Czesc

 1 Rod|         gubiła w niepokoju, co by tu powiedzieć... Wreszcie znalazła! Widząc
 2 Rod|            druku i oprawy.~Nie można powiedzieć, żeby treść historycznego
 3 1  |      przystał. Czyż nie miałby prawa powiedzieć, że uciekła dlatego, że
 4 1  |              po powietrzu. Nie można powiedzieć, żeby się wcale nie uczył
 5 1  |          ukarać złoczyńców. Można by powiedzieć, iż sromotnie przed nimi
 6 1  |             widok. Nikt nie umiał mu powiedzieć, kto zabrał ślubny pierścień
 7 1  |             Wszystko trzeba po kolei powiedzieć...~- Najprzód, co najważniejsze.
 8 2  |    przyjaciel Baryka jest -jak by to powiedzieć? - prawie bolszewikiem.~-
 9 2  |            wujcio Michaś coś mu chce powiedzieć, coś sekretnego, nowego,
10 2  |            cały powiat. Nic nie może powiedzieć, tylko zdejmuje swą białą
11 2  |            zapytać albo coś wesołego powiedzieć. Wtedy jej koń wpadał na
12 2  |       wyższej inteligencji, można by powiedzieć: geniusz muzyczny płonął
13 2  |            gdyż ma jej coś ciekawego powiedzieć. Oglądając się na wszystkie
14 2  |   towarzystwami, okolicami, można by powiedzieć, gminami, parafiami osiedlenia.
15 2  |              swej tęsknoty. Można by powiedzieć, iż nie słyszał muzyki wydobytej
16 2  |           bracia i siostry, nie mogę powiedzieć, choć wiem wszystko. Sami
17 2  |              wiecie, że nie mogę nic powiedzieć, com słyszał na spowiedzi.
18 2  |               Wszystko można na mnie powiedzieć, ale sok, który ja przygotowałam,
19 2  |             resztę, bo nic ci więcej powiedzieć nie mogę. To sekret.~- Sekret,
20 2  |         pytał Cezary, żeby tylko coś powiedzieć.~- Trzydzieści pięć lat,
21 3  |             starym, lichym. Można by powiedzieć, że ten cały podworzec przeżarła
22 3  | koniecznością duszy. Jakżeby pragnął powiedzieć wszystko, wszystko! Zrzucić
23 3  |        towarzysz-głowacz.~- Chciałem powiedzieć parę słów - zaczął Cezary -
24 3  |             do szaleństwa. Nie umiem powiedzieć inaczej i mówię jak w teatrze