WIATR OD WSCHODU~Powróciwszy do
22 3|           dopiero pierwszy wiosenny wiatr powiał w nasze twarze. To
23 3|             między grudą, jakby ich wiatr północny wywiał spomiędzy
24 3|          dzień przedwiośnia. Powiał wiatr południowy i w płynne błoto
25 3|      spieszących do szkółek wiał ów wiatr suchy, odmienny. Tysiące