Czesc

 1 1|       gdyby nowy organ jej ciała, ręka lub noga... Wykarmiła go,
 2 1|        był to już jego organ, jak ręka lub noga. Nie znaczy to
 3 1| przytaszczonymi, iż świerzbiła go ręka, żeby ją za takie antyrewolucyjne
 4 1|        odnajdywali - matka i syn. Ręka w rękę szli w lasy dalekie
 5 1| skrwawionej kurzawie drogi. Prawa ręka opadła na lewe koło i bezwładna
 6 1|         który ona wydawała. Biała ręka o śniadym odcieniu, harmonijnie
 7 1|          Seweryn Baryka zakreślił ręką półkole ogarniające północny
 8 1|         mego ojca? Ksiądz wskazał ręką miasteczko, widne jeszcze
 9 2|        pod murem... Nie drgnie im ręka, gdy cię wezmą na cel! Za
10 2|          nie ulec losowi plebana. Ręka tej wiejskiej panny, choć
11 2|      rozmarzony. Klepał raz w raz ręką kark i kłęby konia, pieszczotliwie
12 2|      służbie bożej. Mył się jedną ręką, czesał drugą, w lot nakładał
13 2|        wreszcie machnął na siebie ręką - przystał. Pojechali obadwaj
14 2|           nadgniłe - zaczepił się ręką o górną część listwy i lwim
15 2|     podniósł go do góry swą suchą ręką, i z wytwornym uśmiechem,
16 2|          czy przetrwania uderzeń. Ręka obejmująca jego rękę wciąż
17 2|        szybkim nakryciu jego ręki ręką tej niemrawej pannicy. Myślał
18 2|      skoro te drzwi się otwarły i ręka obnażona, najsprawiedliwszej
19 2|          ty sam prał swoją własną ręką! Chcesz sekundanta, chcesz
20 2|            Tylko mocną żołnierską ręką objął wpół Cezarego i pod
21 3|           były podpisy nakreślone ręką pana Gajowca oraz, widać,
22 3|        później wydrukowane własną ręką kilkaset numerów pisma bierze
23 3|         uczuwania rzeczywistości. Ręka chwytała nie lancet, lecz
24 3|         biurka i oparła się o nie ręką. W tym jej ruchu uwidoczniła