Czesc

 1 1|        tajemnicze siły tłukły co noc szyby w mieszkaniu dyrektora
 2 1|      szereg godzin. Gdy zapadała noc, głód nieustanny podjudzał
 3 1|         roboczym. Parna i duszna noc miała się częstokroć ku
 4 1|         chodzą. Nie jednę tu już noc przeczekałem myśląc, że
 5 1|   noktambulista, z dnia czyniący noc, wstawał wraz z ptactwem
 6 2|        wieczór. Ciemna i chmurna noc schodziła na szosę, gdy
 7 2| powracające do miasta z rannymi. Noc już była, gdy oddziałek
 8 2|          tu wśród dymu i iskier. Noc posępna roztoczyła się nad
 9 2|         było czasu, gdyż właśnie noc zapadała. Hipolit Wielosławski
10 2|          drzew starych. Była już noc ciemna. U końca alei połyskiwały
11 2|     obładowany wyszedł na ganek. Noc była jesienna, ciemna. Ponieważ
12 2|      Cezary. Patrzał w tę ciemną noc i w postaci słabo bielejące.
13 2|      Usłyszy albo i nie usłyszy. Noc jest tak ciemna, że gdzie
14 2|          z domu, w którym Baryka noc przepędził. Była to najoczywiściej
15 2|         lśniąca, czarna jak sama noc bezgwiezdna, przypominała
16 2|          grobie. Księżyc świeci. Noc głęboka. Słowik śpiewa w
17 2| tajemnicze lśnienia i przecinały noc jesienną, która szybko zeszła
18 2|  pieszczoty były bezdenne jak ta noc, pełne potęgi niewyczerpanej
19 2|      dworze stojącym na wzgórzu. Noc była ciemna, chłodna, prawdziwie
20 2|     ziemiański w Polsce! Chłodna noc i wilgotne jej podmuchy
21 2|       ciemną, wietrzną, burzliwą noc, tylko Karolina słyszała -
22 2|  odległość dzielącą te folwarki. Noc była spokojna, ciemna. Śnieg
23 3|         duchu! Pracujemy dzień i noc, bez wytchnienia, szerzymy
24 3|          rzekę. Wybiera jesienną noc, najgłuchszą, najciemniejszą,
25 3|          Kiedy psa żal wygonić w noc okrutną, bo deszcz tnie,