Czesc

 1 1|          Samo cierpienie było w tej twarzy odmienne, jak gdyby dobrze
 2 1|     wewnętrznie nadzwyczajne piękno twarzy umarłej. Jej ciało, policzki,
 3 2|        wesele tryskały z jego oczu, twarzy i pysznej figurki. Wciąż
 4 2|       oczach i uśmiech szczęścia na twarzy.~Krok w krok chodził za
 5 2|             obłoków ścierając z jej twarzy samotnych łez potoki.~Panna
 6 2|          Uderzył go potworny wygląd twarzy Karoliny. Była cała szara,
 7 2|                Zbielała wszystka na twarzy i zatrzęsła się całym obfitym
 8 2| nieustępliwie. Panna Wanda miała na twarzy zwykły swój wyraz zalęknienia
 9 2|             i wyczuwał wzdłuż całej twarzy jakby walec nabrzmiały.
10 2|    niegrzecznie? Masz siną pręgę na twarzy.~- Upadłem na drodze i skaleczyłem
11 2|           śladem ciosu szpicruty na twarzy. Zawiązał twarz chustką,
12 2|          dzieje! Co tam ukrywasz na twarzy?~- Szedłem przez park wieczorem.
13 2|          dają w naszych stronach po twarzy. Co za kraj przestarzałego
14 2|           wierzę. Teraz ta pręga na twarzy...~- Daj mi pokój!~- Czyż
15 2|        Nawłoci, pomimo że szrama na twarzy dawno się zagoiła i tylko
16 3|      chodnik, ażeby przypatrzeć się twarzy wędrownego Anglika. Tłumy
17 3|            nos zgrabny i cały wyraz twarzy nader zniewalający. Główną
18 3|             staropolskiego bicia po twarzy chamów i starodawnego łamania
19 3|              Otom dopiero dostał po twarzy! - szeptał w ostatecznym
20 3|              Pot leje się strugą po twarzy zielonej. Cera tej twarzy,
21 3|           twarzy zielonej. Cera tej twarzy, zaprawdę, nie pasuje do
22 3|           go z daleka. Podniosła do twarzy dwa futrzane obramowania
23 3|      będziesz może bił mię batem po twarzy? - zapytała cicho.~- Nie! -
24 3|           pobijając, płynęły po jej twarzy przeobfite strugi. Ponieważ